ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 66

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ช่วงเวลาที่กลุ่ม'อูโรโบรอส'ระดับสูงที่ยังเหลือรอดจากการโจมตีของฟาราได้หนีเข้าไปใต้ดินของโบราณสถานเพื่อหลบพลังของฟารา

โดยไม่รู้เลยว่าหากเข้าไปด้านในนั้นเป็นการปิดทางหนีของตัวเอง พวกระดับสูงหลบอยู่นั้นได้ครึ่งวันจึงรู้ว่า

พวกเขาไม่สามารถใช้พลังของมาควิสเปิดประตูมิติหนีออกไปได้

เพราะผนังใต้ดินถูกสร้างด้วยแร่พิเศษที่ปิดกั้นการใช้พลัง Fate ในเมื่อไม่มีทางเลือกพวกเขาก็ต้องออกมามอบตัว

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ที่โบราณสถานจัดการผู้บุกรุกได้แล้วค่ะ หัวหน้า "

คุณหัวหน้า : " สถานการณ์ที่สนามแข่งเป็นไงบ้าง "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " สนามแข่งเรียบร้อยดีค่ะ เหมือนว่าโทรุจะใช้พลังใส่ผู้บุกรุกที่สนามแข่ง "

คุณหัวหน้า : " คงจะเป็นอย่างงั้น เพราะทางศูนย์บัญชาการไม่คิดว่าไอแซกกับฟาราจะจัดการกับผู้บุกรุกได้ "

เจ้าหน้าที่รัฐทุกหน่วยรู้เรื่องพลังที่สามารถเปลี่ยนแปลงความเป็นจริงได้จากหน่วยของคุณหัวหน้าแล้ว

และพยายามหาทางรับมือพลังนั้น โดยพยายามใช้อาวุธที่มีส่วนประกอบจากแร่พิเศษที่มีพลังต่อต้านพลัง Fate

ซึ่งนี่เป็นหนึ่งวิธีรับมือที่คิดเอาไว้ อีกวิธีคือให้ 4 มหาอำนาจที่มีพลัง Fate ระดับสูงไปต่อสู้ด้วย

แต่สองวิธีนี้คงจะไม่ได้ผลเพราะหากอีกฝ่ายเปลี่ยนแปลงความจริงได้ คงไม่มีอะไรหยุดพลังที่มีความสามารถระดับนั้นได้

หลังจากที่ชายที่มีพลังเปลี่ยนแปลงความจริงพ่ายแพ้ไป ทำให้รัฐบาลของประเทศสงสัยว่าไอแซกกับฟาราทำยังไงถึงชนะได้

ประเทศ Fate แบ่งเป็นสามขั้วอำนาจที่ปกครองและบริหารประเทศอยู่

ขั้วแรกคือทหารของประเทศ มีหน้าที่ปกป้องประเทศจากภัยคุกคามจากนอกประเทศ มีอำนาจในการสั่งการทหารในสภาวะสงคราม

ขั้วที่สองคือ รัฐบาลของประเทศที่มาจากการเลือกตั้งโดยมีประธานาธิบดีเป็นผู้นำของประเทศ มีอำนาจในการบริหารประเทศ

ขั้วที่สามคือ เจ้าหน้าที่รัฐเป็นหน่วยงานที่ค่อยจัดการปัญหาและเรื่องต่างๆ ภายในประเทศมีอำนาจเหนือรัฐบาลและทหารในบางกรณี

แต่ไม่มีอำนาจในการแทรกแซงการบริหารประเทศและอำนาจทางทหาร

หน่วยเค้นข้อมูล : " พวกแกนี้มันโง่จริง มีพลังระดับนี้แต่กลับใช้พลังไม่เป็นซะได้ "

??? : " พวกแกต่างหากที่ซ่อนบางอย่างไว้ "

ชายที่มีพลังในการเปลี่ยนแปลงความจริงโดนสอบสวนเพื่อเก็บข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับกลุ่ม'อูโรโบรอส'

ชายคนนี้เล่าว่าหลังจากได้พลังเปลี่ยนแปลงความจริงมา พวกเขาได้ทำทดลองอะไรหลายอย่างมาก

แม้ว่าความสามารถของพลังจะสุดยอดมากถึงขั้นที่ว่าจะทำอะไรก็ได้ แต่มันก็มีขีดจำกัดของมันอยู่

พลังเปลี่ยนแปลงความจริงไม่สามารถมอบพลัง Fate ให้กับผู้อื่นได้เหมือนกับศิลา หรือ Artifact (อาร์'ทิแฟคทฺ) บ้างชิ้น

ทำให้กลุ่ม'อูโรโบรอส'ไม่สามารถเพิ่มจำนวนผู้ใช้พลัง Fate ได้

พลังนี้สามารถเปลี่ยนแปลงร่างกายมนุษย์ สัตว์ วัตถุ สถานที่ หรือแม้กระทั่งเวลาได้เลย

พลังส่วนนี้แหละที่ทำให้หน่วยเค้นข้อมูลแปลกใจ หากมีพลังระดับนี้จริงๆ

ทำไมกลุ่ม'อูโรโบรอส'ถึงไม่ใช้พลังที่มากมายนี้ทำลายประเทศFateและค่อยมาเอาศิลาที่หลังประเทศถูกทำลายไปแล้ว

ซึ่งแน่นอนว่าชายคนนี้ได้เคยลองใช้พลังหลายๆ แบบเพื่อทำลายประเทศ Fate จากระยะไกลมาก่อนแล้ว

ไม่ว่าจะสร้างคลื่นยักษ์ให้ไปถล่มประเทศ เรียกอุกกาบาตให้ตกใส่ประเทศ สร้างแผ่นดินไหวระดับ 10 ริกเตอร์ และอีกมากมาย

แต่ทั้งหมดไม่เป็นผลเลย พลังทั้งหมดที่ถูกส่งมาถล่มประเทศ Fate หายไปก่อนที่จะมาถึงประเทศ Fate ด้วยซ้ำ

ตอนแรกพวกนักวิจัยของกลุ่ม'อูโรโบรอส'คาดว่าอาจจะเป็นเพราะแร่พิเศษจำนวนมากที่อยู่ในประเทศ Fate สกัดพลังเอาไว้

แต่เมื่อคิดอีกครั้งก็พบว่า ผู้คนในประเทศ Fate ยังใช้พลังได้ปกติและพลังของมาควิสก็ยังเปิดประตูมิติไปประเทศ Fate ได้อยู่

พวกเขาพยายามอีกหลายครั้งแต่ก็ไม่เป็นผล จึงได้พยายามหาสาเหตุว่าเป็นเพราะอะไรแต่ก็หาสาเหตุไม่ได้

เมื่อแผนการโจมตีเริ่มขึ้น ชายที่มีพลังในการเปลี่ยนแปลงความจริงสร้างรอยแยกมิติและพาตัวเองและทหารบางส่วนมายังสนามแข่ง

เพื่อทำตามแผนการ ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางเอาไว้ จนกระทั่งพลังเปลี่ยนแปลงความจริงไม่ทำงานอย่างหาเหตุผลไม่ได้

ช่วงเวลาก่อนจะโดนจับเขารู้ตัวว่าพลัง Fate ในร่างกายยังเป็นปกติ

เมื่อใช้พลังเปลี่ยนแปลงความจริง พลัง Fate ในร่างกายก็ถูกปลดปล่อยออกมาตามปกติ

เพียงแต่ว่าพลัง Fate ที่ปล่อยออกมาแล้วกลับไม่ทำงานเอาซะดื้อๆ

แม้หลังจากที่โดนจับมาแล้วจนกระทั่งตอนนี้พลังเปลี่ยนแปลงความจริงก็ยังไม่ทำงาน

??? : " ถ้าให้เดาพวกแกไม่ได้บอกความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับบุคคลสำคัญระดับ 7 สินะ "

หน่วยเค้นข้อมูล : " ....................... คงไม่มีอะไรแล้วละ เอารายงานไปส่งซะ "

หน่วยเค้นข้อมูล : " แล้วจะเอายังไงกับพลังของไอ้เวรนี้ละ ปล่อยไว้อย่างงี้ไม่ได้นะ "

หน่วยเค้นข้อมูล : " ไม่ใช่หน้าที่เรา "

โทรุ : " (คุณเจ้าหน้าที่รัฐไม่ติดต่อมาเลยว่าจะให้ยกเลิกพลังตอนไหน) "

โทรุกำลังเดินออกจากบ้านเพื่อไปโรงเรียน

โทรุ : " ไอ้เม็กมันไปหาแฟนสินะ .................. ไมเด้นก็คงไปโรงเรียนแล้ว "

โทรุพึ่งจะนึกเรื่องบางอย่างได้ ปกติแล้วเม็กจะแวะมาหาโทรุเกือบทุกวัน ถ้าเม็กไม่มาก็น่าจะเป็นไมเด้นที่เป็นคนแวะมาหา

แต่วันนี้แปลกออกไปหน่อยที่ไม่มีใครมาหาโทรุเลยตอนเช้า

โทรุ : " วันนี้มันเงียบจังเลยนะ "

โทรุเดินอยู่บนทางเท้ามุ่งหน้าไปยังโรงเรียน โทรุเดินอยู่พักใหญ่ๆ จนกระทั่งรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ

ตอนนี้คือช่วงเช้าที่น่าเป็นชั่วโมงเร่งด่วนที่หลายคนน่าจะไปทำงานไม่ก็ไปโรงเรียน

แต่ทว่าโทรุไม่เห็นรถสักคันขับผ่านหรือไม่มีนักเรียนคนอื่น รอบข้างโทรุเงียบสงบไม่มีเสียงนกร้องหรือเสียงอะไรเกิดขึ้นเลย

โทรุเริ่มตื่นตระหนกกับสถานการณ์ที่เดินขึ้น โทรุคิดว่าเป็นเพราะพลังของตัวเองหรือไม่ที่ทำให้ทุกคนหายไป

โทรุรีบวิ่งไปยังโรงเรียนทันที ตอนแรกโทรุจะนั่งรถไฟฟ้าไปโรงเรียน แต่ก็คิดได้ว่าถ้าไม่มีใครอยู่ คนขับรถไฟฟ้าก็ไม่น่าจะไม่มีเหมือนกัน

โทรุ : " ไม่มีใครเลย................... (นั้นใครนะ!?) "

โทรุมาถึงหน้าโรงเรียนแต่ก็มันก็เหมือนกับที่อื่นๆ ที่ไม่มีใครอยู่เลย แต่ทันใดนั้นเองโทรุก็เห็นเงาคนบนตึกเรียน

โทรุรีบวิ่งไปหาคนที่พึ่งเห็นทันที พอขึ้นมาบนตึกเรียนได้โทรุเห็นใครบางคนกำลังเดินเข้าห้องเรียนไป โทรุจึงรีบวิ่งตามไป

โทรุ : " ลิน่า? .......... (นี้เป็นความฝันเหรอ แต่เรารู้สึกเหนื่อยจริงๆ เราฝันอีกแล้วสินะ) "

ลิน่า : " นายมาเร็วนะ โทรุ "

ตลอดทางที่โทรุวิ่งมาโรงเรียนทุกอย่างมันดูสมจริงเกินกว่าจะเป็นความฝันแถมโทรุยังรู้สึกเหนื่อยที่วิ่งมาด้วย

คนที่โทรุเห็นคือลิน่าทำให้โทรุมั่นใจว่านี้น่าจะเป็นความฝันของโทรุเอง

โทรุ : " ก่อนหน้านี้ฉันยังไม่ได้ถามเธอเลย เธอนะเป็น............... "

ลิน่า : " ฉันก็ลิน่าไง ตัวจริงเลยล่ะ "

ลิน่าตอบคำถามของโทรุที่โทรุจะถามตั้งแต่ครั้งก่อนที่เจอกัน

ครั้งก่อนโทรุจะถามลิน่าว่าลิน่าตรงหน้าเป็นลิน่าตัวจริงหรือความทรงจำของโทรุกันแน่

ทันทีที่ลิน่าตอบคำถามของโทรุ สภาพโดยรอบก็เปลี่ยนไป ลิน่าหายที่อยู่ตรงหน้าก็หายไปแทนที่ด้วยไมเด้น

ห้องเรียนที่เงียบเหงาก็ปรากฏเพื่อนร่วมชั้นปี เม็กที่เห็นท่าทีแปลกๆ ของโทรุก็เข้ามาเรียก

เพราะเม็กเห็นโทรุวิ่งเข้าห้องเรียนมาด้วยท่าทางไม่มีสติและยื่นนิ่งอยู่สักพักจนกระทั่งเม็กเข้ามาเรียกโทรุจึงได้สติกลับมา

เม็ก : " เป็นอะไรวะโทรุ "

โทรุ : " ไม่เป็นไร "

โทรุยังสับสนอยู่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นความจริงหรือความฝันกันแน่

ไมเด้น : " เป็นอะไรโทรุ ทำไมต้องรีบวิ่งมาด้วย? "

ไมเด้นถามกับโทรุ จุดที่ไมเด้นยื่นอยู่คือจุดเดียวกันกับที่ลิน่าในความฝันของโทรุยื่นอยู่

แม้ว่าจะตื่นจากฝันมาแล้ว โทรุก็ยังเห็นภาพทับซ้อนระหว่างไมเด้นและลิน่าอยู่เรื่อยๆ

โทรุ : " ฉันแค่.......................แค่อยากเห็นหน้าเธอนะ "

เพื่อนในห้อง : " พูดอะไรเกรงใจคนโสดในห้องด้วยสิวะ "

เพื่อนในห้อง : " ไปจีบกันที่อื่นสิโว้ย "

ไมเด้น : " สรุปเมื่อเช้าเป็นอะไรโทรุ "

ตอนกลางวันไมเด้นมาถามโทรุเรื่องเมื่อเช้าที่โทรุมาท่าทีแปลกไปจากปกติ

โทรุ : " ไม่เป็นอะไรหรอก ขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะ " (เห็นภาพไมเด้นซ้อนทับกับลิน่า)

ไมเด้น : " ....................... "

เพื่อนไมเด้น : " เมื่อคืนคงฝันเรื่องลามกเกี่ยวกับเธอมั่ง "

เพื่อนไมเด้น : " หรือไม่ก็มีคนอื่นเลยไม่อยากเห็นหน้าเธอ "

ในมุมมองของไมเด้นคือโทรุมีท่าทีไม่อยากคุยกับไมเด้นจึงขอแยกตัวออกไป

.

.

.

ไมเด้น : " เห็นโทรุบ้างไหม เม็ก นีโร่ "

เม็ก : " กลับไปแล้ว มันบอกว่ามีธุระ "

โทรุ เม็ก และนีโร่เรียนวิชารองอย่างวิชากฎหมายด้วยกัน หลังจากเลิกเรียนคาบบ่ายไมเด้นก็มาหาโทรุที่หน้าห้องเรียนวิชากฎหมาย

ไมเด้นมาหาโทรุเพราะจะได้กลับบ้านด้วยกันตามปกติ แต่เมื่อมาถึงก็พบว่าโทรุกลับไปก่อนแล้ว

ไมเด้น : " (เป็นบ้าอะไรเนี่ย) "

ไมเด้นโมโหที่โทรุหลบหน้าเธอมาตลอดทั้งวันและตอนกลับบ้านก็ไม่ยอมรอกลับบ้านพร้อมกันด้วย

ด้วยความโมโหไมเด้นจึงเดินบ้านเองแต่บ้านที่ไมเด้นไปคือบ้านของโทรุ

ไมเด้น : " (วันนี้ต้องคุยให้รู้เรื่องให้ได้) "

ไมเด้นมาถึงบ้านของโทรุและพยายามกดกริ่งเรียกโทรุแต่ก็ไม่มีใครเดินออกมาเปิดประตูให้

ไมเด้น : " (ถึงขั้นไม่ยอมมาเปิดประตูให้เลยเหรอ) "

ไมเด้นกดกริ่งอยู่สักพักใหญ่แต่เมื่อโทรุไม่ยอมออกมาเปิดประตู

ไมเด้นก็เลยเปิดประตูด้วยกุญแจที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐให้มาตอนที่เจอกันครั้งก่อน

ไมเด้น : " โทรุ!! ออกมาเจอกันเลยนะ........................ ไม่อยู่บ้านงั้นเหรอ? "

ไมเด้นเปิดประตูเข้ามาในบ้านของโทรุแต่ก็พบว่าไฟในบ้านปิดหมด รองเท้านักเรียนของโทรุก็ไม่อยู่

ไมเด้นคิดว่าโทรุน่าจะแอบอยู่จึงเดินหาไปทั่วบ้านแต่ก็ไม่เจอโทรุอยู่ดี

ภายในห้องของโทรุ ไมเด้นเดินหาโทรุมาจนถึงห้องของโทรุและพบเข้ากับตุ๊กตาขนาดใหญ่ที่มีลักษณะเหมือนกันเธอ

ไมเด้น : " โทรุเล่นตุ๊กตาด้วยเหรอ? "

ไมเด้นหยิบตุ๊กตาตัวนั้นขึ้นมาดูใกล้ ในขณะที่ไมเด้นกำลังมองดูตุ๊กตาตัวนั้น ไมเด้นก็มาโผล่ที่สถานที่แห่งหนึ่ง

มันคือสถานรับเลี้ยงเด็กที่โทรุเคยเจอกับไมเด้นและลิน่าในตอนเด็ก

ลิน่า : " คิดถึงจังเลยนะ ไมเด้น "

ไมเด้น : " ใครนะ!? ตัวฉันอีกคน? "

ลิน่าเดินเข้ามาหาไมเด้น แต่ด้วยความตกใจไมเด้นจึงถอยหลัง

แม้ว่าลิน่าจะเห็นว่าไมเด้นรู้สึกกลัวเธอแต่ลิน่าก็ยังเดินเข้ามากอดไมเด้น

ส่วนไมเด้นก็สับสนว่าคนตรงหน้าคือใครและทำไมถึงมีใบหน้าเหมือนกับเธอทุกระเบียบนิ้ว

แต่ก่อนที่ไมเด้นจะถามอะไรต่อ ลิน่าและภาพตรงหน้าก็หายไป ไมเด้นก็กลับมาอยู่ในห้องของโทรุ

ไมเด้น : " นั้นใครนะ? เมื่อกี้มันอะไรกัน? "

แม่ของโทรุ : " มีอะไรโทรุ? มาหาแม่เองเลยเหรอ "

โทรุ : " แค่อยากเจอแม่นะครับ "

แม่ของโทรุ : " ได้ไปหาพ่อบ้างไหม "

โทรุ : " ผมไปหาพ่อมาแล้วก่อนหน้านี้ครับ "

แม่ของโทรุกำลังทำงานอยู่แต่ก็พบว่าโทรุมาหาเธอด้วยตัวเอง ซึ่งปกติแล้วโทรุจะไม่มาหาหากแม่ของโทรุไม่เรียกให้มา

เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้ากระทบกระเทือนจิตใจโทรุ โทรุจึงมาหาแม่ที่เป็นที่พึ่งพาทางใจ

โทรุมาระบายเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าให้แม่ฟังรวมถึงเรื่องความฝันที่เคยเกิดขึ้นด้วย

แม่ของโทรุให้คำแนะนำกับโทรุว่า ให้โทรุบอกเรื่องนี้กับไมเด้นด้วย หากต้องการจะคบกับไมเด้นเป็นแฟนต่อไป

_______________________________จบตอน_______________________________