เลเวลอัพ

ภายในบ้าน
หลงเฟยหยิบผ้ายันต์ “เสือเขี้ยวดาบ” 3 ผืนขึ้นมาแล้วพูดว่า “ต่อไปนี้ไม่ว่าใครจะมาทำอันตรายเจ้า ก็ใช้ผ้ายันต์นี้ป้องกันตัวนะ”
หลงเฟยโกรธเรื่องที่เกิดในวันนี้มาก ในเวลาเดียวกัน เขาก็รู้ว่า หากเขาไม่อยู่ เฉียวเฉียวอยู่ตัวคนเดียวก็อันตรายมาก
เฉียวเฉียวที่วันนี้ได้เห็นอานุภาพของผ้ายันต์แล้ว ก็ตอบว่า “นายน้อยท่านเก็บไว้เถอะ เฉียวเฉียวไม่กลัวหรอก” พูดจบก็จ้องไปที่ตาของหลงเฟย ที่กำลังจับจ้องมาที่นางก่อนพูดว่า “เฉียวเฉียวมีนายน้อยคอยคุ้มครองก็ดีใจมากแล้ว”พูดจบใบหน้าก็แดงขึ้นมาทันที
หลงเฟยฟังไม่เข้าใจ จึงพูดว่า “ข้ามีเยอะแล้ว เจ้าเอาไปเถอะ ผ้ายันต์หนึ่งผืนใช้พลังลมปราณไม่เท่าไหร่ก็สามารถเคลื่อนไหวแล้ว”
เมื่อไม่มีทางเลือกเฉียวเฉียวเลยต้องรับมา
หลงเฟยก็ถามขึ้นมาอีกว่า “เฉียวเฉียว เจ้าไม่คิดจะเปลี่ยนสถานะเป็นนักรบเลยเหรอ?”
เฉียวเฉียวส่ายหัวตอบว่า “ไม่ค่ะ ขอแค่ได้รับใช้นายน้อยก็ดีใจแล้ว”
หลงเฟยพูดกับตัวเองในใจว่า “ข้าจะผสมเลือดให้เจ้าเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ในดินแดนแห่งนี้ไม่มีใครปกป้องใครได้หรอก”
ดั่งเช่นเรื่องที่เกิดในวันนี้ ในวันข้างหน้าก็อาจจะเกิดขึ้นมาอีกก็ได้ หลงเฟยไม่อาจอยู่เคียงข้างได้ตลอดเวลา ดังนั้นจึงต้องทำให้เฉียวเฉียวแข็งแกร่งขึ้นให้ได้
หลังจากทานอาหารที่เฉียวเฉียวทำเสร็จ หลงเฟยก็ทำการหลอมยารักษาอาการบาดเจ็บภายใน 10 เม็ด รุ่งสางเขาก็ยังต้องไปตลาดอีก.........
“ท่านมาอีกแล้ว เพิ่งมาเมื่อวานนี้ไม่ใช่เหรอ?” จ้าวเอ้อเมื่อเห็นหลงเฟยก็รู้สึกหวาดกลัว ยังไม่ทันที่หลงเฟยจะได้พูด เขาก็ชิงพูดก่อนว่า “ชาหลิงเย่ไม่มีแล้ว”
“ใช่ ข้าเอง”“แกนี่ขี้ตืดจริง ๆ เลย ข้าพูดว่าจะเอาชาหลิงเย่หรือยัง?” หลงเฟยกำลังคิดที่ดื่มชาหลิงเย่อยู่เหมือนกันจึงแกล้งถามว่า “เถ้าแก่หลิ่วอยู่ไหม?”
หลิ่วเฟิงเดินออกมาจากร้านพอดีจึงยิ้มพูดว่า “คุณชายมาอีกแล้วหรือ”
หลงเฟยไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบเอาผ้ายันต์เสือเขี้ยวดาบขั้นพื้นฐานขึ้นมาทันทีแล้วถามว่า “นี่ราคาเท่าไหร่”
“เอ๋”
หลิ่วเฟิงตะลึงเล็กน้อย “ผ้ายันต์นี่...”
หลังจากนั้นหลังได้เห็นแค่ครั้งเดียว ก็รู้สึกได้พลังอันมหาศาลของผ้ายันต์ผืนนี้ หลังจากนั้นไม่กี่นาที เมื่อตั้งสติได้ จึงปรี่เข้าไปถามหลงเฟยว่า “นี่เจ้าเป็นคนทำขึ้นมาเองเหรอ?”
หลงเฟยตอบว่า “แน่นอนสิ”
หลิ่วเฟิงจ้องไปที่หลงเฟยตาไม่กระพริบ
หลงเฟยถามเชิงหยามเล็ก ๆ ว่า “เอาแต่จ้องข้าอยู่นั่นแหละ จะไม่ให้ราคากันเลยหรือ”
เป็นเวลานานพอสมควรหลิ่วเฟิงจึงกลั้นใจถามขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า “เจ้ายังเป็นคนอยู่หรือเปล่าเนี่ย”
“หากข้าไม่ใช่คนก็เป็นผีแล้วล่ะ” หลงเฟยตอบ
หลิ่วเฟิงจึงเปลี่ยนเรื่องถามในทันทีว่า “ความหมายของข้าก็คือ คุณชายเปลี่ยนทัศนคติไปนะ ไหนจะหลอมยาได้ แล้วยังจะเขียนผ้ายันต์นี่อีก ข้าดูลักษณะบุคลิกท่าทางมันไม่เข้ากับเจ้าเลย”
ถ้าธาตุไฟ ก็หลอมยาทำผ้ายันต์ก็ต้องมีธาตุประจำตัวลักษณะท่าทางกับธาตุนี่ถึงสามารถชี้ขาดทั้งหมดได้
ทว่า หลงเฟยกลับไม่รู้เรื่องอะไรที่เกี่ยวข้องกับท่าทางและธาตุใด ๆ เลยอย่างสิ้นเชิง “ไอ้เรื่องนั้นไม่มีประโยชน์กับข้าสักหน่อย รีบบอกราคามาเถอะ”
“งั้นก็เข้ามา” หลิ่วเฟิงกลัวว่าหลงเฟยจะไปที่อื่น จึงรีบพาเข้ามาด้านในเพื่อเจรจา
เมื่อเข้ามาถึงในห้องหลิ่วเฟิงตะโกนออกไปด้านนอกว่า “เอาชามาด้วย ชาหลิงเย่ชั้นดีนะ”
“ไม่ใช่บอกว่าหมดแล้วหรอกเหรอ”
“ห๊ะใครว่ากันเล่า?”
“เอามาให้ข้ากาหนึ่ง” หลงเฟยถือโอกาสตะโกนสั่งออกไปด้านนอก
ครั้งนี้หลิ่วเฟิงใจป้ำแบบสุด ๆ บอกว่า “ใช่ๆ เอามาทั้งกาเลย”
หลังจากนั้น หลิ่วเฟิงพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ผ้ายันต์พวกนี้เป็นผ้ายันต์ขั้นสาม นักรบระดับจ้านซือยังต้านไม่อยู่ 1 ผืนมีราคาอยู่ที่ห้าหมื่นสองพัน“
“หา” หลงเฟยตกตะลึงไปชั่วครู่จึงถามว่า
“ถ้าอย่างทั้งหมดนี่ ราคาเท่าไหร่”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 23 ร่ำรวยเงินทองแล้ว (1)

คล้ายกับเรื่องเลเวลอัพ ที่คุณอ่าน

เลเวลอัพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 23 ร่ำรวยเงินทองแล้ว (1)

คล้ายกับเรื่องเลเวลอัพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้