“ผมลาออก!!!!!!!!!!!”
เสียงะโของอ้นดังลั่นออฟฟิต ในขณะนี้คนที่อยู่ในออฟฟิตมีเพียงแค่หัวหน้าของอ้นเท่านั้น จึงทำให้หัวหน้าหงุดหงิดเป็อย่างมาก
“มึงมาเพ้อเจ้ออะไรของมึงว่ะอ้น!!” หัวหน้าพูดอย่างหงุดหงิด
“ผมไม่ได้เพ้อเจ้อ ผมมาลาออกจริงๆ” อ้นกล่าวพลางเดินเข้าไปที่ห้องทำงานของหัวหน้า
“จะออกก็ออกสิว่ะ มาะโลั่นแบบเนี้ย มันใช่เื่ที่ควรจะทำมั้ย แล้วมาบอกตอนนี้ยังไงก็ต้องรอ 30 วันหลังจากวันที่เขียนอยู่ดี” หัวหน้ากล่าว
“ไม่อ่ะ ผมไม่รอ ผมจะออกวันนี้เลย”
“กฏต้องเป็กฏ เพราะนี่พึ่งต้นเดือน แกจะออกได้ก็ต่อเมื่อถึงสิ้นเดือนเท่านั้นไม่งั้นเงินเดือนก็จะไม่ได้”
“ช่างหัวเงินเดือนสิ คิดว่าผมสนใจหรอ ทำงานมาแค่ 2-3 วันของเดือนนี้เอง ฟังดีๆนะ ว่า”
“ไม่จ่ายก็ ช่าง แม่ง สิ ไม่แคร์!!!!” อ้นกล่าวอย่างช้าแบบเน้นๆ
หัวหน้าได้ยินแบบนั้นก็เดือดดาลเป็อย่างมาเขาถึงกับลุกขึ้นมาชี้หน้าด่าอ้นเป็ชุดๆ
“ไอ้เวร เดียวนี้มึงปีกล้าขาแข็งนักนะ มึงคิดว่ามึงทำแบบนี้แล้วจะไปหางานที่อื่นทำได้หรอว่ะ เส้นสายกูมีเยอะแยะ กูจะส่งชื่อมึงให้บริษัทอื่นๆรู้ให้หมด จะไม่มีที่ไหนรับมึงเข้าทำงานแน่นอน”
“ใครสนว่ะ คิดว่าอยากทำนักหรือไงกับบริษัทกากๆแบบนี้จะบอกไรให้นะ ผมทนทำงานกับคุณมาได้นานขนาดนี้เนี้ยนับว่าดีแค่ไหนแล้ว ใครแม่งจะอยากทำงานกับคนอย่างคุณว่ะ เห็นแก่ตัว ไม่สนใจใครเอาตัวเองเป็ที่ตั้ง คุณก็ดีแต่สั่งงาน วางแผนงานบริหารคนไม่เป็ไรสักอย่าง จัดซื้อจัดหาก็ล่าช้า งานล้นแล้วก็ยังยัดมาอยู่นั้นแหละ เคยบอกไปแล้วคนไม่พอก็ยังไม่ทำอะไรปากแม่งบอกจะหาแต่ไม่เคยหาได้ ที่หลายๆคนลาออกแม่งเพราะการบริหารกากๆของคุณนั้นแหละ รู้ไว้สะด้วย” อ้นกล่าวอย่างหนักแน่น
“ไอ้เวร แกคงอยากหมดอนาคตมาสินะถึงกล้าพ่นอะไรแบบนั้นออกมา!!!!”
“จะทำอะไรก็เื่ของคุณ ผมไม่แคร์อยู่แล้ว เส้นสายคุณจะทำไรได้ คิดว่าพวกเขาแคร์คุณงั้นหรอ คุณคิดว่าคุณจะทำอะไรผมได้งั้นหรอ ก็เอาสิผมจะค่อยดูว่าน้ำหน้าอย่างคุณเนี้ย จะทำอะไรผมได้” อ้นกล่าวพลางยิ้มเย้ยหยัน
“แก!!!! คอยดูเอาไว้เลยเื่นี้ไม่จบแค่นี้แน่”หัวหน้ากล่าวอย่างโกรธแค้น
“ได้สิ ผมจะคอยดูว่าคุณจะทำไรผมได้ เอาล่ะ เื่ที่พูดก็พูดไปหมดแล้ว จากนี้ก็~ ลาก่อนนะไอ้คุณ หัว หน้า หัว ขวด!!” อ้นกล่าวคำหลังสุดอย่างเน้นๆทีละคำ แล้วเดินหันหลังกลับออกไปจากออฟฟิตทันที
“ไอ้เวรเอ้ยย แกว่าใครว่ะ เดียวได้เห็นดีกันแน่ ไอ้เวรรร” หัวหน้าะโอย่างเดือดดาล
“จ้า จ้า” อ้นกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ
หลังจากเดินออกมาจากออฟฟิตอ้นก็เดินไปที่รถทันที หลังจากนั้นเขาก็หยิบมือถือของเขาขึ้นมาแล้วส่งข้อความไปหามิ้นทันที
‘พี่ทำธุระอะไรเสร็จแล้ว เราจะมาเจอพี่ที่ห้างเลยหรือให้พี่ไปรับดี’
ข้อความของอ้นพึ่งส่งไปได้ไม่นานก็มีการตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว
‘พี่สะดวกมารับหนูหรอ พี่มารับหนูก็ได้นะ’
‘ได้เดียวพี่ไปรับ ส่งโลเคชั่นมาแล้วกัน’
‘โอเคค่ะ หนูส่งโลเคชั่นไปแล้วนะ พี่จะมาเลยมั้ยหนูจะได้แต่งตัวรอเลย’
‘ได้เดียวพี่ไปเลย ประมาณ 30 นาทีไม่เกินนี้น่าจะถึงแล้วแหละ’
‘โอเคค่าา หนูจะรีบแต่งตัวนะคะ แล้วเจอกันค่ะ’
‘แล้วเจอกัน’
หลังจากนั้นอ้นก็เปิดแมพดูโลเคชั่นที่มิ้นส่งมาให้มันเป็คอนโดที่อยู่ไม่ไกลจากเขาเท่าไรนัก เป็คอนโดที่อยู่แถวๆถนนเส้นพระราม9 เขาจึงปักหมุดไปที่นั้นทันที
หลังจากนั้นไม่นานเพียง 20 กว่านาทีอ้นก็ขับรถมาถึงตอนโดของมิ้น ทีแรกอ้นเข้าใจว่าเป็สตรีมเมอร์แล้วรายได้จะค่อนข้างดี เพราะเนื่องจากที่เขาเห็นมิ้นก็เป็สตรีมเมอร์ที่เรียกได้ว่าเบอร์ท็อปๆของแอพ แต่จากคอนโดที่เห็นเนี้ยก็ไม่ได้หรูหราอะไรขนาดนั้น เป็เพียงคอนโดธรรมดาๆเท่านั้นเอง
ไม่นานหลังจากที่อ้นมาถึง ก็มีเสียงข้อความดังขึ้น
ติ๊งง!!
‘หนูลงมาแล้วค่ะ พี่อ้นจอดอยู่ไหนคะ’
‘พี่จอดอยู่ข้างหน้าคอนโดเลยครับ รถสีเทา’
หลังจากอ่านข้อความมิ้นก็มองซ้ายมองขวาหารถสีเทาที่ว่า ก็เห็นอยู่เพียงคันเดียวที่จอดอยู่เป็ 911 GTS สีเทาจอดติดเครื่่องอยู่เพียงคันเดียวเธอจึงส่งข้อความไปหาอ้น เพื่อเช็คดูอีกครั้ง
‘รถสีเทานี่ 911 GTS ใช่มั้นคะ’
‘ใช่ ขึ้นมาได้เลย’
เห็นข้อความดังนั้นมิ้นจึงเดินไปที่รถและเปิดปะตูขึ้นรถทันที ทันทีที่มิ้นเห็นมิ้นนั้นอ้นบอกได้เลยว่ามิ้นเป็คนที่สวยมากเป็ผู้หญิงผิวขาวสูงประมาณ 160 นิดๆ รูปร่างผอมเพียวเรียกๆได้ว่าหุ่นดีเลยก็ว่าได้ อีกทั้งมิ้นยังแต่งตัวเรียกดูดีเลยทีเดียว เธอแต่งตัวด้วยเสื้อแขนกุดเอวลอยสีขาว คู่กับกระโปรสั้นสีเทาและรองเท้าผ้าใบสีขาว บอกได้เลยว่าเขากับเธอเป็อย่างมาก
หลังจากมิ้นขึ้นรถมาแล้วอ้นก็ออกรถทันที
“สวัสดีค่ะ พี่อ้น” มิ้นกล่าวทักทายอย่างยิ้มแย้ม
“ดีครับ” อ้นยิ้มตอบกลับ
“ตัวจริงเราดูดีกว่าในไลฟ์อีกนะ” อ้นเอ่ยปากตัวชมมิ้นทันที
“ขอบคุณค่ะ พี่ก็ดูดีเหมือนกันนะคะ พี่ยังดูเด็กอยู่เลยอะ หนูคิดว่าพี่จะดูมีอายุมากกว่านี้”
“ฮาๆๆๆ เราคิดว่าพี่อายุเท่าไรอะ” อ้นกล่าวพล่างหัวเราะ
“ไม่รู้สิ เอาตรงๆหนูคิดว่าพี่จะอายุ 30 กว่าด้วยซ้ำอะแต่ดูแล้วพี่น่าจะอายุแค่ 20 กว่าๆเองอะ”
“พี่อายุ 26 อะ”
“โหยพี่เด็กกว่าที่หนูคิดอีกนะเนี้ย หนูอายุ 24 เราห่างกัน 2 ปีเอง”มิ้นกล่าวอย่างใ
“ฮาๆๆๆ”
“หนูอยากรู้เลยอ่ะ พี่ทำงานอะไรทำไมถึงมีเงินเยอะขนาดนี้ พี่อายุห่างจากหนูแค่ 2 ปีแต่พี่มีเงินตั้งเยอะอะ” มิ้นถามอย่างสงสัย
“พี่ก็ไม่ได้ทำงานไรมากมายหรอก ใช้ชีวิตไปวันๆก่อนหน้านี้ก็เป็พนักงานออฟฟิตธรรมดาๆเท่านั้นเองแหละ” อ้นกล่าวตามความจริง
“เหอะ พี่ไม่อยากบอกหนูก็ไม่ถามก็ได้ มีพนักงานออฟฟิตที่ไหนมีเงินเยอะขนาดพี่บ้าง ถ้าพี่บอกพี่เป็ประธานบริษัทหนูยังเชื่อพี่มากกว่าอีก” มิ้นกล่าวพลางกอดอกทำหน้างอน
“ฮาๆๆ พี่ก็พูดความจริงนะเนี้ย”
“เอาเถอะ พี่ไม่บอกก็ไม่เป็ไรหนูไม่อยากรู้แล้ว”
“ฮาๆๆ งั้นก็ได้ ว่าแต่เราเถอะ ทำสตรีมเนี้ยรายได้ดีมั้ยละ”
“ก็ธรรมดาคะ ก็ไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ได้ดีมากมายขนาดนั้น ของขวัญที่ได้มาก็โดนหักไปตั้งครึ่งนึงเลยแหละ”
“โห หักไปเยอะเหมือนกันนะนั้น” อ้นกล่าวอย่างประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าของขวัญที่ได้จากไลฟ์จะโดนหักไปเยอะขนาดนั้น
“ใช่ค่ะ ที่พี่ส่งมาให้เมื่อวานเนี้ยตั้งร้อยกว่าล้านใช่มั้ยละ แต่หนูได้แค่ครึ่งเดียวเอง ที่เหลือเข้าแอพหมดเลยอ่ะ แต่ปกติหนูก็ไม่เคยได้เยอะขนาดนี้หรอกนะ”
“ร้อยล้านเลยหรอ พี่ส่งไปเยอะขนาดนั้นเลยสินะ”อ้นทำเป็กล่าวแบบไม่ใส่ใจ
“เหอะ ใช่สิมันเยอะขนาดนั้นเลยแหละ แต่ก็นะมันคงเป็แค่เศษตังค์หลักตู้เย็นของพี่ละมั้ง”
“ฮาๆๆ พอดีมันเพลินมือไปหน่อยนะ”
ไม่นานหลังจากนั้นอ้นก็ขับรถมาถึงห้างหรูใจกลางเมือง ทันทีที่เขาเข้ามาถึงลานจอด พนักงานก็โบกรถของเขาให้เขาไปจอดที่โซนจอดรถของซุปเปอร์คาร์ทันที
“โหว ได้จอดซุปเปอร์คาร์ด้วยแหะ ไม่เคยได้จอดเลยนะเนี้ย”อ้นกล่าว
“แหม พี่ก็พูดไปขับรถระดับนี้ เขาก็ให้พี่มาจอดตรงนี้แหละ”
“ก็นะ ปกติพี่ไม่ค่อยได้เข้ามาจอดตรงนี้นะ”อ้นกล่าวตามตรง
หลังจากจอดรถแล้วทั้งคู่ก็ตกลงกันว่าจะดูหนังเลยพากันเดินไปที่ชั้นโรงหนักทันที เนื่่องจากตอนนี้มีหนังเข้าใหม่ทำให้คนมาต่อคิวซื้อบัตรเยอะมากว่าปกติและรอบปกติก็เต็มสะส่วนใหญ่อ้นเลยตัดสินใจจะจองโรงหนัง VIP ที่เป็โรงนอน แต่ทันใดนั้นเองเขาก็เหลือบไปเห็นคนที่เขาไม่คิดว่าจะเจอคือ แฟนเก่าที่พึ่งจะบอกเลิกกันไปไม่กี่วัน เดินมากับผู้ชายอีกคน และเหมือนเธอกับผู้ชายคนนั้นจะเห็นเขาด้วยเหมือนกัน
เอาละสิมาเจอกับแฟนเก่ามากับผู้ชายคนใหม่ จะเป็ยังไงต่อน๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา ถ้าชอบก็ฝากกดติดตาม กดส่งกำลังใจให้ด้วยน๊าาาาา ถ้าสนุกก็คอมเม้นบอกกันหน่่อยน๊าาาาาาาา