ในชีวิตแต่ละวันของหลินเทียนนั้นมีความสุขเป็อย่างมากกับการที่ได้ใช้ชีวิตกับครอบครัว เขาอยากจะรักษาภาพเช่นนี้และบรรยากาศเช่นนี้ไปตลอดกาล ภายในบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยกับข้าวเลิศรสอาหารทุกจานล้วนแล้วมาจากฝีมือของหลินเทียนแทบจะทั้งสิ้นแต่ก็มีกับข้าวบางอย่างที่ท่านแม่ของเขาลงมือทำด้วยตัวเอง ช่างเป็ครอบครัวที่สุขสรรค์เสียเหลือเกิน เขารู้สึกพึงพอใจและมีความสุขกับชีวิตในตอนนี้เป็อย่างมาก
“ฝีมือในการทำอาหารของเ้ามันช่างมหัศจรรย์นัก ั้แ่ข้าเกิดมายังไม่เคยกินอะไรเช่นนี้มาก่อน เห้อสงสัยเวลาข้าแก่ตัวไปข้าคงจะเป็ได้เพียงตาแก่อ้วนๆเป็แน่กินแล้วก็นอน” ผู้เป็พ่อกล่าวออกมาอย่างสบายอารมณ์พร้อมทั้งแสดงสีหน้าี้เีออกมา เขาวาดฝันกินแล้วก็นอนอนาคตของเขาหลังจากนี้จะต้องมีชีวิตความเป็อยู่ที่ดีกว่านี้แน่อย่าว่าแต่ตนเองเลย แม้แต่ผู้คนภายในหมู่บ้านแห่งนี้ก็มีสภาพความเป็อยู่ที่ดีขึ้นด้วยการชี้แนะของหลินเทียน ไม่มีปัญหาอะไรที่เด็กหนุ่มผู้นี้จะแก้ไม่ได้
“เ้าคนไม่เอาไหน รู้จักหัดพัฒนาตัวเองเสียบ้าง เ้าจงมองหลินเทียนเป็ตัวอย่างอายุเขาเพียงแค่นี้ แต่ความสามารถของเค้ากับเหนือกว่าเ้ามากนัก ชิ คืนนี้เ้าไม่ต้องนอนในห้องนอนข้างนอกนี่แหละ” แม่ของหลินเทียนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เกรี้ยวกราด นับวันสามีของนางจะทำตัวี้เีลงทุกทีทุกทีหวังแต่พึ่งผู้เป็บุตรชายไปหมด ไม่รู้จักหาวิธีคิดแก้ปัญหาด้วยตนเองเอาเสียเลย
“ชิ ใครว่าข้าไม่เอาไหนกัน ข้าสามารถที่จะเสกเด็กในท้องของเ้าจนเกิดขึ้นมาเป็หลินเทียนและหลินเอ๋อได้ยังไงล่ะเด็กรุ่นใหม่ภายในหมู่บ้านยังไม่ฉลาดเท่าลูกเราสักคนนี่คือความภาคภูมิใจเดียวของข้า”
“โอ้ยยย โอ้ยยย เ้าจะทำอะไรข้านะเลิกบิดหูข้าได้แล้ว” พ่อของหลินเทียนร้องโหยหวนออกมาด้วยความเ็ป นับวันภรรยาของเขาผู้นี้ชักเริ่มที่จะเหมือนนางั์ขึ้นลงไปทุกที
“เ้าไม่ต้องเข้ามานอนห้องข้า 1 อาทิตย์ เข้าใจไหม๊ !! ห๊า…..”
“ข้า ข้าเข้าใจแล้วพอแล้วอย่าทำข้าอย่าทำข้า” เมื่อเจอท่าทีที่ดุร้ายของภรรยาน้ำเสียงของหลินตงผู้นี้นั้นกลายเป็นิ่มอ่อนและพูดจาว่าง่ายในทันที
“คิ๊ก คิ๊ก ข้ารักพวกท่านที่สุด” หลินเอ๋อกล่าวออกมาอย่างมีความสุขทางด้านของหลินเทียนเองก็มีความคิดเช่นนี้ไม่ต่างอะไรไปจากผู้เป็น้องสาว
“จริงซิอายุของหลินเอ๋อก็เข้าเกณฑ์ที่จะไปสมัครโรงเรียนจอมเวทได้แล้วอีกไม่นานหลังจากนี้ ผู้ใหญ่บ้านจะพาเด็กๆทุกคนเข้าไปที่เมืองหลวงเพื่อที่จะตรวจสอบวัดระดับพร์ พวกเ้าสองพี่น้องก็ควรที่จะไปกับพวกเขาด้วยข้าอยากที่จะรู้นักว่าพร์ของพวกเ้าอยู่ระดับใดกันแน่” ถึงแม้ว่าผู้เป็พ่อจะเป็คนเกียจคร้านไปบ้างแต่เื่อนาคตของลูกและครอบครัวนั้นตัวของเขานั้นไม่เคยที่จะล่ะเลย
“ท่านพ่อตัวข้านั้นยังไม่อยากไปยังมีเื่ราวภายในหมู่บ้านอีกมากมายนักที่ตัวข้านั้นอยากจะช่วยให้ข้าไปสมัครโรงเรียนจอมเวทตอนข้าอายุ 15 มันก็ยังไม่สาย” หลินเทียนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังนั่นเป็เพราะตัวของเขานั้นยังเป็ห่วงชีวิตความเป็อยู่ของผู้คนที่นี่
“เหลวไหลยิ่งปล่อยให้อายุมากขึ้นพร์และการเรียนรู้ก็จะยิ่งลดน้อยลง ส่วนผู้คนภายในหมู่บ้านเ้าเองก็ไม่ต้องเป็ห่วงพวกเขานัก ด้วยคำชี้แนะของเ้าผลผลิตที่ได้มาทำให้พวกเรามีกินมีใช้ตลอดปีส่วนพวกสัตว์เลี้ยงไม่ต้องพูดถึงร่างกายของพวกมันอ้วนท้วมสมบูรณ์ดี สถานที่แห่งนี้เคยเป็พื้นที่ที่แห้งแล้งแต่บัดนี้มันกลายเป็พื้นที่สีเขียวเ้ายังจะห่วงอะไรพวกข้าอีก ข้ารู้ว่าเ้าเป็คนฉลาดแต่เื่บางสิ่งบางอย่างควรที่จะปล่อยให้ผู้ใหญ่เช่นข้าเรียนรู้ด้วยตนเอง ห้ามมีข้ออ้างอีกเป็อันขาดปีนี้เ้าต้องไปทดสอบพร์กับน้องสาวของเ้า” ผู้เป็พ่อออกคำสั่งที่เด็ดขาดออกมาไหนเลยที่หลินเทียนจะขัดคำสั่งนี้ได้
“ข้าเข้าใจแล้วท่านพ่อ ปีนี้ข้าจะไปทดสอบพร์พลังเวทเป็เพื่อนน้องสาวของข้าเอง”
“เย้ ข้ามีเพื่อนไปแล้ว ด้วยความสามารถและภูมิรู้ของท่านพี่ผู้คนจะต้องแตกตื่นเป็แน่” หลินเอ๋อกล่าวออกมาอย่างดีใจ ที่เ้าพี่บ้าของนางผู้นี้ในที่สุดมันก็ยินดีที่จะไปเข้ารับการทดสอบ ยิ่งตัวของนางอายุมากขึ้นเพียงใดนางก็ยิ่งที่จะรับรู้ได้ว่าพี่ชายของนางนั้นจะต้องเป็บุคคลที่ไม่ธรรมดาแน่ และเื่เกี่ยวกับหลินเทียนแอบฝึกฝนให้กับนางนั้นเื่นี้ก็เป็ความลับไม่มีใครรู้แม้แต่คนเดียว ด้วยพลังกายของนางอย่างเดียวในยามนี้นั้นสามารถจัดการกับสัตว์อสูรที่มีความแข็งแกร่งพอๆจอมเวทฝึกหัดขั้น 3 ได้สบายๆ หากนางได้รับการฝึกฝนและการเรียนรู้เกี่ยวกับพลังเวทความสามารถของนางจะต้องพัฒนาขึ้นไปอย่างก้าวะโขึ้นมาแน่
“หลินเทียนเ้าก็อย่าได้โกรธท่านพ่อของเ้าเลยนะที่เขาบังคับเ้าก็เพื่ออนาคตของเ้า” ผู้เป็แม่กล่าวปลอบโยนลูกชายของนางด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น ในฐานะคนเป็พ่อเป็แม่แล้วก็ย่อมที่อยากจะให้ลูกของตัวเองได้ดีเขาไม่อยากให้ลูกของตัวเองมาใช้ชีวิตจมปักอยู่ที่นี่ เพราะนี่ไม่ต่างอะไรไปจากการปิดกั้นพร์ฟ้าประทาน
“ขอรับท่านแม่ ตัวของข้านั้นเข้าใจความรู้สึกและความหวังดีของท่านพ่อดีแต่ตัวของข้าเพียงแค่เป็ห่วงพวกท่านเท่านั้น” ดูเหมือนว่าการที่ตัวของเขานั้นจะได้ใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวเวลาของเขามันช่างน้อยนิดนัก แต่ตัวของเขานั้นไม่มีทางเลือกเขาจำเป็ที่จะต้องไปฝึกฝนเพราะบนโลกใบนี้นั้นมีสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งมากมายถึงแม้ว่าหลินเทียนนั้นจะเป็ผู้ที่รอบรู้ไปหมดแต่ถ้าหากตัวของเค้าอ่อนแอมันก็ไร้ความหมาย แข็งแกร่งเพื่อปกป้องไม่ใช่แข็งแกร่งเพื่อรังแก นี่คือความ้าของเด็กชายวัย 10 ปี แต่การเดินทางของเขาในฐานะจอมเวทนั้นมันช่างสุดแสนจะยาวนานนักนี่คือจุดเริ่มต้นของการเดินทาง
1K
