หลังจากที่หลิงอิงมาอยู่ในร่างขององค์หญิงอวี่หลิงก็ใช้ร่างอันสวยงดงามของนางใช้ประโยชน์ เพราะดูจากฐานะองค์หญิงตอนนี้เป็แค่องค์หญิงที่ถูกลืมบ้านก็เหมือนจะพัง
อาการก็ไม่พอกิน อะไรก็ดูขาดสนไปหมดแต่ดีอย่างหนึ่งมีบ่าวรับใช้สองคนที่ดีและซื่อสัตย์อย่างมากมีอะไรจึงให้สองคนบ่าวสอนไม่ว่าจะเื่ราวในอดิต ทั้งคน และตำราหนังสือหมากรุกก็ทยอยเรียนรู้จึงเข้าใจแล้วทั้งหมดใช้เวลาไม่กี่วันแต่ที่ไม่ถนัดมากที่สุดคือการเย็บปัก เรียนไปไม่ถนัดเลยกยุดเรียนจึงถามขึ้นมาว่าแถวนี้ไม่มีใครเลยหรอไม่มีเ้าค่ะต้องไปจากบ้านเราไปสักพักก็จะเป็หมู่บ้านมีตลาดผ่านหลายหมู่บ้านจะเป็เมืองหลวงเพคะองค์หญิง ไม่ว่าจะเรียนตำรา วิชา เดินหมาก อาหารปักผ้า มารยาท
ตอนนี้รู้สึกว่าได้ร่างนี้มาก็อยากออกไปดูบ้านเมืองของยุคนี้ว่าจะเป็อย่างไรเหมือนในซีรีสที่ดูไหมจึงเรียกท่านแม่ บ่าวที่อวี่หลิงเรียกท่านแม่ ก็ให้เรียกแต่บ่าว หลิงอิงจึงพูดขึ้นมาว่าหากวันหนึ่งข้ากลับไปมีฐานะเดิมค่อยเรียกว่าบ่าว ตอนนี้เรียกท่านแม่และน้องสาว ขอเรียกเช่นนี้ ทั้งสองคนก็ต้องทำตามที่องค์หญิงรับสั่ง ท่านแม่ข้าขอออกไปชมตลาดและหมู่บ้านนะเ้าคะ เ้าพึ่งจะหายดีไม่อยากให้เป็อะไรไปอีก ลูกคิดว่าคงไม่มีอะไรเกิดกับลูกแล้วละลูกไปก่อนนะ
องค์หญิงฟื้นขึ้นมาจำอะไรไม่ได้ แถมยังแปลกๆไปลู่อันเ้าต้องดูแลให้ดีละอย่าให้เกิดอะไรขึ้นอีกนะเ้าค่ะท่านแม่จากนั้นอวี่หลิงกับลู่อันสองพี่น้องก็เดินตลาดสักพักอวี่หลิงจึงถามขึ้นมาว่าลู่อันข้าอยากเห็นหน้าน้องรองปิงปิงที่เ้าพูดถึงนางเป็คนเช่นไร
พาข้าไปเยี่ยมนางได้ไหมจากนั้นทั้งสองก็ไปเยี่ยมปิงปิงทั้งสองก็พูดคุยปิงปิงถามท่านพี่ดูท่านแปลกๆท่านเปลี่ยนไป เปลี่ยนไปยังไงอ๋อข้าป่วยหลายวันจำไรไม่ได้แล้วละข้าเลยมาหาเ้าเผื่อจำอะไรได้ปิงปิงจึงถามขึ้นมาว่สแล้วคุณชายที่มาช่วยซ่อมหลังคาบ้านละเ้ายังจำได้ไหม ข้าจำไม่ได้เ้าบอกชื่อแซ่หน้าตาหน่อยเผื่อข้าเจอจะไปทักทาย ชื่อข้าจำไม่ได้แต่หน้าตากล่อเหลาผิวพรรณขาว มีบ่าวรับใช้อ้วนท้วนคนหนึ่งติดตามเหมือนจะชื่อต้วนเถียนนะ อ๋อ ขอบใจเ้านะน้องรองว่าแต่เ้าท้องแล้วหรือ ปิงปิงก็เขินอายอย่าโกรธข้าเลยนะข้าท้องเลยไม่ได้ไปเยี่ย่มท่านแม่ข้ายังคิดว่ารอผ่านหน้าหนาวนี้ไปก่อนจะไปเยี่ยมพวกเ้าว่าแต่เ้าเถอะหนาวขนาดนี้ยังมาเยี่ยมข้าแถมพึ่งจะหายป่วยอีก
เ้านะเ้าเ้าเปลี่ยนไปจริงๆ ไม่เป็ไรหรอกข้าเปลี่ยนไปแบบไหนหรอแต่ก่อนท่านพี่เชื่อฟังแม่อยู่แต่ในจวนไม่ไปไหนเลย มีแต่ข้าที่ขอท่านแม่จนเกิดเื่จงได้พบสามีข้า
ท่านพี่เงียบๆ ดั่งกุลสตรีพูดน้อย แต่ตอนนี้ท่านพี่ร่างเริง กว่าเดิม กล้าขอท่านแม่ออกมาเช่นนี้เปลี่ยนไปเยอะจริงๆเลยละทั้งสองคนพูดคุยจนใกล้ค่ำอวี่หลิงจึงขอตัวกลับ
1K
