กลิ่นเนยและเครื่องเทศโชยมาจากครัวของร้านอาหารฝรั่งเศสเล็กๆ ใจกลางเมืองมอนซ่า อเล็กซ์นั่งเผชิญหน้ากับปาทริค เอวร่า ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็ส่วนตัว
"คุณบอกว่ามาจากฮอลแลนด์งั้นเหรอ? แต่คุณพูดภาษาฝรั่งเศสได้ดีจนน่าใเลยนะ" เอวร่าถามด้วยความทึ่ง
"งั้นหรอ... ขอบใจที่ชม" อเล็กซ์ยิ้มบางๆ ในใจเขาแอบยกความดีความชอบให้ 'อเล็กซ์คนเก่า' แม้เ้าของร่างเดิมจะล้มเหลวเื่เงินทอง แต่เขากลับทุ่มเทเรียนรู้ภาษาเพื่อหวังจะเข้าถึงใจนักเตะต่างชาติ ทั้งฝรั่งเศสและสเปน ความพยายามเ่าั้กลายเป็มรดกที่ล้ำค่าสำหรับอเล็กซ์ในตอนนี้
"คุณบอกว่าอยากเป็เอเย่นต์ให้ผม... ทั้งที่ผมแทบไม่มีใครเห็นหัวในอิตาลีเนี่ยนะ?"
"ใช่แล้ว ปาทริค" อเล็กซ์โน้มตัวไปข้างหน้า สายตาของเขามั่นคง "และผมไม่ได้จะมาแค่ดูแลสัญญาของคุณ แต่ผมจะเปลี่ยนทิศทางอาชีพของคุณทั้งหมด จากข้อมูลที่ผมวิเคราะห์มา... ตำแหน่งที่เหมาะสมกับคุณที่สุด ไม่ใช่กองหน้า"
"ไม่ใช่กองหน้า?" เอวร่าขมวดคิ้ว "แล้วผมควรเล่นตรงไหน?"
"แบ็กซ้าย"
เอวร่านิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาอย่างไม่เชื่อสายตา "คุณล้อผมเล่นหรือเปล่า? ผมเล่นกองหน้ามาตลอดชีวิตนะอเล็กซ์"
"เชื่อฉันสิปาทริค ความเร็ว พละกำลัง และการอ่านเกมของคุณมันเหมาะกับการเป็แบ็กซ้ายระดับโลกมากกว่ากองหน้าเกรดบี" อเล็กซ์ย้ำด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลัง "ถ้าคุณยอมเชื่อมั่นในตัวฉัน ฉันจะทำให้คุณเป็นักเตะที่ดี เป็คนที่ดี และที่สำคัญ... ฉันจะทำให้คุณมีเงินมากพอที่จะดูแลตัวเองและครอบครัวได้อย่างาา สัญญาของคุณกับมอนซ่าจะหมดลงหลังจบฤดูกาลนี้ แค่เล่นที่นี่ให้จบด้วยมืออาชีพ แล้วฤดูกาลหน้าฉันจะหาที่ที่เหมาะสมที่สุดให้คุณเอง"
ปาทริค เอวร่า จ้องมองเข้าไปในแววตาของชายตรงหน้า เขาเห็นความมั่นใจที่ไม่มีวอกแวก ความหวังที่ริบหรี่ในใจของเด็กหนุ่มถูกจุดประกายขึ้นมาอีกครั้ง
"ตกลงครับ... ผมจะเชื่อคุณ" เอวร่าพยักหน้าอย่างหนักแน่น เขาคิดถึงครอบครัวที่รอความสำเร็จของเขาอยู่ที่ปารีส
"มันต้องอย่างนี้สิ!" อเล็กซ์หัวเราะร่าด้วยความดีใจ "มาๆ กินกันเถอะ มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง"
วันรุ่งขึ้น
การเซ็นสัญญาตัวแทนเป็ไปอย่างรวดเร็วภายใต้การดูแลของทนายความที่จูเซปเป้จัดหามาให้ หลังจากจรดปากกาเสร็จสิ้น อเล็กซ์ก็พาสังกัดใหม่ของเขาไปยังอพาร์ตเมนต์ขนาดใหญ่และหรูหรากว่าเดิมที่เขาเพิ่งเช่าไว้ล่วงหน้า
"ที่นี่คือห้องใหม่ของคุณ ปาทริค" อเล็กซ์เปิดประตูให้ "ถึงคุณจะอยู่ที่นี่อีกไม่กี่เดือน แต่นักเตะในสังกัดของ Vantage Management จะต้องมีชีวิตความเป็อยู่ที่สมเกียรติเสมอ"
"ขอบคุณครับอเล็กซ์... ขอบคุณจริงๆ" เอวร่ามองไปรอบห้องด้วยความตื้นตัน
-----
เช้าวันต่อมา ณ หน้าสนามซ้อม Monzello
รถ Alfa Romeo ของจูเซปเป้จอดเทียบที่หน้าประตูสนามซ้อม เอวร่าก้าวลงจากรถด้วยท่าทางที่ดูเปลี่ยนไป เขามีพลังและความมุ่งมั่นมากกว่าวันแรกที่เจอกัน
"ตั้งใจซ้อมนะปาทริค แล้วรอฟังข่าวดีจากฉัน" อเล็กซ์ะโบอกผ่านกระจกรถ
"เข้าใจแล้วครับเ้านาย!" เอวร่าโบกมือให้ก่อนจะวิ่งเข้าสนามไป
จูเซปเป้ที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยหันมามองอเล็กซ์พลางยิ้มกว้าง "งานของนายที่นี่จบลงแล้วสินะอเล็กซ์ "
อเล็กซ์พิงหลังกับเบาะรถ พลางมองภาพสนามซ้อมที่ค่อยๆ ไกลออกไป "ไม่หรอกครับจูเซปเป้... มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหาก"
-----
1K
