เมื่อภรรยาขอหย่า ข้าจึงหวนคืนสู่เทพสงคราม!

บทที่ 23 อย่ามารบกวนฉัน

แล้วถามว่า "ไปที่อื่นไปยังไง?"

"นั่นไง มีซูเปอร์มาร์เก็ตอยู่ตรงนั้น พวกเราพาคุณไปเอง!" ชายอีกคนพูดด้วยรอยยิ้ม

"ขอบคุณครับ รบกวนพวกคุณแล้ว" เย่เทียนพยักหน้า แล้วเดินตามชายสองคนนั้นไป

เมื่อมาถึงซูเปอร์มาร์เก็ต เย่เทียนก็ถูกเสื้อผ้าหลายชิ้นดึงดูดสายตา เพราะเสื้อผ้าที่เขาเล็งไว้เป็๞เสื้อผ้ายี่ห้อดังระดับนานาชาติ แต่ละชิ้นเป็๞รุ่นลิมิเต็ด

เย่เทียนไม่ได้ลังเล เลือกเสื้อผ้าที่ชอบมาสองสามชิ้น แล้วจ่ายเงินออกไป

หลังจากซื้อเสื้อผ้าเสร็จ เย่เทียนก็เดินเล่นในห้างสรรพสินค้าต่อ เป้าหมายหลักของเขาคือร้านบูติก เพราะสินค้าในร้านบูติกส่วนใหญ่เป็๞ของหรูหรา ราคาแพง เย่เทียนคิดว่าเงินซื้อเสื้อผ้าควรใช้จ่ายอย่างประหยัด

ในไม่ช้า เย่เทียนก็ซื้อชุดสูทสามสี่ชุดกับเนคไทเส้นหนึ่ง เขาเตรียมที่จะกลับบ้านไปใส่ จะได้ไม่ต้องใส่ชุดเดียววิ่งไปทั่วจนก่อเ๱ื่๵๹ เพราะตอนนี้เขาเป็๲คนดัง ถ้าเกิดนักข่าวถ่ายรูปตอนเขาใส่สูท คงจะถูกสื่อรายงานอีก

"เอ๊ะ! สูทตัวนี้ดูดีนะ!" ขณะที่เย่เทียนกำลังจะจ่ายเงิน เขาก็เห็นสูทสีเบจตัวหนึ่ง การผสมสีของเสื้อตัวนี้สวยมาก แถมยังเหมาะกับเย่เทียนมากด้วย

เย่เทียนดูราคาสูทสีเบจตัวนี้ ประมาณหนึ่งพันสองร้อยหยวน

ถึงราคาจะสูงไปหน่อย แต่เย่เทียนคิดว่าตัวเองซื้อไหว

จึงตัดสินใจลองใส่ดู ถ้าใส่แล้วเหมาะก็จะซื้อมาใส่ ถ้าไม่เหมาะก็ทิ้งไป

หลังจากเย่เทียนจ่ายเงิน เขาก็ถือสูทสีเบจตัวนี้เดินไปทางห้องลองเสื้อ ในไม่ช้าก็มาถึงหน้าห้องลองเสื้อ

เย่เทียนวางมือบนลูกบิดประตู หมุนเบาๆ พบว่าประตูไม่ได้ล็อค จึงผลักประตูเข้าไป แล้วปิดประตู

ภายในห้องลองเสื้อเป็๞ห้องเล็กๆ ประมาณสิบกว่าตารางเมตร การตกแต่งภายในก็เรียบง่าย มีเพียงโซฟา โต๊ะกลมเล็กๆ และเก้าอี้สองสามตัว

เย่เทียนเดินไปที่หน้าตู้เสื้อผ้า หยิบไม้แขวนเสื้อออกมา แล้วเปิดไม้แขวน หยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวเบจข้างในออกมา แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า ยืนอยู่หน้ากระจกส่องดู

เย่เทียนในกระจกดูหล่อเหลามาก ไม่เพียงแต่หล่อเหลาองอาจเท่านั้น ที่สำคัญกว่านั้นคือเขามีกลิ่นอายความหล่อเหลาแบบหนุ่มแดดเดียว ทุกการเคลื่อนไหวล้วนเปล่งประกายเสน่ห์

ต้องบอกว่าเย่เทียนใส่เสื้อเชิ้ตสีเบจตัวนี้เหมาะมาก

"อืม ตัวนี้แหละ สีแบบนี้เหมาะกับฉันที่สุดแล้ว!" เย่เทียนพูดอย่างพอใจ

เย่เทียนดูเสื้อเชิ้ตตัวอื่นๆ บนไม้แขวน เสื้อทั้งหมดเหมาะกับบุคลิกและนิสัยของเขา จึงเลือกมาสองสามชุด

ในที่สุดเย่เทียนก็ซื้อเสื้อเชิ้ตมาแปดตัว

หลังจากเย่เทียนจ่ายเงิน เขาก็ออกจากห้องลองเสื้อ

เมื่อออกจากห้างสรรพสินค้า เย่เทียนก็มาที่หน้ารถแท็กซี่ที่อยู่ใกล้ๆ

คนขับแท็กซี่โผล่หัวออกมาจากห้องคนขับ แล้วถามว่า "คุณจะไปไหนครับ?"

"ถนน xx หมายเลข xx" เย่เทียนพูด

"อ้อ ได้เลยครับ" คนขับแท็กซี่รับคำ แล้วสตาร์ทรถ

แท็กซี่วิ่งไปครึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็มาถึงจุดหมาย

หลังจากลงจากรถ เย่เทียนจ่ายเงิน แล้วเดินไปที่บันได

หลังจากขึ้นไปข้างบน หาห้องนั้นเจอแล้ว ก็เคาะประตู

"ก๊อกๆๆ!"

"เข้ามา!" เสียงผู้หญิงดังออกมาจากในห้อง

จากนั้นประตูห้องก็เปิดออก ผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวในสายตาของเย่เทียน ผมยาวสีดำสยายไหล่ ใบหน้าหมดจดงดงาม ดวงตาคู่หนึ่งลึกซึ้งราวกับห้วงน้ำ

เย่เทียนมองผู้หญิงสวยคนนี้ พบว่าเธอสวมชุดลำลอง รูปร่างดีมาก

"คุณคือ?" ผู้หญิงมองเย่เทียนถาม

"ผมชื่อเย่เทียน เป็๞ผู้เช่าห้องอพาร์ตเมนต์นี้ ผมเห็นคุณเหมือนกำลังรอใครอยู่" เย่เทียนมองผู้หญิงคนนั้นพูด

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้หญิงก็อึ้งไปครู่หนึ่ง คิดในใจว่า "หรือว่าจะเป็๲เขาจริงๆ?"

"ฉันกำลังรอคนอยู่!" ผู้หญิงตอบ

เย่เทียนพยักหน้า "โอเค งั้นคุณก็รอต่อไปเถอะ" พูดจบก็หันหลังเตรียมจากไป แต่เพิ่งก้าวไปสองก้าวก็หยุด แล้วมองผู้หญิงคนนั้นพูดว่า "ใช่แล้ว ผมลืมพูดไปคำหนึ่ง"

ผู้หญิงมองเย่เทียนด้วยความสงสัย ไม่รู้ว่าเขาพูดถึงอะไร

"ผมบอกว่าคุณสวยมาก ถึงจะใส่ชุดผู้ชายก็ยังดูดี ผมว่าคุณคงมีแฟนแล้วใช่ไหม?" เย่เทียนมองผู้หญิงคนนั้นพูดด้วยรอยยิ้ม

"ใช่ค่ะ แต่ตอนนี้ฉันไม่มีแฟน!" ผู้หญิงพยักหน้าพูด

"ในเมื่อคุณยังไม่มีแฟน แล้วทำไมไม่ลองพิจารณาผมดูล่ะ? ดูสิว่าผมอายุไม่มาก หน้าตาดี แถมฐานะก็ดี ทำไมคุณไม่ลองพิจารณาผมดูล่ะ? ผมรับรองว่าจะรับผิดชอบคุณแน่นอน" เย่เทียนมองผู้หญิงคนนั้นพูดด้วยความจริงใจ

เมื่อผู้หญิงได้ยินคำพูดของเย่เทียน ก็ถามด้วยความงุนงงว่า "รับผิดชอบ? รับผิดชอบยังไง?"

"ผมเป็๲นักร้องในวงการเพลง ไม่เพียงเท่านั้น ผมยังมีคุณสมบัติที่ดีอีกมากมาย แถมหน้าตาก็ไม่ได้ขี้เหร่ ผมคิดว่าด้วยเงื่อนไขของผม ผมก็พอจะเป็๲แฟนของคุณได้นะ ถ้าพวกเราสองคนรักกันดี คุณก็จะมีที่พึ่งที่ดี คุณคิดว่าไง?" เย่เทียนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

"เงื่อนไขของคุณดีขนาดนั้นเลยเหรอ?" ผู้หญิงมองเย่เทียนด้วยความสงสัย ไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาพูดเป็๞เ๹ื่๪๫จริงหรือเปล่า

"แน่นอนว่าเป็๲เ๱ื่๵๹จริง ผมหล่อขนาดนี้ จะต้องมีผู้หญิงสวยๆ มากมายอยู่รอบตัว คุณต้องเชื่อผมนะ ผมมีข้อดีมากมายจริงๆ คุณลองพิจารณาดูอย่างสบายใจสิ" เย่เทียนพูดด้วยความมั่นใจ

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียน ผู้หญิงก็ลังเล แต่ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจ "ฉันตกลง แต่คุณต้องรับปากฉันข้อหนึ่ง"

"ข้อไหน?"

"ฉันหวังว่าคุณจะไม่บอกเ๹ื่๪๫ข้อตกลงนี้กับใคร ไม่เช่นนั้นข้อตกลงของพวกเราก็ล้มเหลว" ผู้หญิงพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"ผมไม่ใช่คนโง่ ผมจะเปิดเผยเ๱ื่๵๹ส่วนตัวของคุณได้ยังไง?" เย่เทียนพูดด้วยรอยยิ้ม "ข้อตกลงที่คุณพูดคืออะไร?"

"ฉันอยากให้คุณอยู่ในบ้านของฉันสามวัน ถ้าข้อตกลงของพวกเราล้มเหลว คุณต้องไปทันที และห้ามมารบกวนฉันอีกตลอดไป โอเคไหม?" ผู้หญิงพูด

"อย่างนั้นเหรอ..." เย่เทียนเงียบไป เพราะเขาไม่รู้ว่าสามวันนี้จะเกิดอะไรขึ้น แต่ในเมื่อเป็๲โอกาส เขาต้องรักษามันไว้

"สามวันนี้ คุณห้ามแอบดูฉันอาบน้ำ ยิ่งห้ามแตะต้องตัวฉัน!" ผู้หญิงพูดอย่างจริงจัง "ถ้าคุณกล้าผิดสัญญา หึ!"

ผู้หญิงสูดลมหายใจเย็น

"วางใจเถอะ ผมไม่สนใจเ๹ื่๪๫ผู้หญิงผู้ชายอยู่แล้ว ยิ่งกว่านั้นผมก็ไม่ใช่คนรักร่วมเพศ ผมไม่ได้สนใจคุณหรอก ถึงข้อตกลงของพวกเราจะล้มเหลว ผมก็จะรักษาสัญญา" เย่เทียนพยักหน้าพูดด้วยรอยยิ้ม

"คุณแน่ใจนะ?"

"ผมแน่ใจแน่นอน! ผมให้เกียรติผู้หญิง" เย่เทียนตอบด้วยรอยยิ้ม

"อืม โอเค ในเมื่อคุณมีเกียรติขนาดนี้ ฉันก็จะเชื่อคุณสักครั้ง" ผู้หญิงยิ้ม

"ใช่แล้ว ห้องของผมอยู่ตรงไหน?" เย่เทียนถามด้วยความสงสัย "ผมขอเข้าไปดูห้องของคุณหน่อยได้ไหม?"

"เข้าไปดูได้ตามสบาย!" ผู้หญิงตอบเสียงเรียบ

จากนั้นเย่เทียนก็เดินตามผู้หญิงเข้าไป เขาพบว่าที่นี่คือห้องนอน บนเตียงยังมีเครื่องนอน ข้างหน้าต่างก็มีเตียงอีกหลัง การจัดวางโดยรวมอบอุ่นมาก แม้แต่ในห้องก็ยังมีกลิ่นดอกไม้

"เป็๲ไงบ้าง? ไม่เลวใช่ไหม?" เมื่อเห็นสีหน้าของเย่เทียน ผู้หญิงก็พูดอย่างภาคภูมิใจ แล้วชี้ไปที่ตู้เสื้อผ้าข้างๆ พูดว่า "คุณเข้าไปดูข้างในได้!"

"อ้อ!" เย่เทียนพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม แล้วเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เอื้อมมือเปิดตู้เสื้อผ้า เมื่อเห็นเสื้อผ้าละลานตาข้างในก็ตกตะลึงทันที "ว้าว เป็๞ของมียี่ห้อทั้งหมดเลยนี่นา!

ผู้หญิงคนนี้มีแฟนกี่คนกันแน่เนี่ย?"

เย่เทียนถอนหายใจในใจ ผู้หญิงคนนี้ดูไม่เหมือนคนธรรมดาเลย!

"ใช่แล้ว แฟนของคุณอยู่ที่ไหนกันแน่?" เย่เทียนมองผู้หญิงคนนั้นถาม

"ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน ฉันรู้แค่ว่าเขานามสกุลเย่" ผู้หญิงตอบเสียงเรียบ

"นามสกุลเย่? หรือว่าจะเป็๲คุณเย่เทียนแห่งกลุ่มเย่?"

"ใช่แล้ว ฉันเดาว่าไม่ผิดใช่ไหม คุณรู้จักเขาหรือเปล่า?" ผู้หญิงยิ้มเล็กน้อย มองเย่เทียน

"ผมไม่รู้จักเขา แต่เขาต้องรู้จักผมแน่!" เย่เทียนพูดอย่างหนักแน่น

"จริงเหรอ? คุณรู้จักประธานเย่ของพวกเราเหรอ?" ผู้หญิงมองเย่เทียนถามด้วยความประหลาดใจ

เมื่อได้ยินดังนั้น เย่เทียนก็พูดไม่ออก เขาไม่รู้ว่าตัวเองไปยุ่งกับเ๱ื่๵๹ยุ่งยากแบบนี้ได้ยังไง แต่เขาก็รู้ว่าเ๱ื่๵๹แบบนี้ยิ่งพูดยิ่งแย่

ดังนั้นเย่เทียนจึงพยักหน้าทันที ตอบว่า "ใช่ ผมรู้จักเขา!"

"ในเมื่อรู้จักเขา ก็ง่ายแล้ว คุณช่วยบอกเขาหน่อยว่าให้รีบไปให้พ้น! ฉันไม่อยากเจอเขาอีกแล้ว!" ผู้หญิงพูดด้วยสีหน้าดูถูก "ฉันบอกคุณนะ คนอย่างคุณน่ะเทียบฉันไม่ได้หรอก"

"เฮ้ ทำไมพูดจาแย่ๆ แบบนี้ล่ะ? ผมก็เป็๞คุณชายรูปงามในโลกโสมมเหมือนกันนะ!" เย่เทียนพูดอย่างไม่พอใจ

"ฮ่าๆ!" เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้หญิงก็หัวเราะลั่น "ดีเลย คุณบอกว่าตัวเองเป็๲คุณชายรูปงามในโลกโสมม งั้นคุณร้องเพลงให้ฉันฟังหน่อย ถ้าเพลงที่คุณร้องทำให้ฉันพอใจ ฉันจะตกลงคบกับคุณ"

"เพลง?" เย่เทียนลำบากใจทันที เขาจะรู้เพลงอะไรได้ยังไงกัน!

"ใช่แล้ว ร้องเพลง ฉันอยากฟังคุณร้องเพลง" ผู้หญิงพูดด้วยรอยยิ้ม

"ก็ได้ ผมจะร้อง แต่คุณห้ามรังเกียจนะ"

"ฉันไม่ใช่คนโง่ จะรังเกียจเพลงของคุณทำไม? ร้องเร็วๆ เข้า!" ผู้หญิงเร่ง

"งั้นผมร้องแล้วนะ!"

"ร้องเลย!"

เย่เทียนคิดสักพัก แล้วเริ่มฮัมเพลง:

"ฉันอยากจะหาความสุขของฉัน

ถึงไม่มีเธอ ฉันก็ยังมีชีวิตอยู่ได้

ฉันแค่อยากจะจำเธอไว้ในใจ

ถึงวันหนึ่งฉันไม่ได้อยู่ข้างๆ เธอ

ฉันก็จะยังคิดถึงเธอ..."

ขณะที่เสียงเพลงของเย่เทียนดังขึ้น หยดน้ำตาก็ไหลลงมาจากหางตาของเย่เทียน เขารู้ว่าทั้งหมดนี้เป็๞เพียงภาพลวงตาของเขา แต่เขาก็ยังคงจมอยู่กับเสียงเพลง ไม่อยากตื่น

เย่เทียนร้องเพลง "ฝุ่นตลอดทาง" ไม่รู้ว่าเป็๲เพลงต้นฉบับของเขา หรือเพลงที่ดัดแปลงมาจากอินเทอร์เน็ต

หลังจากฟังเพลงจบ เย่เทียนก็เงยหน้าขึ้น เช็ดน้ำตาที่หางตา

"เพลงนี้เป็๲ไงบ้าง?" เย่เทียนมองผู้หญิงคนนั้นถาม น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

"ไม่เลว สมแล้วที่เป็๞คุณชายเย่ที่หล่อเหลา สง่างาม และโดดเด่น" ผู้หญิงเอ่ยปากชมเป็๞ชุด!

"ไม่เลว ทำการบ้านมาดีนี่! คุณคือหวังซือฉีใช่ไหม!" เย่เทียนพูดโดยไม่อยากเล่นซ่อนหาต่อ

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียน หวังซือฉีก็อึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วหัวเราะ "ที่แท้คุณชายเย่ก็รู้แล้วว่าฉันเป็๞ใครนี่เอง ไม่เลว ฉันคือหวังซือฉีจริงๆ"

เย่เทียนยิ้ม แล้วถามว่า "ใช่แล้ว ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่ชั้นล่างบ้านผมล่ะ?"

"เพราะฉันชอบตึกนี้ ก็เลยมาอยู่ที่นี่ไง!" หวังซือฉีพูดด้วยรอยยิ้ม

"คุณชอบที่นี่ แสดงว่าคุณมีตาถึง" เย่เทียนพูด

"ฉันต้องกลับบ้านไปก่อน ฉันออกมานานแล้ว พ่อแม่อาจจะกังวล เดี๋ยวฉันมาหาคุณ" หลังจากเย่เทียนพูดจบ เขาก็เข้าบ้านไป "เย่เทียน พวกเราตกลงกันแล้วนะ ฉันรอให้คุณมาหาฉัน" หวังซือฉีพูดอย่างรีบร้อน

…………………………..