ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 131: รอบ 32 คน

"เริ่มการประลองได้!"

เสียงระฆังดังขึ้น หลิวหมิงไม่รอช้า เขาระเบิดพลังระดับแก่นทองคำขั้นต้นออกมาทันที ร่างกายห่อหุ้มด้วยออร่าสีครามเข้ม กระบี่ในมือสั่นระริกพร้อมปลดปล่อยเคล็ดวิชาสังหาร

"ไอ้บ้านนอก! อย่าคิดว่าผ่านรอบแรกมาได้แล้วจะแน่!" หลิวหมิงคำราม "เจี้ยนเฉินศิษย์พี่ข้าฝากมาบอกว่า... ให้ส่งเจ้าไปลงนรกซะ!"

"เพลงกระบี่คลื่นสมุทรคราม: คลื่นยักษ์กลืนนภา!"

หลิวหมิงฟาดฟันกระบี่ออกไป ปราณกระบี่สีฟ้าครามก่อตัวขึ้นเป็นคลื่นยักษ์สูงหลายเมตร ถาโถมเข้าใส่หลิงเซียวอย่างบ้าคลั่ง พลังทำลายล้างของมันรุนแรงพอที่จะบดขยี้หินผาให้เป็นผุยผง นี่คือท่าไม้ตายที่เขาตั้งใจใช้เพื่อจบชีวิตคู่ต่อสู้ในดาบเดียว!

ผู้คนบนอัฒจันทร์ต่างส่งเสียงฮือฮา พลังของศิษย์นิกายกระบี่ครามนั้นสมคำร่ำลือจริงๆ

ทว่า... หลิงเซียวยังคงยืนนิ่ง มือขวาวางพาดอยู่ที่ด้ามกระบี่วิญญาณวายุทมิฬ สายตาจับจ้องมองคลื่นพลังที่พุ่งเข้ามาด้วยความเบื่อหน่าย

"ช้า..."

เขาพึมพำเบาๆ

ในสายตาของคนอื่น คลื่นกระบี่นั้นรวดเร็วปานสายฟ้า แต่ในสายตาของหลิงเซียวที่ผ่านการขัดเกลาประสาทสัมผัสและมีเจตจำนงกระบี่ขั้นสูง มันดูเชื่องช้าราวกับภาพสโลว์โมชั่น

"นิกายกระบี่คราม... มีดีแค่นี้เองรึ?"

ชิ้ง!

เสียงโลหะเสียดสีฝักดังขึ้นเพียงแผ่วเบา แต่มันกลับบาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของทุกคนในสนาม!

หลิงเซียวชักกระบี่ และฟันออกไปในแนวขวางเพียงครั้งเดียว!

[เพลงกระบี่อสูรพันคม: วายุทมิฬตัดสะบั้น]

เส้นแสงสีดำที่มีประกายสีเขียวเจือปนพุ่งวาบผ่านคลื่นกระบี่สีฟ้าไปอย่างรวดเร็ว จนสายตาไม่อาจจับภาพได้ทัน!

ซูมมมม!

คลื่นพลังกระบี่ของหลิวหมิงถูกผ่าออกเป็นสองซีกและสลายหายไปในอากาศราวกับหมอกควัน!

แต่เส้นแสงสีดำนั้นยังไม่หยุด มันพุ่งผ่านร่างของหลิวหมิงไปอย่างเงียบเชียบ

หลิวหมิงยืนตัวแข็งทื่อ ดวงตายังคงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง รอยยิ้มอำมหิตยังค้างอยู่ที่มุมปาก "อะ... อะไร..."

ฉัวะ!

เสียงเลือดพุ่งกระฉูดดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ!

รอยเส้นสีแดงปรากฏขึ้นที่เอวของหลิวหมิง ก่อนที่ร่างกายท่อนบนของเขาจะค่อยๆ เลื่อนไถลตกลงมาจากท่อนล่าง! เครื่องในและเลือดสดๆ ทะลักออกมานองเต็มพื้นเวที!

"อ๊ากกกกกกกกก!"

เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและความกลัวดังขึ้นเพียงชั่วครู่ ก่อนจะเงียบลงเมื่อหลิวหมิงขาดใจตาย

หลิงเซียวสะบัดเลือดออกจากกระบี่และเก็บมันเข้าฝักด้วยท่าทางสงบนิ่ง ราวกับว่าเขาเพิ่งจะตัดฟืนท่อนหนึ่งเท่านั้น

"คนต่อไป"

เขากล่าวเสียงเรียบ สายตาเหลือบมองขึ้นไปบนพลับพลาประธาน สบตากับเจ้าสำนักกู่เทียนฉิงและเจี้ยนเฉินอย่างท้าทาย

นี่ไม่ใช่การประลอง... แต่มันคือการประกาศสงครามด้วยเลือด!