“หืม?’’ทันทีที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความแข็งแกร่งเหนือลํ้าของเด็กหนุ่มโม่ฟานก็ต้องหรี่ตาลงด้วยความประหลาดใจ ก่อนหัวเราะอย่างชั่วร้าย “เด็กน้อยแม้ฉันจะไม่รู้ว่าเธอมีความแข็งแกร่งเหนือลํ้าขนาดนี้ได้อย่างไรแต่นั่นไม่สําคัญ! เพราะเมื่อเธอตายแล้วร่างของเธอจะเป็นของฉัน!’’
ถูกต้อง!โม่ฟานมีความตั้งใจที่จะยึดครองร่างของวั่งซู!
สําหรับโม่ฟานแล้วในชีวิตมีเรื่องน่าตกตะลึงและแปลกใจไม่กี่ครั้งหนึ่งในนั้นคือแหวนที่เขาเก็บไว้ตลอดเป็นสมบัติวิเศษช่วยชีวิต สองก็คือ ตอนนี้!
เด็กหนุ่มที่มีความแข็งแกร่งอันเหนือลํ้าเกินผู้ฝึกยุทธ์ทั่วๆไป!
“วิญญาณร้ายเช่นคุณไม่มีคุณสมบัติพอที่จะครองร่างของผม!’’วั่งซูเอ่ยเสียงเย็น พลันโคจรพลังปราณเต็มพิกัด ทันใดนั้นความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นมหาศาลจนอากาศรอบๆตัวที่เขาทะยานผ่านมีเสียงฉีกกระชากของสายลม
เคล็ดพลังเทวะวิบัติ!
ด้วยเคล็ดพลังเทวะวิบัติและอํานาจพลังจิตเต็มรูปแบบไม่ว่าจะเป็นจิตหยั่งรู้ จิตผันแปร หรือจิตแห่งเต๋าทั้งหมดนี้มันจะทําให้วั่งซูมีความแข็งแกร่งเหนือลํ้ากว่าผู้บ่มเพาะระดับชีพจรขั้นกลางทั่วๆไปเผลอๆเขาอาจจะสามารถต่อสู้กับผู้บ่มเพาะระดับชีพจรขั้นปลายได้เลยก็ได้
ต้องรู้ก่อนหากจิตหยั่งรู้เปรียบเสมือนการับรู้เหนือธรรมชาติแล้ว จิตผันแปรก็เช่นกันมันเปรียบดั่งการผันแปรคุณสมบัติของร่างกายให้เป็นไปตามความต้องการของผู้ใช้อย่างไรก็ตามจิตแห่งเต๋านั้นแตกต่างมันเป็นความสามารถส่วนหนึ่งที่เป็นจุดเด่นที่สุดของการบ่มเพาะพลังจิตซึ่งสามารถใช้มองช่องโหว่หรือคาดการสิ่งนั้นๆได้ทั้งยังสามารถใช้อ่านทางการเคลื่อนไหวได้อย่างง่ายดาย
ดังนั้นเมื่อวั่งซูใช้อํานาจพลังจิตเต็มรูปแบบเขาย่อมน่าสะพรึง!
“อะไรกัน!’’ด้านคนอื่นๆที่เห็นความเร็วของเด็กหนุ่มเพิ่มขึ้นมหาศาลก็รู้สึกเหลือเชื่อเป็นอย่างมากไม่ว่าใครในตอนนี้จะบาดเจ็บหรือไม่บาดเจ็บพวกเขาก็มองไปยังเด็กหนุ่มด้วยความไม่อยากเชื่อและตกตะลึง
แท้จริงแล้วที่ผ่านมาทั้งหมดล้วนไม่ใช่ความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขา?
บ้า!เด็กเก้าขวบมีความแข็งแกร่งเช่นนี้ได้อย่างไร!
“ตาย!’’ถึงจะตะลึง โม่ฟานก็เอ่ยอย่างเย็นชาพลางซัดฝ่ามือออกไปทว่าเมื่อคลื่นพลังที่มองไม่เห็นปะทะเข้ากับร่างกายของเด็กหนุ่มมันกลับเป็นเหมือนสายลมที่รอดผ่านไปได้อย่างง่าย
“นี่มัน…’’นัยน์ตาของโม่ฟานเบิกกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อถึงเมื่อครู่จะไม่ใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขาแต่นั่นก็เป็นกําลังภายในที่แม้แต่ขั้นตี้เทียนธรรมดาไม่สามารถหลบได้ ทว่าทําไมเด็กหนุ่มถึงได้หลบมันได้?
“ฮึ่ม!คุณนั่นแหละที่ต้องสูญหาย!’’ ด้านวั่งซูนั้นได้ใช้จิตแห่งเต๋าเพื่ออ่านทางการโจมตีมาก่อนอยู่แล้วเขาจึงได้ใช้จิตผันแปรเปลี่ยนคุณสมบัติร่างกายให้ไร้แรงต้านไปช่วงหนึ่งมันจึงทําให้เขาใช้ช่องโหว่ที่ชายชราไม่สามารถมองเห็นหลบไปได้
“หมัดสายฟ้า!’’วินาทีต่อมา วั่งซูคํารามก้อง พลันปรากฏประกายสายฟ้าไหลอาบย้อมไปทั่งทั้งแขนของเขา
นี่คือหนึ่งในวิชาต่อสู้ที่วั่งซูเพิ่งคิดค้นขึ้นมา!
หมัดสายฟ้า!
แม้ชื่อมันจะเรียบง่ายแต่ด้วยความที่ได้รับการถ่ายทอดแห่งเต๋าและความรู้ด้านการต่อสู้มามันจึงเป็นวิชาที่ทรงพลังต่างจากวิชาธรรมดาทั่วไปดังนั้นในเวลานี้เมื่อประกายสายฟ้าไหลอาบย้อมไปทั่วทั้งแขนของเด็กหนุ่มเพียงเขาคํารามเย็นในครั้งต่อมา หมัดอันทรงพลังก็ถูกปล่อยออกไป
เปรี้ยง!
เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นพร้อมกันเงาเลือนรางของสายฟ้าถูกปล่อยออกไปผ่านหมัด
ทันทีที่เห็นใบหน้าของโม่ฟานก็เคร่งขึมขึ้นเขาไม่กล้าที่จะประมาทในสิ่งที่ไม่เคยเห็นอย่างนี้มาก่อน “ฮ่า!’’
สิ้นเสียงคํารามโม่ฟานก็ซัดฝ่ามือที่เต็มไปด้วยกําลังภายในทั้งหมดออกไปจนเมื่อมันปะทะเข้ากับหมัดสายฟ้าแม้มันจะไม่สามารถล้มล้างพลังอีกฝ่ายไปได้ในทันทีทว่าเพียงชั่วพริบตาพลังสายฟ้าทั้งหมดก็หายไป
“อะไรกัน!’’เห็นว่าหมัดสายฟ้าของตนถูกทําลายได้ง่ายๆ วั่งซูก็ตกใจไปเหมือนกันเขาจึงล่าถอยหลบคลื่นพลังที่มองไม่เห็นก่อนครุ่นคิดด้วยสีหน้าจริงจัง‘ดูเหมือนว่ามันจะเป็นอย่างที่ท่านอาจารย์บอกเอาไว้ไม่มีผิด…’
เดิมทีวั่งซูนั้นรู้อยู่แล้วว่าความแข็งแกร่งของวิญญาณอาฆาตไม่ใช่อะไรที่เขาในตอนนี้จะรับมือได้ทว่าเขาก็ต้องการที่จะลองเสี่ยงดู และใช้โอกาสนี้เป็นการทดสอบฝีมือไปในตัวเองแต่ใครจะไปคิดกันล่ะว่าความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขาจะถูกสลายได้ง่ายๆเช่นนี้?
เป็นไปดั่งอาจารย์บอกเอาไว้ไม่มีผิดเขาในตอนนี้ยังไม่สามารถสู้กับมันได้!
แม้จะเป็นเช่นนั้นวั่งซูก็ไม่ได้ถอดใจยอมแพ้เขาคิดว่านี่เป็นโอกาสเดียวที่เขาจะได้ทดสอบความแข็งแกร่งทั้งหมดเพราะแม้ว่ามันจะอันตราย แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ทําอะไรเลยอีกอย่างเขาก็ไม่สามารถหนีไปได้ เพราะถ้าหนีเขาก็จะไม่สามารถสู้หน้าอาจารย์ของเขาได้
เพราะงั้นเขาจะสู้สู้พร้อมทุกสิ่งที่มี!
“เด็กน้อยเธอทําฉันแปลกใจจริงๆดูเหมือนว่าสายฟ้าของเธอมันจะไม่ใช่กําลังภายในธรรมดาทั่วไปเสียแล้ว…’’ เห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่สามารถคุกคามตัวเองได้โม่ฟานก็จ้องมองด้วยความรู้สึกซับซ้อน เพราะถึงเขาจะมีความแข็งแกร่งขั้นเซียนเทียนแต่เขาก็ไม่สามารถสําแดงพลังธาตุต่างๆดั่งพลังสายฟ้าของเด็กหนุ่มได้
อย่างไรก็ตามโม่ฟานนั้นเคยโชคดีไปได้รับรู้บางเรื่องมาก่อน เขาจึงพอตะหนักได้ว่าเด็กหนุ่มคือผู้บ่มเพาะ!
ผู้บ่มเพาะที่แข็งแกร่ง!
พอคิดมาได้ถึงตรงนี้จิตใจของโม่ฟานก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น เขาทราบดีว่าผู้บ่มเพาะนั้นหายากยิ่งโดยเฉพาะคนธรรมดาไม่สามารถที่จะบ่มเพาะตามการฝึกฝนของผู้บ่มเพาะได้เลยดังนั้นเขาจึงคิดว่าถ้าหากได้ร่างของเด็กหนุ่มผู้นี้มาความแข็งแกร่งของเขาจะต้องเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆจนไร้ขีดจํากัด
นั่นแหละสิ่งที่เขาต้องการ!
“ฮึ่ม!’’ต่อหน้าสายตาแห่งความชั่วร้าย วั่งซูแค่นเสียงเย็นแล้วใช้จิตผันแปรแปลงคุณสมบัติให้ไร้แรงต้านพร้อมกับทะยานขึ้นไปบนอากาศ ส่งผลให้ตัวเขาในตอนนี้เสมือนเทพเซียนที่สามารถเหาะเหินเดินอากาศได้ไม่ปาน
“...’’ เห็นนอกจากคนอื่นๆที่อึ้งจนหมดคําพูดแล้ว โม่ฟานก็อึ้งไปเหมือนกันเพราะความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับผู้บ่มเพาะของเขานั้นน้อยมากเขาจึงไม่มั่นใจว่าผู้บ่มเพาะสามารถบินได้แม้จะเป็นอย่างนั้นเขาก็ส่งตัวลอยขึ้นไปด้วยกําลังภายในเสมือนใช้วิชาตัวเบา
ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงวั่งซูทุ่มสุดตัวโจมตีโม่ฟาน ท่วงท่าของเขาหนักแน่นและเฉียบคมเป็นอย่างมากยิ่งการโจมตีที่มุ่งเน้นไปตรงจุดตายและการฉวยโอกาสมันยิ่งเป็นอะไรที่ทําให้โม่ฟานตกใจมาก
โม่ฟานที่เดิมทีคิดว่าตัวเองไม่สามารถเป็นอะไรก็ไม่พ้นโดนการโจมตีซัดเข้าไปถึงสามหนจนต้องกระอักเลือดออกมา“อั๊ก!’’
เมื่อเลือดคําโตถูกพ่นออกมาโม่ฟ่านก็ล่าถอยอย่างไม่รอช้า นัยน์ตาของเขาตอนนี้เต็มไปด้วยความตกใจถึงขีดสุด
ก็เห็นๆกันอยู่ว่าความแข็งแกร่งของเขาเหนือกว่าอีกฝ่ายทว่าทําไมการต่อสู้ด้วยกระบวนท่า เขาถึงได้แพ้?
นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น!