ตอนที่ห้าสิบเอ็ด พลังจักระของนารุโตะเอ๊ยชมพูทวีป
ด้วยความช่วยเหลือของนักวิทยาศาสตร์ทำให้ผมสามารถบรรลุขั้นสะสมลมปราณที่ทะลวงชีพจรเร้นลับทั้งแปดและชีพจรพิสดารทั้งสิบสามจุดได้สำเร็จ
ไม่ใช่เรื่องน่าอัศจรรย์ประการใด
เป้นเพียงแค่การทดลองวิทยาศาสตร์ที่ค่อยๆค้นพบตัดสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ออกไป
ที่เหลือแม้จะแปลกประหลาดพิสดารเพียงไหนก็คือเรื่องที่ได้ผลจริง
และตอนนี้ผมก็กำลังพบเรื่องแปลกพิสสดารอีกอย่างคือ
นามูกำลังลอยกลางอากาศ
แน่นอน การลอยกลางอากาศผมสามารถทำได้โดยการค่อยๆใช้พลัง ไอ้ม้าห้อตะบึงเสียพลังเรื่อยๆในการไต่อากาศตรงหน้า
แต่นามู สามารถนั่งบนอากาศได้อย่างสงบ
“ฉานทำร่างกายให้เป็นหนึ่งเดียวกับพลังจักรวาลกุณฑลนี เปิดประตูสู่จักระทั้งเจ็ด...”
อ้อ อันนี้ผมจำได้คนที่เคยดูนารุโตะจำได้ทั้งนั้น
“เปิดจักระที่แปดจะเสียชีวิตหรือเปล่านามู?“
ผมถามเพื่อความแน่ใจ เพื่อจะได้ไม่ต้องลงเอยอย่างไกที่ต้องนั่งรถเข็นไปตลอดชีวิต ทั้งที่จักรวาลนารุโตะนั้นมีไซบอร์กใช้กันแล้ว
“นายจ๋าแม้แต่ฉานเองก็เปิดได้แค่จักระบานที่สี่ อนาหตะที่หัวใจเท่านั้น หากนายของฉานบรรลุขั้นที่แปดที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อนด้ายฉานก็อยากจะให้นายจ๋าราบฉานเป็นศิษย์เช่นกั๋น”
นามูกล่าวอย่างอารมณ์ดีสมกับเป็นคนอิ่นตู้ เอ๊ยอินเดียที่มีหัวใจให้บริการมาก จนกลายเป็นชาติที่ยึดครองอาชีพโอแปอเปอเรเตอร์จำนวนมากทุ่ดในปัจจุบัน
ถึงทนคำถามไร้สาระของผมได้
ผมเลยนั่งลงตามท่วงท่าที่นามูบอก
“ขั้นแรก จักรา มูลฐานอยู่ตรงกระดูกสันหลัง นายจ๋า---“
นามูกล่าวอย่างตกใจที่เห็นอ้าวป้าหม่าที่นั่งเดินพลังมีแสงสีแดงออกมาจากตรงกระดูกสันหลังสัญลักษณ์ของจักรมูลฐาน
“นะนายจ๋าบรรลุขั้นแรก แต่กุณฑลนีจะใช้เวลามากขึ้นเป็นเท่าตัวในขั้นต่อไป ในบานที่สอง สวาธิษฐานอยู่ตรงเหนืออวัยวะเพศสองนิ้ว---“
นามูอึ้งไปเมื่อเห็นพลังสีส้มเปล่งแสงออกมาจากร่างกายของอ้าวป้าหม่า
“นายจ๋าคือคนมีพรสวรรค์มากหมากแต่บานที่สามหนี่ คนบางคนฝึกไม่ได้ชั่วชีวิตจ้านาย มณีปุระ ไขสันหลังจุดสะดือ---“
นามูหยุดไปเล็กน้อยและรู้สึกดีใจที่อ้าวป้าหม่าไม่ได้บรรลุวิชาในช่วงที่เขากำลังบรรยายอยู่อีก
“กุณฑลนี นั้นเร่งรีบไปกลับไม่สำเร็จนะนายจ๋าต้องทำใจให้เข้ากับธรรมชา—“
ทันใดนั้นแสงสีเหลืองก็ออกมาจากร่างกายของอ้าวป้าหม่า
“ติ—เมื่อนายจ๋าสำเร็จขั้นตอนนี้ จึงจะได้เรียกว่ากลายเป็นผู้ฝึกกุณฑลินีที่แท้จริงสามารถเปิดสำนักอาจารย์รับศิษย์ได้จ้านายจ๋า”
นามูมองผมอย่างชื่นชมและบรรยายขั้นตอนต่อไป
ที่คราวนี้กว่าผมจะบรรลุขั้นที่สี่ของกณฑลินีได้ก้ใช้เวลาร่วมแปดชั่วโมงติดต่อกัน
อนาหตะ จักรบานที่สีของหัวใจสีเขียวเปล่งออกมาจากร่างกายของผม
ที่ทำให้ผมคิดว่าผมควรจะทานโสมร้อยปีสองต้นมาก่อนการฝึกแทนที่จะต้นเดียวทำให้พลังเกือบหมดในช่วงที่เปิดจักระบานที่สี่
161K
