มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

ทุกคนพากันหวาดกลัวกับความกล้าของอู๋ซิ่น ฉินเฉากลืนน้ำลายตัวเอง และรู้สึกถึงความหวานของอู๋ซิ่น เขาอายนิดหน่อย และพูดว่า

“ที่จริง...ฉันขอแค่จูบที่แก้ม....”

“อ๊า?” อู๋ซิ่นแทบสลบไปด้วยความอาย เธอซ่อนอยู่หลังหลิวหยาน

“ดีมาก...” เหลียวชาชาพูดเหมือนน้อยใจ “ครั้งนี้ นายได้กำไรมากเลยนี่ ได้แม้กระทั่งจูบแรกของอู๋ซิ่น”

“จูบแรก...” ฉินเฉาจับริมฝีปากของเขา รู้สึกถึงความหวานเมื่อครู่นี้

“หึ” หยูลู่ทำเสียงออกจมูก ‘ชายคนนี้ไม่ใช่แค่ได้จูบแรกของเธอ ยังได้แม้กระทั่งคืนแรกของเธอด้วย’

หลี่เจ๋ออันอิจฉา พลางคิดว่า ‘ฉินเฉา แกแน่มาก แสดงต่อหน้าทุกคนว่าเป็นคนดีมีมารยาท ขณะที่ข้างในมีความคิดสกปรก แกกล้าแม้กระทั่งแตะต้องผู้หญิงของพ่อเอ็งคนนี้! ฮือฮือฮือ จูบแรกของอู๋ซิ่นถูกเอาไปแล้ว’

‘แม่งเอ๊ย กะหล่ำดีๆ ถูกหมูเอาไปกินซะแล้ว!’

หลี่เจ๋ออันด่าเป็นเวลานาน จนกระทั่ง จู่ๆ เขาก็จำได้บางสิ่ง เขาเริ่มนับผู้หญิงที่เขากินไป มันไม่ต่ำกว่า 10

อู๋ซิ่นไม่สามารถทนกับสถานการณ์น่าอายนี้ได้ เธอรู้สึกว่าเมื่อครู่นี้เหมือนกับถูกไฟช็อต จูบนั้นจากฉินเฉาเหมือนกับยา เธอแทบเสียสติ จนลองทำดีพคิส เธอคิด

‘ถ้าเป็นอย่างนี้ ภายหลัง ต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้น ฉันจะทำตัวยังไง!’

‘สวรรค์ นั่นมันน่าอายเกินไปแล้ว’

‘จูบแรกของฉัน จูบแรก เสียไปแล้ว...แต่ว่ามันรู้สึกดีมากๆ เลย...ฉินเฉาจะคิดยังไงกับฉันนะ? หรือว่าเขาจะคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงใจง่าย....’

“พอแล้ว พอแล้ว นี่เป็นแค่เกม อย่าจริงจังเกินไป” เมื่อเห็นสถานการณ์ชักจะไปกันใหญ่ หลิวหยานจึงรีบพูดขึ้นมาเพื่อทำลายบรรยากาศน้ำแข็งนี้ “มาต่อกันเถอะ เราเพิ่งเล่นไปแค่เพนดูลัมเอง และตอนนี้เราจะเล่นทดสอบความกล้าอย่างอื่นอีก”

“อะไรล่ะ?” ความสนใจของทุกคนถูกดึงออกมา เดินเข้ามาและถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

“บ้านผีสิง!”

“อ๊า!” เมื่อได้ยินชื่อนี้ เด็กสาวหลายคนร้องออกมา

“เฮ้ เฮ้ เฮ้” หลิวหยานต้องการการตอบสนองแบบนี้แหละ เธอยิ้ม “บ้านผีสิงเพิ่งจะสร้างเสร็จ เพื่อนของฉันหลายคนที่ได้เล่นบอกฉันว่ามันน่ากลัว ฉันขอประกาศว่า นี่คือการทดสอบความกล้าอย่างที่สองของพวกเรา! พุ่งเข้าไปที่บ้านผีสิงอย่างกล้าหาญ! เราจะใช้กฎเดิม ผู้แพ้ต้องยอมรับเงื่อนไขของผู้ชนะ”

“ครั้งนี้ เราจะหาคนที่กล้าหาญที่สุดและขี้ขลาดที่สุดเหรอ?”

“ไม่ไม่ไม่! ครั้งนี้ เราจะเปลี่ยนนิดหน่อย” หลิวหยานส่ายหัวน้อยๆ เมื่อได้ยิน พูดว่า “ฉันได้ยินมาว่าข้างในบ้านผีสิง เหมือนกับเขาวงกต มันมีทางเข้าและทางแยกมากมาย เราจะแยกกันไปในแต่ละกลุ่มจากทางเข้าที่ต่างกัน มีแค่คนที่กล้าหาญที่สุดเท่านั้นที่จะออกมาก่อน ดังนั้น ครั้งนี้ ผู้ชนะคือผู้ที่ออกมาได้ก่อน”

“ดี! เราตกลง!” เหล่านักเรียนตะโกนเชียร์ ทุกคนชอบการละเล่นแบบนี้ ทั้งสนุกและได้แข่งขันกับคนอื่น นี่เป็นสิ่งที่เหล่านักเรียนชอบที่สุด

“ทุกคนสามารถหากลุ่มได้ตามความพอใจ” ฉินเฉาเปิดปากพูด “กลุ่มของฉันคือเหลียวชาชา ฉันมีหน้าที่ต้องปกป้องเธอ นี่คืองานของฉัน”

เมื่อได้ยินคำนี้ หน้าที่เย็นชาของเหลียวชาชา ค่อยๆ หลอมละลาย พลางคิดว่า ‘แฮ่ม มันต้องอย่างนี้ นายยังมีคุณหนูคนนี้อยู่’

“ยิ่งกว่านั้น ความกล้าของเธอยังมีนิดเดียว จะเป็นยังไงถ้าเธอกลัวจนฮอร์โมนไม่สมดุล จนทำให้หน้าอกของเธอหยุดโต? นั่นก็แย่แล้ว”

ภายหลังถ้อยคำเหล่านี้จากฉินเฉาก็ทำให้เธอขึ้นไปจุดสูงสุดของความโกรธอีกครั้ง

“ฉินเฉา ใครอยากจะอยู่กลุ่มเดียวกับนาย ฉันต้องบ้าตายแน่ๆ!”

“เฮ้ เฮ้ เธอพูดอย่างนี้ไม่ได้นะ”

“พวกเธอทั้งคู่อยู่ด้วยกันนั่นแหละ!” อู๋ซิ่นอยู่ๆ ก็พูดขึ้น “ด้วยเหตุนี้มันยังถือเป็นข้อได้เปรียบด้วย”

“ใช่แล้ว!” หลิวหยานพยักหน้า “เรื่องกลุ่มนั้น เราแยกเป็นคู่ละกัน”

“งั้น ฉันจะไปกับอู๋ซิ่น!” หลี่เจ๋ออันรีบพูด

“ฉะ ฉันอยากไปกับพี่ลู่ลู่....” สายตาของอู๋ซิ่นตกอยู่ที่หยูลู่ เด็กคนนี้ท่าทางใสซื่อ แต่เธอเป็นประเภทคิดมาก

‘หยูลู่คนนี้เป็นพี่เลี้ยงของเหลียวชาชา ดังนั้น เธอต้องรู้เรื่องของฉินเฉามากแน่ๆ ถือโอกาสนี้ ฉันจะถามเธอ....อย่างเช่น อาหารที่ฉินเฉาชอบ...งานอดิเรกคืออะไร...เขาชอบผู้หญิงแบบไหน...พระเจ้า นี่ฉันคิดอะไร นี่มันน่าอายเกินไปแล้ว’

“โคตรแม่เอ๊ย!” หลี่เจ๋ออันไม่พอใจ คิดว่า ‘อู๋ซิ่นคนนี้โง่จริงๆ มีผู้หญิงมากมายที่ได้แค่ฝันที่จะกอดขาของนายน้อยคนนี้ แต่เธอกลับไม่แม้แต่ชายตามอง’

“ได้” หยูลู่ก็อยากจะเข้าใจความคิดของเด็กคนนี้ที่มีต่อฉินเฉา ดังนั้น ทุกคนประหลาดใจ ที่เธอตกลง

คนอื่นๆ รีบสร้างกลุ่มของพวกเขา และทุกคนก็มาถึงบ้านผีสิง

สวนสนุกไม่ค่อยใส่ใจการสร้างบ้านผีสิงเท่าไหร่ ตรงหน้าของฉินเฉาและพวกเขา มีสิ่งก่อสร้างที่คล้ายปราสาท ขนาดของปราสาทใหญ่มาก ซึ่งตัวปราสาทเต็มไปด้วยรอยเลือดและสนิม

“นี่ทำให้ฉันนึกถึงปราสาทแดรกคูล่า” ทันใดนั้นอู๋ซิ่นก็ตื่นเต้น สะบัดความอายก่อนหน้าทิ้งไป และพูดกับพวกเขา “มันเป็นที่ที่แวมไพร์ใช้นอนในโลงศพ พร้อมใบหน้าซีดๆ และเมื่อมันเปิดปาก เขี้ยวสองซี่ก็พร้อมที่จะดูดเลือดของพวกเรา”

“อ๊า!” เหล่าเด็กสาวหลายคนพากันกลัว “อู๋ซิ่นหยุดพูดเหลวไหลได้แล้ว น่ากลัว”

“พวกเธอพูดเรื่องอะไรกัน” อู๋ซิ่นมองไปที่พวกเธออย่างสับสน “มันมีอะไรน่ากลัวกัน ก็แค่ของปลอม”

“ที่จริงแล้ว เธอไม่ต้องห่วงเรื่องแวมไพร์” ฉินเฉาพยักหน้า ‘ยกเว้นของจริงล่ะนะ’ เขาพูดต่อในใจ

“ใช่แล้ว อย่างที่ฉันเพิ่งพูดไป” ราวกับคำยืนยันของฉินเฉาเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ อู๋ซิ่นจึงพูดกับทุกคนอย่างภูมิใจ

“เอาล่ะ เอาล่ะ พวกเธอสองคนหยุดเรื่องโม้ไว้ก่อน!” หลิวหยานอดกลอกตาไม่ได้ “เมื่อทุกคนเข้าไปในปราสาทหลังนี้ บางทีพวกเธอทั้งสองกลุ่มอาจออกมาเป็นกลุ่มสุดท้ายก็ได้!”

“งั้น มาดูกัน!” อู๋ซิ่นพูดอย่างมั่นใจ ในความเห็นของเธอ เกมนี้ชัยชนะตกเป็นของเธอแล้ว

“เอาล่ะ ไปได้” หลิวหยานพยักหน้าให้กับทุกคน และจากนั้นก็เข้าไปข้างในปราสาทจากทางเข้าหลัก

กลุ่มอื่นๆ ก็เข้าไปที่ทางเข้าที่ต่างกัน เหลือไว้แต่ฉินเฉาและเหลียวชาชาที่ทางเดินแคบๆ ในปราสาท

‘โอ้ ทำไมเราต้องมาในช่องทางที่มืดแบบนี้ด้วย ไม่ยุติธรรม’

ฉินเฉาส่ายหัว และยื่นมือของเขาไปดึงเหลียวชาชาที่อยู่ใกล้ๆ

“ไปกันเถอะ ชาชาน้อย”

ใครจะรู้ เขากลับคว้าได้แต่อากาศ เขามองกลับไปและเห็นเหลียวชาชา พร้อมหน้าซีดขาว ถอยหลังไปและส่ายหัวของเธอ

ฉินเฉาหัวเราะขึ้นมาทันที “โอ้ เหลียวชาชาผู้ทรงพลังและดุร้าย กลัวบ้านผีสิงด้วย! ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“อะไร มีอะไรน่าขำกัน!” เหลียวชาชากำหมัด เค้นความกล้าออกมา และตะโกนไปที่ฉินเฉา “ฉะ ฉันแค่กลัวผี ก็แค่นั้น...”

“เธอไม่ต้องกลัวหรอกผีน่ะ” ฉินเฉายื่นมือออกไป และดึงสาวน้อยนางนี้ แต่เหลียวชาชายังส่ายหัวอยู่ และไม่เคลื่อนไหว

“ฉันไม่ไป ต่อให้นายฆ่าให้ตายฉันก็ไม่ไป!” เหลียวชาชาส่ายหัวด้วยพลังทั้งหมดที่มี และปัดมือฉินเฉา

“อะไร อยากให้ฉันยอมแพ้หรือไง?”

“เรื่องนั้นมัน...” ตาของเหลียวชาชาเป็นประกาย “เราก็แค่ใช้ทางอ้อม และออกไปที่ทางออกเลยเป็นไง?”

“หยุดล้อเล่นได้แล้ว เธอไม่เห็นรั้วเหล็กสูงๆ รอบปราสาทหรือไง?” ฉินเฉากลอกตา “เราจะผ่านพวกมันไปได้ยังไง?!”

“ไม่ใช่ว่านายแข็งแรงมากหรอกเหรอ!” เหลียวชาชาเดินเข้ามาและดึงฉินเฉา แล้วสั่นแขนเขาเหมือนเด็กเอาแต่ใจ “ไปกันเถอะ นายกระโดดข้ามรั้วเหล็กนี่ได้ง่ายๆ นี่นา”

“พูดมาก!” ฉินเฉาย่อเอวลง และจากนั้นก็จับเหลียวชาชาพาดบ่า และไม่ลืมที่จะตบบั้นท้ายที่ทรงเสน่ห์ของเธอ “เป็นแค่เด็กอายุน้อยยังอยากจะโกงอีก? ฮึ่ม อย่างนี้ต้องถูกตี!”

“นาย นายตีฉันจริงๆ!” เหลียวชาชาไม่เต็มใจ และใช้แรงทั้งหมดเพื่อทุบหลังฉินเฉา “ตั้งแต่เล็กๆ ไม่มีใครกล้าตีฉันเลยนะ!”

“ฉันเป็นคนแรกนี่ไง!” ฉินเฉายกมือและตบเข้าไปอีก แม้หน้าอกของเหลียวชาชาจะพัฒนามาไม่ดีเท่าไหร่ แต่เอวและบั้นท้ายของเธอนั้นเยี่ยมจริงๆ

“นาย นายรังแกฉัน ฉันจะตีนาย!” เหลียวชาชาทั้งโกรธทั้งอาย หวังว่าเธอจะราดตัวเองและฉินเฉาด้วยน้ำมันและจุดไฟเผาพวกเราทั้งคู่พร้อมกันเพื่อจบปัญหาของเธอ

“พอแล้ว หยุดส่งเสียงได้แล้ว” ฉินเฉาแบกเหลียวชาชาทั้งอย่างนั้น และเดินเข้าไปในบ้านผีสิง “ถ้าเราช้ากว่านี้ เราจะแพ้แล้ว”

“ฮือฮือฮือ วางฉันลง ฉันไม่อยากไป ฉันไม่ไป!” เหลียวชาชาดิ้น แต่เธออ่อนแอราวกับแมลงเมื่อเทียบกับฉินเฉา ไม่นาน ทั้งสองร่างก็หายไปในทางเดินที่มืดสลัว

หลังจากที่ฉินเฉาและเหลียวชาชาเข้าไป ชายสองคนในชุดสูทสีดำก็มาหยุดตรงหน้าบ้านผีสิง

“บอดี้การ์ดคนนี้อวดดีและมั่นใจในตัวเองอย่างมาก เขากล้ากระทั่งพาลูกสาวของเหลียวตงไคมาเที่ยวสนุก” หนึ่งในนั้นพูด

“หึ นี่ช่วยเราจริงๆ” อีกคนแสยะยิ้ม “ความอวดดีจะทำร้ายตัวเขา ครั้งนี้ เหลียวชาชาต้องอยู่ในมือพวกเราแน่นอน!”

“ดี พี่กาง ให้เราเรียกพี่น้องคนอื่นก่อน” ชายชุดสูทส่งสัญญาณ ทันใดนั้น ชายกว่า 20 คน ก็ซอยเท้ากันเข้าไปในบ้านผีสิง

“เยี่ยม ไปกัน”

“เอ่อ...พี่กาง พี่เข้าไปนะ ฉันจะรอที่ด้านนอก”

“ทำไม? ทำไมนายถึงไม่อยากเข้าไป?”

“เอิ่ม...ฉะ ฉันกลัวผีน่ะ”

“ไอ้เวร หยุดป๊อด และรีบเข้าไปได้แล้ว! ไอ้โง่เอ๊ย โตป่านนี้แล้วยังกลัวผีอีก ถ้าบอสโกรธ เขาน่ากลัวกว่าผีอีก!”

“ใช่ ใช่ ใช่!” ทั้งสองคนไม่เสียเวลานานนัก และเดินไปที่ทางเข้าบ้านผีสิงด้วยกัน

“อ๊า!” ในบ้านผีสิง เหลียวชาชาจู่ๆ ก็ร้องออกมาจนทำให้พื้นสั่น ที่สุดทางเดินนี้ ตะเกียงน้ำมันจู่ๆ ก็ลุกพรึ่บขึ้น ตะเกียงน้ำมันส่องแสงข้างทางเดินแคบๆ ทั้งสองยืนอยู่หน้าประตูไม้ ซึ่งถูกทาไว้ด้วยเลือด

ถัดจากประตูมีศพถูกแขวนตอกไว้ตรงนั้น เอียงหัวพร้อมกับกำลังจ้องไปที่ประตูด้วยความไม่เต็มใจ

“โอ้ สวนสนุกนี้ โหดจริงๆ” ฉินเฉาวางเหลียวชาชาลง ขณะที่ชื่นชมรายละเอียดต่างๆ ของศพ

“ตาคู่นี้ดีจริงๆ มันแสดงให้เห็นถึงความไม่พอใจลึกๆ! ศพที่ถูกตรึงไว้นี่ดีจริงๆ ถ้าพวกเขาใส่ใจเรื่องกลิ่นด้วยล่ะก็ มันจะยิ่งสมจริงยิ่งกว่านี้”

“อืม ทำไมปากนี้ดูโง่ๆ หรือว่าตายเพราะยาพิษ?”

“หรือฉันล้มเหลวจริงๆ?” ‘ศพ’ นั้นในที่สุดก็ทนไม่ไหว มองขึ้นไปและจ้องฉินเฉา

จบตอน