วันรุ่งขึ้นทุกคนพากันยกโขยงไปถึงวัดั้แ่ตีสี่บุญภาได้ว่าจ้างเพื่อนบ้านเอาไว้สองคนเพื่อมาเป็ลูกมือและช่วยล้างจานเก็บกวาดทำความสะอาดนอกจากนี้ยังมีเพื่อนบ้านที่สนิทสนมกันมาช่วยทำกับข้าวอีกเกือบสิบคนส่วนสาเหตุที่ต้องมาทำอาหารในวัดเพราะที่บ้านไม่มีหม้อขนาดใหญ่จึงต้องขออนุญาตท่านเ้าอาวาสมาใช้อุปกรณ์จากทางวัดแทน
วันนี้เป็วันพระใหญ่นอกจากครอบครัวของปิยะลักษณ์แล้วยังมีชาวบ้านทั้งจากบ้านเหนือและบ้านใต้พากันนุ่งขาวห่มขาวมาร่วมทำบุญกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่งซึ่งในปี พ.ศ. นี้คนหนุ่มสาวคนวัยทำงานยังไม่นิยมเข้ากรุงเทพฯ ส่วนใหญ่ยังทำไร่ทำนาอยู่ที่บ้านเกิด แต่ใครเล่าจะรู้ว่าอีกไม่กี่ปีข้างหน้าตามต่างจังหวัดจะเหลือเพียงคนเฒ่าคนแก่ที่นั่งหงอยรอลูกกลับบ้านแค่่เทศกาลเท่านั้น
ต้มยำกุ้ง แกงเทโพหมูสามชั้นปลาหมึกผัดไข่เค็ม ยำสามกรอบ ไก่ทอด น้ำพริกกะปิผักต้ม ขนมบัวลอยลอดช่องกะทิแตงไทย ในส่วนของผลไม้ก็มีทุเรียนกับส้มโออาหารทั้งสิบอย่างถูกจัดเรียงไว้ในถาดใหญ่อย่างสวยงามเริ่มทยอยนำออกมาถวายพระเมื่อถึงเวลาฉันเพล
อาหารเลี้ยงพระวันนี้ค่อนข้างเป็ที่ฮือฮาเพราะน้อยครั้งนักที่จะมีคนนำของทะเลมาทำอาหารถวายแถมบุญภายังรอบคอบซื้อถุงร้อนถุงหูหิ้ว หนังยาง มาบริการให้คนตักกลับบ้านหลังจากเสร็จสิ้นการทำบุญบางคนก็ตักใส่ปิ่นโตที่ใช้ใส่อาหารมาทำบุญกลับบ้านไปตากับยายเลยได้รับคำชมเพียบทำเอาพวกท่านถึงกับยิ้มแย้มหน้าบาน และชาวบ้านหลายคนยังมีน้ำใจมาช่วยล้างทำความสะอาดสิ่งของและเก็บกวาดสถานที่จนแล้วเสร็จ
“ถ้าครั้งหน้ามีโชคพวกเรามาทำบุญเลี้ยงพระกันอีกนะ”ใบหน้าของบุญภาอิ่มเอิบสดใสเต็มไปด้วยแรงบุญ
“โดยเฉพาะอาหารในวันนี้อร่อยมาก!” บุญชัยที่มีอายุห่างจากปิยะลักษณ์เพียงห้าปีเน้นเสียงสูง
“จริงครับน้าชัย”เอกกับออยหันมาพยักหน้าเห็นด้วย
“ยังมีของสดของหวานเหลืออยู่ที่บ้านน้าซื้อไว้สองชุดแยกกันกับที่ทำเลี้ยงพระ ถึงบ้านแล้วจะทำให้พวกเรากินกันอีกนะ”บุญภาบอกหลาน ๆ ทำให้เด็ก ๆ ต่างปรบมือดีใจ
“เงินที่เหลือจากการเลี้ยงพระยายใส่ซองเอาไปทำบุญกับหลวงพ่อออดท่านเ้าอาวาสแล้วนะ” ยายหันมาบอกหลานสาว
“อนุโมทนาบุญค่ะยายเดี๋ยวคราวหน้าพวกเราค่อยไปทำบุญกันอีก” ปิยะลักษณ์ยกมือสาธุท่วมหัว
“ทำไมล่ะท่านเทวดาบอกเหรอว่าจะมาให้โชคเอ็งอีก?”ตาถามอย่างเอะใจแต่ปิยะลักษณ์กลับยิ้มอย่างมีเลศนัยแทนคำตอบ
เมื่อกลับถึงบ้านทุกคนต่างแยกย้ายกันไปนอนเอาแรงเพราะวันนี้ตื่นนอนกันั้แ่ฟ้ายังไม่สางส่วนปิยะลักษณ์ก็หามุมสงบแอบเปิดสมุดสมปรารถนาที่เขียนคำขอทิ้งไว้ เคยมีคนทักว่าดวงตาของเธอเศร้าต่อไปในภายภาคหน้าจะประสบแต่เื่ไม่ดีทำให้ต้องเสียใจเสียน้ำตาบ่อยครั้งตอนนั้นเธอยังเล็กก็แค่ฟังผ่าน ๆ จนแทบลืมไปแล้วด้วยซ้ำจนกระทั่งได้ผ่านความเจ็บช้ำเสียน้ำตามาแล้วหนึ่งชาติจึงต้องขอใช้ปาฏิหาริย์เปลี่ยนแปลงลักษณะของตนเองเสียหน่อย
ขอให้ข้าพเ้ามีดวงตากลมโตสดใสสวยงามรับกับใบหน้าดวงตาดำมีขนาดใหญ่ราวกับใส่บิ๊กอาย และมีตาดำที่ตัดกับตาขาวอย่างชัดเจน
‘ไหน ๆ อีกยี่สิบปีข้างหน้าบิ๊กอายก็จะฮิตมากเธอขอนำแฟชั่นล่วงหน้าก่อนใครเลยแล้วกันอิอิ’
คำขอของเธอเปลี่ยนเป็สีแดงและจางหายไปในทันทีเธอจึงรีบวิ่งไปส่องกระจกแต่กลับไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงวันเวลาผ่านไปเธอจึงสังเกตได้ว่าดวงตาค่อย ๆโตขึ้นจนเป็ไปตามคำขอเพราะไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วจึงไม่มีใครในบ้านสังเกตเห็น
ใบหน้าใหม่ที่มีดวงตาดำขลับกลมโตสดใสทำให้ปิยะลักษณ์ดีใจและมีความสุขมากแม้นมีเงินทองมากมายสักแค่ไหนแต่ในอนาคตก็ไม่มีสถาบันใดที่สามารถทำศัลยกรรมเปลี่ยนแปลงดวงตาได้สำหรับองค์ประกอบอื่นบนใบหน้าเธอค่อนข้างพอใจอยู่แล้ว
“พรุ่งนี้วันที่หนึ่งเป็วันหวยออกแล้วเอิงมีเลขเด็ดอะไรไหม งวดนี้น้าตั้งใจจะซื้อตาม…”บุญภาเอ่ยเตือนเื่สำคัญ
“ยังไม่มีเลยน้าเดี๋ยวรอเทวดามาเข้าฝันบอกก่อนนะ ถ้าคืนนี้ท่านมาบอกตอนเช้าเราค่อยมาเขียนกันวันนี้น้าภาช่วยไปหาข้อมูลมาให้หน่อยว่ามีที่ไหนรับแทงหวยบ้างเอาหลาย ๆ แห่งเลยนะ”
“ได้ ๆ ขอให้เทวดามาบันดาลโชคให้ทีเถ๊อะเผื่อจะได้มีเงินทองเอาไว้ตั้งตัวกับเขาบ้าง”บุญภาพึ่งตอบตกลงแต่งงานกับสมหมายไปเมื่อไม่กี่วันก่อน
‘ความจริงให้น้าสาวมีเงินไปตั้งหลักก็ดีเหมือนกันเพราะในอนาคตที่ดินแถวบางพลัดที่น้าบุญภาซื้อต้องหยิบยืมเงินแสนจากยายหากมีเงินเก็บเป็ของตนเองก็จะได้ไม่ต้องไปรบกวนใครเขาแถมยังมีเงินตั้งหลักอีกต่างหาก’ ปิยะลักษณ์นึกในใจเมื่อได้ยินคำขอของน้าสาว
ติ๊ด… ติ๊ด… ติ๊ด…
เสียงญาณวิเศษกำลังประมวลผลเลขเด็ดในวันพรุ่งนี้เมื่อหน้าจอแสดงผลแล้วปิยะลักษณ์ก็จดไว้ในสมุดเล่มเล็กที่พกมาในทันที
วันรุ่งขึ้นทุกคนในบ้านต่างพร้อมใจกันมาสุมหัวกันแต่เช้างวดนี้เธอซื้อหวยโดยมีตายายน้าสาวน้าชายตามเลขด้วยแม้กระทั่งน้องชายทั้งสองคนก็ยังกันเงินที่เธอให้ก่อนหน้านี้มาซื้อส่วนเธอนั้นทุ่มหลักแสนเพราะมียอดเงินที่้าอยู่ในหัวเพื่อให้แผนการบรรลุตามเป้าหมาย
“หนูว่าเราควรแบ่งซื้อกับคนรับหวยหลาย ๆเ้าจะดีกว่านะถ้าเกิดว่าเรารุมซื้อกันอยู่เ้าเดียวแล้วดันถูกขึ้นมาเ้ามืออาจไม่มีปัญญาจ่ายยอดเงินหลักล้าน”
“ดีเหมือนกันเอ็งรอบคอบดี” ตาเห็นด้วย
“เมื่อวานน้าไปหาข้อมูลมาแล้วทั้งบ้านเหนือบ้านใต้มีรับแทงอยู่เกือบห้าสิบเ้าพวกเราต้องกระจายกำลังกันไปซื้อ” บุญภาบอกข้อมูลที่หลานสาวให้ไปทำการบ้านมา
“เดี๋ยวผมไปยืมจักรยานไอ้ต่อก่อน”บุญชัยพูดเสร็จก็รีบวิ่งไปบ้านเพื่อนรักทันที
การซื้อหวยในเช้านี้จึงจบลงด้วยการแยกซื้อกันหลายสิบแห่งตายายน้าสาวน้าชายแยกกันไปซื้อที่อื่นส่วนปิยะลักษณ์เดินไปหายายผินเหมือน เดิม
“งวดนี้ยายเอ็งซื้อเยอะเลยนะนังหนู”ยายผินทักขึ้นเมื่อเห็นว่ามียอดซื้อมากกว่าเดิมหลายเท่า
“ยายบอกว่าตอนมีโชคต้องรีบกอบโกยว่าแต่เ้ามือใหญ่ที่ยายผินส่งหวยเหอะ ถูกขึ้นมาจะมีตังค์จ่ายรึเปล่า ?หลายบาทเลยเชียวนา” ปิยะลักษณ์แกล้งถามหยั่งเชิง
“โอ๊ย! ถูกเป็สิบล้านเ้ามือยายก็จ่ายได้สบายมากท่าทางเอ็งมั่นใจขนาดนี้เดี๋ยวยายทุ่มทุนซื้อตามเลย”
“ยายผินจะซื้อตัวละหมื่น?”
“เปล๊า…ซื้อซักตัวละสองพัน พอดีก่อนหน้านี้โพยของยายยาวเป็หางว่าวแล้ว แหะ แหะ” ยายผินหัวเราะแห้งๆ ก่อนคว้าผ้าขึ้นมาเช็ดน้ำหมากตรงมุมปาก
“โห่…..”เธอกล้าส่งเสียงหยอกเย้าเพราะบ้านยายของเธอกับบ้านยายผินค่อนข้างสนิทสนมกันให้ความช่วยเหลือกันมาตลอด
เมื่อภารกิจหลักในวันหวยออกลุล่วงแล้วทุกคนในบ้านต่างแยกย้ายกันไปทำงานตามหน้าที่ วันนี้ตายายและน้าสาวหิ้ววิทยุทรานซิสเตอร์ที่เพลงเต้ยสาวจันทร์กำลังดังแว่วกลับบ้านมาั้แ่ตอนเที่ยงอย่างอารมณ์ดีเพื่อมาเตรียมตัวลุ้นหวยพอหวยออกแล้วทุกคนก็กอดคอเฮกันลั่นบ้าน
เช้าวุ่นวาย… บ่ายตื่นเต้น… เย็นได้เฮ…ก็โอเคล่ะนะ!!!
•✡°・*.☆° .:*❅❀❅*:. °☆. *・°✡•
ฟินจิกหมอนก่อนใครไม่ต้องรอนาน!
กับ E-BOOK ที่ Meb
672
