ETHER สงครามดาวนรกซอมบี้คลั่ง

4.2
.ระเบิดเวลา

        

เสียงปืนจากสนามซ้อม ทำให้สัตว์จำพวกหมูป่าหรือกวางหนีออกจากบริเวณนี้ไปไกลหลายกิโลเมตร มันทำให้ลีโมต้องขับรถเอทีวีออกไปไกลขึ้นเพื่อหาหมูป่าหรือกวางโชคร้ายมาเป็นอาหารเย็นสักตัว

        เขาขับไต่ขึ้นไปตามเนินเขาลาดชันโดยใช้เส้นทางน้ำไหลที่เต็มไปด้วยหินขรุขระ มีรากไม้และพงหญ้าสีเขียวปกคลุมไปทั่วตลอดสองข้างทางที่เต็มไปด้วยต้นสน ลีโมจอดรถไว้ที่พุ่มเบอร์รี่ก่อนจะเปิดแผนที่ขึ้นมาดู เขาน่าจะอยู่ห่างจากจุดของกันสึเกะราวหกกิโลเมตร และอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลราวสามร้อยถึงสี่ร้อยเมตร

        ลีโมเก็บแผนที่เข้าไว้ที่กระเป๋าข้างของเสื้อแจ็คเก็ตลายพราง ก่อนจะสะพายปืนเอ็มหนึ่งสี่ กระบอกยาวแบบติดลำกล้องส่องระยะไกลขึ้นมาบนร่องไหล่ พร้อมกับมีดมาเชเตสำหรับเดินป่าที่เหน็บข้างเอวและกระเป๋าเป้ที่มีอาหารว่างกับของใช้จำเป็นอีกนิดหน่อย เขาไม่ได้อยู่ดูการฝึกในตอนเช้า เพราะตั้งใจออกมาล่าหมูป่าหรือกวางเพื่อเป็นเสบียงสำหรับหลายวันต่อจากนี้

        นาฬิกาข้อมือเดินป่าแบบเข็มชี้บอกเวลาอีกสิบนาทีจะสี่โมงเช้า ลีโมหยิบทรายจากพื้นขึ้นมาโปรยเพื่อสำรวจทิศทางลม เขานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินตรงขึ้นไปยังแนวโขดหินที่มีต้นสนขนาดเล็กและพุ่มไม้ขึ้นอยู่รอบๆ โดยพยายามรักษาตำแหน่งของเขาให้อยู่ใต้ลมไว้ตลอดเวลา เขาใช้ผ้าใบสนามที่เตรียมมาปูรองพื้นก่อนจะทิ้งก้นนั่งลงและพิงหลังไว้กับโขดหินแล้วเฝ้ารอ จากตรงนี้ เขาสามารถซุ่มยิงอะไรก็ตามที่อยู่ต่ำลงไปสี่ร้อยถึงห้าร้อยหลา ซึ่งพื้นที่บริเวณดงไม้สนเนินลาดด้านล่างทั้งหมดปกคลุมไปด้วยหญ้าอ่อนและพุ่มเบอร์รี่ ซึ่งเป็นอาหารโปรดของพวกหมูป่าและกวาง

        สายลมและความเยือกเย็นอันเงียบเชียบแห่งขุนเขาค่อยๆ แผ่เข้ามาปกคลุมร่มเงาไม้ป่าอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางพงหญ้าและดอกไม้หลากสี เขานั่งนิ่งแทบไม่ขยับตัวรออยู่ราวสามชั่วโมงจนกระทั่งมีบางอย่างย่ำเท้าออกมาจากพงหญ้าห่างจากลีโมไปราวสองร้อยหลาเฉียงไปทางขวามือเล็กน้อย

        ฝูงกวางห้าตัวโผล่พ้นออกมาจากแนวดงสน พวกมันแหงนหน้าด้อมๆ มองๆ เพื่อสำรวจหาอันตรายอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินผ่านหน้าเขาไปทางซ้ายและหยุดก้มเล็มหญ้าที่เนินเปิดโล่งด้านล่าง

        ลีโมปลดเซฟปืน เขาเล็งเป้ากากบาทสีดำไปที่เหนือไหล่ของกวางตัวผู้ตัวใหญ่ที่สุดในฝูง เขาของมันโค้งงามแตกกิ่งก้านออกมาได้อย่างวิจิตร และเนื้อของมันก็น่าจะทำให้เขาและเด็กๆ อยู่กันได้อีกอย่างน้อยก็สองอาทิตย์

        “ซุด..” กระสุนไรเฟิลพุ่งออกจากกระบอกเก็บเสียง ทำให้ร่างของเจ้ากวางเขางามสะดุ้ง พวกมันที่เหลือวิ่งหนีแตกกระเจิงเข้าป่า ยกเว้นเจ้ากวางเขางามตัวนั้นที่วิ่งไปได้ไม่กี่ก้าวก็ทรุดตัวล้มลง

        ..ยิงได้สวย... “แอ๊ก..แอ๊ก..” ลีโมกระตุกยิ้ม และไอออกมาสองครั้ง เขาลุกขึ้นเก็บผ้าปูและกำลังจะเดินไปดูผลงานของตัวเอง

        “โครก..” เสียงของบางอย่างจากทางขวามือทำให้ลีโมสะดุ้ง

        หมีสีน้ำตาลตัวใหญ่ร้องคำรามลั่น มันอยู่ห่างจากเขาไปราวยี่สิบเมตร  และกำลังวิ่งแยกเขี้ยวเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนมันกำลังโกรธที่เห็นมนุษย์ตัวจ้อยโผล่มาในถิ่นของมัน

        หัวใจของลีโมเต้นแรง เขารับรู้ได้ถึงแรงสั่นสะเทือนบนพื้นหญ้าจากฝีเท้าอันหนาหนักของหมีสีน้ำตาลร่างใหญ่สูงราวสองเมตรที่น้ำหนักตัวอาจมากถึงสามร้อยกิโล มันคงนอนหลับอยู่ตรงพุ่มไม้ข้างดงสนพุ่มเตี้ยตรงนั้นมาสักพักแล้ว แต่เขาไม่สังเกตเห็นเพราะกอหญ้าและต้นสนอันหนาทึบบังอยู่และมันก็คงไม่เห็นเขาเช่นกันตอนที่ลีโมซุ่มอยู่หลังโขดหิน แต่ตอนนี้ทั้งคู่เห็นกันแล้ว และลีโมก็โชคร้ายที่เจ้าหมีเป็นฝ่ายเห็นเขาก่อน

        “บัดซบ” ลีโมแทบไม่มีเวลายกปืนขึ้นมาประทับบ่า เขากลั้นหายใจขณะเบี่ยงปืนที่อยู่ระดับเอวออกไปวัดดวงกับมัน

        “ตุบๆๆๆ” กระสุนถูกปล่อยออกไปสี่นัด สองนัดแรกโดนต้นไม้ที่อยู่ทางขวา อีกสองนัดอัดเข้าที่หน้าท้องของหมีที่กำลังยืดตัวขึ้นยืนสองขา

        เจ้าหมีแทบไม่รู้สึกสะทกสะท้าน มันง้างอุ้งมือข้างขวาขึ้นก่อนจะฟาดเข้ามาที่หัวไหล่ของลีโมอย่างแรง ส่งกรงเล็บอันแหลมคมเชือดเฉือนผ่านเสื้อกันหนาวเดินป่าไปอย่างง่ายดายเหมือนเอาดาบซามูไรฟันขวดน้ำ “ส๊วบ”

        แรงปะทะทำให้ลีโมเสียหลักล้มหงายหลังลงไปนอนกองกับพื้น

        “โครก..โครก..” เจ้าหมีส่งปากตามเข้ามาจะงับหัวของเขา แต่ลีโมใช้ลำกล้องปืนดันปากของมันไว้ได้

        “เวร..” เพียงแค่ฉุดกระชากกันไม่กี่จังหวะเจ้าหมีก็งับและดึงเอาปืนยาวจากมือของเขาออกไปได้แล้ว

        “โครก..” มันสะบัดหัวเหวี่ยงปืนเขาทิ้ง และในจังหวะนั้นเองที่ลีโมล้วงมือลงไปชักปืนจุดสามห้าเจ็ดที่อยู่ตรงเอวขึ้นมาเล็งไปยังหัวของมัน

        “เปรี๊ยง” เจ้าหมีใช้กรงเล็บตบมือของลีโมทำให้กระสุนลั่นไปโดนต้นสนที่อยู่ทางซ้ายแตกกระจาย และทำให้ปืนหลุดออกไปจากมือของเขา

        “โครก...” มันร้องคำรามอีกครั้งเพื่อตอกย้ำถึงชัยชนะ ก่อนจะก้มลงงับแผลที่ไหล่ซ้ายซ้ำรอยเดิมจากกรงเล็บ

        “อ๊าก...” กระแสความเจ็บปวดทำให้ลีโมแหกปากร้องลั่น เขาได้ยินเสียงกระดูกของตัวเองถูกฟันของไอ้หมีเวรนั่นขบแตกเป็นชิ้นๆ มันสะบัดหัวหวังจะฉีกไหล่ของลีโมให้หลุดออก เขาเหวี่ยงหมัดขวาเข้าชกกกหูซ้ายของมันอย่างแรงแต่ก็ไร้ผล และในจังหวะนั้นเองที่มีบางอย่างพุ่งมาจากทางขวามือ

        “ส๊วบ” ลูกธนูล่าสัตว์คาร์บอนไฟเบอร์พุ่งเสียบสีข้างของหมีทำให้มันสะดุ้งสุดตัว 

        “โครก” มันเอนตัวขึ้นยืนสองขาและร้องคำรามด้วยความเกรี้ยวกราด 

        “ส๊วบ”ลูกธนูอีกลูกพุ่งเสียบเข้ามาที่หัวของมันอย่างแม่นยำ ทำให้หัวของมันสะบัดส่งร่างอันใหญ่ยักษ์เซถอยหลังล้มลงมาทับร่างลีโมที่นอนอยู่

        “เวร..” เขาพยายามสูดหายใจ แต่น้ำหนักส่วนหัวของเจ้าหมีที่ล้มทับหน้าอกก็ทำให้ลีโมหายใจได้อย่างยากลำบาก

        เขาหรี่ตามองเห็บแดงตัวเล็กที่ไต่อยู่บนจมูกสีดำของมัน ขณะที่ได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินมาจากด้านขวา แต่ไม่มีแรงมากพอที่จะหันไปมอง

        “เขายังไม่ตาย” เป็นเสียงของผู้ชายน่าจะเป็นวัยรุ่น เขานั่งยองๆ ลงมาข้างๆ ลีโมเพื่อสำรวจ ก่อนจะดันหัวหมีที่ทับร่างของเขาออก

        ลีโมพยายามสูดหายใจเข้า แต่ดูเหมือนลมหายใจนั้นจะลงไปไม่ถึงปอด เลือดที่ไหลออกมาจากหัวไหล่ซ้ายทำให้เขารู้สึกอุ่น และเริ่มชาไปทั่วทั้งตัว

        “ทำใจดีๆ ไว้ ผมจะห้ามเลือดให้คุณก่อน” เสียงของชายคนนั้นแว่วมา ในขณะที่เปลือกตาของชายหนวดงามกำลังจะปิดลง

        …กวางของฉัน...กวางน้อยของฉัน... ลีโมเพ้อถึงภาพกวางและอาหาร ในบ้านแสนสุขที่มีพวกเด็กๆ และเจ้าคาเมร่อนแมวแสนรักร่วมวงอยู่ด้วย

        ...คาเมร่อน... ลีโมสัมผัสได้ถึงขนอุ่นๆ ของมันตรงหัวไหล่ ก่อนที่เปลือกตาของเขาจะปิดลงและไม่รู้สึกอะไรอีกต่อไป

        ____