สลับร่าง พลั้งชน

กลิ่นน้ำหอมที่ฟุ้งกระจายอยู่ในห้องนอนกว้างขวาง บัดนี้กลับให้ความรู้สึกกดดันอย่างประหลาด อาร์ต (ในร่างครูแพรว) เดินทอดอย่างช้าๆ ไปนั่งลงที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งหรูหราที่มีกระจกบานใหญ่ล้อมรอบด้วยหลอดไฟวอร์มไวท์ แสงไฟขับเน้นให้ผิวขาวจัดของครูแพรวดูผ่องประกายผ่าน ชุดนอนผ้าซาตินสีแดง ที่บางเบาราวกับไม่ได้ใส่อะไรเลย

"เข้ามาสิจ๊ะน้องอาร์ต... ยืนบื้ออยู่ทำไมล่ะ?" อาร์ตส่งเสียงหวานพลางใช้สายตาเยิ้มหยดย้อนมองร่างเดิมผ่านกระจก

ครูแพรว (ในร่างอาร์ต) ก้าวขาที่หนักอึ้งตามเข้ามา เธอจ้องมองแผ่นหลังนวลเนียนของตัวเองที่โผล่พ้นสายเดี่ยวเส้นบางจิ๋ว ความอัปอายสุมทรวงจนหน้าแดงก่ำ "เธอจะทำอะไรอีก... แค่นี้มันยังไม่พอใจเธออีกเหรอนายอาร์ต!"

อาร์ตไม่ได้ตอบ แต่เขากลับหยิบขวดโลชั่นบำรุงผิวกลิ่นกุหลาบราคาแพงขึ้นมา กดเนื้อครีมลงบนฝ่ามือเรียวสวย แล้วเริ่มปฏิบัติการที่ทำให้ครูแพรวแทบอยากจะกรีดร้อง

เขาค่อยๆ ทาโลชั่นลงบน เรียวขาที่สวมถุงน่องเต็มตัวสีเนื้อ เนื้อครีมที่ลื่นไหลผสมผสานกับความเงางามของถุงน่องเนื้อบางเฉียบ ทำให้ขาของครูสาวดูเป็นมันวาวราวกับนางแบบในนิตยสาร อาร์ตจงใจนวดเฟ้นจากข้อเท้าลากผ่านหน้าขาที่สั่นระริกขึ้นมาจนถึงโคนขาอ่อนที่ชายชุดนอนสีแดงปิดอยู่นิดเดียว

"ดูสิครู... เวลาลูบผ่านถุงน่องแบบนี้ มันลื่นมือกว่าลูบผิวเปล่าๆ อีกนะ" อาร์ตพึมพำพลางใช้นิ้วเขี่ยขอบชายกระโปรงชุดนอนผ้าซาตินอย่างย่ามใจ "ผมชอบความรู้สึกที่ผ้าพวกนี้มันเสียดสีกับร่างกายนุ่มๆ ของครูจังเลยว่ะ มันสยิวจนผมคุมอารมณ์ไม่อยู่แล้วนะเนี่ย"

อาร์ตลุกขึ้นยืนช้าๆ เดินนวยนาดส่ายสะโพกเข้าไปหาครูแพรวในร่างเด็กหนุ่ม เขาใช้มือที่ยังชุ่มไปด้วยโลชั่นลูบไล้ไปตามใบหน้าคมเข้มของร่างเดิม พลางบังคับให้เธอจ้องมองเงาสะท้อนในกระจก

"ดูตัวเองในกระจกสิค่ะ ครู... ดูนางฟ้าในชุดแดงคนนี้สิค่ะ" อาร์ตกระซิบข้างหูพลางโน้มหน้าอกอวบอิ่มเข้าเบียดแผงอกกว้างของเด็กหนุ่ม 

"ฉันจะสางผมให้ครูนะ... ครูชอบให้ฉันหวีผมให้ไหมจ๊ะ?"

อาร์ตหยิบหวีแปรงขนสัตว์อย่างดีมาเริ่มหวีผมสั้นๆ ของครูแพรวอย่างเชื่องช้า ทุกครั้งที่หวีลากผ่านหนังศีรษะ ครูแพรวในร่างอาร์ตกลับรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัวอย่างน่าประหลาด มันเป็นความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความโกรธแค้นและความซ่านสยิวที่เกิดขึ้นกับร่างกายของเธอผ่านการกระทำของร่างของเธอเอง

"แกมันโรคจิต... แกมันปีศาจ..." ครูแพรวพึมพำน้ำตาคลอ แต่เธอกลับไม่สามารถขยับตัวหนีไปไหนได้เลย ราวกับถูกมนต์สะกดของ "ร่างตัวเอง" ในลุคสุดเอ็กซ์นี้ตรึงเอาไว้

"ฮึๆ... คืนนี้ยังอีกยาวนานนะจ๊ะครู ฉันยังมี 'ชุดอื่น' ในตู้ที่อยากลองใส่โชว์ครูอีกเยอะเลยล่ะ!" อาร์ตขยิบตาที่ติดขนตาปลอมหนาเตอะส่งท้าย พร้อมกับจงใจถลกชายชุดนอนขึ้นมาจนเห็นผิวเนียนละเอียดใต้ถุงน่องเงาวับ ท้าทายสติสัมปชัญญะของครูสาวให้พังทลายลงในวิมานส่วนตัวของเธอเอง

คุยกับแม่มดข้างบ้าน: ครูแพรวจะพ่ายแพ้แรงยั่วยวนของร่างตัวเองหรือไม่ แล้วแผนการคืนร่างจะล้มเหลวไหม โปรดติดตามตอนต่อไปได้นะคะ