อสูรล้างสวรรค์

        ที่สถาบันอัคคีทุกคนกำลังรอ และรอมานานกว่าสองชั่วโมงแล้ว

       เกิดอะไรขึ้นกับโจวเย่คนนั้น? เมื่อไหร่เขาจะมา!” หนานเหวินเซียวพูดอย่างกังวลใจ โดยจ้องมองไปที่ทางเข้าของสถาบัน แต่ไม่วี่แววของโจวเย่เลย

มีอะไรเกิดขึ้นรึป่าว?”

โจวเย่จะไม่เข้าร่วมหรือไม่?”

น่ากังวลจริงๆ ทำไมโจวเย่ยังไม่มา!”

นักเรียนทุกคนใจร้อนและเริ่มบ่น

           ท่านอาจารย์ใหญ่ จะทำอย่างไรดี สองชั่วโมงผ่านไปแล้ว! โจวเย่ก็ยังไม่มา” อาจารย์คนหนึ่งถามอย่างกังวลใจ

         โจวเย่ไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด รอก่อน เมิ่งจางคงกล่าวอย่างเคร่งขรึม เขาไม่เชื่อว่าโจวเย่จะไม่รักษาสัญญา

          รอก่อน เวลายังคงทัน เต้าชิงเฟิงขมวดคิ้ว เขารู้สึกกังวลเล็กน้อย

                ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง คราวนี้เมิ่งจางคง และ ผู้อาวุโสคนอื่นๆแทบรอไม่ไหวแล้ว

               ด้วยความเร็วของพวกเขา จะใช้เวลาอย่างน้อยสองวันในการออกจากสถาบันอัคคี ไปยังเขตแดนแห่งทวยเทพ และจะใช้เวลาอีกหนึ่งวันในการไปถึงสนามประลองแห่งทวยเทพ ถ้าไม่ออกเดินทางอีกกลัวว่าเวลาจะไม่ทัน

            ขณะที่เมิ่งจางคงและคนอื่น ๆ กำลังรออย่างเร่งรีบ ก็มีร่างห้าร่างกระพริบมาอย่างรวดเร็ว 

โจวเย่มาแล้ว!” นักเรียนคนหนึ่งตะโกน

            เฮอะ! ในที่สุดเขาก็มาถึงแล้ว!” หนานเหวินเซียว ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่เมื่อเขาเห็นลอยคราบเลือดบนตัวไป๋หมิง เขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและสงสัยว่า "มีอะไรเกิดขึ้น"

           ไม่น่าแปลกใจเลยที่กว่าจะมาต้องใช้เวลานานมาก เต้าชิงเฟิงกล่าว

             โจวเย่ หงเยว่ เถียนซีเว่ย และเฟ่ยเซียวหลง บนเสื้อผ้าพวกเขาสมบูรณ์ดี และไม่มีอะไรผิดปกติ แต่เสื้อผ้าของไป๋หมิงเต็มไปด้วยคราบเลือด 

             เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเสื้อผ้าเด็กคนนั้นถึงเต็มไปด้วยเลือด

            นักเรียนทุกคนต่างงง เมื่อเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ เหล่านักเรียนก็ไม่บ่นอีกต่อไป ทุกคนเดาว่่าโจวเย่และคนอื่นอาจประสบปัญหาระหว่างทาง

            ท่านอาจารย์ใหญ่ข้าขอโทษที่มาสาย” โจวเย่กล่าวขึ้น

              หลิวจางหลัน รีบไปข้างหน้าและถามอย่างเคร่งขรึม โจวเย่เกิดอะไรขึ้น?"

            ตระกูลฮั่นโจมตีข้าระหว่างทาง โจวเย่ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้

              หลิวจางหลัน ตกใจและพูดว่า ตระกูลฮั่นเหรอ ?

            ตระกูลฮั่นเริ่มลงมือแล้วเหรอ ?” เต้าชิงเฟิง ขมวดคิ้วและถาม สีหน้าของเขาดูเคร่งขรึมมาก

             โจวเย่ พยักหน้า ดวงตาของโจวเย่ฉายแววดุร้าย

               เมื่อได้ยินสิ่งนี้ การแสดงออกของเมิ่งจางคง และหลิวจางหลัน ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

              เวลากำลังจะหมดลง เราควรจะออกเดินทางทันทีโดยหวังว่าจะไปถึงทัน เมิ่งจางคงกล่าวอย่างเคร่งขรึม

                 เมิ่งจางคนและผู้อาวุโสคนอื่น นำนกกระเรียนขาวออกมา 

              เมิ่งจางคง ผู้อาวุโสทั้งสาม โจวเย่และคนอื่น ๆ กระโดดขึ้นไปบนหลังนกกระเรียนขาว และนกกระเรียนขาวทั้งสามตัวก็ทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าและเริ่มออกเดินทางทันที

               โจวเย่ตระกูลฮั่นลงมือแล้วเหรอ?” หนานเหวินเซียว ถามด้วยเสียงที่แผ่วเบาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

โจวเย่พยักหน้าและไม่พูดอะไร

-

              กองกำลังที่ยิ่งใหญ่ของดินแดนทิศใต้ ต่อสู้กับตระกูลฮั่น ตระกูลฮั่นได้รับบาดเจ็บสาหัส แม้แต่ฮั่นซิงเหรินเอง ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส การต่อสู้กับหวังเจียงหลิว ถือเป็นความพ่ายแพ้ของทั้งสองฝ่าย และท้ายที่สุดก็ไม่มีผู้ชนะ

               ฮั่นเมิ่งหลานเกือบถูกฆ่าตายโดยหวังเจิ้นซง  

             ผู้อาวุโสหลายคนของตระกูลฮั่น เสียชีวิตอย่างอนาถ

            สงครามกินเวลานานหนึ่งชั่วโมง ในขณะที่ตระกูลฮั่นกำลังจะถูกทำลาย นิกายเมฆาสวรรค์เองก็ออกมาช่วยชีวิตผู้ฝึกยุทธ์ตระกูลฮั่นที่เหลือดรอดประมาณยี่สิบคน  

                เมื่อนิกายเมฆาสวรรค์ก้าวเข้ามาแทรกแซง แม้ว่าผู้ฝึกยุทธ์ที่แข็งแกร่งหลายคนในดินแดนทิศใต้จะไม่ต้องการปล่อยตระกูลฮั่นไป แต่พวกเขาทั้งหมดซึ่งได้รับบาดเจ็บในระดับที่แตกต่างกัน พวกเขาไม่สามารถต่อต้านนิกายเมฆาสวรรค์ได้

           นอกจากนี้ นิกายเมฆาสวรรค์ยังคงเป็นนิกายที่แข็งแกร่งที่สุดของจักรวรรดิ และพวกเขาไม่กล้าที่จะยั่วยุมัน

            ดังนั้น พวกเขาทำได้เพียงเฝ้าดูตระกูลฮั่น ที่ได้รับการช่วยเหลือแล้วจากไป ไม่มีใครกล้าหยุดพวกเขา และหวังเจียงหลิวเองที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาก็ไม่กล้าเช่นกัน

                การตายของฮั่นหลี่เทียนทำให้ ฮั่นซิงเหรินและฮั่นเมิ่งหลานนั้นโกรธมาก สิ่งนี้สร้างความเสียหายให้กับตระกูลฮั่นอย่างมาก การตายของฮั่นหลี่เทียน เท่ากับเป็นการตัดผู้สนับสนุนอย่างนิกายเมฆาสวรรค์ในอนาคต

              โจวเย่! ข้าจะหักกระดูกของเจ้าซะ! ฮั่นเมิ่งหลานคำรามในห้องโถง ความโกรธและความบ้าคลั่งปะทุออกมา 

           ฮั่นซิงเหรินที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสมีใบหน้าที่น่าเกลียดมากในขณะนี้ แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูด แต่ใครๆ ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของจิตสังหาร 

-

นิกายเมฆาสวรรค์

              ด้วยการตายของฮั่นหลี่เทียน นิกายเมฆาสวรรค์ก็สูญเสียลูกศิษย์อัจฉริยะไปอีกหนึ่งคน เจ้าหน้าที่และผู้อาวุโสหลายคนของนิกายเมฆาสวรรค์ก็โกรธมากเช่นกัน

             แต่พวกเขาไม่กล้าลงมือ เพราะ ตระกูลฮั่นเริ่มลงมือก่อน 

           โจวเย่เด็กเหม็นคนนี้ อาศัยการสนับสนุนจากจักรวรรดิ โดยไม่สนใจนิกายเมฆาสวรรค์ของข้าโดยสิ้นเชิง! ” ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวด้วยความโกรธ

               โจวเย่เป็นคนโหดเหี้ยมมาก ท่านเจ้านิกาย เราจะปล่อยเด็กเหม็นคนนี้ไปไม่ได้อีกต่อไป ไม่ช้าก็เร็วเขาจะขี่หัวนิกายเมฆาสวรรค์ของเรา!” ผู้อาวุโสอีกคนพูดอย่างอาฆาตเช่นกัน

             ใบหน้าของเจ้านิกาย เหลียนยี่ น่าเกลียดมาก และเขาพูดอย่างเคร่งขรึม โจวเย่ นั้นมากเกินไปจริงๆ ทั้งที่เขารู้ว่า ฮั่นหลี่เทียน และฮั่นชิงหยุน เป็นศิษย์ของนิกายเมฆาสวรรค์ของข้า เขาก็ยังกล้าที่จะฆ่าพวกเขา และเขาก็ไม่เห็นนิกายเมฆาสวรรค์ของข้า อยู่ในสายตาเลย 

              พี่ใหญ่ เป็นเวลาหลายปีแล้วที่นิกายเทียนเมฆาสวรรค์ ไว้หน้าจักรวรรดิ แต่สุดท้ายแล้วจักรวรรดิก็ไม่ไว้หน้านิกายเมฆาสวรรค์ของเราเลย แม้ว่าตระกูลฮั่นจะผิด แต่จักรวรรดิก็ไม่ควรเข้ามาแทรกแซง รองเจ้านิกายเหลียนซุน พูดอย่างเย็นชา ยิ่งเขาคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไร เขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้นเท่านั้น

           เจ้านิกาย ไม่จำเป็นต้องไว้หน้าจักรวรรดิอีกต่อไป! ไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องไร้สาระกับจักรวรรดิอีกต่อไป!” ผู้อาวุโสคนหนึ่งพูดด้วยความโกรธอย่างสุดซึ้ง

           ท่านพ่อ ผู้อาวุโสพูดถูก ฮั่นหลี่เทียน เป็นศิษย์อัจฉริยะของเรา โจวเย่ฆ่าเขา เราไม่ควรที่จะนั่งดูอีกต่อไป! ข้าพร้อมที่จะล้างแค้นให้น้องหลี่เทียน! คราวนี้หากนิกายเมฆาสวรรค์ไม่สนใจเรื่องนี้เกรงว่าเหล่าศิษย์จะกบฏ ชายหนุ่มพูดอย่างเย็นชา เขาคือนายน้อยของนิกายเมฆาสวรรค์ เหลียนอ้าวซือ

            ศิษย์ถูกฆ่าตาย แต่นิกายเมฆาสวรรค์ไม่สนใจ ใครจะกล้าอยู่ในนิกายเมฆาสวรรค์อีกล่ะ ? ในฐานะศิษย์ของนิกายเมฆาสวรรค์ ทุกคนควรได้รับการคุ้มครองโดยนิกาย แทนที่จะถูกรังแกหรือฆ่า! เหลียนอ้าวซือพูดอีกครั้งหลังจากหยุดครู่หนึ่ง