เมื่อฟูเอซ่าเเละเคนิโอ้ผ่านบททดสอบปีนผามหึมาได้เเล้วทั้งคู่ก็ได้เดินทางมาที่น้ำตกเเละก็ได้รับอาวุธประจำตัวจากโนเบลนั่นก็คือ อปีล่า เเต่ทะว่าบททดสอบสุดท้ายที่พวกเขาจะต้องเผชิญนั่นก็คือ.....
"หึ..มากันเเล้วสินะ ยินดีต้อนรับเข้าสู่บททดสอบสุดท้ายของพวกเ้า" นี่คือคำพูดของมาซิโว่ที่พูดกับเด็กๆ โดยน้ำเสียงที่เอาจริงเอาจังมากที่เด็กๆไม่เคยััมาก่อน ซึ่งเเน่นอนบททดสอบสุดท้ายนี้นั่นก็คือมาซิโว่นั่นเอง กฏก็ไม่ซับซ้อนเเละไม่ต้องวางเเผนยุ่งยากเเละละเอียดอ่อนเหมือนสามด่านที่ผ่านมาเพราะกฏก็มีอยู่สั้นๆนั่นคือเอาชนะมาซิโว่ได้เท่านั้นเอง โดยสามารถใช้สิ่งของจากธรรมชาติโดยรอบนี้ได้ทั้งหมดในการเอาชนะมาซิโว่ โดยการที่ทั้งคู่จะเอาชนะมาซิโว่ได้นั้นคือทำให้มาซิโว่เข่าเเตะพื้นนั่นเอง มันดูเป็การต่อสู้ที่ดูเเล้วก็ไม่มีอะไรมากเเถมทั้งคู่ยังอีกทั้งอาวุธเเละของจากธรรมชาติทั้งหมดเพื่อโจมตี ส่วนมาซิโว่นั้นใช้เเค่มือเปล่าในการต่อสู้ ทำให้ยังไงดูไปดูมามาซิโว่ก็เสียเปรียบเป็อย่างมาก เเต่เื่เเค่นี้ไม่คณามือวีรบุรุษคนนี้เเน่นอนที่ปราบผู้รุกรานทั้งกองทัพมาเเล้ว
ก่อนการต่อสู้มาซิโว่ได้พูดกับทั้งสองคนว่า " เข้ามาเเบบไม่ต้องเกรงใจ ถ้าเข้ามาเเบบกล้าๆกลัวๆล่ะก็เจ็บตัวเเน่!! "
คำพูดนี้ยิ่งทำให้เด็กทั้งสองยิ่งมั่นใจว่าคราวนี้ไม่ใช่เื่ล้อเล่นเเน่ๆเเละััได้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้มาซิโว่จริงจังมากเเค่ไหน โดยทั้งคู่ก็ตอบรับความจริงจังนั้นเเละบุกเข้าใส่มาซิโว่เเบบไม่กระพริบตาเเต่ทั้งคู่กลับเเตะต้องร่างกายของมาซิโว่ไม่ได้เลยเเม้เเต่นิดเดียว การโจมตีเป็ร้อยเป็พันครั้งนับไม่ถ้วนของทั้งคู่ถูกมาซิโว่อ่านออกทั้งหมดเเละโจมตีกลับมาเเบบทวีคูณ ด้วยความที่เด็กทั้งสองยังไม่ได้ใส่สุดเเรงเพราะยังสับสนเเละยังเตรียมใจมาไม่พอถึงเเม้จะเข้าโจมตีใส่มาซิโว่เเบบนับครั้งไม่ถ้วนก็ตามทั้งสองจึงเเพ้กลับมาอย่างราบคาบ เเละจนกว่าเด็กทั้งสองจะผ่านบททดสอบนี้มาซิโว่ก็จะไม่กลับบ้าน โดยไปพักอยู่กับโนเบลที่มีที่พักอยู่หลังน้ำตกเเห่งนี้ จนตอนเช้าก็ออกไปเจอกันที่น้ำตกตามเดิม
ซึ่งวันที่สองทั้งสามก็ได้สู้กันอีกครั้งเเต่ผลก็ยังตามเดิม จนกินเวลามาถึงวันที่สามที่สี่มาซิโว่ก็ยังไร้ช่องโหว่ เด็กทั้งสองยังหาวิธีโจมตีใส่มาซิโว่ไม่ได้เลยเเละยังบุกเข้ามาอย่างไร้รูปเเบบเหมือนเดิม ทำให้ทั้งสองยังทำรายการตั้งรับของมาซิโว่ไม่ได้เเละก็ไม่มีทีท่าที่จะสามารถทำให้มาซิโว่ขุกเข่าลงได้พอมาถึงวันที่ห้า ทั้งสองเริ่มมีประสบการณ์เเละเริ่มโจมตีเเบบมีรูปเเบบมากขึ้นมีการวางเเผนต่างๆ เริ่มที่จะใช้อุปกรณ์ที่รวบรวมมาจากธรรมชาติ เเละใช้สมาธิในการต่อสู้มากขึ้น ทำให้เริ่มเข้าถึงตัวมาซิโว่ได้มากขึ้นเเต่ด้วยความที่ทั้งคู่ยังกังวลเเละคิดถึงชัยชนะมากเกินไปทำให้วันนี้ทั้งสองก็ยังไม่สามารถเข้าไกล้ชัยชนะเหนือมาซิโว่ได้เลย จนมาถึงวันที่หกทั้งคู่กลับมาถึงเเต่มาขอมาซิโว่พักการฝึกหนึ่งวัน เเทนที่จะบุกเข้ามาเหมือนทุกทีเเต่คราวนี้กลับไปทำสมาธิที่น้ำตกเเทนซึ่งก็เป็วิธีที่พาทั้งคู่ผ่านบดทดสอบที่ผ่านมาได้ มาซิโว่เองก็ไม่ขัดเพราะมันเป็สิ่งที่ถูกต้องเเล้วจึงพักการทดสอบหนึ่งวัน โดยในการทำสมาธิในครั้งนี้ทำให้เด็กๆเริ่มได้ทบทวนการต่อสู้ครั้งที่ผ่านมา ถึงรูปเเบบการโจมตี การตั้งรับของมาซิโว่เเละก็ได้นึกขึ้นมาได้ว่านอกจากการหลบหลีกด้วยร่างกายเเล้วมาซิโว่ยังใช้น้ำในการสร้างโล่กำบังตนเองด้วย วันที่เจ็ดวันที่ครบหนึ่งอาทิตย์พอดีทั้งสองก็เริ่มใช้วิธีนี้บ้างใช้น้ำทั้งในการโจมตีเเละตั้งรับ จนทำให้ทั้งคู่เริ่มสู้ได้สูสีมากขึ้นเเละเริ่มที่จะโจมตีโดนบ้างเเล้ว ทำให้การต่อสู้เริ่มยืดเยื้อทั้งสองใช้รูปเเบบคล้ายคลึงกับมาซิโว่มากเเต่ทั้งคู่ก็โจมตีกลับไม่ได้เพราะไม่ได้ปรับรูปเเบบเท่าไหร่ เหมือนกับเเค่ใช้ท่านั้นมารับการโจมตีของมาซิโว่เท่านั้น
จนกระทั่งมาซิโว่ได้พูดประโยคหนึ่งขึ้นมา "ความฝันขอพวกเ้าคือการจะเทียบเท่าเเละเป็เหมือนอย่างข้าสินะ.... เวลาร่วมหนึ่งอาทิตย์จากการฝึกที่ผ่านมาจากมันทำให้ข้ารู้เเละอยากจะบอกพวกเ้าว่าเลิกล้มความฝันนี่ซะ!! เพราะพวกเ้าจะไม่มีวันก้าวขึ้นมาเทียบเท่าเเละไม่มีทางที่จะเป็เหมือนข้าสองคนได้ " เเน่นอนคำพูดนี้ มันมอบความเ็ปให้ทั้งสองเป็อย่างมากทำให้ทั้งคู่ทิ้งอาวุธของทั้งคู่เเละวิ่งออกจากน้ำตกด้วยความเสียใจ
ฟูเอซ่าที่วิ่งกลับไปทางลำธารเพื่อจะกลับบ้านก็มาเจอเเม่ๆที่ตามมาดูเเลอยู่ห่างๆในทุกครั้ง ส่วนเคนิโอ้นั่นที่ไม่ได้วิ่งออกมาไกลจากที่ฝึกก็ได้โนเบลที่เดินเข้ามาเล่าเื่ของเซอรร่าให้เคนิโอ้ฟัง "ไม่มีใครที่สามารถเทียบชั้นฝีมือของเซอรร่าได้ทั้งนั้นเเม้เเต่ตัวเขาเอง ดังนั้นจงเป็ตัวของตัวเองจงมีการต่อสู้เป็ของตัวเอง เเละเ้าจะผ่านบททดสอบนี้ไปได้ ข้าเชื่ออย่างนั้น"
ตัดกลับมาฝั่งของ ฟูเอซ่าที่เสียใจไม่น้อยที่พ่อของตนได้พูดทำลายความฝันของตนเองนั้นก็ได้เอมาเบลคอยปลอบโยน เอมาเบลที่มีสายเืนักปราชญ์จากโนเบลอย่างเต็มเปี่ยมเเละด้วยจิติญญาของความเป็เเม่ของตนทำให้เขารู้ได้เลยว่าสิ่งที่ทำให้ลูกที่เธอเเทบไม่เคยเห็นน้ำตา เสียใจได้ขนาดนี้คืออะไร เธอจึงพูดกับลูกว่า "เ้าไม่ต้องเสียใจไปหรอกนะ ที่พ่อเขาโกรธเ้าไม่ใช่เพราะว่าเ้าใช้เวลาในการผ่านบททดสอบนานหรอกเเต่ที่เขาโกรธเ้าอะ เป็เพราะว่าเขาไม่ได้อยากให้เ้าผ่านบททดสอบเพื่อเป็เหมือนเขา เเต่สิ่งที่เขาอยากได้จากเ้าคือให้เ้าก้าวขึ้นไปให้เหนือกว่าพ่อของเ้า เเละการที่เ้าไปลอกเเบบการต่อสู้เขามาเเบบนั้นทำให้พ่อของเ้ายิ่งโกรธอย่างไรหละ กลับไปเถอะนะเเสดงให้พ่อของเ้าเห็นว่าเ้าไปได้เหนือกว่าเขาเเน่นอน" หลังจากได้ยินอย่างนั้นมาซิโว่ก็ได้พาทั้งสองขึ้นเขามาด้วยเเละเขาก็พร้อมพิสูจน์ว่าเขานั้นสามารถก้าวไปได้เหนือพ่อของเขาจริงๆ เช่นเดียวกับเคนิโอ้ที่ได้ความมั่นใจเต็มเปี่ยมเเละพร้อมจะทำบททดสอบต่อ โดยครั้งนี้มาซิโว่กลับเปลี่ยนรูปเเบบการต่อสู้เพราะรู้ว่าคราวนี้เด็กๆจะเข้ามาเเบบสุดเเรงเเน่ๆ คราวนี้จึงเป็ฝั่งของมาซิโว่ที่ตอบรับความตั้งใจของทั้งสองด้วยการไม่ออมมืออีกต่อไปเเละบุกเข้าใส่ทั้งสองอย่างสุดเเรง ซึ่งคราวนี้เด็กทั้งสองเริ่มกลายเป็ฝ่ายตั้งรับบ้างเเล้ว ทั้งสามสู้กันอย่างดุเดือดผลัดกันรุกเเละรับอย่างสูสี เเต่ก็เพราะว่าเด็กทั้งสองนั้นยังเด็กเกินไปจึงยังไม่สามารถต้านการโจมตีที่ดุเดือดเยี่ยงนี้ได้นานจึงเสียท่าเเละโดนมาซิโว่โจมตีใส่จนกระเด็นไปคนละทิศคนละทาง มาซิโว่ที่กำลังจะเดินออกมาจากน้ำตกเเละจบบททดสอบลง เเต่กลับเห็นทั้งสองที่ยังไม่ยอมเเพ้เเละลุกขึ้นมาพร้อมที่จะสู้ต่อมาซิโว่เลือกโจมตีใส่ทางฟูเอซ่าก่อนเพื่อคิดที่จะปิดเกม คราวนี้ฟูเอซ่าตั้งรับโดยการสร้างม่านน้ำขึ้นมาเพื่อชะลอการต่อสู้ของมาซิโว่เหมือนวิธีที่มาซิโว่ทำ มาซิโว่จึงโจมตีใส่เคนิโอ้ได้สำเร็จเเละกำลังจะพุ่งเข้าโจมตีใส่เคนิโอ้ เเต่ทะว่า ฟูเอซ่าที่น่าจะพ่ายเเพ้เเล้วกลับพุ่งเข้ามาล็อกตัวของมาซิโว่อย่างเเน่นเหนียว เเละก็เป็เคนิโอ้ที่พุ่งเข้ามาปิดท้ายได้สำเร็จมาซิโว่จึงพ่ายเเพ้เเละคุกเข่าลง ทำให้ทั้งสองผ่านบททดสอบสุดท้ายได้สำเร็จเเละถูกยอมรับจากทั้งมาซิโว่เเละโนเบล โดยทั้งคู่รู้ดีว่าฟูเอซ่าทำไรถึงสามารถเข้ามาล็อกตัวมาซิโว่ได้ โดยเฉพาะตัวของมาซิโว่ที่รู้ดีทั้งๆที่ทุกคนก็เห็นว่าเขาโจมตีใส่ฟูเอซ่าไปอย่างเต็มเเรงเเละฟูเอซ่าก็ไม่น่าจะลุกขึ้นมาสู้ได้เเล้ว โดยเหตุผลที่ฟูเอซ่าสามารถลุกขึ้นมาสู้ต่อโดยไร้รอยขีดข่วนจากการโจมตีนั้นเลย นั่นคือน้ำก่อนหน้านั้นที่มาซิโว่โจมตีทั้งสองทำให้ทั้งสองนั้นกระเด็นไปคนละทางนั้น ฟูเอซ่าที่กระเด็นไปทางน้ำตกพอดีน้ำที่ไหลลงมาทำให้เขาเห็นเงาตัวเอง เเละนั่นเเหละคือที่มาของการเอาตัวรอดของฟูเอซ่า โดยฟูเอซ่าได้สร้างม่านน้ำขึ้นมาเเต่คราวนี้เขาไม่ได้สร้างม่านน้ำที่ชะลอการโจมตีอย่างเดียวเเต่เขาสร้างม่านน้ำขึ้นมาเพื่อสะท้อนเงาของตัวเองทำให้สามารถหลอกตาทุกคนได้โดยเฉพาะมาซิโว่ที่รู้ตัวอีกทีก็คือตอนโจมตีเข้าไปที่เงาของฟูเอซ่าเเล้ว ส่วนฝั่งของเคนิโอ้เองที่เชื่อใจเพื่อนของเขาอยู่เเล้วจึงไม่ได้ตื่นตระหนกกับเหตุการณ์นี้ เเละก็สามารถโจมตีใส่มาซิโว่ตามเเผนที่ฟูเอซ่าวางไว้อย่างสมบูรณ์เเบบ จนทั้งคู่ก็ผ่านบททดสอบสุดท้ายมาได้อย่างงดงาม เเถมทำให้ทุกคนได้เห็นว่าพวกเขาสามารถก้าขึ้นไปเหนือพ่อของเขาทั้งสองเเน่นอน...
เกร็ดความรู้:
-ความฝันสูงสุดของคุณพ่อคุณเเม่นั้นไม่ใช่เเค่อยากให้เราเป็คนดีในสังคมอย่างเดียว รวมถึงก้าวขึ้นมาเทียบเท่าท่านมีทุกสิ่งเหมือนกับท่าน เเต่สิ่งนั้นคือการได้เห็นเราสามารถประสบความสำเร็จเเละก้าวหน้าไปได้ไกลกว่าพวกท่าน มีความสามารถที่ล้นเหลือเเละไปได้ไกลที่สุด ไม่ใช่มาหยุดอยู่เเค่ระดับที่ท่านอยู่ ถึงเเม้ว่าท่านจะอยู่สูงเเค่ไหนเเต่ท่านก็เชื่อว่าเรานั้นจะสามารถไปได้ไกลกว่าท่านได้อย่างเเน่นอน ท่านเชื่ออย่างนั้นบางครั้งก็อาจจะทะเลาะกับพวกเราบ้าง เเต่เราเองก็อย่าโกรธพวกท่านเลยนะ ท่านก็เเค่อยากเห็นเราไปให้ถึงจุดสูงสุดเท่านั้นเอง
5K
