cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

หลังจากที่คำสั่งลดราคาสินค้าของไป๋ฉีถูกใช้ ในตอนนี้ทั้งศูนย์การค้าเริ่มเกิดความโกลาหลวุ่นวาย เนื่องจากมีลูกค้าหลั่งไหลเข้ามาเพื่อซื้อโพชั่นที่ราคาถูกกว่าเดิมเกือบสามเท่า

ไป๋ฉีไม่ได้สนใจความโกลาหลเหล่านั้นและได้ทำการติดต่อกับท่านป้าไป๋อินของเขาในทันที แต่ด้วยความที่เขตชายแดนแห่งนี้อยู่ไกลจากใจกลางจักรวาลมาก กว่าเขาจะติดต่อหาอีกฝ่ายได้ก็กินเวลาไปหลายชั่วโมงอยู่เหมือนกัน

"ว่าไงหลานชายตัวแสบ ติดต่อป้ามาครั้งนี้มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า" หลังจากรับสาย ไป๋อินในชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่ก็กล่าวถามขึ้นมา

ไป๋ฉีที่กำลังนั่งดื่มชาอยู่เมื่อเห็นภาพนี้ก็ถึงกับสำลัก "แห๊กๆ! ท่านป้า! ก่อนจะคุยกันท่านช่วยหาผ้าหรืออะไรมาคลุมร่างกายเอาไว้หน่อยได้หรือไม่"

"ฮิฮิ หลานชาย ถึงอย่างไรพวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกัน เห็นนิดเห็นหน่อยพวกเราไม่ถือสาหรอกน่า"มองเห็นท่าทีตื่นตระหนกของไป๋ฉี ไป๋อิงที่นอนอยู่ข้างๆพี่สาวกล่าวอย่างขบขัน

"เห้อ แล้วแต่พวกท่านก็แล้วกัน เรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า ตอนนี้ข้าได้รับคำสั่งให้มาประจำการที่หอการค้าเขตชายแดนตะวันออกของสหพันธ์ ซึ่งที่นี่สถานการณ์เรื่องคุณภาพของโพชั่นไม่ค่อยดีเท่าไร ดังนั้นจึงอยากขอความช่วยเหลือจากท่านป้า"

"โอ้ เรื่องนี้เองหรือ ไม่มีปัญหา เดี๋ยวป้าจะให้เลขาจัดการให้ ไหนๆก็ลงทุนติดต่อมาจะส่งสินค้าล็อตใหญ่ไปให้เลยก็แล้วกัน"

"ว่าแต่หลานเถอะ ไปที่นั่นได้พบเจอกับแม่ห้า แม่หก และแม่เจ็ดแล้วหรือยัง"ไป๋อินกล่าวถามอย่างสนุกสนาน

"ท่านป้า ข้าพึ่งมาถึงที่นี่ได้แค่วันเดียวเองนะขอรับ จะไปพบพวกเธอได้อย่างไร"ไป๋ฉีตอบไปอย่างเบื่อหน่าย

ท่านป้าทั้งสองที่เห็นการแสดงของหลานชายก็หัวเราะขบขัน "เอาเป็นว่าหลานพาพวกเธอกลับไปที่บ้านให้ได้ก็แล้วกัน พวกท่านย่าของหลานอยากจะเจอพวกเธอเอามากๆ"

ไป๋ฉีพยักหน้าตอบกลับ "รับทราบแล้วขอรับ ข้าจะทำให้สุดความสามารถ"

"ไม่รบกวนพวกท่านแล้วดีกว่า เที่ยวให้สนุกนะขอรับท่านป้า แล้วก็ขอบคุณมากที่ทำตามคำขอแสนเอาแต่ใจของข้าเร็วขนาดนี้"

"ฮิฮิ ไม่เป็นไรๆ พวกเรายินดี เอาไว้เจอกันที่บ้านนะหลายชาย"

กล่าวจบบทสนทนาของป้าหลานก็ถูกตัดไป ชายหนุ่มจึงได้ลุกจากโต๊ะทำงานออกเดินตรวจตราศูนย์การค้าอีกครั้ง เขามองข้ามความโกลาหลที่โซนโพชั่นเบื้องล่างแล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ออกมา

"ปั้ง!"

"บัดซบ! ไอ้ผู้จัดการคนใหม่นั่นมันตั้งใจกดราคาสินค้า!" ณ ตำหนักเทพโอสถ เสียงอันเกรี้ยวโกรธของชายหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้นมาจากห้องโถงใหญ่ ชายคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนเขาคือผู้นำของตำหนักเทพโอสถคนปัจจุบัน นามว่า ตู่กู่เฉิน และยังเป็นคนริเริ่มการซื้อตัวผู้จัดการของหอการค้า

"ท่านประมุขแบบนี้มันกะจะกดดันให้พวกเราลดราคาสินค้าลงชัดๆ พวกเราจะแก้ปัญหาเรื่องนี้อย่างไรดี!"ผู้อาวุโสวัยกลางคนกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

รายได้หลักของพวกมันนั้นมาจากการขายโพชั่นเกินราคาให้กับศูนย์การค้า การที่อีกฝ่ายลดราคาสินค้าลงเช่นนี้ก็เหมือนจะบอกเป็นนัยๆว่าสินค้าของพวกมันราคาแพงเกินไป แถมยังเป็นการประกาศให้ตำหนักเทพโอสถได้รับรู้อีกว่า ผู้จัดการคนใหม่คนใหม่นี้ไม่ได้ง่ายดายเหมือนคนอื่นๆที่ผ่านมา

"หึ! ตอนนี้อย่าพึ่งทำอะไร รอให้ผ่านงานเลี้ยงของมันไปก่อนค่อยว่ากัน"ตู่กู่เฉินกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก การที่เขาไม่ลงมือตอนนี้ก็เพราะอยากจะประเมินความสามารถของอีกฝ่ายเสียก่อนจะได้ไม่ทำอะไรผิดพลาด

"รับทราบขอรับ"เหล่าผู้อาวุโสของตำหนักเทพโอสถกล่าวออกมาพร้อมกัน

ในขณะนั้นเอง ทางด้านของไป๋ฉีตอนนี้เขาได้กลับมายังคฤหาสน์เป็นที่เรียบร้อยและกำลังอยู่ในห้องฝึกซ้อมขนาดใหญ่ ชายหนุ่มนั่งลงกับพื้นโดยฉับไว หลับตา และเชื่อมต่อกับร่างจิตอื่นๆของตัวเองในทันที

สิ่งที่เขาเห็นในตอนนี้คือร่างจิตจำนวนหกร่างซึ่งอยู่ในสถานที่ๆแตกต่างกัน ไป๋ฉีที่เห็นเช่นนั้นก็พลันยิ้มร่า "ดูเหมือนเจ้าจินหยางจะไปส่งร่างแยกของข้าจนครบหมดแล้วสินะ ตอนนี้ร่างแยกทั้งห้าร่างเริ่มดูดซับพลังและเรียนรู้กฏเกณฑ์แห่งธาตุกันแล้ว ข้าอยากจะรู้จริงๆว่าหากได้ทำการหลอมรวมกันอีกครั้งผลมันจะออกมาเป็นอย่างไร"

ว่าแล้วไป๋ฉีก็หยิบเอาโพชั่นเสริมอัตราการควบแน่นพลังออกมาแล้วดื่มมันเข้าไป นับจากวันนี้จนถึงวันจัดงานเลี้ยงเขาตัดสินใจแล้วว่าจะเสริมพลังให้กับตัวเองอยู่ในห้องฝึกซ้อมโดยไม่ออกไปด้านนอกแม้แต่เพียงครึ่งก้าว ซึ่งเขาได้บอกเรื่องนี้กับต้าไห่เอาไว้แล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับหอการค้า

ตัดกลับมาทางด้านพิภพไป๋ ในตอนนี้ไป๋เฉินที่พึ่งกลับมาบ้านกำลังนั่งจ้องมองลูกชายตัวน้อยด้วยความตะลึงงัน

"เจ้าหนู นับว่าเจ้ายิ่งทำให้พ่อตกใจมากขึ้นไปทุกที ในตอนนี้แม้แต่แยกร่างจิตยังทำได้ ต่อไปในอนาคตลูกคงไม่กลืนกินจักรวาลหรอกใช่ไหม"ไป๋เฉินกล่าวถามอย่างเหนื่อยหน่าย

เด็กน้อยไป๋ฉีที่ได้ยินก็พลันยิ้มเจื่อนๆให้ "มันก็ไม่แน่นะขอรับ อะไรๆก็เกิดขึ้นได้"

ไป๋เฉินถอนหายใจก่อนจะกวาดสายตามองบ้านที่แสนจะว่างเปล่า "แล้วนี่พวกแม่กับเหล่าภรรยาของลูกไปไหนกันหมด ทำไมถึงมีแค่ลูกที่อยู่บ้าน"

"อ่อ พวกเธอไปฝึกซ้อมกับพวกท่านย่าที่บ้านกลางน่ะขอรับ ส่วนเสี่ยวหลงกับเฟิงเอ่อร์ตอนนี้ก็ไปอยู่กับพวกท่านป้าสะใภ้"

"ทั้งๆที่ข้าบอกไปแล้วว่า ข้าสามารถเลี้ยงน้องได้แท้ๆ แต่กลับไม่มีใครเชื่อเลยสักคน ช่างน่าน้อยใจจริงๆ"ไป๋ฉีตอบแกมตัดพ้อออกมา

ไป๋เฉินพลันหัวเราะร่า "ฮ่าๆๆใครใช้ให้ลูกแยกร่างมาตัวเท่านี้กันล่ะ..................อืม.....งั้นเอาแบบนี้ ไหนๆลูกก็ยังว่างอยู่ เดี๋ยวพ่อพาไปเที่ยวข้างนอกดีหรือไม่"

"โอ้! ไปๆข้าอยากไป"เด็กน้อยไป๋ฉีตอบกลับโดยไม่ลังเลใจ

"ว่าแต่ท่านพ่อจะพาข้าไปเที่ยวที่ไหนกัน?"

ไป๋เฉินแย้มยิ้มแล้วตอบเพียงสั้นๆ "ใจกลางสหพันธ์" ว่าแล้วสองพ่อลูกก็เดินจับมือกันเดินออกจากบ้านไป