ตอนที่ 60: ผู้กองสาวหลัวเฟยเฟย
ประตูกระจกของวิหารประมูลสั่นสะท้านเมื่อกระบอกปืนไรเฟิลจู่โจมของหน่วยสวาทจ่อเข้ามาอย่างเป็นระเบียบ พร้อมกับการก้าวเดินอย่างมั่นใจของสารวัตรหญิงหุ่นสุดเซ็กซี่ที่พกพาไอสังหารและกุญแจมือเหล็กกล้า แสงสปอร์ตไลท์สีขาวสาดส่องกระทบร่างของเธอจนเกิดเงาทอดยาวบนพื้นหินอ่อน ทุกสายตาต่างจับจ้องไปยังนายตำรวจหญิงระดับสูงผู้เป็นดั่งตำนานแห่งกองปราบปรามพิเศษมหานครเซี่ยงไฮ้
เธอคือ 'หลัวเฟยเฟย' สารวัตรหญิงหัวหน้าหน่วยปราบปรามคดีอุกฉกรรจ์พิเศษ วัยเพียงยี่สิบสามปี ผู้มีฉายาในวงการตำรวจและโลกใต้ดินว่า 'กุหลาบเหล็กไร้ปรานี' หรือ 'เทพธิดาแห่งความยุติธรรม'
เรือนร่างของเธอสูงเพรียวระหงราวหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสองเซนติเมตร ทรวดทรงองค์เอวโค้งเว้าเป็นรูปนาฬิกาทรายอย่างสมบูรณ์แบบ ขาเรียวยาวแข็งแรงใต้กางเกงยุทธวิธีเข้ารูปสีดำด้านที่ขับเน้นสะโพกกลมกลึงงอนงามบดเบียดเนื้อแน่นเปรี๊ยะ เสื้อเครื่องแบบสารวัตรสีกากีเข้มรัดตึงจนกระดุมแทบจะปริแตก เผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มขนาดมหึมาคัพ E ที่เต่งตึงดันทรงขึ้นมาอย่างน่าหลงใหลจนสายตาทุกคู่ไม่อาจละสายตาได้ ใบหน้ารูปไข่สวยคมคาย ผิวขาวเนียนละเอียดประดุจกระเบื้องเคลือบ ริมฝีปากบางสีชมพูระเรื่อเม้มสนิท เรือนผมสั้นซอยประบ่าสีดำขลับขับเน้นดวงตาเรียวคมดุจเหยี่ยวสาวที่พร้อมจะฉีกกระชากคนร้ายทุกคนที่กล้าท้าทายกฎหมาย
บรรยากาศรอบลานประมูลพลันลดอุณหภูมิลงอย่างเฉียบพลันเมื่อเธอปรากฏตัว ไอสังหารอันเฉียบขาดและกลิ่นอายความเด็ดเดี่ยวที่สั่งสมมาจากการนำทีมบุกทลายแก๊งค้ายาเสพติดข้ามชาติและมาเฟียระดับพระกาฬแผ่ออกมาครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด แม้แต่เจ้าหน้าที่หน่วยสวาทที่เป็นชายฉกรรจ์ร่างยักษ์ยังต้องก้มหน้ารับฟังคำสั่งของเธอด้วยความยำเกรง
[ติ๊ง! ระบบตรวจพบเป้าหมายคุณภาพสูงระดับเทพ อันดับที่ 10!]
[ชื่อเป้าหมาย: หลัวเฟยเฟย]
[อายุ: 23 ปี | ส่วนสูง: 172 ซม. | สัดส่วน: 36E - 23 - 35]
[ระดับความงดงาม: 9.5 / 10 | สถานะ: พรหมจรรย์บริสุทธิ์ 100%]
[ตำแหน่ง: สารวัตรหญิงหัวหน้าหน่วยปราบปรามคดีอุกฉกรรจ์พิเศษ มหานครเซี่ยงไฮ้]
[เงื่อนไขพิเศษ: ตรวจพบสภาวะ 'ชีพจรกระดูกปีศาจ' ขั้นรุนแรง!]
[รายละเอียดชีพจร: ลมปราณหยินปีศาจโบราณแฝงเร้นฝังลึกในไขกระดูกสันหลังและอุ้งเชิงกราน ส่งผลให้เกิดอาการปวดร้าวทรมานปานกระดูกแตกทุกครั้งที่โคจรลมปราณหรือออกแรงต่อสู้ อาการจะทวีความรุนแรงจนนำไปสู่การแช่แข็งมดลูก รังไข่ล้มเหลว และเป็นอัมพาตทั้งตัวก่อนอายุครบ 24 ปี!]
[วิธีการรักษา: ต้องใช้ 'เข็มทองคำสวรรค์เก้าทิศ' เปิดทวารสะกดจุด ร่วมกับการสอดใส่ถ่ายโอน 'ลมปราณหยางบริสุทธิ์ขั้นสูงสุด' ผ่านการร่วมรักแนบแน่นเพื่อหลอมละลายไอปีศาจในไขกระดูกจนหมดจด!]
ข้อมูลของระบบที่ปรากฏขึ้นในม่านตาทำให้ผมคลี่ยิ้มบางๆ อย่างมีเลศนัย สายตาของผมกวาดมองสรีระอันงดงามและแฝงความดุดันของสารวัตรสาวตรงหน้าอย่างละเอียด เธอเป็นผู้หญิงที่งดงามและมีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างร้ายกาจ ความแข็งแกร่งภายนอกของเธอช่างตัดกับความเปราะบางและทรมานของโรคประจำตัวที่ซ่อนอยู่ภายในร่างกายได้อย่างน่าสนใจยิ่งนัก ยิ่งได้เห็นท่าทางถือดีและไม่ยอมก้มหัวให้ใคร ยิ่งปลุกสัญชาตญาณนักล่าในตัวผมให้ลุกโชน
"คุณเย่เฉิน!... นี่ยังไม่ยอมยกมือขึ้นมอบตัวอีกเหรอ?!" หลัวเฟยเฟยก้าวเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าผมในระยะสามเมตร มือขวาของเธอปลดซองปืนข้างเอวเผยให้เห็นด้ามปืนกล็อก 19 สีดำด้าน แววตาคมกริบจ้องเขม็งมาราวกับจะแผดเผาผมให้เป็นรูพรุน "ฉันติดตามคดีการตายปริศนาของหัวหน้านักฆ่าหอคอยโลหิต 'หลิวซาน' และการล่มสลายของตระกูลหวังมาตั้งแต่เมื่อวาน จนกระทั่งคืนนี้มีรายงานการปะทะกันอย่างรุนแรงและเกิดเพลิงไหม้ที่วิหารประมูลแห่งนี้... พยานหลักฐานและภาพจากกล้องวงจรปิดรอบบริเวณล้วนชี้ชัดว่าคุณคือศูนย์กลางของความรุนแรงทั้งหมด!"
"ผู้กองหลัวคะ!... คุณกำลังเข้าใจผิดอย่างใหญ่หลวงนะคะ!" ถังลู่เหยาและถังหลิงเอ๋อร์ก้าวออกมาเผชิญหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง สองสาวพี่น้องแทบจะเอาตัวเข้าแลกเพื่อปกป้องผม "ตระกูลถังของพวกเราถูกคนร้ายสำนักอัคคีสวรรค์บุกรุกและวางเพลิง คุณเย่เฉินคือที่ปรึกษาพิเศษและผู้อุปถัมภ์สูงสุดของตระกูลถังที่เข้ามาช่วยชีวิตพวกเราไว้! ถ้าคุณคิดจะจับกุมเขาโดยไม่มีหมายศาล ทีมทนายความระดับประเทศของตระกูลถังจะยื่นฟ้องดำเนินคดีกับคุณในข้อหาปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบทันทีค่ะ!"
"ใช่ค่ะ! ปู่ของหนู 'ผู้เฒ่าถังเซียน' มีสายสัมพันธ์ระดับสูงกับผู้บัญชาการตำรวจนครบาลเซี่ยงไฮ้และรัฐมนตรีมหาดไทย ถ้าผู้กองหลัวยังดึงดันจะสร้างเรื่องโดยไร้หลักฐาน หนูกลัวว่าตำแหน่งสารวัตรของคุณจะหลุดลอยไปในคืนนี้นะคะ!" ถังหลิงเอ๋อร์กอดอกเชิดหน้าข่มขู่ด้วยอำนาจและอิทธิพลอันล้นฟ้าของตระกูลมหาเศรษฐี
ทว่าหลัวเฟยเฟยกลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ใบหน้าสวยดุของเธอเชิดขึ้นอย่างเย่อหยิ่งและทระนงตน แววตาเต็มไปด้วยความชิงชังต่ออำนาจมืด: "คุณหนูตระกูลถังทั้งสองคน... เก็บคำขู่เรื่องเส้นสาย ทนายความ และตำแหน่งหน้าที่การงานของพวกคุณไว้ใช้กับคนอื่นเถอะค่ะ! สำหรับฉัน 'หลัวเฟยเฟย' ในเขตพื้นที่รับผิดชอบของกองปราบปรามพิเศษเซี่ยงไฮ้ ไม่มีมหาเศรษฐี ทายาทตระกูลใหญ่ หรือใครหน้าไหนอยู่เหนือกฎหมายทั้งนั้น! ไม่ว่าไอ้หนุ่มคนนี้จะเป็นใคร มีเบื้องลึกเบื้องหลังยิ่งใหญ่มาจากไหน ถ้ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการนองเลือดและซากศพคนตายนับสิบรายตรงนี้ เขาจะต้องถูกสวมกุญแจมือและกลับไปรับการสอบสวนที่สถานีตำรวจกับฉันคืนนี้เท่านั้น!"
ความเด็ดเดี่ยวและรักความยุติธรรมอย่างบ้าบิ่นของเธอทำให้ผมรู้สึกประทับใจไม่น้อย ผู้หญิงที่มีความหยิ่งผยองและเชื่อมั่นในตัวเองสูงแบบนี้นี่แหละ... เวลายอมสยบอยู่ใต้ร่างบนเตียงนอน ครางครวญร้องขอความเมตตา มันถึงจะเร่าร้อนและสะใจเป็นพิเศษ!
ผมยกมือขวาขึ้นส่งสัญญาณห้ามให้สองพี่น้องตระกูลถังและเสวี่ยฉีถอยหลังกลับไป จากนั้นก้าวเท้าเดินตรงเข้าหาหลัวเฟยเฟยอย่างช้าๆ ทีละก้าวอย่างสุขุมเยือกเย็น ไร้ซึ่งความหวั่นเกรงต่อกองกำลังติดอาวุธนับสิบนายรอบข้าง
"หยุดอยู่ตรงนั้นนะเย่เฉิน! อย่าขยับเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียว! ยกมือขึ้นไว้เหนือหัวเดี๋ยวนี้!" เจ้าหน้าที่หน่วยสวาทหลายสิบนายต่างพากันกระชับปืนไรเฟิลขึ้นประทับบ่า เล็งจุดเลเซอร์สีแดงนับสิบจุดมาที่หน้าอกและหน้าผากของผมพร้อมลั่นไกสังหาร
ทว่าผมกลับไม่สนใจเสียงขู่เหล่านั้นแม้แต่น้อย สายตาสีทองของผมจับจ้องมองที่ใบหน้าเนียนใสของหลัวเฟยเฟย สังเกตเห็นริมฝีปากที่ซีดเซียวเล็กน้อย เม็ดเหงื่อเย็นผุดซึมตามไรผม และการสั่นระริกเบาบางที่ข้อมือขวาของเธอในยามที่เธอพยายามเกร็งกล้ามเนื้อเพื่อข่มกลั้นความเจ็บปวดภายใน
"คุณผู้กองหลัวครับ..." ผมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มราบเรียบ ทว่าแฝงพลังจิตสะกดสะท้านวิญญาณที่ทำให้หัวใจของผู้ฟังเต้นผิดจังหวะ "ก่อนที่คุณผู้กองจะใช้อำนาจหน้าที่และปืนผาหน้าไม้มาจับกุมผมไปสอบปากคำ... ผมว่าคุณผู้กองควรจะห่วงความปลอดภัยของร่างกายและชีวิตที่เหลืออยู่ของตัวเองก่อนดีกว่าไหมครับ?"
หลัวเฟยเฟยขมวดคิ้วเรียวสวยเข้าหากันอย่างระแวดระวัง แววตาฉายประกายสงสัย: "แกหมายความว่ายังไง?! อย่ามาคิดใช้ลูกไม้ตื้นๆ มาปั่นประสาทฉันนะเย่เฉิน!"
"ผมไม่ได้ปั่นประสาทครับ... แต่ผมหมายถึงอาการปวดแปลบเหมือนมีเข็มน้ำแข็งนับพันเล่มทิ่มแทงลึกถึงไขกระดูกสันหลังส่วนล่างข้อที่สี่และข้อที่ห้า อาการเหน็บชาที่แล่นพล่านลงสะโพกซ้ายลามไปถึงปลายเท้าทุกครั้งที่คุณโคจรลมปราณออกหมัดฝึกซ้อม... รวมถึงความรู้สึกหนาวเหน็บเยือกเย็นผิดปกติที่บริเวณท้องน้อยและมดลูกที่ทำให้ประจำเดือนของคุณขาดหายไปนานกว่าสามเดือนแล้วยังไงล่ะครับ"
"กะ...แก!... แกพูดเรื่องบ้าอะไรของแก?!"
คำวินิจฉัยโรคที่แม่นยำดั่งตาเห็นของผมทำให้ดวงตาคู่สวยของหลัวเฟยเฟยเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกตกใจอย่างรุนแรง! เลือดลมในอกของเธอสูบฉีดพลุ่งพล่านจนใบหน้าขาวเนียนเริ่มแดงก่ำ อาการเจ็บปวดลึกลับที่เธอปกปิดเป็นความลับสุดยอดแม้กระทั่งกับพ่อแม่และแพทย์ประจำโรงพยาบาลตำรวจ ชายหนุ่มตรงหน้าที่เพิ่งพบหน้ากันครั้งแรกกลับล่วงรู้ได้อย่างทะลุปรุโปร่งถึงเพียงนี้!
"แกแอบเจาะข้อมูลเวชระเบียนส่วนตัวของฉันใช่ไหม?! หรือว่าแกส่งสายลับมาสืบประวัติฉันกันแน่?!" หลัวเฟยเฟยตวาดเสียงสั่นด้วยความโกรธเกรี้ยวเพื่อกลบเกลื่อนความหวั่นไหวและหวาดกลัวที่เริ่มก่อตัวขึ้นในก้นบึ้งของหัวใจ
"ผมเป็นหมอครับคุณผู้กอง... แถมยังเป็นหมอเทวะที่เก่งที่สุดในโลกด้วย" ผมคลี่ยิ้มมุมปากอย่างเย้าแหย่ ก้าวประชิดเข้าไปอีกหนึ่งก้าวอย่างไม่สะทกสะท้าน "แค่มองปราดเดียวด้วยตาเปล่า ผมก็รู้ทะลุไปถึงไขกระดูกและก้นบึ้งมดลูกของคุณแล้วครับ... สภาวะ 'ชีพจรกระดูกปีศาจ' ในร่างของคุณมันกำลังลุกลามกัดกินเนื้อเยื่อภายในอย่างรวดเร็ว ถ้าคุณยังดึงดันจะใช้กำลังและอารมณ์บ้าระห่ำแบบนี้ต่อไป ภายในเวลาไม่เกินหกเดือน คุณจะกลายเป็นอัมพาตนอนติดเตียง และสิ้นใจตายอย่างทรมานก่อนวันเกิดครบยี่สิบสี่ปีแน่นอนครับ"
"หุบปากกก! หุบปากพล่ามไร้สาระของแกเดี๋ยวนี้!"
"กริ๊ก!"
หลัวเฟยเฟยตวาดลั่นด้วยความเดือดดาลสุดขีด ชักปืนพกกล็อก 19 ออกมาจากซองข้างเอวอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ แล้วยกขึ้นเล็งจ่อตรงมาที่หน้าอกของผมในระยะเผาขน! นิ้วชี้เรียวสวยของเธอแตะอยู่ที่ไกปืนพร้อมที่จะลั่นกระสุนสังหารได้ทุกวินาที! ร่างกายของเธอสั่นเทาด้วยความโกรธระคนสับสนที่โดนชายหนุ่มแปลกหน้าล่วงรู้จุดอ่อนที่อ่อนไหวที่สุดในชีวิต
"ยอมให้ฉันสวมกุญแจมือแล้วเดินตามฉันไปขึ้นรถตำรวจแต่โดยดีเย่เฉิน!... มิฉะนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน ถ้าแกคิดจะขัดขืนการจับกุมแม้แต่มิลลิเมตรเดียว ฉันจะเป่ากระสุนทะลุหัวใจแกตรงนี้เดี๋ยวนี้!"
ทว่าตัวผมกลับไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย รอยยิ้มทรงเสน่ห์ประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา ผมก้าวเท้าขวาไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าวอย่างเด็ดเดี่ยว จนกระทั่งแผ่นอกแกร่งของผมสัมผัสแนบสนิทเข้ากับปลายกระบอกปืนเหล็กกล้าอันเย็นเฉียบของเธอ!
ดวงตาสีทองดุจพญามังกรของผมจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่กำลังสั่นไหวของสารวัตรสาวจอมดุในระยะห่างเพียงไม่กี่เซนติเมตร ลมหายใจอุ่นร้อนของผมเป่ารดพวงแก้มเนียนใสของเธอจนหลัวเฟยเฟยถึงกับชะงักงัน หัวใจของเธอเต้นระรัวผิดจังหวะอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิต!...
"ถ้าคิดว่ากระสุนปืนของเล่นของคุณเจาะทะลุผิวหนังของผมได้... ก็ลองลั่นไกดูสิครับคุณผู้กองคนสวย" ผมกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงท้าทายชวนลุ่มหลง สะกดให้สารวัตรหญิงผู้ไร้เทียมทานต้องตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อคาที่!...