Teachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร

    บทที่32 จับกุม!

    ชั้นที่1 Casino at Venetian Macaoพวกซุยหมิงที่มาถึงแล้วก็ตกใจกับสิ่งที่เห็นเป็นอย่างมาก

     

    บอดี้การ์ดพวกนี้เป็นอย่างนี้ไปได้อย่างไร? เมื่อกี้ก็เหมือนกัน!

     

    หรือว่าทั้งหมดนี้จะเป็นฝีมือของมู่หลิน?

     

    ยิ่งคิดซุยหมิงและพวกเจียงหยางก็ตกใจพวกเขาจึงรีบถามหนึ่งในลูกค้าของที่นี่เพื่อสอบถามถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไรก็ตามเมื่อได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาก็รู้ช็อค ช็อคเป็นอย่างมาก!

     

    หลบกระสุนและคว้ามันได้อย่างง่ายดาย...ซํ้ายังจัดการเหล่าบอดี้การ์ดด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว?

     

    นี่ใช่ฝีมือของมู่หลินจริงๆแน่เหรอ?

     

    ในความเห็นของพวกเขาถึงมู่หลินจะเก่งถึงขนาดเอาชนะหวังชาวเย่ได้มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทําอย่างที่ว่ามาแต่เมื่อได้รับรู้ถึงลักษณะของชายหนุ่มคนนี้เป็นพิเศษ โดยเฉพาะนัยน์ตาสีฟ้าคู่เด่นพวกเขาก็ตะหนักได้ทันที

     

    มู่หลิน!เป็นนายจริงๆ!

     

    “มู่หลินเก่งถึงขนาดนี้เลยเหรอ?’’หยวนอิ้งถามด้วยท่าทางไม่อยากเชื่อในความคิดของเขาถ้าอีกฝ่ายถึงขั้นสามารถคว้ากระสุนเอาไว้ได้นั่นก็ไม่ต่างอะไรจากยอดมนุษย์เลยทีเดียว

     

    “ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน!’’เห็นสายตาของหยวนอิ้งและพวกเจียงหยางมองมา ซุยหมิงก็ยักไหล่เขาก็เป็นหนึ่งในคนที่อยากถามมากที่สุดเหมือนกัน

     

    “ฉันคิดว่าตอนนี้พวกเขาคงกําลังไปที่ชั้น40 ดังนั้นพวกเรารีบตามไปเถอะ!’’ หวู่เสินดันแว่นขึ้นด้วยท่าทางจริงจัง

     

    “เห็นด้วย!’’เจียงหยางพยักหน้าเห็นด้วย พวกเขาหวังว่าจะทําอะไรบ้าง

     

    โดยไม่รอช้าทั้งสี่คนก็เตรียมที่จะขึ้นไปยังชั้น 40แต่ว่าในเวลานั้นเองเสียงไซเรนมากมายก็ดังขึ้นจนทําให้พวกเขาอดไม่ได้ที่จะตื่นตะหนก

     

    ตํารวจ?

     

    “เร็วเข้าเถอะ!ขืนถ้าเรื่องนี้ตํารวจเข้ามายุ่งมีหวังจัดการยากแน่ๆ!’’ ซุยหมิงกังวลแต่เมื่อลิฟท์ไม่สามารถใช้การได้ พวกเขาจึงต้องรีบวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทําได้ในระหว่างนั้นเขาจึงโทรศัพท์หาพ่อของเขาที่ไม่ได้มาด้วยให้รีบทําตามอย่างที่นัดแนะกันเอาไว้

     

    …

     

    ไม่กี่วินาทีต่อมากองกําลังรบพิเศษสามสิบคนก็วิ่งเข้ามาที่ชั้นหนึ่งด้วยความรวดเร็วที่พร้อมรบพวกเขาถูกนําหน้าโดยหลันเอ๋อร์ผู้ซึ่งกําลังมองหาคนเพื่อสอบถามข้อมูล

     

    หลังจากที่หลันเอ๋อร์ได้ข้อมูลจากหนึ่งในลูกค้าถึงเธอจะรู้สึกไม่ค่อยเชื่อ แต่เธอก็สั่งการและนําพาคนของเธอตรงขึ้นสู่ชั้นที่ 40แน่นอนว่าก่อนหน้านั้นเธอก็ได้โทรแจ้งไปยังโรงพยาบาลให้ส่งรถมารับคนบาดเจ็บทั้งหมดของที่นี่ไป

     

    “คงไม่ใช่คนเดียวกันหรอกนะ…’’ระหว่างทางขึ้นสู่ชั้นที่ 40หลันเอ๋อร์อดสงสัยเกี่ยวกับลักษณะเด่นพิเศษของผู้หาเรื่องคาสิโนแห่งนี้ไม่ได้

     

    แต่แม้ว่าจะเป็นคนเดียวกันเธอก็จะจับ! จับเขา!

     

    …

     

    เวลาเดียวกันหูเฟิงที่เพิ่งทําการคารวะไปและเห็นว่าชายหนุ่มยังคงเงียบกริบไม่ตอบอะไรเขาจึงเริ่มรู้สึกตื่นตะหนกขึ้นมา

     

    “ไม่ใช่ว่าเมื่อครู่คุณสั่งยิงผมอย่างโหดเหี้ยมอยู่เลยเหรอ?’’ สุดท้ายมู่หลินก็ตัดสินใจพูด เขามองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชาที่แฝงให้เห็นถึงความแปลกใจเขาแปลกใจที่อีกฝ่ายสามารถตัดสินใจเลือกข้างได้อย่างชาญฉลาด

     

    “เอ่อ…’’หูเฟิงก็ไม่รู้จะไปต่อยังไง เขาหน้าซีดและหมดข้อแก้ตัวจริงๆ เพราะถ้าเมื่อครู่นี้อีกฝ่ายเป็นคนธรรมดาเขาก็คงไม่ต้องมาทําอะไรแบบนี้

     

    แล้วไอ้สถานการณ์เช่นนี้ที่ไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้นจะให้เขาไปหาข้อแก้ตัวมาได้อย่างไร?

     

    หาได้ก็บ้าแล้ว!

     

    “ย่อมได้!เห็นแก่ที่คุณเป็นคนมีไหวพริบผมจะยกเว้นให้เป็นกรณีพิเศษ เพียงแต่…’’ ขณะที่เขากําลังรู้สึกกังวลว่าจะหลุดรอดสถานการณ์อันยากที่จะแก้นี้ไปได้อย่างไรเสียงของชายหนุ่มก็ดังขึ้น มันเปรียบเสมือนเส้นทางสุดท้ายที่จะทําให้เขารอดชีวิต

     

    “แต่อะไรครับ?’’หูเฟิงอดถามไม่ได้

     

    “แต่คุณต้องติดตามรับใช้คนๆนี้เป็นเวลาหนึ่งปี!เทาก้าน...เข้ามา!’’ มู่หลินยิ้มบางแต่มันเป็นรอยยิ้มที่เย็นยะเยือก

     

    ไม่ช้าคนตัวอ้วนก็เดินเข้ามา เห็นได้ชัดว่าคนๆนี้มีผ้าพันแผลที่ถูกพันไว้อย่างดีบนใบหน้าและถ้ามองเข้าไปในปากของเขา จะพบว่าเขาเหลือฟันอยู่เพียงไม่กี่ซี่

     

    หูเฟิงที่เห็นก็ผงะเดิมทีเขานึกว่าจะได้รับใช้คนที่ดูมีความน่ายําเกรงและแข็งแกร่งไม่ก็ชายหนุ่มแต่ใครจะไปคิดล่ะว่าจะได้คนที่ไม่คาดฝันอย่างไอ้...ไอ้อ้วนนี่!

     

    ไอ้อ้วนที่อ่อนแอโครตๆ!

     

    บัดซบ!นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

     

    แล้วเขาต้องมารับใช้ไอ้คนระดับล่างอย่างนนี้จริงๆเรอะ!

     

    ด้านเทาก้านที่เดินเข้ามาและได้ยินก็ดูตกใจถึงเขาจะไม่ใช่คนฉลาดมากแต่แค่มองก็รู้แล้วว่าชายชราคนนี้เป็นคนที่สูงส่ง และเขาไม่มีวันจะเอื้อมถึง

     

    แต่...แต่มู่หลินกลับจะให้อีกฝ่ายมารับใช้เขานี่นะ?

     

    นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นวะ!

     

    “นี่เป็นโอกาสเดียวสําหรับคุณไม่อย่างนั้นแล้วคุณก็น่าจะรู้ดีว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น…’’มู่หลินเอ่ยด้วยนํ้าเสียงราบเรียบก่อนมาเขาได้ติดสินใจและคาดคํานวนถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่างๆเอาไว้แล้วดังนั้นการปรากฏตัวของชายชราที่เป็นผู้ใช้กําลังภายในแม้จะผิดพลาดไปนิดแต่ก็สามารถดําเนินแผนการต่อไปได้

     

    ขู่!นี่มันขู่กันชัดๆ!

     

    เทาก้านอดรู้สึกเห็นใจชายชราไม่ได้

     

    กลับกันชายชรากลับรู้สึกกลืนไม่เข้าคลายไม่ออก เขาสามารถรู้ได้อย่างชัดเจนว่าถ้าเขาปฏิเสธด้วยประกายแห่งความเย็นชาที่สาดลงมาบนร่างของเขา หากไม่ตาย เขาก็พิการ!

     

    แล้วแบบนั้นเขายังมีทางเลือกอยู่อีกเหรอ?

     

    “ตกลง!ผมจะติดตามเขาและทําตามที่เขาสั่งทุกอย่าง!’’ แน่นอนว่าหูเฟิงไม่สามารถปฏิเสธได้เขาจึงกัดฟันก่อนจะยิ้มอย่างขมขื่นยอมรับข้อเสนอ

     

    “ก็ดี!เรียกเขาว่าบอสเทาให้ผมได้ยินเดี๋ยวนี้!’’ มู่หลินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

     

    แต่เทาก้านนั้นกลับรู้สึกแย่ทั่วทั้งจิตใจของเขาเต็มไปด้วยความรนรานเขาไม่เข้าใจจริงๆว่ามู่หลินต้องการเล่นอะไรกันแน่ แล้วทําไมถึงต้องแกล้งเขาขนาดนี้ด้วย?

     

    บอสเทา?

     

    ไม่ใช่เพียงแค่หูเฟิงแต่พวกเจียงหยางที่วิ่งมาถึงและพวกเสิงเทียนหม่า พวกเขาต่างรู้สึกเหมือนได้ยินสิ่งที่น่าเหลือเชื่อมากที่สุด

     

    หูเฟิงก็เหวอไปเหมือนกัน

     

    คุณให้ผมติดตามและทําตามที่มันสั่งทุกอย่างยังพอยอมรับได้!แต่นี่มันจะไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ?

     

    บัดซบ!จะให้ผมเรียกไอ้อ้วนนี่ว่าบอสได้อย่างไร?

     

    เฮ้อ…

     

    ถึงจะโกรธแต่หูเฟิงก็ไม่สามารถทําอะไรได้นอกจากถอนหายใจเงียบๆแล้วมองไปยังเทาก้าน “บอสเทา!ต่อจากนี้ผมเป็นคนของคุณแล้ว!’’

     

    “อืม!’’ได้ยิน เทาก้านก็เผลอขานรับไปอย่างไม่รู้ตัวมันเต็มไปด้วยความหยิ่งยโสเหมือนตอนที่เขาคุยกับพนักงานระดับล่างๆในบริษัทอย่างไรอย่างนั้น

     

    อืม?

     

    ไม่ใช่แค่ทุกคนที่ชะงักแต่มู่หลินก็แปลกใจไปเหมือนกันแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรและมองไปยังพวกเสิงเทียนหม่าด้วยสายตาเย็นชา“ไหนโฉนดของฉัน?’’

     

    ได้ยินเสิงเทียนหม่าและผู้ดูแลคาสิโนก็หน้าซีดเผือด พวกเขารู้สึกตื่นตะหนกเป็นอย่างมาก

     

    “ผม!ผมจะทํางานให้กับคุณเหมือนกับเขา!’’ ผู้ดูแลคาสิโนเป็นคนแรกที่คิดบางอย่างได้จึงชี้ไปที่หูเฟิงแล้วพูดอย่างสุภาพด้วยท่าทีรนราน

     

    “ผม...ผมก็เหมือนกัน!’’คิดว่าวิธีนี้คือวิธีที่จะปกป้องคาสิโนแห่งนี้เอาไว้ได้ เสิงเทียนหม่าจึงทําตาม

     

    “ทํางานให้กับผม?เหอะ! ขนาดเขายังไม่มีค่าพอเลย! แล้วพวกคุณคิดว่าจะมีค่าพอเหรอ?’’มู่หลินแสยะยิ้มราวกับได้ยินเรื่องที่น่าขันที่สุดในโลก

     

    เขาบอกตอนไหนว่ารับชายชรามาเป็นผู้ติดตาม?

     

    นั่นมันของเทาก้าน!ไม่ใช่ของเขา!

     

    “...’’ ได้ยินถึงหูเฟิงจะเจ็บใจแต่เขาก็ไม่สามารถพูดมันออกไปได้ และทําได้เพียงแค่ยิ้มอย่างขมขื่น

     

    “เอ่อ…’’เสิงเทียนหม่าและผู้ดูแลคาสิโนก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน

     

    “ผมจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย!รีบนําโฉนดมา!ไม่อย่างนั้นต่อให้เป็นตํารวจก็ไม่สามารถช่วยพวกคุณจากความตาย...ได้!’’จิตสังหารของมู่หลินเริ่มเล็ดลอดออกมาส่งผลให้ทุกคนที่อยู่รอบๆนี้ต่างรู้สึกได้ถึงอันตราย มันเป็นอันตรายที่ร้องเตือนผ่านสัญชาตญาณของพวกเขา!

     

    เสิงเทียนหม่าเหงื่อตกก่อนจะหันไปทางผู้ดูแลคาสิโนแล้วพยักหน้าให้กัน

     

    “ตกลง!’’เสิงเทียนหม่าไม่มีทางเลือกนอกจากกัดฟันแล้วเดินไปทางตู้เซฟเพื่อเปิดมัน

     

    แกร๊ก!

     

    ทันทีที่ตู้เซฟเปิดออกนอกจากโฉนดแล้วก็ไม่มีสิ่งอื่นอยู่อีกเพราะเงินส่วนใหญ่หรือรายได้ของทางคาสิโนนั้นถูกเก็บเข้าบัญของทางคาสิโนโดยตรงแน่นอนว่าสิทธิ์การควบคุมทั้งหมดล้วนอยู่ในโฉนด

     

    “เทาก้าน!’’มู่หลินเรียกเทาก้าน

     

    “อย่าบอกนะว่าจะให้ฉัน?’’เป็นอีกครั้งที่เทาก้านตกใจ

     

    พวกซุยหมิงที่มาถึงแล้วก็อดไม่ได้ที่จะมองอย่างงุนงงไม่ใช่ว่านายบุกมาที่นี่เพื่อจะเอามันมาเป็นของตัวเองหรอกเหรอ?

     

    “ฉันบอกตอนไหนว่าจะเอาคาสิโนเล็กๆนี่มาเป็นของฉัน?นายนั่นแหละ! ที่ต้องควบคุมมัน!’’ มู่หลินส่ายหัวตอบไปที่เขานําเทาก้านมาก็เพราะเหตุผลนี้ ส่วนเรื่องในอดีตเขาไม่ค่อยสนใจหรอก เพราะอย่างไรซะสําหรับเขาแล้วคนทุกคนล้วนสามารถกลับใจได้เทาก้านเองก็เช่นกันทั้งนี้ตอนที่อยู่ในงานเลี้ยงเขาก็บังเอิญได้ยินว่าอีกฝ่ายเริ่มกลัวเขาแล้วดังนั้นด้วยสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ หากยังกล้าหาเรื่องเขาอีก

     

    ถ้าไม่ใช่คนโง่ก็คงไม่มี!

     

    กลับกันทุกคนที่ได้ยินต่างชะงัก

     

    คาสิโนเล็กๆ?

     

    ถึงจะอย่างนั้นเทาก้านก็ไม่รอช้าและทําการดําเนินทุกอย่างลงบนโฉนดให้เป็นชื่อของตัวเองพร้อมกับเก็บมันมาก่อนจะมองไปยังมู่หลินด้วยแววตาซับซ้อน

     

    ฉันทําชั่วกับนายไว้ตั้งเยอะทําไมนายถึงยังดีกับฉันอีก?

     

    อา...มู่หลิน!ต่อจากนี้ถ้าขายความตายได้ ฉันก็จะขายมันให้กับนาย!

     

    “คะ...คุณ! คุณปล่อยพวกผมแล้วใช่ไหม?’’เสิงเทียนหม่าที่เห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้วจึงถามด้วยท่าทางประหม่า

     

    “ใครบอกว่าฉันจะปล่อยพวกนาย?’’ได้ยิน มู่หลินก็ส่ายหัวก่อนแสยะยิ้มอย่างเย็นชา “พวกนายกล้าท้าทายฉัน...ดังนั้นพวกนายก็ต้องเจ็บเหมือนคนพวกนั้น!เจ็บไปอีกหนึ่งเดือนเต็ม!’’

     

    “อะไรกัน!’’ผู้ดูแลคาสิโนอุทานออกมาเป็นคนแรกอย่างไม่ยอมรับ

     

    อย่างไรก็ตามในวินาทีต่อมาเขาก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่กําลังเปลี่ยนแปลงร่างกายของเขา

     

    “อ๊ากกกก!’’เสิงเทียนหม่าและผู้ดูแลคาสิโนลงไปดิ้นบนพื้นพร้อมกันพวกเขากระอักเลือดออกมาและมีท่าทางไม่ต่างจากคนอื่นๆที่กําลังร้องโหยหวนแม้แต่น้อย

     

    หูเฟิงที่เห็นก็เริ่มรู้สึกว่ามันแปลกๆในความคิดของเขามันเป็นไปไม่ได้ที่ทั้งสองคนจะลงไปดิ้นแบบนี้โดยไม่โดนชายหนุ่มโจมตีและเมื่อตะหนักได้ถึงเหตุการณ์ในก่อนหน้านี้ เขาก็อดหันไปถามชายหนุ่มไม่ได้ “ปรมาจารย์คุณคงแก้มันให้กับผมใช่ไหม?’’

     

    “แน่นอน!’’มู่หลินยิ้มบางแล้วแอบชื่นในความฉลาดของชายชราเล็กน้อยจากนั้นเขาก็วางมือลงบนไหล่ของชายชราและทําการยกเลิกกฎเกณฑ์ที่ได้ทําการบิดเบือนมัน

     

    ความจริงแล้วที่เสิงเทียนหม่าและผู้ดูแลคาสิโนได้รับบาดเจ็บเหมือนกับคนอื่นๆมันเป็นเพราะในการโจมตีของมู่หลินเขาได้ควบคุมและเจาะจงเอาไว้แล้วว่าจะให้ผลของแต่ละคนออกเวลาตอนไหนซึ่งถ้าหูเฟิงปฏิเสธโอกาสจากเขาชายชราก็จะเป็นเหมือนกับพวกเสิงเทียนหม่าเช่นกัน

     

    “นี่…’’อย่างไรก็ตามในระหว่างที่สัมผัสได้ถึงพลังอันลึกลํ้าเกินจะหยั่งถึงสีหน้าเหี่ยวย่นของหูเฟิงก็ดูตกตะลึง

     

    มู่หลินก็เพียงแค่ถอนมือออกมาแล้วยิ้มบางๆอย่างเดียว

     

    แต่ยังไม่ทันที่หูเฟิงจะได้พูดอะไรเสียงฝีเท้าของคนจํานวนมากก็ดังขึ้นไม่หยุด

     

    วินาทีต่อมาเสียงเย็นชาของหญิงสาวคนหนึ่งก็ดังขึ้น

     

    “จับกุม!’’ 

    คล้ายกับเรื่องTeachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร ที่คุณอ่าน