[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

เสียงโครมครามดังมาจากทางทิศตะวันตก เมื่อมองดูให้ชัดผ่านแสงของดวงจันทร์ที่สาดส่องลงมาเล็กน้อยทำให้เขามองเห็นซากรถที่จอดอยู่บนถนนถูกชนจนเลื่อนออกไปอยู่ข้างฟุตบาท พอหรี่ตามองให้ชัดเขาก็เห็นแผ่นหลังขนาดใหญ่ราว 3 แผ่นหลังกำลังวิ่งชนสิ่งกีดขวางมาแต่ไกล แผ่นหลังเหล่านั้นเขาจำได้ดีว่าเป็นของหนูท่อตัวใหญ่ ระดับของพวกมันทั้ง 3 คือระดับ 3 ไม่ต่างจากแมวที่เขาฆ่าตายก่อนหน้า  การมาของพวกมันทั้ง 3 ตัวทำให้เขาวิตกไม่น้อยเพราะจะต้องฆ่าพวกมัน ไม่อย่างนั้นจะต้องไต่ขึ้นตึกอย่างแน่นอน

ยาชูกำลังข้างเอวเปิดฝาขวดแล้วกระดกดื่มจนได้รับความสดชื่นกลับมาเล็กน้อย หลังจากนั้นโยฮันก็เปิดอีกขวดอย่างน้อยมันช่วยเรียกพละกำลังที่หายไปให้กลับมาได้ส่วนหนึ่งจากการกิน 2 ขวดติดกัน ขณะที่หนูท่อกำลังวิ่งมาด้วยความเร็ว โยฮันกลับเป็นฝ่ายวิ่งหนีพวกมันแทน 

จากระยะทางเขามีเวลาราว 3 นาทีในการเตรียมตัว ดังนั้นเขาจึงวิ่งไปยังตึกที่หนูท่อระดับ 1 และ 2 กำลังใช้ตัวเองสร้างสะพานเชื่อม หลังจากขึ้นมาบนดาดฟ้าเขาก็ฟาดร่างพวกมันทิ้งแล้ววิ่งไปยังตึกอีกแห่งจากนั้นก็ทำลายสะพานเชื่อมทิ้งไป เพียงเท่านี้เขาน่าจะซื้อเวลาให้น้องสาวได้สักระยะเวลาหนึ่ง 

“ แอลลี่ ฉันจะสู้กับระดับ 3 อีก 3 ตัว ไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลาอีกกี่นาที ”

“ อีก 3 ตัวเหรอ บ้าไปแล้วหนูแทบไม่เหลือแรงแล้วนะพี่! ”

“ อดทนไปก่อน อีกเดี๋ยวการวิวัฒนาการคงเสร็จ ”

“ หนูเหนื่อยแล้ววววว! ”

เสียงของแอลลี่ส่งมายังด้านล่าง แม้น้ำเสียงของเธอจะบอกว่าเหนื่อย โยฮันกลับรู้ว่าเธอยังพอมีแรงสู้ได้อีกราวสิบนาทีกว่า ดังนั้นเขาจึงต้องรีบกลับมาเตรียมฆ่าหนูท่อระดับ 3 ที่กำลังวิ่งชนสิ่งกีดขวางมาด้วยความเร็ว

หลังจากขึ้นมาบนตึกหลังหนึ่งที่อยู่ใกล้กับศพแมวระดับ 3 โยฮันก็เริ่มผ่อนลมหายใจปรับอารมณ์ของเขาให้สงบที่สุดเพราะต่อจากนี้ไปจะเป็นการลอบสังหาร ในการโจมตีครั้งแรกเขาจะต้องฆ่าหนูให้ได้ 1 ตัวเพื่อที่เขาจะฆ่าอีก 2 ตัวที่เหลือได้ง่ายขึ้น การที่เขาหลบอยู่ที่นี่นั่นก็เพราะว่าเนื้อแมวระดับ 3 คงจะดึงดูดให้หนูท่อทั้ง 3 หยุดมองได้สักนิด 

ตึง!

เสียงดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนกระทั่งรถคันสุดท้ายที่ขวางทางกระเด็นออกไปด้านข้าง ร่างทั้ง 3 ก็เผยให้เห็นชัดเจนมากที่สุด ทันทีที่พวกมันวิ่งมาถึงจุดที่ซอมบี้แมวระดับ 3 นอนตาย ศีรษะของหนูทั้ง 3 ตัวก็ได้กวาดมองไปรอบๆราวกับกำลังมองหาคนที่ลงมือ จนพวกมันมั่นใจว่าที่นี่ไม่เหลือสิ่งใดนอกจากพวกมันเองจึงตัดสินใจพุ่งเข้าไปฉีกกระชากเนื้อหนูระดับ 3

โยฮันที่อยู่บนดาดฟ้ารู้สึกดีใจจนตัวสั่น ไม่คิดว่าพวกมันจะหยุดที่ร่างซอมบี้แมวระดับ 3 นานขนาดนี้ เดิมทีเขาคิดว่าพวกมันจะหยุดเล็กน้อยแล้ววิ่งต่อ แต่เมื่อเห็นว่าพวกมันเปิดช่องว่างเต็มหลังไปหมด เขาจึงเดินไปยกแทงค์น้ำด้วยแขนซ้ายมาวางเอาไว้บนหัวไหล่พลางนับตัวเลขภายในใจเพราะเขาจะต้องกระโดดลงจากตึกสูงเพื่อสังหาร

หลังจากตัดสินใจว่าจะสังหารตัวใดก่อนนั้น โยฮันจึงโยนแทงค์น้ำลงจากดาดฟ้าชั้น 5 โดยมีเป้าหมายเป็นหนูท่อที่อยู่ส่วนหัวของแมวระดับ 3 ท่ามกลางแรงโน้มถ่วงที่ดึงแทงค์น้ำให้ร่วงตกลงไปนั้น เขาได้ใช้เท้าทั้งสองจิกลงไปบนขอบดาดฟ้าก่อนจะพุ่งตัวลงมาด้วยความเร็วสูงที่สุดเท่าที่จะทำได้แซงแทงค์น้ำที่ร่วงตก แม้จะเกิดความรู้สึกหวาดเสียวกับการพุ่งลงจากที่สูงเขากลับมั่นใจว่าตนเองจะไม่มีทางตายจึงพยายามประคองสติตนเองเอาไว้เพื่อไม่ให้มีสิ่งรบกวนจิตใจ

ทันทีที่ร่างของเขาพุ่งมาถึงชั้น 2 เล็บของหนูท่อก็ถูกนำมาถือในท่าเตรียมแทง ทันใดนั้นร่างของเขาก็พุ่งแทงบริเวณกลางหลังของหนูท่อตัวที่อยู่ส่วนหางแมว ทำให้มันกรีดร้องออกมา ตัวอื่นๆที่รู้ว่าถูกซุ่มโจมตีจึงพยายามเคลื่อนไหว แต่ตัวที่อยู่ส่วนหัวกลับถูกแทงค์น้ำร่วงกระแทกเข้าใส่แผ่นหลังทำให้มึนไปชั่วขณะ

โยฮันที่แทงร่างของหนูท่อตัวที่อยู่ส่วนหางจนเกิดแผลเหวอะหวะ เขาได้ใช้จังหวะนี้เหยียบหลังของมันแล้วพุ่งไปตัดคอจนขาดออกจากตัว ก่อนจะวิ่งไปทางหนูท่อที่ถูกแทงค์น้ำหล่นกระแทก ในขณะที่มันกำลังมึนงงกับแรงกระแทกหลัง เล็บหนูท่อในมือของเขาก็จ้วงแทงเข้าบริเวณคอของมันก่อนจะตวัดออกไปด้านข้างจนหนูล้มตัวลงไปนอนชักบนพื้น เหลืออีกตัวที่เขาไม่ได้วางแผนฆ่าสังหารมัน

หนูท่อระดับ 3 ที่เห็นว่าเพื่อนถูกฆ่าตายไป 2 ในเวลาไม่ถึง 10 วินาทีเลยด้วยซ้ำ มันจึงอ้าปากร้องคำรามแล้วพุ่งเข้าโจมตีโยฮันอย่างเลือดเย็น เขากลับเตะส่วนหัวของแมวเต็มแรง ส่งผลให้หัวของแมวพุ่งกระแทกร่างของหนูจนมันเซถอยไปข้างหลัง จังหวะที่หนูเสียจังหวะโยฮันได้พุ่งอ้อมไปด้านขวาของมันก่อนจะแทงเล็บไปที่คอแล้วตวัดออกด้านข้างจนมันล้มตัวลงไปนอนชักบนพื้น

การต่อสู้กับหนูท่อก่อนหน้าทำให้เขารู้วิธีการสังหารพวกมัน ครั้งนี้จึงเป็นการนำเอาประสบการณ์หลายๆอย่างมารวมกัน โยฮันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตนเองถึงสู้ได้ดีขึ้นเรื่อยๆ ทั้งๆที่ตัวเองไม่เคยเรียนรู้วิธีต่อสู้มาก่อน แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่ามันอาจจะเป็นหนึ่งในสิ่งที่ได้จากสัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่วิวัฒนาการ เขาจึงรีบเข้าไปตัดคอของหนูท่อไม่ปล่อยให้มันดิ้นทรมานอีกต่อไป

“ คงไม่มีระดับ 3 มาอีกหรอกนะ ลาก่อนไอ้หนู”

คอของหนูตัวที่ถูกแทงค์น้ำหล่นกระแทกถูกตัด หลังจากที่เขาตัดได้เพียงแค่ครึ่งเท่านั้น เมื่อหนูท่อตัวสุดท้ายตายโยฮันถึงขั้นกัดฟันพยายามระงับความเจ็บปวด หลังจากที่เขาลืมไปว่าการฆ่าระดับ 3 ทำให้เขาได้รับอัตราการวิวัฒนาการครั้งละสิบกว่าเปอร์เซ็นต์ จากเดิมฆ่าแมวระดับ 3 ทำให้เขาได้ค่าประสบการณ์มา 76 % การฆ่าหนูท่อระดับ 3 ไปทั้งหมด 3 ตัวจึงทำให้อัตราการวิวัฒนาการของเขาเต็ม 100 % อีกครั้ง

“ แอลลี่! ”

เสียงร้องตะโกนดังมาจากด้านล่าง แอลลี่รู้ได้ในทันทีเลยว่าจะต้องเกิดเรื่องบางอย่างกับพี่ชายอย่างแน่นอน เมื่อมองไปยังตำรวจเธอก็พบว่าพวกเขาค่อยๆกลับมาได้สติอีกครั้งหนึ่ง กล้ามเนื้อที่เคยปูดโปนหดเล็กลง หลังจากที่รู้ว่าอีกฝ่ายวิวัฒนาการเสร็จแล้วเธอจึงร้องตะโกนให้ตำรวจมาทำหน้าที่ต่อในทันทีก่อนที่เธอจะวิ่งลงจากตึกไปหาพี่ชาย

“ หัวหน้าเอายังไง ”

“ สองคนตามเธอไป ส่วนที่เหลือพยายามป้องกันที่นี่เอาไว้ ”

ตำรวจ 2 นายวิ่งตามแอลลี่ลงจากตึกเพื่อไปช่วยเหลือโยฮัน ส่วนที่เหลือเริ่มกลับมาต่อสู้กับซอมบี้ที่พยายามกระโดดข้ามตึกอีกครั้ง ต่อให้โยฮันจะทำลายสะพานข้ามไปแล้วก็ตาม ซอมบี้ที่ติดอยู่บนตึกฝั่งตรงข้ามยังคงหลงเหลืออยู่ พวกมันจึงกระโดดข้ามตึกมาเรื่อยๆ ถึงจะไม่มากเหมือนก่อนหน้าก็ตาม แต่ก็สร้างความหวาดวิตกให้กับทุกคนได้เช่นกัน

ทันใดนั้นหนึ่งในนายตำรวจก็ตวัดเล็บหนูท่อตัดผ่าร่างของซอมบี้ระดับ 1 ที่กระโจนข้ามมาจากอีกฝั่ง เขาถึงขั้นเบิกตากว้างหลังจากสัมผัสได้ถึงพลังของตนเอง

“ หัวหน้า เป็นอย่างที่เด็กพวกนั้นบอก การวิวัฒนาการคือทางรอด ตอนนี้อัตราการติดเชื้อของผมเหลือ 0 % ”

“ หัวหน้า พละกำลังพวกนี้เป็นของจริง เรารอดแล้ว! ”

ตำรวจยิ้มอย่างมีความหวัง พละกำลังที่เพิ่มขึ้นมานั้นมากมายกว่าก่อนหน้า ทำให้การฆ่าซอมบี้ระดับ 1 เป็นเรื่องง่ายดายมาก แต่การจะฆ่าระดับ 2 กลับยังคงเป็นเรื่องยาก ทว่ามันก็ไม่มากเกินกว่าที่จะทำได้ สถานการณ์ตอนนี้กลับทำให้พวกเขาต้องเปลี่ยนความคิดใหม่ หากคิดจะฆ่าทั้งหมดพวกเขาจะต้องเปลืองแรงไปอย่างเปล่าประโยชน์ ดังนั้นจึงฆ่าเพียงแค่ระดับ 1 แล้วผลักระดับ 2 ลงจากตึกแทน

“ พี่ พี่อยู่ไหน ”

แอลลี่ร้องตะโกนหาพี่ชาย ทันใดนั้นเธอก็พบเข้ากับฝูงซอมบี้ขนาดใหญ่กำลังเหยียบย่างอยู่บนกองศพซอมบี้สักอย่าง เมื่อส่องไฟฉายไปดูเธอก็พบว่าพี่กำลังนอนขดตัวอยู่ใต้เท้าซอมบี้มากมายที่พยายามกัดกินซากศพ เธอจึงรีบวิ่งเข้าไปช่วยเหลือพี่ชายออกมาเพราะไม่รู้ว่าในระหว่างวิวัฒนาการพี่ชายของเธอจะป้องกันการข่วนและการกัดของซอมบี้ได้หรือเปล่า

มือซ้ายที่เคยถือไฟฉายเปลี่ยนมาเป็นถือเล็บหนูท่อ ไฟฉายที่เคยอยู่ในมือตอนนี้อยู่ในปากถูกคาบเอาไว้ ทันทีที่พุ่งเข้าไปหาซอมบี้ระดับ 1 แอลลี่ก็เริ่มออกแรงฟันคอของพวกมันจนตกตายก่อนจะวิ่งผ่านศพของพวกมันเข้าใกล้พี่ของเธอ ขณะวิ่งเธอก็พบว่าซอมบี้ระดับ 2 หลายตัวต้องการเข้ามาเล่นงาน เธอจึงเตะร่างซอมบี้ที่ฆ่าตายเข้าไปขวางทางพวกมันจนกระทั่งมาถึงร่างพี่ของเธอที่นอนกัดฟันอยู่บนพื้นจึงใช้มือซ้ายคว้าจับไปยังคอเสื้อแล้วลากพี่ออกมา หากหิ้วปีกเธอกลัวว่าจะไม่เหลือมือไว้ต่อสู้จึงเลือกที่จะใช้วิธีลากพี่ชายฝ่าฝูงซอมบี้ออกมาแทน

“ ตรงนั้น! ”

ตำรวจ 2 นายที่ตามมาช่วยพยายามฆ่าซอมบี้ เธอที่เห็นว่าไม่จำเป็นต้องลากพี่ชายแล้วจึงอุ้มขึ้นหลังแล้วให้ตำรวจทั้ง 2 นายเปิดทาง การทำแบบนี้หลบหนีได้รวดเร็วที่สุด เพียง 2 นาทีพวกเขาก็วิ่งออกมาจากฝูงซอมบี้ ซึ่งพวกมันไม่คิดตามเนื่องจากหวงเนื้อซอมบี้ระดับ 3 มากกว่า

“ ไปไปไป ยัยหนู เธอยังไหวอยู่หรือเปล่า! ”

“ หนูยังไหวอยู่ วิ่งนำไปเลยค่ะ ”

ตำรวจทั้ง 2 นายวิ่งนำหน้าพลางใช้เล็บหนูท่อตวัดไปรอบๆฆ่าสังหารซอมบี้ที่ขวางทาง จนกระทั่งมาถึงตึกที่ใช้ตั้งรับซอมบี้ แอลลี่ก็ได้ใช้เชือกจากราวตากผ้าที่ตกลงมามัดร่างของพี่ชาย ก่อนจะกระโดดจับราวระเบียงของชั้น 2 ไล่ตามตำรวจทั้ง 2 นายขึ้นสู่ดาดฟ้า

“ หัวหน้า มีใครว่างไหม เราขึ้นไปไม่ได้ ”

นายตำรวจทั้ง 2 พยายามร้องเรียกคนที่อยู่บนดาดฟ้า ทันใดนั้นก็มีประชาชนคนหนึ่งชะโงกหน้าลงมาดูว่าใครกำลังทำอะไร เมื่อเขาเห็นว่าตำรวจ 2 นายกำลังปีนป่ายขึ้นมาด้านบนแต่ไม่มีที่ให้จับ เขาจึงรีบหยิบเชือกม้วนใหญ่ข้างๆมัดใส่กับแท่งเหล็กที่ยื่นออกมาจากดาดฟ้าแล้วโยนเชือกให้ตำรวจทั้ง 2 นาย

“ แม่หนู พวกเราจะขึ้นไปก่อน แล้วจากนั้นเราจะดึงเธอขึ้นไป ”

“ ค่ะ ”

แอลลี่มองดูตำรวจไต่เชือกขึ้นไปบนตึก ทันใดนั้นเธอก็ใช้เชือกพันรอบเอวตัวเองเอาไว้ก่อนจะถูกดึงขึ้นไปบนดาดฟ้า ขณะที่เธอมาถึงก็พบว่าตำรวจและชาวบ้านที่วิวัฒนาการกำลังต่อสู้กับซอมบี้เช่นเดิม เพียงแต่ว่าการต่อสู้ครั้งนี้ดูง่ายกว่าก่อนหน้า จากพละกำลังของพวกเขาที่เพิ่มขึ้น

“ ยัยหนู พี่ของเธอบาดเจ็บตรงไหนไหม ”

แอลลี่รีบปลดเชือกแล้วตรวจดูสภาพของพี่ชาย เธอไม่พบบาดแผลใหม่ เห็นเพียงแค่กล้ามเนื้อกำลังปูดโปนจึงรู้ว่าพี่ของเธอกำลังวิวัฒนาการ เธอจึงให้คำตอบกับตำรวจแล้วเฝ้าดูพี่ชายตนเอง โดยที่เธอยังไม่คิดกลับเข้าไปช่วยต่อสู้เพราะเหนื่อยเป็นอย่างมาก จึงขอพักเอาแรงก่อน.