บทที่ 9
องค์ชายทั้งสอง
“ ตึ้ง!!! ”เสียงภายในหัวมันดังขึ้นมาปรากฏอยู่บริเวณด้านหน้า
[ ชื่อเควสสนทนากับองค์ชายทั้งสอง ระดับ ทั่วไป ]
[ เงื่อนไขเข้าสนทนากับองค์ชายทั้งสองที่เข้าพบสวมบทบาทเป็หวงิไม่ให้โดนจับได้ ]
[ ของรางวัลคือความแข็งแกร่งของร่างกายเพิ่มขึ้นหนึ่งหน่วย]
ข้อความจากระบบแสดงขึ้นแจ้งเตือนบริเวณด้านหน้าในตอนนี้เตวสจากระบบปรากฏขึ้นมาด้านหน้า
ในตอนนี้จากที่มองเห็นเควสที่มันปรากฏออกมาบริเวณด้านหน้าเป็เควสธรรมดาทั่วไป
หวงิคิดอย่างรวดเร็วหลังจากมองเห็นสิ่งที่ปรากฏมาบริเวณด้านหน้าของตนเอง“ ภายในเกมกระบี่ยุทธภพภายในเกมแห่งนี้มันก็ยังมีสิ่งที่เรียกว่าเควสหรือว่าเรียกอีกอย่างว่าเป็ภารกิจ ”
“ แน่นอนว่าเ้าเควสหรือว่าภารกิจมันจะได้รับมาจากการที่ทำการเข้าร่วมหรือว่าได้รับมอบจากทางตัวเกม”
“ ในบางครั้งมันเองก็จะปรากฏออกมาโดยที่มีเอ็นพีซีบางตัวทำการมอบภารกิจให้”
“ หรือบางทีมันเองก็เป็เควสที่ได้มาจากระบบโดยตรง”
“ อย่างที่ปรากฏอยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็เควสที่ได้รับจากระบบโดยตรง”
“ องค์ชายทั้งสองอย่างงั้นหรอ ”
“นั่นสินะตัวละครตัวละครนี้ตัวของเราเองในตอนที่เป็ผู้เล่นก็ไม่ได้สนใจประวัติของมันสักเท่าไหร่ด้วย”
“ รู้แต่เพียงแค่ว่าองค์รัชทายาทของอาณาจักรฉีที่เป็หนึ่งในดินแดนภายในเกมมีนามว่าหวงิ” หวงิคิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็ว
ในขณะที่กำลังนั่งคิดอยู่นั้นเองเขาก็ตัดสินใจในการรับเกรดกับระบบ
“ ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องปฏิเสธเควสจากระบบที่มันปรากฏขึ้นมา”
เขาทำการยืนยันในการรับเควสอย่างรวดเร็ว
[ ท่านยืนยันรับเควสสนทนากับองค์ชายทั้งสอง]
ข้อความจากระบบแสดงขึ้นมา
[ พี่น้องร่วมบิดาเดินทางมาเยี่ยมเยียนองค์ชายใหญ่หวงอี้ องค์ชายสามหวงเซียน เดินทางมาเยี่ยมเยียนจากตำหนักด้านข้าง ]
[ โดยประวัติตัวละครข่าวคราวของพื้นหลังจากตัวละครสองตัวละครนี้มีดังนี้…]
หวงิเริ่มทำการอ่านรายละเอียดเกี่ยวกับสิ่งที่มันปรากฏอยู่บริเวณด้านหน้า
รายละเอียดที่มันปรากฏขึ้นมามีมากมายจนแทบจะนับไม่หมดตอนนี้พยายามใช้ดวงตาอ่าน
หลังจากที่ทำการอ่านข้อความจากระบบที่ปรากฏอยู่ด้านหน้าทำความเข้าใจกับตัวละครนี้มากขึ้น
โดนเนื้อหาใจความของสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าแสดงขึ้นมาบอกว่าหวงิมีพี่ชายและน้องชายอีก
สรุปคร่าวคร่าวเป็ข้อมูลดังนี้
โดยฮ่องเต้ของอาณาจักรฉีหรือผู้ปกครองดินแดนแห่งนี้มีบุตรอยู่หลายคนจากนางสนมมากมาย
โดยถ้าลองนับเป็บุตรชายและบุตรสาวรวมแล้วทั้งหมดน่าจะมีประมาณหกถึงเจ็ดคน
แต่ในตอนนี้เนื้อหาใจความที่ปรากฏอยู่ด้านหน้ามันบอกถึงพี่ชายและน้องชายของหวงิที่กำลังจะเดินทางมาถึง
โดยพี่ชายและน้องชายที่กำลังจะเดินทางมาถึงมีอยู่สองคนคนหนึ่งคือองค์ชายใหญ่ส่วนอีกคนนึงคือองค์ชายสามที่กำลังขอเข้ามาพบภายในสถานที่แห่งนี้
หวงินับจากบรรดาศักดิ์และก็นับจาก่อายุเขาเป็บุตรชายคนที่สอง
เรียกได้ว่าเป็องค์ชายรองแต่ว่าที่ได้รับตำแหน่งรัชทายาทเพราะเป็ตามกฎสืบทอดของราชวงศ์
ตามกฎสืบทอดของราชวงศ์ถูกเขียนอะไรก็ระบุเอาไว้อย่างชัดเจนผู้ที่มีสืบทอดบัลลังก์เป็ผู้ที่เกิดจากฮองเฮา
แต่ว่าเสด็จแม่ขององค์ชายใหญ่เป็เพียงแค่นางสนมเพราะแบบนั้นถึงแม้ว่าจะเป็บุตรชายคนโตก็ไม่ได้รับสืบทอดตำแหน่งรัชทายาท
หวงิที่เป็บุตรชายคนรองถือกำหนดโดยเสด็จแม่ที่เป็ฮองเฮาเพราะแบบนั้นตัวของเขาถึงได้รับตำแหน่งรัชทายาท
ส่วนองค์ชายสามก็มีเสด็จแม่คนละคนกับองค์ชายใหญ่และหวงิ
พวกเขาทั้งสามคนเป็พี่น้องร่วมบิดาแต่ว่าต่างมารดากัน
ในครั้งนี้ตามเควสจากตัวเกมส์ที่ปรากฏขึ้นด้านหน้าแสดงให้เห็นว่าองค์ชายทั้งสองตั้งใจจะมาเยี่ยมเยียนหวงิ
ถือว่ายังดีข้อความจากระบบที่อยู่ด้านหน้าแสดงและแจ้งเตือนขึ้นมาบ่งบอกให้ล่วงรู้ว่าตัวขององค์ชายทั้งสองนั้นมีนามว่าอะไรบ้าง
ไม่เช่นนั้นถ้าไม่มีตัวเลือกจากระบบกดขึ้นมาแบบนี้คงจะไม่รู้และไม่สามารถจำชื่อของคนทั้งสองได้อย่างแน่นอน
หวงิทำการพยักหน้าตอบรับบอกกับทหารที่อยู่ร้าน “ เชิญเข้ามา!!!”
เมื่อะโออกไปบริเวณด้านนอกทหารเฝ้ายามที่อยู่บริเวณด้านหน้าสำนักได้เชิญองค์ชายทั้งสองเข้ามาภายในตำหนักบูรพา
เดินทางเข้ามาภายในตำหนักบูรพาพวกมันเข้ามาพบหวงิที่ห้องโถงใหญ่
ห้องโถงใหญ่แห่งตำหนักนี้มีของมีค่ามากมายตั้งเรียงรายอยู่บริเวณรอบๆส่วนโต๊ะเองก็มีตั้งเรียงรายอยู่มากมาย
บริเวณที่นั่งตำแหน่งประธานที่หวงิกำลังนั่งอยู่ด้านหลังมีภาพวาดพยัคฆ์ัอันงดงามและเลอค่า
หวงินั่งรอพี่น้องร่วมบิดาทั้งสองเดินทางเข้ามา
ผ่านไปสักพักทั้งสองคนก็ได้เดินเข้ามาผู้ที่เดินนำหน้าเข้ามานั่นคือองค์ชายใหญ่บุรุษ่วัยน่าจะราวๆสักประมาณยี่สิบสี่ถึงยี่สิบห้าปี
องค์ชายใหญ่เกิดก่อนหวงิประมาณสองถึงสามปีมันเป็บุรุษร่างกายสูงโปร่งมีผิวสีเข้มเล็กน้อยใบหน้าดูจริงจังสวมใส่ด้วยชุดอาภรณ์สีม่วงเข้มเรือนผมรวบมัดเอาไว้อย่างปราณีตดูเป็คนที่มีความระเบียบอยู่ภายในตัว ใบหน้าเองก็หล่อเหลา
โดยประวัติตัวละครที่ปรากฏก่อนหน้านี้องค์ชายใหญ่ที่มีนามว่าหวงอี้เป็อัจฉริยะ
ตัวของมันเป็อัจฉริยะด้านการฝึกฝนวรยุทธ์โดยมันเริ่มทำการร่างเรียนและฝึกฝนวรยุทธ์มาั้แ่ตอนยังเด็ก
พร์โดดเด่นหาผู้ใดภายในราชวงศ์เทียมทานได้ คนผู้นี้มีนิสัยจริงจังกับทุกๆเื่
แต่ว่าพร์มากมายขนาดนี้กลับไม่ได้รับตำแหน่งองค์รัชทายาทเป็เพราะเพียงว่าตนเองนั้นเป็บุตรชายของสนม
หวงิใช้ดวงตาจ้องมองไปที่องค์ชายใหญ่
[ ชื่อ หวงอี้LV 52]
นั่นคือความแข็งแกร่งของผู้ที่อยู่ด้านหน้าหวงิมองเห็นความแข็งแกร่งของลมปราณที่อยู่ภายในร่างกายขององค์ชายใหญ่
ขอแตกต่างสำหรับผู้เล่นที่เป็เพลย์เยอร์และก็ NPC ข้อแตกต่างจากระบบที่สร้างขึ้นมามันคือการที่ค่าสถานะของNPCจะสูงกว่าผู้เล่นโดยทั่วไป
นั่นเป็เพราะว่าตัวของ NPCถูกสร้างขึ้นมาแบบนั้นถูกสร้างขึ้นมาโดยที่มีค่าพลังของตัวละครที่มากกว่า
เรียกง่ายๆว่าเลเวลลมปราณที่มันปรากฏออกมาบริเวณด้านหน้าสำหรับNPC ที่มันมีเลเวลประมาณห้าสิบแบบนี้ผู้เล่นถ้าอยากจะเอาชนะได้ก็ต้องมีเลเวลซักประมาณหกสิบถึงเจ็ดสิบโดยการดวลตัวต่อตัว
หวงิใช้ดวงตาของตนเองมองตรงไปยังองค์ชายสามที่อยู่ข้างๆเดินตามองค์ชายใหญ่
คนพวกนี้คือองค์ชายสามหวงเซียนมันมีอายุน้อยกว่าหวงิก็ประมาณสองปี ่อายุน่าจะอยู่ราวๆสักประมาณยี่สิบต้นๆ
โดยบุคลิกท่าทางภายนอกเป็คนที่มีร่างกายสูงสง่าเหมือนกับคนภายในราชวงศ์โดยบุคลิกท่าทางของมันเป็คนที่ดูจะมีความผ่อนคลายมากกว่าองค์ชายใหญ่
บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มอยู่ตลอดเวลาสวมใส่เสื้อผ้าสีอ่อนบนใบหน้าดูเป็คุณชายที่รักความสนุกและเสียงหัวเราะ
[ ชื่อหวงเซียน LV 20]
องค์ชายสามไม่ได้โดดเด่นทางด้านการฝึกฝนวรยุทธ์สักเท่าไหร่แต่ก็ไม่ได้ย่ำแย่เรียกได้ว่าถ้ามองถึงในด้านการฝึกฝนวรยุทธ์คนพวกนี้ถือว่าเป็คนที่มีพื้นฐานอยู่ในระดับธรรมดาทั่วไป
แต่ตัวของมันนั้นโดดเด่นทางด้านอื่นอย่างเช่นสติปัญญา
โดยองค์ชายสามผู้นี้ทำการร่ำเรียนเกี่ยวกับเื่พวกวิธีและวรยุทธ์ในการใช้ในการทำศึกไม่ว่าจะเป็าหรือว่าการจัดกระบวนทัพ
หวงเซียนแม้ว่าจะไม่ได้โดนมองเป็คนที่แข็งแกร่งภายในราชวงศ์แต่เขากลับโดนมองว่าเป็คนที่ฉลาด
ทั้งสองเดินเข้ามาหยุดลงบริเวณด้านหน้า
หวงิหายใจเข้าไปภายในปอดเขาพยายามจะแสดงละครให้แเีที่สุด
รีบลุกขึ้นมามองพี่น้องทั้งสองที่อยู่ด้านหน้าพร้อมกับกล่าวทักทาย“ คารวะพี่ใหญ่ ว่าอย่างไรน้องสาม ”
แต่เพียงแค่ประโยคทักทายแรกพี่น้องทั้งสองที่อยู่ด้านหน้าก็แสดงใบหน้าประหลาดใจ
พวกมันแสดงแววตาที่สงสัยช่องมองมาที่หวงิอย่างประหลาดใจ
หวงิกระพริบตาปริบแล้วคิดภายในใจของตนเอง “นี่ตัวของเราทำอะไรพลาดไปรึเปล่า? ”
จบบท