(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่ 103:เออร์ซา

“ผู้ที่รับภารกิจของท่านคือเจ้าเมืองไรอัน เลดี้เออร์ซา”

วอร์ด พนักงานจากสมาคมนักผจญภัยโน้มตัวมากระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาพลางชำเลืองมองรอบกายอย่างระแวดระวัง

“เจ้าเมืองไรอันงั้นรึ?”

เฮรัค เลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจชื่อของเออร์ซานั้นโด่งดังไปทั่วอาณาจักรโดริสนางคือบุตรสาวของดยุกบาร์ตันผู้ทรงอำนาจ

และมีตำนานเรื่องเล่าลือถึงความงามที่มาพร้อมกับกลิ่นคาวเลือดบ้างก็ว่านางคือผู้อยู่เบื้องหลังการล้มป่วยกะทันหันของเจ้าเมืองคนก่อนผู้เป็นสามีเพื่อยึดครองอำนาจทั้งหมดในเมืองไรอันมาไว้ในกำมือตลอดแปดปีที่ผ่านมา

เฮรัคหันไปสั่งการผู้ติดตามทันที

“เอ็ด! เตรียมรถม้า เราจะไปปราสาทเจ้าเมือง!”

ปราสาทเจ้าเมืองตั้งตระหง่านอยู่ทางทิศเหนือกำแพงหินสูงลิ่วบดบังทัศนียภาพภายในมีทหารรักษาการณ์ติดอาวุธครบมือนับร้อยยืนประจำการอย่างแน่นหนารถม้าของเฮรัคถูกสกัดไว้ห่างจากประตูใหญ่ทหารสามนายชูหอกขึ้นขวางหน้าด้วยท่าทางขึงขัง

“หยุด! ที่นี่เขตหวงห้ามเจ้ามีธุระอันใด?”

เฮรัคเปิดม่านรถม้าออกเล็กน้อยแววตาของเขาเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง

“ข้าชื่อเจแลนท์มีเรื่องสำคัญจะพบเลดี้เออร์ซา รบกวนเจ้าไปแจ้งนางด้วย”

ในชั่วพริบตานั้น เฮรัคจงใจปล่อยกลิ่นอายพลังเวทมนต์ ออกมาเบาๆแรงกดดันมหาศาลพุ่งเข้าใส่ทหารทั้งสามจนใบหน้าของพวกเขาซีดเผือดหายใจติดขัดราวกับมีมือที่มองไม่เห็นมาบีบคอ

ทหารนายหนึ่งรีบวิ่งเข้าไปรายงานข้างในทันทีด้วยความหวาดหวั่นไม่นานนักเขาก็กลับออกมาพร้อมคำอนุญาต

เฮรัคเดินตามทหารเข้าไปในส่วนลึกของปราสาทผ่านสวนน้ำพุที่จัดแต่งอย่างวิจิตร จนกระทั่งมาถึงบันไดหินที่มุ่งสู่หอคอยส่วนตัวบนนั้นมีชายวัยกลางคนยืนเด่นอยู่ เขาคือ เลแวน อัศวินผู้บัญชาการที่มีกลิ่นอายของอัศวินชั้นสูงแผ่ออกมาอย่างรุนแรง

เลแวนจ้องมองเฮรัคด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความระแวดระวังและดูแคลนราวกับพร้อมจะชักดาบออกมาฟาดฟันได้ทุกเมื่อ

“ตามข้ามา”

เลแวนกล่าวสั้นๆก่อนจะพาเฮรัคเดินผ่านโถงทางเดินยาวจนถึงประตูบานใหญ่ที่สลักลวดลายวิจิตรงดงาม

“เจ้าเมือง... เจแลนท์มาถึงแล้ว”

เลแวนรายงาน

“อืม... ให้เขาเข้ามา”

เสียงหวานใสทว่าทรงอำนาจดังมาจากด้านใน

เมื่อก้าวพ้นธรณีประตูเฮรัคพบว่าห้องพักผ่อนของเจ้าเมืองนั้นหรูหราเกินบรรยาย กลิ่นหอมจางๆของดอกไม้เมืองร้อนอบอวลไปทั่ว

บนเตียงกว้างหนานุ่มมีสตรีผู้หนึ่งนอนเอกเขนกอยู่ด้วยท่าทางยั่วยวนนางสวมเสื้อคลุมผ้าไหมบางเบาที่เปิดเผยเรียวขาขาวเนียนและผิวพรรณที่ผุดผ่องไร้ที่ติมือเรียวงามหยิบองุ่นเข้าปากอย่างเนิบนาบ

“เจ้าเมืองเออร์ซา?”

เฮรัคเอ่ยถาม

เออร์ซาช้อนสายตาขึ้นมองเขาพลางคลี่ยิ้มบาง

“ใช่แล้ว ข้าคือเออร์ซา... ท่านเฮรัค”

เฮรัคชะงักฝีเท้าทันทีร่างกายเกร็งเขม็งเตรียมร่ายเวทป้องกัน

“เจ้ารู้จักชื่อจริงของข้าได้อย่างไร?”

“ตรวจพบความผันผวนของพลังงานรอบกายเป้าหมาย...ระดับการคุกคาม: ต่ำ”

เชนหลาน รายงานผ่าน ชิปพันธุกรรม เพื่อให้เฮรัคสงบใจลง

เออร์ซาหัวเราะเบาๆ ในลำคอเสียงหัวเราะของนางช่างน่าฟัง

“ไม่ต้องตึงเครียดไป ข้าไม่มีเจตนาร้ายข้าเองก็เป็นศิษย์พ่อมด แม้พรสวรรค์จะธรรมดาไปเสียหน่อย... อีกอย่างท่านลุงดีโน่เคยเล่าเรื่องของท่านให้ข้าฟังอยู่บ่อยๆตอนนี้ข้ายังคงเป็นศิษย์พ่อมดระดับหนึ่งเท่านั้นเอง”