และแล้วโดยที่บุญและอารียาไม่คาดคิด เ้าหญิงเทย่าได้ลงไปนั่งคุกเข่าข้างหน้าบุญ
“อ๊ะ! องค์หญิงทรงทำอะไรน่ะเพคะ?”
บุญพูดด้วยความใและจับแขนองค์หญิงสองข้างเพื่อจะดึงเธอให้ลุกขึ้น แต่องค์หญิงขัดขืนไม่ยอมลุกขึ้น
“ทั้งประเทศริปโปเซียและประเทศเวดิเซียกำลังจะมารุกรานดินแดนและพลเมืองของหม่อมฉัน หากเกิดการสู้รบขึ้นก็จะต้องมีการล้มตายเกิดขึ้นเป็จำนวนมากทั้งสองฝ่ายเพคะ หม่อมฉันในฐานะตัวแทนของประเทศซานเตียเรส มาเพื่อขอให้ท่านเทพธิดาเสด็จไปช่วยเหลือพวกเราด้วยเพคะ”
องค์หญิงขอให้บุญไปช่วยเธอด้วยสายตาวิงวอน
“ลุกขึ้นเถอะเพคะองค์หญิง อย่าทรงทำแบบนี้สิเพคะ”
บุญลงไปนั่งพื้นเพื่อจะดึงองค์หญิงให้ลุกขึ้นอีก ส่วนอารียาก็ได้แต่มองทั้งสองสาวโดยไม่พูดอะไร
“หม่อมฉันจะไม่ลุกเพคะ จนกว่าท่านเทพธิดาจะทรงรับปาก ว่าจะเสด็จไปช่วยเหลือประเทศของหม่อมฉันเพคะ”
องค์หญิงจำคำพูดของท่านโหรานิมิตได้ ว่าเธอมีบุญบารมีพอที่จะได้พบเทพธิดา และสามารถเชิญเทพธิดาให้เดินทางมาช่วยเหลือประเทศซานเตียเรสได้ องค์หญิงจึงยังไม่ละความพยายามที่จะชักชวนบุญให้เดินทางไปยังประเทศซานเตียเรส
บุญตัดสินใจปล่อยแขนองค์หญิงและลุกขึ้นยืน เธอมีสีหน้าเคร่งขรึม
“เอาล่ะ…เ้าหญิงเทย่าเพคะ ในเมื่อองค์หญิงทรงเชื่อมั่นว่าหม่อมฉันคือเทพธิดาแห่งโชค ขอองค์หญิงทรงยืนขึ้นและตอบคำถามหม่อมฉันสองสามข้อก่อนเพคะ หากคำตอบขององค์หญิงเป็ที่น่าพอใจ หม่อมฉันก็จะยินดีเดินทางไปช่วยองค์หญิงยับยั้งาเพคะ”
เ้าหญิงเทย่าได้ยินบุญพูดดังนั้นก็ยิ้มด้วยความดีใจและค่อยๆ ลุกขึ้นยืนตรงหน้าบุญ
“เพคะ เชิญท่านเทพธิดาตรัสถามหม่อมฉันเถิดเพคะ”
องค์หญิงกล่าว บุญยังไม่เคยชินกับการที่องค์หญิงใช้คำาาศัพท์กับเธอ แต่เธอรู้ว่าถึงอย่างไรก็คงจะห้ามองค์หญิงไม่ได้
“หม่อมฉันอยากทราบว่าองค์หญิงทรงมีแนวทางในการยับยั้งไม่ให้เกิดาอย่างไรเพคะ?”
บุญเริ่มถามคำถามแรก
“หม่อมฉันจะเดินทางไปเจรจากับกษัตริย์เมสโฟอิสและราชินีแคโรส เพื่อสร้างสันติสุขในดินแดนของทั้งสามประเทศเพคะ”
องค์หญิงตอบเธอทันที
“แล้วหากทั้งสองประเทศส่งทหารรุกล้ำเข้าไปในดินแดนขององค์หญิงก่อน แล้วองค์หญิงจะทรงทำอย่างไรล่ะเพคะ?”
บุญถามต่อ องค์หญิงจึงครุ่นคิดก่อนจะตอบ
“หม่อมฉันไม่้าให้มีการสู้รบ ไม่้าให้มีฝ่ายใดาเ็ล้มตาย ไม่ว่าจะเป็ทหารหรือพลเรือนของทั้งสามประเทศเพคะ”
“การตรัสเช่นนั้นเป็เื่ง่ายเพคะ แต่องค์หญิงทรงทำได้หรือเพคะ? หากมีใครเข้ามาทำร้ายประชาชนขององค์หญิงก่อน แล้วองค์หญิงจะทรงยอมอยู่เฉยโดยไม่ทรงโต้ตอบเลยหรือเพคะ?”
บุญพยายามซักถามเพื่อให้องค์หญิงจนมุม จนองค์หญิงมีสีหน้าเคร่งเครียด ครั้งนี้เธอเงียบและคิดอยู่ครู่ใหญ่ แล้วจึงได้ตอบบุญ
“หากหม่อมฉันคิดที่จะทำาสู้รบ...หม่อมฉันก็ไม่มาตามหาท่านเทพธิดาที่นี่หรอกเพคะ ประเทศของหม่อมฉันมีแสนยานุภาพทางทหารเหนือกว่าสองประเทศนั้นมาก การป้องกันประเทศโดยใช้กำลังทหารและอาวุธไม่ได้เป็ปัญหาสำหรับเราเลยเพคะ แต่นั่นหมายถึงพวกหม่อมฉันจะต้องทำลายชีวิตทหารของอีกฝ่ายจำนวนมากเพื่อรักษาดินแดนไว้ แต่ทหารอีกฝ่ายก็เป็ผู้บริสุทธิ์ที่ต้องปฏิบัติตามคำสั่งของกษัตริย์และราชินีของพวกเค้า หม่อมฉันไม่้าให้ฝ่ายใดมีการสูญเสียทั้งนั้นเพคะ หม่อมฉันปรารถนาที่จะเห็นสันติภาพระหว่างทั้งสามประเทศจึงได้มาเพื่อเชิญท่านเทพธิดาเสด็จไปเจรจากับประเทศทั้งสองร่วมกับหม่อมฉันด้วยเพคะ”
บุญยิ้มแสดงความพอใจเมื่อคำตอบขององค์หญิงตรงกับที่เธอ้า และกล่าวกับเธอ
“องค์หญิงทรงเปี่ยมล้นด้วยพระเมตตา สมกับที่เป็ผู้นำของประเทศเพคะ หม่อมฉันรู้สึกชื่นชมองค์หญิงยิ่งนัก ถึงแม้ว่าหม่อมฉันจะไม่ได้มีพลังวิเศษอะไร และจะเป็เทพธิดาแห่งโชคจริงหรือไม่ หม่อมฉันก็ยินดีจะใช้สติปัญญาความสามารถของหม่อมฉันที่มีอยู่ ช่วยองค์หญิงอย่างสุดความสามารถเพคะ”
เ้าหญิงเทย่ายิ้มด้วยความดีใจ
“หมายความว่าท่านเทพธิดาจะเสด็จไปกับหม่อมฉันใช่หรือเปล่าเพคะ?”
“เพคะ แต่ว่าองค์หญิงอย่าได้ตรัสกับใครเื่ที่ทรงเชื่อว่าหม่อมฉันเป็เทพธิดาแห่งโชคและเื่เหตุการณ์ที่แม่ของหม่อมฉันได้ทูลเล่าให้องค์หญิงฟังนะเพคะ”
บุญไม่อยากให้ใครรู้เื่ที่เธอและอารียาได้เคยประสบมาในอดีต
“ได้เพคะ แต่ทั้งห้าคนที่มาตามหาท่านเทพธิดากับหม่อมฉัน รวมทั้งท่านโหรานิมิตที่เป็คนเล่าเื่ของท่านเทพธิดาให้หม่อมฉันฟังก็คงจะทราบอยู่แล้วนะเพคะ”
องค์หญิงกล่าว
“พวกเขาคงไม่กล้านำเื่นี้ไปบอกใครหรอกเพคะ และอีกเื่ก็คือ องค์หญิงอย่าทรงใช้าาศัพท์กับหม่อมฉันเลยเพคะ พระองค์เป็ถึงเ้าหญิง ส่วนหม่อมฉันเป็เพียงสามัญชน หากมีใครได้ยินเข้าก็จะสงสัยได้เพคะ”
“ในเมื่อท่านเทพธิดามีฐานะสูงกว่าหม่อมฉัน ท่านจึงไม่ต้องใช้คำาาศัพท์กับหม่อมฉันเช่นกันเพคะ ถ้าเช่นนั้น หากหม่อมฉันแต่งตั้งท่านเทพธิดาเป็เ้าหญิงอัจฉราแห่งราชอาณาจักรซานเตียเรส เพื่อเราสองคนจะได้มีฐานะเท่าเทียมกัน และใช้ศัพท์เสมอกันพูดคุยกันได้โดยไม่ต้องกลัวว่าใครจะสงสัย ท่านเทพธิดาทรงเห็นด้วยกับหม่อมฉันหรือไม่เพคะ?”
องค์หญิงเสนอตำแหน่งเ้าหญิงให้บุญเพราะความประทับใจในอัธยาศัยของเธอ ทำให้ทั้งบุญและอารียาใ
“อยู่ดีๆ องค์หญิงจะทรงให้หม่อมฉันไปเป็เ้าหญิง ไม่ดีกระมังเพคะ”
บุญไม่กล้ารับข้อเสนอ
“หม่อมฉันรู้สึกถูกชะตากับท่านเทพธิดาแต่แรกแล้วเพคะ ถึงแม้จะปรากฏว่าท่านไม่ใช่เทพธิดา หม่อมฉันก็ตั้งใจว่าจะเชิญท่านเสด็จเข้าวังและแต่งตั้งท่านเป็เ้าหญิงอยู่แล้วล่ะเพคะ”
องค์หญิงยังยืนยันที่จะเสนอตำแหน่งเ้าหญิงให้กับบุญ
เมื่อได้ยินดังนั้น บุญซึ่งชื่นชมเ้าหญิงเทย่าอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว ก็รู้สึกดีใจที่องค์หญิงแสดงความชื่นชมเธอด้วยเช่นกัน เธอจึงไม่ขัดใจองค์หญิง
“ถ้าเช่นนั้นก็ตามแต่องค์หญิงทรงเห็นสมควรแล้วกันเพคะ”
4K
