ได้เกิดใหม่ข้าจะไม่ขี้เกียจแล้วสาบานเลย

ปลูกผัก

“ไม่หลับไม่นอนๆ”เสียงหลันเฟยพูดวกไปวนมาหลังได้ยินคำนี้ออกจากปากเชี่ยนเชี่ยนที่บ่นตน

‘นี่มันอะไรกันเนี่ยชิงเถาดูสิเจ้าไปเอาตัวอะไรมาเลี้ยง อย่ามาใกล้ข้านะข้าไม่ชอบ ข้าพูดอะไรก็พูดตามข้าไม่หยุดเหมือนจะอยากมีเรื่องกับข้ายังไงยังนั้น’ เชี่ยนเชี่ยนบ่นลำคราญออกมาหลังจากที่นางกลับมาบนห้องชิงเถาในตอนเย็น แล้วเจอเข้ากับเจ้าสัตว์ตัวน้อยหน้าขนเล็บยาวแหลมที่เจอนางเข้าก็จะไล่จิกให้ได้เป็นเพราะชิงเถาซื้อเจ้าตัวนี้มาเลี้ยงโดยไม่ปรึกษานางซักคำ จึงได้เจ้าตัวที่พูดมากเถียงไม่หยุดอย่างนี้มาไหนจะทำพันธะกับเจ้าหลันเฟยแล้วมันจึงได้มองเห็นตัวนางได้

“เถอะน่ายังไงก็ซื้อมาแล้ว เพื่อนน่ะเจ้ารู้จักไหม ไม่จำต้องมีประโยชน์ก็ได้”ชิงเถาตอบออกไปตามที่คิดเอาไว้

‘เหอะ’เสียงของเชี่ยนเชี่ยนที่เปล่งออกมาอย่างไม่อยากจะเข้าใจแล้วนางไม่ใช่เพื่อนของชิงเถาหรือไง ถึงได้มีแต่จะใช้ประโยชน์จากนาง

“น่าๆมาเข้าเรื่องกันเถอะ ข้าลองคิดวิธีสร้างห้องที่สร้างตู้เก็บสมบัติเพิ่มแร่กรีดร้องใหม่แล้วไม่รู้ว่าจะได้ผลไหม จึงอยากจะปรึกษากับเจ้าก่อน โดยเราจะทำ”แล้วชิงเถาก็ร่ายแผนการคร่าวๆ ของนางออกมาการสร้างนั้นเรื่องพื้นที่กับวัสดุก็สำคัญเช่นเดียวกับเวทที่จะต้องร่ายตอนนี้มีเพียงเวทที่พวกนางใช้ได้แต่ยังขาดสถานที่ที่เหมาะสมในการร่ายเวทเสริมเข้าไป

‘จากที่เจ้าพูดมาก็น่าสนใจดีนะดูไม่ได้ยุ่งยากอะไร น่าจะได้ผลยังไงก็ต้องลองกันดูก่อน ทดลองแบบเล็กๆแบบที่เจ้าว่าดูก่อนก็น่าสนใจ ไว้เจ้าสร้างเสร็จวันไหนค่อยว่ากันอีกทีแล้วกัน’เชี่ยนเชี่ยนว่าตกลงความตามที่ชิงเถาเสนอออกมาอย่างนั้น ก่อนจะบินขึ้นไปนอนบนที่นอนหรูหราของตัวเองที่อยู่หลังตู้เสื้อผ้าใหญ่ของชิงเถา

“ตกลงตามนี้ส่วนเรื่องหลันเฟยเจ้าต้องคุ้นเคยกันไว้นะ”ชิงเถาตอบตกลงออกไปก่อนจะล้มตัวลงนอนเช่นกัน

‘ไม่’เสียงเชี่ยนเชี่ยนตอบกลับมา ชิงเถาได้ยินอย่างนั้นก็ไม่ได้สนใจอีก กลับมาสนใจการนอนที่ไม่ได้นอนเฉยๆ ของนางดีกว่าตอนนี้นางสามารถเปิดรับพลังปราณตอนนอนหลับได้แล้วแล้วปราณของนางก็อยู่ระดับหนึ่งขั้นปลายแล้วด้วย อีกเพียงนิดก็จะเลื่อนระดับแล้วส่วนคนอื่นในครอบครัวสูงสุดก็จิ้นสิงที่ระดับหนึ่งขั้นกลาง ส่วนคนอื่นยังอยู่ในขั้นต้น

           ตอนเช้าวันใหม่ชิงเถาเดินลงมาข้างล่างแบบยังไม่ตื่นดีด้วยซ้ำแต่ว่าท้องนางร้องแล้วจึงต้องรีบลุกแล้วลงมาข้างล่าง

“อรุณสวัสดิ์พี่รอง”หมิงลู่ที่เห็นพี่สาวเดินมาจึงเอ่ยทักทาย

“เช่นกันน้องรองมีอะไรกันเสียงได้ยินถึงชั้นสองแหน่ะ” ชิงเถาถามออกมาเพราะตอนที่เดินลงบันไดมาก็ได้ยินเสียงพูดคุยกันแล้ว

“เรื่องอาซุนกันจิวจิ่วขอรับ” หมิงลู่รีบบอกออกมาอย่างอารมณ์ดีที่มีคนสนใจเรื่องของตน

“ หืม อาซุนจิวจิ่ว คือ” ชิงเถาถามออกมาอย่างสงสัยส่งสายตาหาคำตอบไปหาน้องชาย

“อาซุน จิวจิ่ว”เสียงหลันเฟยก็เหมือนอยากจะรู้เช่นเดียวกัน

“ก็สัตว์เลี้ยงของข้ากับหมิงเลี่ยนไงขอรับ”หมิงลู่บอกออกมาพร้อมเดินนำไปหาแฝดตนที่นั่งอยู่พร้อมกับเพื่อนอีกสามตัว

“ตั้งชื่อแล้วรึ”ชิงเถาถามออกมาอีก

“ขอรับน้องชายของข้าหมีน้อยสีขาวน้ำตาลตัวนี้ชื่อว่าอาซุนหรือว่าเสี่ยวซุนก็ได้”หมิงลู่บอกออกมา

“ส่วนนี้แมวน้อยของข้าชื่อจิวจิ่วของรับ”หมิงเลี่ยนก็รีบบอกออกมาเช่นกัน

“เช่นนั้นรึแล้วเจ้าหนูของพี่ใหญ่ล่ะ” ชิงเถามองไม่ยังหนูอีกตัวที่นั่งอยู่

“ไป๋ฟูขอรับพี่ใหญ่บอกว่ามันชื่อไป๋ฟู” หมิงเลี่ยนบอกออกมาพร้อมเข้าไปเล่นกับเจ้าหนูไป๋ฟูไปด้วย

“เช่นนั้นหรือแล้วคนอื่นๆ ล่ะ” ชิงเถามองไปรอบบ้านยังไม่เห็นคนอื่นเลย

“ท่านพ่อกับพี่ใหญ่เอาผักไปส่งที่ร้านขอรับ”หมิงลู่ตอบข้อสงสัยนางออกมา

“เป็นเช่นนั้น อย่างนั้นข้าไปช่วยท่านแม่ในครัวก่อน”ชิงเถาบอกออกมา แล้วเดินไปช่วยงานมารดาในครัว

“สรุปแล้วเราจะปลูกผักกันเพิ่มที่ไหนกันลูก”จิ้นสิงถามออกมากับชิงเถาที่บอกว่าจะหาที่ปลูกผักเพิ่ม

“ที่ระเบียงด้านข้างนี่ไงเจ้าคะพื้นที่ถึงจะไม่มากแต่เราทำเป็นชั้นๆ ได้” ชิงเถาชี่ไประเบียงหรือชานที่ยื่นออกไปในด้านข้างของห้องโถงนี้มันเป็นที่โล่งที่มีหลังคากันแดดแต่คาดว่าแดดก็น่าจะส่งมาถึงได้แล้วก็น่าจะกันลมกันหนาวได้บ้าง

“เป็นเช่นนั้นแล้วชั้นนี้ต้องทำเช่นไร” จิ้นสิงถามออกมาอีกเพราะยิ่งเริ่มลงมือเร็วผลที่ต้องการก็จะมาได้เร็วเช่นกัน

“นี่เจ้าค่ะข้าวาดไว้คร่าวๆ” ชิงเถายื่นกระดาษที่วาดแบบไว้ให้ทุกคนดู จริงๆมันก็เหมือนชั้นทั่วๆ ไป แต่จำนวนชั้นที่มากกว่า และความสูงที่แต่ละชั้นไม่มากเพื่อจะได้ใช้พื้นที่ได้อย่างเต็มที่

“ไม่ยากๆขอเวลาพ่อแค่สองสามวันก็น่าจะเสร็จ” จิ้นสิงดูแล้วก็บอกออกมา

“เดี๋ยวพวกข้าช่วย”สองแฝดยังไม่ทันได้เอ่ยอาสาออกมาจบ ก็ถูกชิงเถาเอ่ยตัดออกมาก่อน

“สั่งทำเถอะเจ้าค่ะท่านพ่อยิ่งได้วันนี้พรุ่งนี้ก็ยิ่งดี ไม่ต้องทำเองให้เหนื่อยอีกอย่างเรามีอย่างอื่นให้ทำอีกมาก จ่ายเงินไม่เท่าไหร่ก็ได้มาแล้ว”ชิงเถารีบบอกออกมา บางเรื่องที่ใช้เงินไม่ได้มากอะไรนางก็ไม่อยากให้มาทำให้เหนื่อย

“ใช่เจ้าค่ะท่านพี่เอาแบบที่ลูกพูดเถอะ เรื่องงานช่างถึงจะเล็กน้อยแต่เราก็ไม่ได้ถนัดอะไร”นางลี่จูเอ่ยสนับสนุนความคิดบุตรสาวออกมาอีกคน

“เช่นนั้นก็ได้งั้นวันนี้ข้าจะเข้าไปสั่งกับร้านเลย เอาให้ได้ใช้เร็วที่สุด”จิ้นสิงเมื่อได้ยินความคิดคนอื่นๆ จึงตกลงจะทำตามนั้น

“เจ้าค่ะข้าจะว่าปลูกผักที่โตเร็วๆ ชนิดอื่นๆ ด้วย เผื่อจะเกิดให้เราได้เก็บกินกัน”ชิงเถาบอกออกมา นางมีเชี่ยนเชี่ยนอยู่ทั้งคนขอร้องเรื่องเล็กๆ น้อยๆที่ไม่เปลืองพลังนางแบบนี้นางต้องช่วยอยู่แล้ว

“ตกลงพ่อจะสั่งมาเยอะๆ เลยเป็นไง ไว้ไปปลูกที่ตรงเรือนหลังเดิมด้วยก็ได้” จิ้นสิงเสนอออกมาอีกเมื่อบุตรบอกว่าจะปลูกผักอีกหลายอย่าง ถึงจะปลูกตอนนี้แล้วได้ผลหรือไม่ พอใบไม้ผลิมาถึงก็ปลูกต่อได้อยู่ดีดีเสียอีกจะได้ไม่เปลืองพื้นที่