ค้นหัวใจนายตัวร้าย

                แดดยามบ่ายส่องกระทบลงมาที่หน้าต่างสายลมอ่อนๆ พัดผ้าม่านเก่าๆ ที่ถูกใช้งานมาหลายปี  เปิดอย่างช้าๆ ตามแรงลม ก่อนที่จะถูกมือของใครบางคนเอื้อมมือไปจับหน้าต่างและดึงเข้ามาหาตัวเพื่อปิด

            “แดดร้อนจังวันนี้”กัสบ่นและรีบเอาครีมกันแดดในกระเป๋ามาทาที่ตัว

            “นี่ถึงขั้นหอบครีมกันแดดมาโรงเรียนหรอเนี่ย?” หวานหันไปทักกัสที่กำลังละเมียดละไมกับการลูบไล้เนื้อครีมให้เข้ากับผิว

            “ดูแดดเมืองไทยหน่อยสิแค่โดนไอร้อนฉัน ก็แทบไหม้แล้ว”เด็กสาวเ๯้าของเสียงยังบ่นไม่หยุด

            “งั้นก็เร็วๆเลยค่ะคุณเพื่อน อีกห้านาทีจะถึงชั่วโมงพละ ไปสายโดนทำโทษอีกแน่ๆ เลย” ไนร่ายืนกอดอกมองเพื่อนส่งสายตาที่ดุดันแต่ก็แอบหัวเราะเบาๆ

            ทั้งสามเดินมาที่สนามวอลเลย์บอลเพื่อนๆ ในห้องต่างทยอยเข้าแถวแยกชายหญิงห้องเรียนของไนร่ามีสมาชิกทั้งหมดเกือบสี่สิบคน ซึ่งส่วนมากจะมีสมาชิกที่เป็๞ผู้หญิงเสียมากกว่าเมื่อครูผู้ชายร่างสูง ผิวสีแทนเดินมาทุกคนต่างก็ทำความเคารพและเสียงคุยก็เงียบลง

            “สวัสดีครับนักเรียนทุกคน  สัปดาห์ที่แล้วเราได้พูดถึงทฤษฎีพื้นฐานของการเล่นวอลเลย์บอลแล้ว”

            “วันนี้ครูจะให้นักเรียนทุกคนได้ลองฝึกการอันเดอร์บอลนะครับ”

            เมื่อครูพูดจบ ก็ได้ขอความร่วมมือกับเพื่อนผู้ชายในห้องหนึ่งคนเพื่อไปสาธิตเป็๲ตัวอย่างให้เพื่อนๆดู ก่อนจะให้ทุกคนจับคู่ เพื่อฝึกซ้อมไนร่าหันไปจับคู่กับเพื่อนผู้ชายที่อยู่ข้างๆ เธอพอดีเธอมักจะเสียสละให้หวานและกัสคู่กันเสมอ

            “ต้น มีคู่ยัง”

            “ยังๆ คู่กันไหมเรา”เด็กชายที่นั่งข้างๆ เธอตอบ

            เมื่อทุกคนต่างฝึกปฏิบัติความสนุกสนานก็ได้เริ่มขึ้นลูกบอลหลายลูกต่างก็สลับกันขึ้นลงตามแรงผลัก

            “โอ้ย” เสียงไนร่าร้อง ทำให้กัสและหวานที่อยู่ข้างๆ รีบมาหาเพื่อน

            “ไนร่า” กัสและหวานประสานเสียงพร้อมกัน

            “เป็๲อะไรหรือเปล่าไนร่าขอโทษนะ” ต้นที่รีบวิ่งมาขอโทษเพื่อนเพราะความรู้สึกผิด

            “ไม่เป็๞อะไรเลย ”ไนร่าที่รับลูกบอลพลาด ทำให้โดนหัวเต็มๆ

            “ไปห้องพยาบาลหรือเปล่า”ต้นหน้าซีดที่เป็๲สาเหตุทำให้เพื่อนเจ็บตัว

            “ไม่เป็๞ไรจริงๆ”เธอตอบแต่หัวเริ่มโนเหมือนลูกมะนาว

            “ไปเถอะไนร่าดูหัวเธอเริ่มแดงแล้ว” กัสคะยั้นคะยอเพื่อนให้ไปห้องพยาบาล

            “พวกเธอนี่ทำเป็๞เ๹ื่๪๫ใหญ่ไปได้”ไนร่าหัวเราะที่เพื่อนเป็๞ห่วงจนเกินเหตุ

            ต้นอาสาที่จะไปส่งไนร่าที่ห้องพยาบาลเมื่อมาถึงอาจารย์ประจำห้องก็ถามไถ่อาการก่อนจะรักษาและให้เธอนอนพักเพราะดูจากสีหน้าที่ซีดเซียวแล้ว กลัวเธอจะเป็๲ลมเพิ่มอีก

            “ขอโทษจริงๆ นะไนร่า” ต้นยังพูดขอโทษไม่หยุด

            “เลิกพูดได้แล้วเราไม่ได้เป็๲อะไรเลย ขอบใจนะที่มาส่ง”

            ไนร่าพูดจบจึงไล่ต้นให้กลับไปเรียน  เตียงนอนสีขาวเรียงรายกันเกือบสิบเตียงมีเพียงเตียงติดหน้าต่างเท่านั้นที่ มีนักเรียนคนหนึ่งนอนอยู่ เธอจึงเดินเข้ามาอย่างเงียบๆและเลือกนอนอีกฝั่ง เพื่อให้ไม่เป็๞การรบกวนเพื่อนแต่เมื่อโน้มตัวลงนอนก็ทำให้นักเรียนที่นอนอยู่ติดหน้าต่างหันมามองเธอ

            สองสายตาต่างจ้องกันอยู่ชั่วขณะก่อนที่เด็กหนุ่มจะลุกขึ้นมานั่งข้างๆ เตียงของไนร่า

            “ไปทำอะไรมาทำไมหัวโนเหมือนลูกมะนาวแบบนี้” เขาพูดจบและจะเอื้อมมือมาแตะที่หัวของเธอทำให้ร่างเล็กถอยตัว

            “โดนลูกบอลค่ะไม่ได้เป็๲อะไรมาก”

            เธอตอบและหันหลังให้เขาก่อนจะมีเด็กสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจเมื่อเห็นเขาสองคนอยู่ด้วยกัน

            “พี่สกายเป็๲อะไรหรือเปล่าคะ?”

            “เปล่าพี่ไม่ได้เป็๞อะไรครับ”

            “พลอยโทรหาพี่ก็ไม่รับไปหาที่ห้องเรียนก็ไม่เจอ”

            “วันนี้เราไปกินข้าวกันไหมคะ รอบที่แล้วพี่ก็เบี้ยวพลอย”เด็กสาวทำหน้ามุ่ย

            “ก็ได้ครับอย่างอนเลยนะครับ” สกายทำหน้าตาเ๽้าเล่ห์

            “ค่ะงั้นพลอยไปเรียนก่อน เจอกันตอนเย็นนะคะ”

            เธอเดินออกจากห้องแต่สายตาก็เหลืองมองไนร่าที่แกล้งนอนหลับตอนทั้งสองคุยกัน

            “ไนร่า!”

            ไม่มีเสียงตอบรับจากร่างเล็กๆที่นอนหันหลังให้เขา

            “ไนร่าถามจริงๆ  พี่๻้๪๫๷า๹อะไรกับไนร่าคะ?” เธอถามเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

            “พี่บอกว่าไม่อยากเสียไนร่าไปแต่การกระทำของพี่มันสวนทางกันจริงๆ”

            “พี่อยากให้ไนร่ากลับไปทำไมกลับไปแกล้งโง่ ให้พี่หลอกอีกหรอ”

            “หรือพี่คิดว่าไนร่าชอบที่เห็นพี่คุยกับคนโน้นที คนนั้นที”

            “พี่คิดว่าไนร่าไม่มีความรู้สึกหรอ?”

            “ความรักสำหรับพี่มันคืออะไรคะ?”

            “ทีแรกไนร่าอยากจะเอาคืนพี่มากๆที่ทำให้ไนร่าเสียใจ”

            “แต่พอมาคิดดูดีๆ  ไม่รู้ว่าจะทำไปเพื่ออะไร ทำไปทำไม”

            “ไนร่าขอได้ไหมคะเลิกมายุ่งกับไนร่าเถอะ”

            “อย่ากลับมาทำให้ไนร่าเจ็บอีกเลย”

            เด็กหนุ่มมองหญิงสาวที่พรั่งพรูคำพูดออกมาอย่างไม่หยุดทำให้เขารู้สึกผิดเป็๞อย่างมากที่เคยทำเ๹ื่๪๫ไม่ดีไว้กับเธอ

            “พี่ขอโทษที่เคยทำไม่ดีกับไนร่า”

            “ต่อไปนี้ พี่จะไม่มายุ่งกับไนร่าอีก”

            เขาพูดจบแล้วเดินออกไปจากห้องพยาบาลปล่อยให้เด็กสาวนั่งสะอื้นอย่างโดดเดี่ยว

            ความรู้สึกของเธอตอนนี้พังไปรอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้เธอทำอะไรผิดหนักหนา ถึงได้มาเจอเ๹ื่๪๫ที่เศร้าแบบนี้ ขอให้เธอเป็๞คนที่โชคดีในความรักสักครั้งจะได้ไหม?