ข้ามมิติทั้งที ดันมาอยู่ยุครังสี

บทที่ 360 รถแทรกเตอร์ระเบิด(ฟรี)

น้องผู้ดูแลคลังเดินตรงไปที่จุดน้ำแร่ หยิบขึ้นมาสองขวด เอาเองหนึ่งขวดและส่งให้หลินซีอีกหนึ่งขวด 

"เฮ้ ไม่เป็นไรหรอก ลูกชายไอ้แก่นั่นเคยอยู่หน่วยเดียวกับฉัน ไอ้หมอนั่นแย่มาก รู้จักแต่ประจบผู้มีอำนาจ เป็นสุนัขรับใช้ของพวกเขา ช่วยกันรังแกพวกเราทหารรับจ้างชั้นล่าง ฉันคิดว่าพ่อของหนานปู้จู่คงไม่ใช่คนดีอะไร จึงสังเกตเขาเป็นพิเศษ"

"ไม่คิดว่าความเลวนี่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้จริงๆ พ่อลูกนิสัยเดียวกัน"

นี่เป็นครั้งแรกที่หลินซีได้คุยกับคนรุ่นเดียวกันอย่างสบายใจ รู้สึกดีมาก

ในอดีต เพราะอำนาจกดขี่ของพี่สาว เพื่อนรุ่นเดียวกันในละแวกบ้านล้วนไม่กล้าคุยกับเขามาก มาซ่อมของก็แค่ตกลงราคาแล้วไม่พูดอะไรเพิ่ม

ที่แท้นี่คือความรู้สึกของการมีเพื่อน

แม้ว่า...เขาคิดว่าตัวเองคิดไปเอง ทั้งสองคนเพิ่งพูดคุยกันไม่กี่ประโยค

ทหารรับจ้างน้อยเริ่มพูดก่อน 

"พี่ชาย ฉันชื่อหลิงเสวียเฟิง นายชื่ออะไร?"

"ฉันชื่อหลินซี ฉันมีโรงงานเล็กๆ ในเขตนอกเมือง ซ่อมนาฬิกาข้อมือ เครื่องตรวจจับอะไรพวกนี้"

หลิงเสวียเฟิงพูดอย่างไม่อยากเชื่อ 

"อะไรนะ นายมาจากเขตนอกเมืองเหรอ แล้วทำไมเทคนิคของนายเจ๋งจัง เขตนอกเมืองก็มีงานซ่อมโดรนด้วยหรือ?"

หลินซีถูกคนชมเป็นครั้งแรก เกาหัวอย่างเขินอาย 

"ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้รับงานซ่อมโดรน แค่พอถอดชิ้นส่วนออกมา ศึกษาดูก็เจอชิ้นส่วนที่มีปัญหา ไม่ได้ยากขนาดนั้น"

หลิงเสวียเฟิง "เอ๊ะ" อย่างเกินจริง 

"ฉันสงสัยว่านายกำลังอวด แต่ฉันไม่มีหลักฐาน"

หลินซีก็รู้ตัวว่าคำพูดของเขาฟังดูอวดนิดๆ แต่เขาไม่รู้จริงๆ ว่าควรตอบอย่างไรให้เหมาะสมกว่านี้ จึงเงอะงะไปชั่วขณะ

โชคดีที่หลิงเสวียเฟิงไม่ใช่คนที่สนใจรายละเอียดของคำพูด

เขาพูดกับหลินซีทันที 

"พี่ชาย ฐานทัพค้นพบเฮลิคอปเตอร์รุ่นเก่าที่บ้านผู้นำเก่า ของพวกนี้ฐานกลางไม่ได้ผลิตแล้ว"

"ดังนั้นจึงไม่มีขั้นตอนการซ่อมสำเร็จรูปให้อ้างอิง ได้แต่ต้องลองเอง แต่ช่างเก่าๆ ในกองทัพของเราทั้งหมดก็พยายามกันทั้งวันแล้ว ยังไม่เจอวิธี นายอยากลองดูไหม"

หลินซีส่ายหน้าทันที 

"ฉันไม่ไหวหรอก ฉันแตะรถยังไม่เคยเลย จะกล้าซ่อมเครื่องบินได้ยังไง"

สิ่งที่เขาเคยซ่อมที่ล้ำสมัยที่สุดคือโดรนเช้านี้

หลิงเสวียเฟิงก็แค่พูดผ่านๆ เรื่องใครจะไปซ่อมเฮลิคอปเตอร์ เขาก็ไม่มีสิทธิ์พูด แค่คิดว่าหลินซีมีพรสวรรค์ จึงเอ่ยขึ้นมา

ทุกคนพักสักครู่ แล้วค่อยๆ เริ่มทำงานกันต่อ เวลาคือเงิน ยิ่งซ่อมได้มากในหนึ่งวัน ก็ยิ่งได้เงินมาก

ช่วงบ่าย มีช่างซ่อมอีกหลายคนมาที่โกดัง ส่วนใหญ่ถูกส่งไปซ่อมรถ มีแค่คนหนุ่มสองคนที่ถูกส่งมาที่นี่ ซ่อมอุปกรณ์ขนาดเล็กกับเขา

คนนั้นเป็นหนุ่มอายุสิบแปดสิบเก้า พอนั่งลง ก็ทักทายหลินซีอย่างสุภาพ หลินซียิ้มตอบ

หนุ่มน้อยนั้นเลือกเครื่องมือจากกองมากมายเป็นเวลานาน สุดท้ายก็เลือกเครื่องตรวจจับที่ง่ายที่สุด หลังจากได้มา ก็ก้มหน้าเริ่มซ่อม เห็นหลินซีซ่อมโดรน ก็แค่มองด้วยความชื่นชม ไม่มีอารมณ์อื่นใด

ทั้งสองทำงานอย่างสงบตลอดบ่าย

หลินซีซ่อมโดรนได้อีกสิบกว่าเครื่อง

ตอนเย็นเมื่อไปเก็บเงิน เขาพบว่าวันนี้เขาหาเงินได้สามหมื่นกว่าหยวน

หลินซีตกตะลึง เขาไม่อยากเชื่อว่า เงินที่เขาหาได้ในหนึ่งวัน เทียบเท่ากับเมื่อก่อนหลายปี

หนึ่งวันได้สามหมื่นกว่า สามวันก็หนึ่งแสน

น่าเสียดายที่โดรนที่ต้องซ่อมเหลือไม่มากแล้ว น่าจะพอทำงานได้อีกวัน มะรืนนี้ เขาอยากลองเรียนรู้การซ่อมรถ ถ้าเรียนรู้การซ่อมรถได้ ก็จะได้เงินมากกว่าซ่อมโดรนอีก

ทุกคนรับเงินเสร็จแล้ว ทหารรับจ้างคนหนึ่งขึ้นแท่นประกาศเสียงดัง 

"บรรดาช่างซ่อมทั้งหลาย เนื่องจากฐานของเราต้องการใช้เครื่องจักรและอาวุธปืนชุดนี้เร่งด่วน ถ้าทุกคนกลับบ้านไปแล้วไม่มีอะไรทำ สามารถอยู่ทำงานล่วงเวลาที่นี่ได้ ช่างที่เต็มใจทำงานล่วงเวลา มีอาหารเย็นฟรี"

ข่าวนี้ทำให้ช่างเกือบทุกคนอยู่ต่อ กลับบ้านไปทำอะไร อยู่ที่นี่ทำงานไม่เพียงได้เงิน ยังได้อาหารดีๆ อีกมื้อ

หลินซีส่งข้อความถึงเฉินเฉิง บอกว่าเขาจะอยู่ทำงานล่วงเวลาที่กองทัพ ไม่ต้องเป็นห่วง

ส่วนเฉินเฉิง วันนี้เก็บผักกูดได้สามชั่ง ใบไม้สองชั่ง

เหล่านี้แลกธัญพืชได้ 8 ชั่ง พอให้ครอบครัวกินได้หลายวัน

ผลงานของเธอ ในกองทัพเข้าป่า ถือว่าระดับกลางๆ ได้ยินว่ามีคู่สามีภรรยาหนึ่งคู่เช่าจักรยานหนึ่งคัน เดินทางเข้าไปในป่าลึกมาก วันเดียวเก็บผักกูดได้สิบกว่าชั่ง บวกใบบัวบกอีกสิบกว่าชั่ง หักค่าเช่าจักรยาน ก็ยังกำไรมาก

เกือบทุกคนที่ลงจากภูเขาดูสดใส ทุกคนรู้สึกว่า ในที่สุดก็จะเก็บสะสมธัญพืชได้ในฤดูใบไม้ผลินี้

มีสิ่งของสะสมแล้ว ใจของทุกคนก็กระฉับกระเฉง ล้วนคิดอยากเช่ารถไปป่าลึก คู่สามีภรรยาเช่าจักรยานหนึ่งคัน เพื่อนบ้านญาติมิตรรวมกันหกเจ็ดคน ก็เช่ารถสามล้อไฟฟ้าที่มีกระบะ

ช่วงนี้ฝนตกหลายครั้งเป็นรังสีระดับต่ำ ใบไม้จึงผ่านการตรวจสอบได้มาก แม้วันนี้โชคไม่ดี ใบไม้ที่จุดตรวจสอบก็พอชดเชยค่าเช่ารถได้

ยิ่งกว่านั้น ฤดูใบไม้ผลิเป็นช่วงที่ผักป่านานาชนิดงอกงามมากมาย ผ่านช่วงนี้ไป ก็จะไม่มีโอกาสแบบนี้อีก อีกสักพัก ผักป่าไม่เพียงจะแก่เกินไป

และเวลาเติบโตนานขึ้น ค่ารังสีก็จะสูงตามไปด้วย เมื่อถึงเวลานั้น การเข้าป่าหาอาหารจะไม่ง่ายอย่างนี้อีก

ดังนั้นในเวลาเช่นนี้ ทุกคนจึงไม่เสียดายค่าเช่ารถ

ทางฝั่งหลินซี แม้อาหารเย็นจะไม่มีเนื้อปลาชิ้นใหญ่ แต่พ่อครัวทำน้ำแกงลูกชิ้นปลา กินกับขนมปังข้าวโพด อร่อยมาก ที่สำคัญขนมปังข้าวโพดกินได้ไม่จำกัด

ทุกคนได้ลูกชิ้นเล็กๆ สองลูกในชาม กินกับผักดองใบไม้ อิ่มมาก

หลินซีไม่รู้ว่าทำไมพลังงานของเขาวันนี้ดีขนาดนี้ ทำงานทั้งวันแล้วไม่รู้สึกเหนื่อย รู้สึกว่ากินอิ่มแล้วยังทำงานได้อีกครึ่งคืน

ดังนั้น เขาทำงานต่อเนื่องจนถึงสี่ทุ่มกว่า หาเงินได้อีกหนึ่งหมื่นหยวน

ในตอนนี้ ที่ฝั่งช่างซ่อมรถเกิดเสียงทะเลาะกัน ทหารรับจ้างหลายคนถือปืนรีบวิ่งไปจัดการ สายตาของหลินซีก็ถูกดึงดูดไปด้วย

ที่แท้ช่างสองคนถอดชิ้นส่วนรถแทรกเตอร์ แต่ตามแผนผังการซ่อมที่ฐานกลางให้มา หลังเปลี่ยนชิ้นส่วนแล้วสตาร์ทเครื่องยนต์ใหม่ กลับมีเสียงแคร้งๆ แปลกๆ

ตามด้วยควันดำ แล้วดับเครื่องไป

เปิดดูใหม่ พบว่าเครื่องยนต์ระเบิดไปแล้ว และเพลาส่งกำลัง เกียร์ ก็เสียหายทั้งหมด

ช่างทั้งสองทะเลาะกันอย่างหนัก ต่างก็โทษว่าเป็นความรับผิดชอบของอีกฝ่าย

ทั้งสองคนต่างก็ทำตามขั้นตอนการซ่อมที่ฐานกลางให้มา ชิ้นส่วนที่เปลี่ยนทั้งหมดก็มาจากฐานกลาง แต่ทำไมจึงเกิดความผิดพลาดแบบนี้?

ทหารรับจ้างจนปัญญา จำต้องสั่งให้พวกเขาเงียบ ให้ถอดเครื่องยนต์ออกมาตรวจสอบใหม่

ช่างสองคนรู้สึกท้อแท้มาก ถ้าซ่อมรถแทรกเตอร์คันนี้ไม่ได้ ไม่เพียงทำงานเปล่าสองวันนี้ แต่ยังต้องจ่ายค่าเสียหายจนหมดตัว

หลายคนวางงานในมือ มายืนดูความวุ่นวาย ยังมีคนชี้นิ้วสั่งการ

"พี่อวี๋ ถ้าไม่ไหวจริงๆ เอาชิ้นส่วนทั้งหมดออกมาวางบนพื้น พวกเราทุกคนช่วยกันดู ว่ามีชิ้นส่วนไหนที่รุ่นไม่ตรงกันไหม"