ผู้ร่วงหล่น

แจ๊คได้เดินเล่นกลางเมือง พบกับร้านค้ามากมาย ผู้คนหลายชนิด ไม่ว่าจะเป็นพ่อค้า นักรบ นักเวทหรือกลุ่มนักผจญภัยต่าง ๆ กลุ่มคนที่แจ๊คพบยากที่สุดคือพวกอาชีพเสริมต่าง ๆ ทว่าร้านค้าส่วนใหญ่ภายในเมืองอาริโซจะเป็นชาวบ้านออกขายกันเอง แจ๊คเดินทางมา 3 ชั่วโมงและได้พบกับร้านหนังสือแห่งหนึ่งที่ตนตามหามานาน เพราะร้านค้าส่วนใหญ่ที่เปิดขายหนังสือนั้นมีแต่หนังสือทั่วไป แต่ร้านนี้พิเศษกว่าร้านอื่นมันมีอุปกรณ์เวทกับขโมยโดยที่ตู้กระจกขนาดใหญ่มีโซ่ด้านในติดกับตัวหนังสือ ทำเอาแจ๊คไม่มีทางเลือกนอกจากซื้อธรรมดากับชาวบ้านเขาบ้าง ตั้งแต่มาก็ได้แต่ขโมยจนติดเป็นนิสัย

แจ๊คได้เปลี่ยนสีชุดให้เป็นสีแดง และหน้ากากให้เป็นไร้หน้าแล้วเดินเข้าไปในร้าน แจ๊ครู้สึกสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเท่าไรตั้งแต่เข้ามาให้เมืองแห่งนี้

เจ้าของร้านในร้านหนังสือเห็นว่าแจ๊คเข้ามาในร้าน จึงเดินเข้าไปแนะนำร้านให้แม้ว่าแจ๊คจะแต่งตัวแปลก ๆ แต่เจ้าของร้านเจอคนที่ปิดหน้าตามาเยอะจึงไม่รู้แปลกอย่างไร

“คุณลูกค้าต้องการอะไรดีครับ”

แจ๊คมองหน้าเจ้าของร้านก่อนจะมองหนังสือรอบ ๆ ร้าน ร้านไม่ได้ใหญ่มากแต่เหมือนกับมีหนังสือขายทุกอย่างที่ต้องการ

“หนังสือเล่นแร่แปรธาตุฝึกหัด”

เจ้าของร้านแสดงอาการดีใจออกทางหน้าตา การเล่นแร่แปรธาตุถ้าไม่ได้มีเงินทุนจำนวนมาก ไม่มีนักเวทคนไหนเล่นแร่แปรธาตุ หนังสือในร้านค้าของเขาส่วนใหญ่จะขายไม่ออกพวกเกี่ยวกับอาชีพเสริมหรือนักเวทพวกนี้มันมีราคาแพงทำให้ไม่ค่อยมีคนซื้อมากนัก แต่วันนี้ได้เจอกับลูกค้าที่มีเงินในกระเป๋าแน่นทำให้เจ้าของร้านจึงดีใจมาก

“โอ ทางเรามีครับเดี๋ยวผมไปเอามาให้ครับ”

แจ๊คเดินดูหนังสือที่วางเอาไว้ มีทั้งคำแนะนำการออกผจญภัย บทตำนานของผู้กล้า ยุคสมัยที่ถูกลืม หนังสือเวทมนตร์พื้นฐาน หนังสือเกี่ยวกับมอนสเตอร์และอื่น ๆ อีกมากมายให้เลือกซื้อ แต่มีสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจมากและมันเป็นปัญหาของแจ๊คมาจนถึงทุกวันนี้ นั้นคือ

หนังสือปรุงอาหาร และหนังสือการทำอาหารของเซฟทองคำ ซอรุนา

แจ๊คได้ยืนจองหนังสือ 2 อย่างนี้อยู่สักพักหนึ่งก่อนที่เจ้าของร้านจะออกมา เจ้าร้านของเห็นว่าแจ๊คยืนจองหนังสือทำอาหารทั้ง 2 จึงแนะนำไป

“คุณชายจะซื้อหนังสือทำอาหารนี้ไปด้วยไหมครับ เซฟทองคำ ซอรุนาเคยได้ชื่อว่ารสชาติที่ไม่เคยลืม มีคนบอกกล่าวว่าถ้าได้ทานอาหารฝีมือเซฟซอรุนา จนถึงวันสุดท้ายของชีวิตก็จะไม่ลืมรสชาติอาหารที่ซอรุนาทำ”

เจ้าของร้านแนะนำหนังสือการทำอาหารของเซฟทองคำซอรุนาแบบเกินจริงมาก แจ๊คคิดในใจว่าโม้ให้น้อย ๆ หน่อย

“ราคารวม 3 เล่มนี้เท่าไร”

เจ้าของร้านเดินไปที่หน้าเคาน์เตอร์แล้ว นำหนังสือทั้ง 3 ลงไปในเคาน์เตอร์ก่อนจะมีราคาปรากฏขึ้นตรงหน้าเคาน์เตอร์ร้าน แจ๊คมองดูทุกกระบวนการทำงานของเคาน์เตอร์ในดวงดาวแห่งนี้ พบว่ามันน่าสนใจมาก มันไม่ได้สแกนบาร์โค้ด แต่สแกนทั้งเล่มเพื่อไม่ให้มีสิ่งใดผิดพลาด

“ราคาหนังสือเล่นแร่แปรธาตุฝึกหัด หนังสือปรุงอาหาร หนังสือการทำอาหารของเซฟทองคำ ซอรุนาทั้งหมด 3 เล่มรวม 1เหรียญทอง 50 เหรียญเงินครับ”

แจ๊คทำเป็นหยิบเงินจากเสื้อแต่จริงหยิบออกมาจากชุดแห่งความว่างเปล่า มา 1เหรียญทองและ50เหรียญเงิน มอบให้เจ้าของร้าน

“นี้ 1เหรียญทอง 50เหรียญเงิน”

เจ้าของร้านรับเงินจากมือของแจ๊ค แต่ยังไม่ให้หนังสือกับแจ๊คได้หยิบเอาไม้ที่ลงวงแหวนเวทจากด้านหลังเคาน์เตอร์และตีไปที่หนังสือแต่ละเล่มอย่างละที

เปรี้ยะ เปรียะ เปรียะ

หลังจากที่เอาไม้วงแหวนตีเสร็จได้มีเรื่องอันน่ามหัศจรรย์สำหรับแจ๊ค ได้มีเส้นใยสีฟ้าถูกดึงออกมาจากหนังสือทั้ง 3 เล่ม หลังจากที่เส้นใยหมดแล้ว เจ้าของร้านจึงนำเอาหนังสือทั้ง 3 เล่มมาให้แจ๊ค

“ขอบคุณที่ใช้บริการครับ”

แจ๊ครับหนังสือเสร็จได้เดินออกจากร้านไป แต่ความรู้สึกสังหรณ์ใจมันมากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่รู้ทำไม

…………………….

ในตำหนักเจ้าเมือง ในห้องแห่งหนึ่งมีคนประชุมกัน 16 คน แต่ละคนมีพลังระดับจอมนักรบหรือจอมเวทกันทั้งนั้น

“วันนี้ใช่ไหมที่ นักปราชญ์อู๋ฉินบอกมาว่าวันนี้ผู้นำพาแห่งความมืดจะมาที่เมืองแห่งนี้”

คนที่นั่งอยู่ตรงกลางของคนทั้ง 16 คือ เจ้าเมือง ส่วนคนที่เหลือคือ เจ้าของหอคอทั้ง 4 ทิศ เจ้าของกองกำลังทหารของกำแพง 6 ทิศและเจ้าของป้อมสังเกตการณ์ทั้ง 6 ที่พวกเขามาประชุมคราวนี้คือ จับตัวหรือฆ่าผู้นำพาแห่งความมืด จากคำทำนายของปราชญ์อู๋ฉินนั้นบอกว่าผู้นำพาแห่งความมืดจะมาที่เมือง อาริโซ มันตรงกับวันนี้พอดี

“ข่าวจากตระกูล ชิ มันสามารถเชื่อถือมากได้แค่ไหนกัน”

ชายที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กับเจ้าเมืองพูดมา เขาคือ เจ้าของหอคอยทิศเหนือของเมืองอาริโซ และเป็นคนที่สนิทกับเจ้าเมืองในปัจจุบันมากที่สุด มีชื่อว่านิโร นิโรเป็นชายแก่ ผมสีขาวและมีหนวดเครายาวจนถึงคอ ดวงตาดูเหมือนกับส่องประกายสีเขียว หน้าตาโดยรวมแล้วดูเหมือนกับคนแก่ใจดี แต่งตัวสวมเสื้อสีส้ม กางเกงสีขาว

“ประมาณ 80% นะ”

เจ้าเมืองเป็นคนบอก เจ้าเมืองอาริโซ ชื่อว่า อาริโน เป็นลูกหลานของอาริโซผู้ก่อตั้งเมืองขึ้นมา อาริโนเป็นชายวัยกลางคน คิวมีเส้นตรงเหมือนกับดาบ หน้ารูปกลม ดวงตาที่ดูเหมือนกับมุ่งมั่นทุกอย่าง แต่งตัวสวมเสื้อสีขาวอ่อน กางเกงสีเทาเข็ม

“แต่ฉันได้ยินมาว่า ชิเองผู้ที่จะขึ้นไปเป็นผู้นำตระกูลคนต่อไปได้อยู่ในอาการบาดเจ็บสาหัสจากผู้นำพาแห่งความมืด คิดดีหรือไงที่จะลงมือ”

ผู้หญิงที่พูดขึ้นมาคือ เจ้าของกำแพงทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มีชื่อว่า ฟู่ฉาง ฟู่ฉางเป็นผู้หญิงที่สวยงาม ผมมีสีแดงสีใส หน้ารูปไข่ ตามีสีแดงชาด ริมฝีปากแดงเรื่อ โดยรวมแล้วหน้าตาสวยงาม แต่งตัวเสื้อที่ปิดมิดชิดเป็นสีดำ ใส่กางเกงสีดำ

สิ้นสุดเสียงของ ฟู่ฉางทั่วทั้งที่ประชุมได้เกิดเสียงดังขึ้นมา พวกผู้คนที่สามารถเป็นเจ้าของกำแพงหรือหอคอยไม่ได้เป็นคนโง่ ทำไมพวกเขาจะไม่ทราบถึงอาการบาดเจ็บสาหัสของ ชิเองละ ตอนนี้มันได้ผ่านมา 2 ปีแล้วชิเองยังไม่ฟื้นตัวขึ้นมาและไม่มีทีท่าจะฟื้นขึ้น ทางตระกูลชิเองได้รวบรวมหมอที่เก่งที่สุดภายในอาณาจักรโดฮาแล้ว แต่หมอทุกคนหลังตรวจสอบร่างกายของชิเองพบว่าปกติ แต่คงเกี่ยวข้องกับวิญญาณของชิเองทำให้หมอทุกคนจนปัญญามากที่จะรักษาชิเอง เพราะไม่เพียงจะเสียปราณเลือดและการเผาอายุขัย แต่ได้รับบาดเจ็บทางวิญญาณด้วย คนที่จะรักษาได้คือ จอมเวทที่เก่งที่สุด ของอาณาจักรซาราโนเท่านั้น ตระกูลชิมีเงินไม่พอ จึงได้ขายข่าวที่ว่าผู้นำพาแห่งความมืด ทีระดับการฝึกฝนที่แค่ปีศาจฝึกฝนเท่านั้น

จะถามว่าทำไมตระกูลชิถึงรู้ระดับการฝึกฝนของแจ๊ค เพราะว่าได้กลิ่นอายปีศาจที่แจ๊คทิ้งเอาไว้ ตั้งแต่ที่เริ่มฝึกฝนวิชาของปีศาจจะมีกลิ่นอายของปีศาจติดตัวตลอดเวลา วิธีแก้คือ สร้างจิตวิญญาณ ที่แจ๊คได้สร้างขึ้นมาแล้วปกปิดตัวตนถึงจะหาย แต่ตอนนั้นแจ๊คยังไม่สามารถปกปิดกลิ่นอายของตนเองได้

“เงียบ”

เจ้าเมืองอาริโนได้ใช้เสียงลมปราณตะโกนขึ้นมา ทำให้ที่ประชุมเงียบกันหมด ต่อมาเจ้าเมืองอาริโนมองไปที่ฟู่ฉางแล้วพูดขึ้นมา

“คุณหญิงฟู่ฉางกลัวนั้นหรือ”

แม้ว่าจะอยู่ที่เมืองเดียวกันแต่ไม่ได้สามัคคีกันตลอด เหมือนกับเมืองอาริโซ ที่เจ้าเมืองอาริโนพยายามรวบรวมกองกำลังให้เป็นหนึ่งเดียวแต่คนที่แข็งแกร่งอีกคนคือ ฟู่ฉาง ที่ก็จะพยายามเปลี่ยนชื่อเมืองเหมือนกัน เมืองจึงแตกออกเป็น 2 ฝ่าย และฝ่ายคุณหญิงฟู่ฉางนั้นมีกองกำลังที่เยอะกว่าฝ่ายเจ้าเมืองคนปัจจุบันมาก

หลังจากได้ยินข่าวลือมาว่าผู้นำพาแห่งความมืดพึ่งเข้าสู่เส้นทางฝึกฝนจริงจากตระกูลชิ เจ้าเมืองอาริโนจึงได้ใช้สมบัติที่เก็บเอาไว้ตลอดหลายปีไปซื้อคำทำนายจากนักปราชญ์อู๋ฉินเพื่อที่จะทำนายว่าผู้นำพาแห่งความมืดอยู่ที่ไหน แล้วบังเอิญว่าผู้นำพาแห่งความมืดจะผ่านเมืองตนพอดี และปราชญ์อู๋ฉินได้ให้ยันชี้ทางผู้นำพาแห่งความมืดมาด้วยเพราะถ้าเจ้าเมืองอาริโนฆ่าผู้นำพาแห่งความมืดได้สำเร็จก็จะดึงคนออกจากฝ่ายฟู่ฉางมาได้และอาจจะกำจัดฟู่ฉางด้วยตอนหลัง ต้องรอจนถึงวันนี้แต่เจ้าเมืองอาริโนไม่คิดเลยว่าฟู่ฉางจะไม่ให้ความร่วมมือ

ฟู่ฉางได้มองไปที่เจ้าเมืองและพูดออกมาว่า

“แหม แหม! ท่านเจ้าเมืองแม้ว่าฉันจะเป็นคนจริงจังตลอดเวลา แต่เรื่องที่เสี่ยงตายอย่างนี้ฉันขอผ่าน”

ทางด้านฝ่ายของฟู่ฉางได้ลังเลอยู่บ้างแต่พวกเขาก็ไม่ได้เข้าร่วมการล่าครั้งนี้ทำให้เจ้าเมืองอาริโน โกรธมากในความจริงเจ้าเมืองอาริโนจะใช้ฝ่ายฟู่ฉางหรือฟู่ฉางเป็นเหยื่อล่อเพื่อให้ผู้นำพาแห่งความมืด ใช้พลังอะไรถึงทำให้ชิเองกลายเป็นผักได้ เอาจริง ๆ เจ้าเมืองอาริโนก็กลัวเหมือนกันว่า อะไรถึงทำให้ชิเองเป็นแบบนี้ แต่แผนทั้งหมดได้พังลงมาเพราะนางกระหรี่ฟู่ฉางคนนี้

เจ้าเมืองอาริโนจึงสงบสติอารมณ์ลงก่อนเมื่อถึงเวลาที่เขาสามารถฆ่าผู้นำพาแห่งความมืดเมื่อไร ฟู่ฉางนางนี้ได้เห็นดีกัน เจ้ามองได้มองไปรอบ ๆ ที่ประชุมแล้วพูดขึ้นมา

“มีใครจะออกไปไล่ล่าผู้นำพาแห่งความมืดกับฉันบ้าง”

คนที่เหลือทางฝ่ายเจ้าเมืองมีอาการไม่อยากออกไปจึงหาข้อแก้ตัว

“ท่านเจ้าเมือง ตอนนี้ลูกของผมรอผมกลับไปที่บ้านอยู่”

“ท่านเจ้าเมือง ผมมีเอกสารของภาษีปีนี้ต้องดูแลครับ”

“ท่านเจ้าเมือง.........”

ปัง

เจ้าเมืองอาริได้ทุบโต๊ะจนแตกกระจายด้วยความโกรธก่อนพูดขึ้นมา

“ฉันจะไปกับนิโรเอง”

หลังพูดเสร็จ เจ้าเมืองกับนิโรได้เดินออกไป ก่อนที่จะพ้นประตูได้มีเสียงของฟู่ฉางดังขึ้นมา

“ขอให้เจ้าเมืองปลอดภัยนะคะ ถ้าเจ้าเมืองตายเดี๋ยวฉันจะดูแลเมืองนี้ต่อให้เอง”

เจ้าเมืองได้กำหมัดในมือจนเส้นเลือดขึ้นมา นิโรเห็นว่าเจ้าเมืองกำลังจะสติแตกเลยพูดขึ้นมาว่า

“อาริโนเจ้าต้องใจเย็นก่อน สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้คือฆ่าผู้นำพาแห่งความมืด”

เจ้าเมืองอานิโรจึงได้คายมือออกและเดินออกไปพร้อมกับนิโร ส่วนพวกที่เหลือได้แต่กลับไปที่ประจำของคนเองเพื่อดูสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไปนี้

..........................

แจ๊คได้เดินไปที่ร้านขายของทั่วไปเป็นเหมือนกับห้างสรรพสินค้าโลกเดิมของแจ๊ค มันใหญ่มากและมีของมากมายขายให้ไม่ว่าจะเป็น วิชา ยารักษา มันมีเปิดร้านเช่าได้ด้วย สิ่งที่แจ๊คซื้อคือ หม้อ กระทะ และเครื่องเทศหลายชนิดก่อนจะนำไปคิดเงิน

“ทั้งหมดนี้ 1เหรียญทองคะ”

พนักงานคิดเงินก่อนที่จะบอกแจ๊ค แจ๊คได้จ่ายเงินไปและรับของทั้งหมดมา สิ่งที่แจ๊ครอค่อยมากกว่าขอนไม้ต้นไม้หมื่นต้นคือ การทำอาหารเหมือนกับคนประเภทหนึ่งที่จะสิ่งใหม่ ๆ แล้วอยากลองทำสิ่งที่ตนได้ของใหม่ในตอนนั้น แจ๊คก็เป็นคนประเภทนั้นระหว่างที่แจ๊คกำลังที่จะคิดเมนูอาหารเสียงของหู่เสวียได้ดังขึ้นมา

[รอดออกจากเมืองนี้ไปให้ได้ละ ฉันจะไม่ช่วยให้นายได้รับประสบการณ์ที่แท้จริง]

[อะไร]

แจ๊คมึนงงมาก แต่ไม่กี่วินาทีต่อมา เมืองทั้งเมืองที่ถูกรอบไปด้วยวงแหวนเวทมนตร์ มีทหารออกมาเดินตามท้องถนนและทางเข้าเมืองถูกปิดตาย

มีเสียงดังขึ้นมารอบเมือง

“ตอนนี้มีผู้นำพาแห่งความมืดในเมือง ขอให้ชาวเมืองทุกคนที่ไม่เกี่ยวข้องกลับเข้าไปให้บ้าน คนที่พึ่งมาใหม่ขอให้อยู่เฉย ๆ ไป ถ้ามีใครกล้าที่จะขัดขืนให้ทหารทุกนายสามารถฆ่าคนนั้นได้”

แจ๊คไม่สับสนกับคำพูดของหู่เสวียถึงพูดแบบนี้หลังจากได้ยินประกาศ นี้เมืองทั้งหมดกำลังจะไล่ล่าฉันนี้