ตำนานผู้วิเศษ

"อย่างน้อยข้าก็ได้อะไรกลับมาจากการเดินทางอันโหดร้ายนี้ ข้ามีอายุขัยเพิ่มขึ้นเล็กน้อย และได้รับทักษะรูนอันใหม่มา แต่น่าสังเกต ชื่อที่ระบบแจ้งให้ข้ารู้นั้น ไม่ใช่ชื่อทักษะที่ไอ้สาระเลวพ่อมดขาวนั้นเล่าให้ข้าฟัง แต่มันกลับเป็นชื่อของ 'สัตว์ปีศาจ' ที่เป็นต้นกำเนิดของทักษะนั้นๆ น่าประหลาดใจพอควร แบบนี้หากวันหน้าข้าได้รับทักษะใดๆ มา ข้าก็จะรู้รากเหง้าของมันได้"

เซี่ยซีหานพูดกับตัวเองหลังจากสังเกตทักษะปีศาจไร้หน้า แต่เดิมพ่อมดขาวเซียวเล่อเรียกมันว่า 'เวทย์พันหน้า' แต่ระบบของเซี่ยซีหานกลับแสดงในสิ่งที่แตกต่าง

ตอนนี้เซี่ยซีหานคล้ายหยุดสนใจทุกอย่างที่หน้าจอของระบบยกเว้น 'ทักษะแห่งดิน ระดับ 3 : 99.99%' และระดับผู้วิเศษฝึกหัดขั้น 5 ของตัวมัน จากคำพูดของขนมเปี๊ยะทองคำเสี่ยวหรุ่ย เด็กชายรู้ว่าเซี่ยซีหานติดอยู่ในคอขวดของระดับนี้ และเด็กชายก็ได้มอบวิธีแก้ไขให้กับเซี่ยซีหาน

"ข้าคิดว่าข้าต้องศึกษาสิ่งนี้ก่อน การยืดอายุขัยของตัวเองและเพิ่มความแข็งแกร่งอาจจะคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ตอนนี้ข้าไม่รู้ว่าข้าอยู่จุดไหนของโลกใบนี้ แต่ไม่รู้ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอเหลือเกิน"

เซี่ยซีหานเปิดหนังสือที่ได้จากเด็กชายเสี่ยวหรุ่ยเร็ว

"ป๊าาาาาาาาาาาด" เซี่ยซีหานส่งเสียงตกใจ นี่มันคิดว่ามันกำลังเปิดหน้าเว็บไซต์เสียอีก ในกระดาษหน้าแรกมีตัวอักษรวิ่งได้ มันดูโบราณแต่ให้ความรู้สึกขลังอย่างแปลกๆ อักษรวิ่งมารวมตัวกันดุจเวทมนตร์ร่าย มันส่องแสงสว่างจ้าก่อนมีข้อความว่า "หนังสือแห่งผู้วิเศษที่แท้จริง" ปรากฏ

เมื่อมือเซี่ยซีหานจับอยู่บนหน้ากระดาษและในใจกำลังคิดว่า 'ข้าควรเริ่มต้นจากตรงไหนก่อนดี' อย่างประหลาดใจ

!!!พับพับพับ หนังสือเล่มนี้เปลี่ยนหน้าตัวเองเร็ว จากนั้นมันก็ไปสู่หน้าคำแนะนำของผู้วิเศษเบื้องต้น

"แม่เจ้า หนังสือมีระบบเสิร์ชเอนจิ้นในตัวด้วยเหรอเนี่ย นี่มันจะทันสมัยเกินไปรึเปล่า"

เซี่ยซีหานส่ายหน้าไปมา มันรู้สึกประทับใจสุดๆ กับสิ่งที่ได้เห็น

ก่อนจะจดจ้องและเริ่มอ่านสิ่งต่างๆ ในหนังสือ จิตใจของเซี่ยซีหานค่อยๆ หมกมุ่นไปกับมันอย่างช้าๆ

วันเวลาค่อยๆ ก้าวผ่าน เซี่ยซีหานไม่ได้กินข้าวเช้า เที่ยง จนกระทั่งเริ่มมืด และมันต้องจุดเทียนเพื่อให้มีแสงไฟในการอ่านหนังสือ

เซี่ยซีหานได้อ่านหนังสือแห่งผู้วิเศษที่แท้จริงไปแล้ว 1 ใน 3 ส่วน มันตื่นเต้น และพบว่าโลกใบนี้อัศจรรย์กว่าที่มันคิด

ในหนังสือเล่มนี้นอกจากการอธิบายถึงการฝึกฝนเป็นผู้วิเศษในรูปแบบต่างๆ มันยังมีการอธิบายถึงอาณาจักรแห่งผู้วิเศษ ตั้งแต่อาณาจักรชั้น 'หนึ่ง' ถึง 'ห้า' มันมีดินแดนลอยฟ้า เมืองมหาสมุทร

และโลกใต้พิภพ ผู้วิเศษที่แท้จริงสามารถเดินทางไปยังที่ต่างๆ นั้นได้ ความต่างที่สำคัญของอาณาจักรชั้นที่หนึ่งถึงห้าก็คือ ความหนาแน่นของพลังธรรมชาติที่สถิตอยู่ในเมือง ดังนั้นเหล่าผู้วิเศษชั้นสูงจึงต่างพักอาศัยกันอยู่ในอาณาจักรชั้นสูง

แต่หลังจากได้อ่านหนังสือเล่มนี้ไปบางส่วนสิ่งที่น่าสนใจจริงๆ สำหรับเซี่ยซีหานคือ มันรู้แล้วว่า มันติดคอขวดที่อะไร ที่ทำให้มันไม่สามารถพัฒนาเป็น 'นักวิจัย' ได้

ตอนนี้เซี่ยซีหานข้ามความสนใจเรื่องการฝึกทักษะผู้วิเศษของตัวเองชั่วคราว นั่นเพราะมันอยากอ่านหนังสือที่น่าหลงใหลนี่ต่อไป

หากแต่ตอนที่มันกำลังพยายามจะพลิกหนังสือต่อ

ฟึบ ฟึบ ฟึบ

เซี่ยซีหานพยายามดึงหน้าหนังสืออย่างแรง แต่แผ่นกระดาษหน้าล่าสุดก็ลอยกลับอย่างรวดเร็ว ราวกับว่ามันมีชีวิตและเป็นเด็กที่ดื้อรั้น มันไม่ยอมให้เซี่ยซีหานเปิดหน้าต่อไป

'ทำไมกัน' เซี่ยซีหานคิด

และเมื่อมันคิด มันก็พบว่า อยู่ๆ ตัวอักษรในหนังสือทั้งหมดก็หายไป และมีกลุ่มตัวอักษรหนึ่งปรากฏแทน

- ["เนื้อหาส่วนต่อไป อนุญาตให้เฉพาะผู้วิเศษที่แท้จริงเท่านั้น ที่เปิดอ่านได้"] -

ใบหน้าเซี่ยซีหานตอนนี้ดำมืด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นประหลาดใจ มันรู้สึกประทับใจหนังสือเล่มนี้สุดๆ

"แจ่มเกินไปแล้ว วันหนึ่งเมื่อข้าเป็นผู้วิเศษ ข้าจะสร้างหนังสือแบบนี้ได้รึเปล่านะ" เซี่ยซีหานบ่นกับตัวเอง ก่อนจะหันมองไปที่หนังสืออีกเล่ม เมื่อมันได้อ่านมันก็รู้สึกว่า...หยุดไม่ได้

เพียงแต่ในฐานะนักอ่านที่ดี มันรู้ว่าควรอ่านอย่างเหมาะสม ตอนนี้มันยังไม่ได้กินข้าวเลยตั้งแต่เช้า นอกจากนั้น ความรู้ที่อัดแน่นในหัวมันทำให้เซี่ยซีหานไม่คิดที่จะอ่านหนังสืออีกเล่ม

นั่นเพราะมันมีสิ่งที่ต้องกระทำ

"ข้าควรเร่งจัดการกับปัญหาคอควรของข้าก่อน จากการอ่านหนังสือ การยกระดับผู้วิเศษระดับ 'ผู้ฝึกหัด' ไปสู่ 'นักวิจัย' สิ่งสำคัญที่ขาดไม่ได้คือ พลังธรรมชาติจำนวนมากที่จะเปลี่ยนมาเป็นพลังโอน่าของตัวเรา ข้าไม่เคยรู้สิ่งนี้มาก่อน นอกจากนั้น เวรเอ๊ย... ไอ้ระบบเฮงซวย ทำไมเอ็งไม่บอกกับบิดาให้ชัดๆ วะ ว่าสามารถใช้ผลึกน้ำเงินหรือเงินบูลนี่มาเปลี่ยนเป็นพลังธรรมชาติได้ เอ็งมีแต่บอกว่าบิดาต้องการพลังธรรมชาติจำนวนหนึ่งเพื่อใช้ยกระดับเป็นผู้วิเศษระดับสาม"

เซี่ยซีหานบ่นระบบตัวเองเสียงดัง มันเคยคิดว่า ทำไมตัวมันถึงไม่ก้าวหน้าการฝึกฝน แต่ระบบบอกเพียงว่า มันขาดพลังธรรมชาติที่มากพอ แต่ไม่บอกว่ามันต้องไปหาพลังธรรมชาติที่ไหน และนั่นก็สร้างปัญหาให้เซี่ยซีหาน

มันเป็นผู้ฝึกหัดขั้นสูงสุดและติดอยู่ที่ตรงนี้ไม่ไปไหน

และไม่ต่างกันทักษะแห่งธาตุดินระดับ 3 ของมันก็เช่นกัน มันอยู่ในคอขวดระดับ 99.99% แต่เซี่ยซีหานกลับไม่อาจจะยกระดับได้อีก

ปัญหาทั้งหมดเพราะว่า มันคล้ายต้องการอะไรมากระทุ้ง ให้พลังวิเศษในร่างของเซี่ยซีหานเปิดโล่งและขยายได้ ซึ่งวิธีการคือการอัดพลังธรรมชาติจำนวนมากๆ เข้าไปในร่างกายในครั้งเดียว

แต่เซี่ยซีหานไม่เคยทำ เพราะไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร

ในความเป็นจริงผู้วิเศษทุกคนรู้เรื่องนี้ และหากเซี่ยซีหานได้กลับไปหา 'เคอซวน' ผู้วิเศษที่อยู่ในระดับนักวิจัย มันจะได้คำตอบกลับพร้อมวิธีที่ช่วยให้มันได้เป็นนักวิจัยทันที

แต่การไปพบเคอซวนนั้น เซี่ยซีหานอาจจะทำให้เคอซวนตกตะลึง

นั่นเพราะเซี่ยซีหานยกระดับทักษะรูนและพลังวิเศษได้เร็วจนเกินไป สิ่งที่เซี่ยซีหานทำสำเร็จในสองปี คือสิ่งที่คนในอาณาจักรนี้ใช้เวลานับสิบปีในการบรรลุ เซี่ยซีหานไม่รู้เรื่องนี้

...

เซี่ยซีหานตอนนี้วุ่นวาย มันกำลังตามหาเงินบูลนี่ หรือก็คือผลึกสีน้ำเงินที่เอามาเปลี่ยนเป็นพลังธรรมชาติได้

จากในหนังสือเซี่ยซีหานสามารถบรรลุได้ หากมันรวบรวมผลึกสีน้ำเงินได้น้ำหนักประมาณ 2 กิโลกรัม

เซี่ยซีหานนำเหรียญบูลนี่ไปวางบนตาชั่งแล้วเริ่มคำนวณน้ำหนัก เซี่ยซีหานมีเหรียญบูลนี่ทั้งหมดประมาณ 60 บูลนี่ในปัจจุบัน แม้เซี่ยซีหานจะได้เงินบูลนี่เกือบๆ 50 เหรียญมาฟรีๆ และตัวเองก็มีเงินที่มูลค่าประมาณ 30 เหรียญบูลนี่อยู่ก่อนแล้ว

แต่เงิน 30 กว่าบูลนี่ที่เซี่ยซีหานมีกว่าครึ่งคือเหรียญเหล็ก มันไม่ใช่เงินบูลนี่หรือผลึกน้ำเงินที่ใช้เปลี่ยนเป็นพลังธรรมชาติได้

ตอนนี้เซี่ยซีหานรู้แล้วว่า ทำไมเงินบูลนี่ถึงเป็นเงินสากลของโลกใบนี้ที่ทุกคนต้องการ

เพราะผู้วิเศษทุกคนต้องใช้มัน