“ พี่โย เอกสารเสร็จแล้ว พี่อย่าส่งผิดล่ะ ฉบับนี้ให้เมือง Y ฉบับนี้ให้เมือง V ”
“ ทำไมสีหน้าเป็นแบบนั้นล่ะ ” โยฮันเห็นสีหน้าอีกฝ่ายไม่สู้ดี เขาที่เก็บจดหมายเอาไว้อย่างดีจึงสอบถาม
“ พี่ มันถูกใช่ไหมที่เราจะฆ่าคนเพื่อให้แผนการณ์ดำเนินไปต่อ ”
โยฮันยืนนิ่งเมื่อพบกับคำถามที่ทำให้เขาคิดหนัก มือทั้งสองข้างของเขาเปื้อนเลือดมนุษย์แล้วหนหนึ่ง ซึ่งการลงมือในครั้งนั้นมันกลับทำให้กลุ่มของพวกเขาปลอดภัยมากยิ่งขึ้น ไม่ว่าจะเป็นปลอดภัยจากซอมบี้และปลอดภัยจากความขัดแย้งภายใน
“ ในเกมไม่มีแบบนี้สินะ ” วินเพียงพยักหน้า ต่อให้ภายในเกมจะมีให้ฆ่า NPC ที่ขวางทาง เพียงแต่ว่ามันมีเหตุผลมากมายรองรับ ไม่ว่าจะเป็น NPC คนนั้นเป็นคนชั่วสมควรฆ่าหรือว่าเขาทำผิดกฎร้ายแรงจนต้องถูกประหารเพื่อให้เนื้อเรื่องไปต่อ ทว่าครั้งนี้มันกลับต่างออกไป ผู้ที่ขัดขวางแผนการณ์ของพวกเขาในการนำนักสู้มาที่เมือง Z จะถูกสังหาร ไม่ว่าจะเป็นนายพลหรือทหารจะต้องถูกฆ่า การถูกฆ่าของพวกเขาเพียงเพราะมีความเห็นไม่ตรงกัน
“ มันถูกจริงๆงั้นเหรอพี่ ”
“ มันไม่ถูกหรอก ทุกคนมีสิทธิ์ใช้ชีวิตกันทั้งนั้น แต่สถานการณ์ตอนนี้เร่งรีบมาก คงต้องมีคนตายเพื่อให้คนหมู่มากได้ไปต่อ ”
“ แล้วถ้าหากวันหนึ่งเป็นผมล่ะ หรือไม่ก็เป็นพี่ที่ต้องถูกสังหารเพื่อให้คนหมู่มากได้ไปต่อล่ะ ”
โยฮันหยุดชะงัก คำพูดของวินทำให้เขาฉุกคิดถึงวันข้างหน้า อย่างที่เขาเคยพูดกับไอริส ในอนาคตถ้าเขาและน้องสาวไม่ยอมให้ควบคุมจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง หลายคนคงจะรวมตัวกันจัดการเขาเพื่อให้คนหมู่มากได้ผลประโยชน์
“ ใช้กำลังเพื่อแสดงให้เห็นว่าสิ่งที่ทำนั้นถูก นายเข้าใจฉันไหม ในอนาคตถ้าทุกคนคิดจะกำจัดฉัน งั้นก็หมายความว่าเรามีความเห็นไม่ตรงกัน สิ่งที่ฉันทำคงเป็นการฆ่าพวกเขาแล้วพาคนที่คิดเหมือนฉันไปต่อ จะล้มเหลวหรือยังไงฉันก็ไม่รู้ เพราะงั้น ถ้ารู้ว่าตัวเองอาจจะถูกฆ่า ตั้งแต่นี้ก็พยายามสร้างสถานที่ถอยให้ตัวเองด้วย ”
วินเข้าใจสิ่งที่โยฮันต้องการจะสื่อออกมา การที่นายพลต้องตาย นั่นก็เพราะว่าแนวคิดของเขาขัดกับเมือง Z เขาไม่ต้องการพาทุกคนมาเสี่ยงเพราะคิดว่าเมืองตนเองปลอดภัย
แต่จากที่โยฮันอธิบาย ถ้าหากเขาเป็นนายพล เขาจะต่อสู้เพื่อแสดงให้เห็นว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นถูก ความคิดของเมือง Z นั้นผิด แต่ถึงอย่างนั้นเขาจะต้องชนะด้วย ไม่ใช่ตายในการต่อสู้ระหว่างคนที่มีความคิดเห็นต่างกัน เพราะคนที่ชนะเท่านั้นถึงจะได้พิสูจน์ว่าความคิดของตนเองนั้นถูก
“ อย่าพึ่งคิดมาก ถ้านายไม่หักหลังฉัน ฉันก็ไม่หักหลังนาย หลังจากที่ส่งนักสู้ออกไปจากที่นี่แล้วฉันจะพานายไปวิวัฒนาการรอนักสู้กลับมา ”
วินสูดลมหายใจเข้าให้ลึก ทางเดียวที่เขาจะปลอดภัยได้คือแข็งแกร่ง เขาจึงรู้สึกปลอดภัยกับความคิดของโยฮัน หากไม่อยากถูกฆ่าเขาก็เพียงแค่แข็งแกร่งขึ้นแล้วฆ่าสิ่งที่ต้องการชีวิตของเขา
“ เดินทางปลอดภัยครับพี่ ”
โยฮันโบกมือลาเล็กน้อยก่อนที่เขาจะบินออกจากห้างในเวลา 19.10 น. แม้พระอาทิตย์จะลาลับขอบฟ้าไปแล้ว เข็มทิศที่วินมอบให้สามารถนำทางเขาได้เช่นเดิม เพียงแค่บินให้ถูกทิศทางเขาก็สามารถมุ่งหน้าไปยังเมือง Y และเมือง V ได้
---------------------------------------------------------------
“ รายงานครับ พบวัตถุปริศนาบินบนท้องฟ้ามุ่งหน้ามาที่นี่ด้วยความเร็วครับ ”
นายพลเสริมสะดุ้งตกใจ รายงานในช่วงค่ำทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวต่อสิ่งที่กำลังบินเข้ามาใกล้ ทันทีที่เขาวิ่งไปยังกระจกมองออกไปนอกหน้าต่างเขาก็พบว่าบนท้องฟ้ามีร่างของนกมากมายกำลังบินมาจากทิศเหนือ จำนวนของพวกมันเยอะมากจนมองไม่เห็นพระจันทร์และเมฆลอยบนท้องฟ้า
“ สั่งทุกคนให้อยู่ภายในตัวตึกอย่าได้ออกมา! ”
ทหารรับคำสั่งนายพลเสริมแล้วนำคำสั่งออกไปกระจายให้ไกลที่สุด เพื่อไม่ให้ใครออกมาจากตึกเนื่องจากสิ่งที่บินมามีจำนวนมากจนเกินไป
ภายใต้ปีกสีดำขนาดใหญ่ของซอมบี้นกมากมายหลากหลายสายพันธ์ พวกมันก็ได้บินผ่านเมือง Y ไปด้วยความเร็วจนฝูงของมันบินไปรวมกันที่ทิศใต้ เพียงแต่ว่าฝูงนกที่บินผ่านน่านฟ้าเมือง Y ไปจนถึงทิศใต้กลับบินวกกลับมาใหม่ ก่อนที่มันจะกระจายตัวออกไปรอบๆน่านฟ้าเกิดเป็นวังวนสีดำน่ากลัวขึ้นมาซ้อนทับกัน
แต่ละวงกลมที่เกิดขึ้นนั้นมีซอมบี้นกมากมายบินต่อกันเป็นแถวราวกับว่ามีคนสั่งการให้มันทำเช่นนั้น
เหล่าทหารที่ไม่รู้ว่านกพวกนี้กำลังทำสิ่งใดล้วนแล้วมองออกมาจากตึกด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น ถ้าหากพวกมันโจมตีเมืองจะต้องเกิดเหตุการณ์อันตรายขึ้นอย่างแน่นอน แต่แล้วฝูงนกที่บินอยู่กลับร่วงตกลงมาจากท้องฟ้า แต่ละร่างที่ร่วงตกลงมาพุ่งกระแทกตึกรามบ้านช่องมากมาย ไม่ใช่แค่วัตถุภายในเมืองที่ถูกทำลาย ซอมบี้ที่อาศัยภายในเมืองล้วนแล้วถูกฝูงนกเหล่านี้โจมตี
“ หลบเร็วเข้า หลบเข้าไปในตึกเร็วเข้า! ”
เสียงร้องตะโกนดังออกมาจากทหารพยายามสั่งให้นักสู้ที่อยู่ด้านนอกอาคารหลบเข้าไปด้านในไม่อย่างนั้นพวกเขาจะต้องถูกซอมบี้เหล่านี้เล่นงาน ท่ามกลางเสียงกระแทกพื้นตึงตังดังออกมาจากร่างของซอมบี้ที่ร่วงตกลงมาจากฟ้า มันได้สร้างความกลัวให้กับทุกคนจนไม่มีใครกล้าออกจากอาคารบ้านเรือน
กา!
“ มันเกิดบ้าอะไรขึ้น เจอสาเหตุที่ทำให้นกพวกนี้บินชนเมืองหรือยัง! ”
นายพลเสริมพูดด้วยน้ำเสียงวิตก ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยพบเจอเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน สิ่งที่ร่วงตกลงมาจากฟ้าล่าสุดที่เขาเห็นคือเครื่องบินตก เพียงแต่ว่าครั้งนี้กลับเป็นฝูงนกที่มีขนาดตั้งแต่เท่ากำปั้นไปจนถึงเท่าเครื่องบินโดยสาร
“ ท่านครับ เรายังไม่พบสาเหตุที่ทำให้นกเหล่านี้ร่วงตกลงมาเลยครับ! ”
ทหารพยายามรายงาน ทว่ายังไม่มีใครพบเจอสาเหตุที่ทำให้ซอมบี้ร่วงตกลงมาจากท้องฟ้าทำลายทุกอย่างเช่นนี้ ภายใต้การร่วงตกของซอมบี้นกมันกลับทำให้ผู้คนที่หลบภายในอาคารกรีดร้อง เมื่อจู่ๆอัตราการติดเชื้อของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นรวดเร็ว
“ ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย! ”
เสียงผู้คนกรีดร้องดังก้องไปทั่วเมือง ศูนย์หลบภัยแต่ละแห่งภายในเมือง Y ล้วนแล้วมีผู้คนกรีดร้องด้วยความกลัวจนทำให้เมืองตกอยู่ภายในความวุ่นวาย นายพลเสริมที่เห็นท่าไม่ดีเขาจึงรีบสั่งการให้ทหารหาต้นเหตุของอัตราการติดเชื้อที่กำลังพุ่งสูงขึ้นและหาทางรับมือกับมัน
ก่อนที่เขาจะได้รับรายงานหลังจากผ่านไป 30 นาทีเกี่ยวกับเชื้อที่ปลดปล่อยออกมาจากนกมากมายบนฟ้า มันได้กระตุ้นให้อัตราการติดเชื้อของผู้คนธรรมดาให้สูงขึ้น การจะหยุดอัตราการติดเชื้อไม่ให้พุ่งสูงกลับมีทางเดียวคือวิวัฒนาการ ทว่ากลับมีปัญหาบางอย่างที่คอยขัดขวาง ปัญหานั้นก็คือนกที่ร่วงตกลงมานั้นไม่มีเชื้อที่จะทำให้อัตราการวิวัฒนาการเพิ่มสูง พวกเขาจึงต้องพาผู้คนออกไปฆ่าสังหารซอมบี้ภายในเมือง
“ โถเว่ย จัดทีมล่าให้พร้อมแล้วแยกกลุ่มพลเรือนให้ชัดเจน เราจะนำคนที่จะกลายเป็นซอมบี้ออกไปล่าก่อน ”
“ รับทราบ ”
ต่อให้นกจะร่วงตกลงมา พวกเขากลับต้องเดินหน้าล่าต่อ ไม่อย่างนั้นพลเรือนทั้งหมดที่ติดเชื้อจะต้องตาย ทุกคนมีเชื้อภายในร่างกาย หากไม่รีบวิวัฒนาการจะต้องตายอย่างแน่นอน
ในขณะที่ทหารแต่ละกลุ่มพยายามพาผู้คนออกไปฆ่าซอมบี้เพื่อวิวัฒนาการ บนท้องฟ้าทางทิศใต้ก็ได้ปรากฎแสงสีส้มอมแดงพุ่งเป็นเส้นตรงราวกับดาวตกมุ่งหน้ามายังศูนย์บัญชาการเมือง การพุ่งของมันได้แหวกท้องฟ้าทางทิศใต้ออกเป็นสองส่วน โดยสิ่งที่ขวางทางล้วนแล้วถูกฆ่าสังหาร ทันใดนั้นทุกคนกลับใช้มือปิดหูเมื่อมีคลื่นเสียงส่งออกมาจากสิ่งๆนั้น ทำให้นกมากมายร่วงตกลงมานับหมื่น ซึ่งการร่วงตกของพวกมันไม่ใช่การพุ่งชนสิ่งกีดขวางเพื่อทำลาย แต่เป็นการร่วงเพราะตายจากคลื่นเสียง
กรี๊ด!
คลื่นความถี่สูงส่งออกมาจากโยฮัน จากระดับของเขาทำให้การฆ่านกที่มีระดับส่วนมากอยู่ที่ระดับ 2 และ 3 เป็นเรื่องง่าย เพียงกรีดร้องไม่กี่ครั้งนกมากมายก็ร่วงตกลงมาตาย ทันใดนั้นเขาจึงลองปลดปล่อยสายฟ้าออกจากมือเพื่อทดสอบความสามารถในการแพร่กระจาย พริบตาที่ส่งสายฟ้าออกไปจากฝ่ามือ มันก็ได้พุ่งเข้าหาซอมบี้ตัวหนึ่งก่อนจะแตกกระจายสายฟ้าเป็นเส้นเล็กเส้นน้อยออกไปทุกทิศทางจนราวกับมีคนจุดดอกไม้ไฟ
กรี๊ด!
เสียงกรีดร้องส่งออกมาอีกเช่นเคย จนนกเหลืออยู่ราวหลักพัน โยฮันจึงบินไปยังศูนย์บัญชาการกลางเมืองหลังจากเขาช่วยได้มากที่สุดเพียงเท่านี้เพราะต้องรีบเดินทางไปต่อ
การที่เขากรีดร้องและปลดปล่อยสายฟ้า ไม่ได้แค่ต้องการฆ่าซอมบี้เท่านั้น มันยังเป็นการแสดงพลังให้นายพลได้เห็นด้วยว่าเมือง Z ทำอะไรได้บ้างจนนำไปสู่การตัดสินใจที่ไม่ต้องทำให้วินลำบากใจจนต้องเก็บคำถามนั้นมาเล่าให้เขาฟัง
“ นายพลเสริม ”
เสียงส่งเข้าไปในศูนย์บัญชาการ โยฮันได้ใช้คลื่นเสียงเข้าเสริมจนทำให้มันกระจายออกไปได้ไกลกว่ามนุษย์ร้องตะโกน อีกฝ่ายที่ถูกเรียกชื่อรีบวิ่งออกมาด้านนอกด้วยความเร็ว หลังจากเห็นสิ่งที่โยฮันทำ
“ ผมกลับมาแล้ว นี่เป็นเอกสารที่เราสร้างขึ้น ทั้งหมดคือแผนการณ์ที่เราจะทำ เที่ยงคืนนี้นักสู้ของเราจะมาที่นี่เพื่อกวาดล้างทุกอย่าง หวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือเพราะไม่อย่างนั้นเราจะตายกันหมดโดยไม่สามารถทำอะไรพวกซอมบี้ได้ ”
“ เดี๋ยวก่อน ” โยฮันทรงตัวอยู่กลางอากาศ เขากำลังจะตอบคำถามที่คิดว่าอีกฝ่ายกำลังจะเอ่ย ครั้งก่อนนายพลเสริมขอให้เขานำเรื่องเมือง V กลับมารายงานด้วยเช่นกัน โยฮันจึงจะบอกว่าเรื่องราวทั้งหมดของเมืองทั้ง 3 อยู่ในเอกสาร ทว่าอีกฝ่ายกลับถามไม่ตรงกับสิ่งที่เขาต้องการตอบ
“ มีวิธีช่วยไม่ให้ผู้คนติดเชื้อไหม ”
โยฮันกวาดตามองออกไปรอบๆ ทหารกำลังพยายามพาพลเรือนออกไปฆ่าซอมบี้ เขาจำเหตุการณ์ในวันที่นกร่วงตกได้ดี มันกระตุ้นให้ทุกคนต้องสู้หากไม่อยากกลายเป็นหนึ่งในพวกมัน
“ เสียใจด้วย มีทางเดียวที่จะทำให้รอดคือ ฆ่าซอมบี้ คุณแค่ให้พวกเขาฆ่าซอมบี้ระดับ 2 10 ตัวก็รอดแล้ว ไม่จำเป็นต้องฆ่าระดับ 1 ผมไปก่อนเพราะต้องไปส่งเอกสารที่เมือง V หากผมเสร็จภารกิจจะรีบกลับเมือง Z แล้วบอกให้นักสู้เดินทางมาเร็วกว่านั้นเพื่อช่วยพวกคุณ”
“ บอกพวกเขาด้วย เราต้องการความช่วยเหลือเร่งด่วน ฉันยอมที่จะร่วมมือกับพวกเขาทุกอย่าง ”
โยฮันฉีกยิ้มกว้างก่อนจะบินจากไปด้วยความรวดเร็ว นายพลเสริมที่เห็นว่าท้องฟ้าเริ่มปลอดโปร่งแล้วต่อให้จะมีนกอยู่ก็ตามมันกลับเป็นจำนวนน้อยมาก เขาจึงบอกให้ทหารพาคนทั้งหมดออกไปฆ่าซอมบี้เพื่อวิวัฒนาการในทันที
“ ไปไปไป”
เสียงร้องตะโกนดังขึ้นทั่วฐาน ในระหว่างนี้นายพลเสริมก็เริ่มอ่านเอกสารภายในมือ เมื่อเห็นเนื้อหาทั้งหมดเขาจึงอ่านมันซ้ำก่อนจะหลับตาเปลี่ยนความคิดของตนเอง ดูเหมือนว่าเขาจะต้องไปที่เมือง X หากจะจบปัญหาเรื่องซอมบี้.
1K
