ตอนที่9
วันรุ่งขึ้น
06.00 น.
โรงเรียน
ฉันมาโรงเรียนแต่เช้าเพราะอยากจะหลบพวกผู้ชายสองคน ที่เมื่อวานคุยกันว่าจะตามจีบฉัน เหอะ!! โคตรบ้า!! ฉันต้องแหกขี้ตามาโรงเรียนนั่งที่ซุ้มข้างตึกภาษาไทยพร้อมกับข้าวกล่องที่แม่อุตส่าห์ทำไว้ให้
________________________
Line
ซูม ส่งข้อความถึงคุณ : อยู่ไหน
ซูม ส่งข้อความถึงคุณ : แม่บอกมึงออกมาแล้ว
ซูม ส่งข้อความถึงคุณ : ไปกับใคร
Line
จิน ส่งข้อความถึงคุณ : ออกจากบ้านยัง
จิน ส่งข้อความถึงคุณ : กูไปรับนะ
จิน ส่งข้อความถึงคุณ : อยากกินไรไหม
________________________
"เฮ้อ...บ้าบออะไรวะ"เมื่อคืนก็ไม่ได้นอนเพราะมัวแต่คิดเื่เพื่อนสองคนนี่แหละการที่ต้องโดนจู่โจมแบบนี้มันก็เครียดมากนะ
"พรีส...มาทำอะไรแต่เช้า"
"อ้าวไลน์...แล้วทำไมมึงมาแต่เช้า"
"พอดีอาจารย์ภาษาไทยนัดกูมาคุยเื่สอบตอนเช้าอ่ะ"
"อ่อ...งั้นมึงไปทำธุระก่อนก็ได้เดี๋ยวกูนั่งอยู่ตรงนี้แหละ"ไลน์พยักหน้าก่อนจะจับไหล่ฉันไว้จนฉันต้องเงยหน้าคุย
"แล้ว...ซูมล่ะ"
"ไม่รู้ดิ"
"งั้นกูไปก่อนนะ"
"ไลน์...กับจินมึงเป็ไงบ้าง" คือ...ปากไวไปหน่อย อยากรู้จริงๆว่าทั้งสองคนกำลังคบกันแบบไหนอยู่
"ก็ไม่เป็ยังไง...ก็เพื่อนกันไง"
"มัน...มันตามจีบมึงอยู่ไม่ใช่เหรอ"
"เปล่า มันแค่โทรมาคุยเื่ส่วนตัวเฉยๆ มึงคิดเยอะ"
"ก็เห็นสนิทกันแล้วอีกอย่างมันก็..."
"พรีส...มึงชอบจินไม่ใช่เหรอ"
เชี่ย!! เพื่อนรู้มันรู้ได้ไงวะ
"..."
"ทำไมไม่บอกมันล่ะ"
"..."
"ถ้าบอกมัน อาจจะสมหวังก็ได้"
"ไลน์...มึงก็ชอบจินไม่ใช่เหรอ"
"..."
"ในเมื่อมึงชอบมัน แล้วทำไมมึงไม่บอก"
"...มันไม่เหมือนกัน"
"เหมือนกันนั่นแหละ ถ้ามึงบอกอาจจะสมหวังก็ได้นะ"
"เป็เพื่อนกันก็ดีอยู่แล้ว"
"ใช่ เป็เพื่อนกันก็ดีอยู่แล้ว"
"..."
"...กูไปก่อนนะ" ไลน์ยิ้มให้ก่อนจะเดินขึ้นตกไป
ส่วนฉันก็กลับมานั่งคิดสิ่งที่ไลน์พูดสถานะตอนนี้ของเราสองคนมันก็คล้ายคลึงกันเลยอ่ะต่างคนต่างแอบชอบกันแต่ไม่มีใครกล้าพูด
________________________
06.31น.
Line
เหมียว
เหมียว : อีพรีส
เหมียว : มึงอยู่ไหน
อ่านแล้ว
อยู่ซุ้มล่างตึกภาษาไทย: พรีส
เหมียว : แล้วทำไมไม่ตอบไลน์อีซูม
เหมียว : แม่งโทรมาหงุดหงิดใส่กูเฉย
เหมียว : มึงนะมึง
ไม่ต้องบอก: พรีส
ห้ามบอก: พรีส
เหมียว : ไม่บอกมันก็ฆ่ากูสิ
เหมียว : มันให้กูทักมาหามึงเนี่ย
อีเหมียว!!: พรีส
เหมียว : กูใส่ถุงเท้าก่อน
อีเลว: พรีส
________________________
08.14น.
ฉันไม่ได้เข้าแถวแต่เลือกไปแอบในห้องน้ำเพราะไม่รู้จะสู้หน้าทั้งสองคนยังไงพอถึงเวลาเลิกแถวก็พยายามเดินขึ้นมาที่ตึกแบบหลบๆซ่อนๆ
หมับ!
อีตอนกำลังจะก้าวบันไดก็มีใครมาดึงแขนไว้จากข้างหลังทำให้ฉันหันไปตามแรง
"ทำไมไม่ตอบไลน์กู"
"..."
"แล้วหลบทำไม"
"..."
"ตอบดิ"
"กู...กูไม่ได้หลบ...กูแค่...แค่ปวดอึ" เลิ่กลั่กไปหมดแล้ว
"กูโง่มากมั้ง"
"แล้วยุ่งอะไรนักหนา"
"กูชอบมึงถึงได้ยุ่งกับมึงไง"
"้าอะไรวะ...เป็เพื่อนกันก็ดีอยู่แล้วปะ"
"กูเป็เพื่อนมึงตลอดไปไม่ได้หรอกนะ"
"อย่าแกล้งกู ขอร้อง กูไม่เชื่อเลยนะเอาจริงๆ"
"งั้นไว้กูจะทำให้มึงเชื่อเอง"
"เฮ้ย...มึงกับน้องพลอยเป็แฟนกันอยู่ไม่ใช่เหรอ"
"กูไม่ได้คิดอะไรกับน้องเขา"
"แต่น้องเขาคิดไง" ซูมถอนหายใจมองไปทางอื่น ทำสีหน้าเบื่อหน่าย
"ที่กูจะพูดคือ มึงไม่ต้องหนี ไม่ต้องหลบ เพราะยังไงมึงก็หนีไม่พ้นกูบอกว่าชอบมึง มึงก็เตรียมรับมือให้ดีๆ กูไม่ใช่คนที่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ มึงก็น่าจะรู้"พูดแบบไม่หายใจเลยมั้ง...ฉันก็ยืนฟังมันแบบงงๆ จนแทบจะกลั้นหายใจอยู่แล้ว
"เดี๋ยว...จะพากูไปไหน"
"กลับห้อง"
"ไม่ต้องจับ กูเดินเองได้ คนมองหมดแล้ว"
"เื่ของคนอื่น"
เกลียดมึงมากเลยซูมทำไมชอบเอาแต่ใจจังวะ
ตอนเดินเข้าไปในห้องเหมียวก็เข้ามาดึงฉันไปนั่งข้างๆด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"ทะเลาะอะไรกันอ่ะ" เหมียวถามด้วยความสงสัย
"เปล่า"
"แล้วทำไมต้องหลบตา"
"มีอะไร"
"ก็กูทักไปหาแล้วมึงไม่ยอมตอบ"
"ก็กู...อยู่ในห้องน้ำ"
"เล่าสิ ทำไมอีซูมมันหน้าหงิกงอจัง"
"ไม่รู้"
"พรีส เหมียว ทำไมอีซูมมันชอบเฉยชากับกูจังวะ" น้ำเพื่อนในห้องเดินเข้ามานั่งสมทบ
"เพราะมึงไม่สวย" เหมียวตอบ
"แหมเหมียว มึงสวยมากมั้ง"
"ก็สวยกว่ามึงไง"
"กล้าพูด"
"กล้าสิ เพราะแฟนกูชมทุกวันว่ากูสวย"
"น้ำ มึงมีแฟนแล้วเหรอ" เหมียวเปลี่ยนจากสนใจฉันหันไปถามน้ำแทน
"มีแล้ว กำลังคุยกับรุ่นน้องคนหนึ่งอยู่ หล่อด้วย"
"อย่าไปเชื่อ มันมโน รู้จักแค่ชื่อผู้ชายยังไม่รู้จักมันเลย"โจะโเข้ามาทำให้น้ำขมวดคิ้ว
"กูเป็แฟนเขาคือเื่ของกู ส่วนเขาจะเป็แฟนใครก็เื่ของเขาสิ"
"แล้วมึงไปคุยกับเขายังไง"
"เขามาเข้าฝันกู บอกว่ากูสวยมาก รักกูมาก เห็นปะ แฟนกูชมกูทุกวัน"
"กลับนั่งที่ได้แล้ว!!"
11.10 น.
ฉันกับเหมียวเดินออกมาจากห้องเรียนเพื่อเตรียมไปกินข้าวที่โรงอาหาร
"อ่ะ..." จินยื่นช็อกโกแลตแท่งใหญ่ให้ฉัน
"อะไร"
"เห็นมึงขึ้นหัวไลน์ว่าอยากกิน ก็เลยซื้อมาให้"ลืมไปเลยว่าเมื่อวานฉันตั้งสเตตัสในไลน์ว่าอยากกินช็อกโกแลต แต่ไม่อ่านไลน์ทุกคน
"ขอบใจ" ฉันยื่นมือไปรับ แต่...
"ขอกินบ้างดิ" บุคคลที่สามก็ยื่นมือไปหยิบก่อนพร้อมแกะและกัดกินตรงนั้นเลย
"อีซูม!"
"อร่อยดีนะ"
"..." จินได้แต่ยืนยกยิ้ม ไม่มีสีหน้าไม่พอใจสักนิด
"เลวจริงๆ"
"เอาดิ" ยังมีหน้ายื่นมาให้ฉันกินอีกทั้งที่มันยัดเข้าปากไปเกือบครึ่ง...
มันน่านัก!!
...
เื่ราวก็คาราคาซังกันไปเกือบอาทิตย์ทั้งสองคนก็พยายามเข้าหาฉันทุกอย่าง จินอาจจะออกแนวอ่อนโยนหน่อยๆ แต่กับซูมมันกวนตีนที่หนึ่งเลยค่ะ
วันอาทิตย์
งานวันเกิดพี่นนท์
ฉันจิน และเหมียวนั่งอยู่กับรถของซูมกำลังหาที่จอดรถเพื่อขึ้นคอนโดของพี่นนท์
"มึง...กูสวยยัง" เหมียวส่องกระจกพลางถามฉันเพื่อหาความมั่นใจ
"อยากให้กุด่าปะ"
"มึงอ่ะ"
"งานจัดชั้นไหน"
"ชั้น 6"
หลังจากขึ้นลิฟต์มาจนถึงหน้าห้องก็ได้ยินเสียงดนตรีจากในห้องดังออกมาอยู่รอดได้ไงห้องข้างๆ ถึงไม่ออกมาด่า รู้สึกอึดอัดยังไงก็ไม่รู้
ก๊อกก๊อก ก๊อก
แกร๊ก
พี่นนท์เปิดประตูออกมาแล้วกอดคอเหมียวอย่างสนิทสนม
"มาแล้วเหรอคะ เข้ามาก่อนๆ"
ฉันเดินตามพวกเขาเข้าไปในห้องมีผู้หญิงสิบกว่าคนแต่งตัวดันอก ใส่กระโปรงสั้นส่วนผู้ชายก็มีเกือบยี่สิบคนนั่งเล่นไพ่อยู่ อีกส่วนหนึ่งนั่งสูบบุหรี่อยู่โคตรฟุ้ง
"พี่นนท์ เมาแล้วเหรอคะ"
"ไม่เมาค่ะ รอเหมียวมาหาอยู่...ตามสบายเลยนะทุกคน"
ฉันหยุดเดินเพื่อมองหน้าระเบียงห้องเพราะรู้สึกเหม็นกลิ่นบุหรี่จนปวดหัว
"จะไปไหน"
"กูจะไปที่ระเบียง พวกมึงไปนั่งดูเหมียวก่อน เดี๋ยวกูตามไป"
"..."
"..."
"อย่าลืม ว่าที่มาคือมาเฝ้าเพื่อน ไม่ใช่มาเฝ้ากูค่ะ" พูดจบก็เดินเลี่ยงไปที่ระเบียงที่ตอนนี้สงบมาแต่ยุงเยอะไปหน่อย
________________________
(เหมียว)
พี่นนท์กอดคอฉันพามานั่งที่โซฟาพร้อมกับยื่นแก้วเหล้าส่งมาให้
"ไม่ค่ะ เหมียวไม่กินเหล้า"
"นิดหน่อยเอง วันเกิดพี่นะคะ พี่อยากให้เหมียวสนุก"ฉันมาที่นี้เพราะคิดว่างานคงจะสนุก แต่พอมาจริงๆแล้ว มันดูน่ากลัวแปลกๆ
"นนท์ แฟนเหรอ?" เพื่อนพี่นนท์ที่เป็ผู้หญิงนั่งซุบซิบกันก่อนจะถามขึ้นมา
"ใช่ เรากำลังคุยกับน้องเขาอยู่ น่ารักปะ"
"น่ารัก อายุเท่าไหร่"
"18 อยู่มอ.6"
"แหม เล่นเด็กเลยนะ"
"ก็ถูกใจคนนี้ ก็คบ" พี่นนท์พูดไปด้วยและมองหน้าฉันไปด้วยคำพูดของเขาก็อดทำให้ฉันหน้าแดงไม่ได้ สักพักพี่นนท์ก็ส่งแก้วเหล้าใส่มือของฉัน
"เหมียวไม่กินค่ะพี่นนท์"
"นิดเดียวเองนะคะ"
"เหมียวกลัวแม่ได้กลิ่น"
"งั้นก็ค้างที่นี่สิคะ...นอนกับพี่" พี่นนท์พูดไปด้วยพลางใช้มือจับต้นขาฉันด้วย...ถึงฉันจะดูแรงไปหน่อยแต่เื่พวกนี้ก็ยังไม่เคยมาก่อนรู้สึกยังไงก็ไม่รู้
"เหมียวมากับผม เดี๋ยวผมพากลับเอง"ซูมพูดขึ้นก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ พร้อมจิน ดีนะที่เพื่อนพูดแทรกมาก่อน
"แล้วพรีสไปไหนแล้วล่ะ" พี่นนท์เอ่ยถามขึ้น
"สนิทกันเหรอครับ ถึงได้ถามหา" ซูมพูด
"เห็นเพื่อนเหมียวหายไปก็เป็ห่วง กลัวเพื่อนพี่จะไปเตาะใส่"
"ไม่ต้องห่วง เพื่อนผม เดี๋ยวผมดูแลเอง"
"โอเค..." พี่นนท์หันมามองฉัน "เดี๋ยวพี่มานะคะ"แล้วพี่นนท์ก็ลุกขึ้นแล้วก็เดินออกไป ฉันมองจินกับซูม อย่างสงสัย
"มึง แล้วพรีสล่ะ" ฉันหันไปกระซิบถามเพื่อนชายสองคน
"อยู่ระเบียง"
"มึงไปดูมันหน่อย กูรู้สึกไม่ค่อยดี"
"..."
"..."
จินกับซูมลุกขึ้นพร้อมกัน
"อย่าไปสองคนดิ อยู่กับกูคนหนึ่ง"
"..."
"..."
กรี๊ด!!
"เสียงใครอ่ะมึง!!"
1K
![Hi Darling สวัสดีครับที่รัก...เราจะรักกันได้หรือยัง? [ตอนจบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1632313647_13463526.webp)
