จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

               ตอนนี้นั้นเซย์รินกำลังอยู่ภายในห้องพักส่วนตัวของตนโดยที่ตัวเด็กหนุ่มนั้นกำลังคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นว่าในการที่ตนเองนั้นไปรีดไถ่คนอื่นถึง500 ล้านเซนี่ มันเป็นเรื่องที่เลวร้ายหรือไม่แต่เมื่อมาลองชั่งน้ำหนักดูแล้วฝ่ายตรงข้ามมันเป็นฝ่ายที่เริ่มหาเรื่องก่อนและนี่ก็ถือว่ามันเป็นค่าทำขวัญเท่านั้นในระหว่างที่เซย์รินกำลังคิดถึงเรื่องราวต่างๆอยู่ ก็มีเสียงคนเคาะประตูเรียกหาตน

ก๊อก ก๊อก "เจ้าหนูเจ้าอยู่ในห้อง รึไม่ราชาริวมะมาหาเด็กหนุ่มราวกับว่ามีเรื่องสำคัญอะไรสักอย่าง

"ท่านลุงไม่ทราบว่าท่านมีธุระอะไรกับข้าอย่างงั้นรึ เด็กหนุ่มถามด้วยท่าทางแปลกใจ

"พวกคนของอาณาจักรบราเรี่ยนมากันถึงแล้วข้าจึงจะชวนเจ้าไปด้วยกันกับข้าเพื่อไปตอนรับและคุยเรื่องสำคัญของพวกเราริวมะกล่าวด้วยความตื่นเต้นยินดี

"หืม…พวกเขามากันแล้วอย่างงั้นรึคาร์ลอสและคาร์น่าจะมากันด้วยไหม นะ

"ไปพวกเราไปกันเถอะท่านลุงข้าเองก็อยากเจอพวกเขาเช่นกัน

ณ ลานกว้างโรงเรียนจอมเวทแห่งอาราเธียร์

"ฮ่า ฮ่า ฮ่าเอริกเพื่อนยากในที่สุดเจ้าก็มาถึงสักทีปล่อยให้ข้ารอเสียนานเพราะข้ามีเรื่องที่จะคุยกับเจ้าหือ เอริกนึกแปลกใจที่มีคนเรียกชื่อของตน จึงได้หันมามองที่ต้นตอของเสียงที่กล่าวทักทายนั้น

"เป็นเจ้านี่เอง ริวมะข้าก็นึกว่าใครเรียกข้าเสียอีก หือออ….นั่นมันเซย์ริน นิลูกพ่อเจ้าไปอยู่กับริวมะได้อย่างไรกัน
                     

                  เอริกรู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมากที่อยู่ๆบุตรชายคนโตของเขาคนนี้ที่เคยบอกว่าอยากไปหาประสบการณ์โลกกว้างคิดไม่ถึงเลยว่าจะมายื่นอยู่ข้างๆเพื่อนรักของตน

"ฮ่า ฮ่าเจ้าคงจะแปลกใจมากละสินะข้ารับลองว่าเมื่อเจ้าได้ฟังเรื่องราวเกี่ยวกับเจ้าหนูเซย์รินเจ้าจะต้องแปลกใจยิ่งกว่านี้อีก…ข้าว่าพวกเราไปหาที่เงียบสงบพูดคุยกันดีกว่า

ระหว่างที่ริวมะและเอริกกำลังพูดคุยอยู่นั้นคาร์ลอสกับข้าคาร์น่าก็เดินลงมาจากเรือเหาะของบราเรี่ยน

"ท่านพ่อ ท่านกำลังทำอะไรอยู่เสียงของคาร์น่าเอยทักเอริกขึ้นมา

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคาร์น่าแล้วก็คาร์ลอสด้วย

"หือ….ท่านพี่นีท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรข้าไม่คิดเลยว่าจะมาเจอท่านที่นี่

เซย์รินยิ้มรับให้กับน้องทั้งสองอย่างอบอุ่น ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
ณ ห้องรับลองของอาณาจักร บราเรี่ยน

"ท่านลุงรบกวนท่านช่วยเล่าเรื่องทั้งหมดแทนข้าทีเพราะตัวข้าพูดไม่ค่อยเก่งนัก

"ฮ่า ฮ่าได้เดียวข้าจะเป็นคนเล่าเรื่องทุกอย่างเอง เอริกฟังคำพูดของข้าให้ดี ในตอนนี้นั้นบุตรคนโตของเจ้ามีพลังความแข็งแกร่งระดับตำนานขั้นที่ 7 และฐานะของเจ้าหนูนี่มันเป็นคู่หมั่นของบุตรสาวข้าและมีสตรีของมันอีก 2คนไม่รวมบุตรของข้า

"ห่ะ อะไรนะนี่เจ้าจะบอกข้าว่าลูกของข้ามีพลังในระดับตำนานแล้วอย่างงั้นรึ ในตอนนี้เอริก เสียมาทที่ดูทรงภูมิและความน่าเชื่อถือไปในทันทีเมื่อได้ฟังเรื่องที่ยากจะเชื่อหลายๆอย่างพร้อมกัน

"จิ๊ จิ๊ ฮ่า ฮ่าข้าคิดไว้แล้วว่าตัวเจ้าจะต้องตกใจกับเรื่องพวกนี้เซย์รินเจ้าช่วยปลดปล่อยพลังของเจ้าที่แท้จริงออกมาหน่อยดูเหมือนว่าพ่อของเจ้าจะยังไม่ยอมเชื่อคำพูดของข้า

เด็กหนุ่มเพียงแค่พยักหน้าตอบรับพร้อมทั้งปลดภัยพลังออกมาตู๊มมม

"หือ….ระดับตำนานขั้นที่7 จริงๆด้วย เอริกถึงกับช๊อค นิ่งเงียบไม่พูดไม่จาอยู่นานข้าไม่คิดเลยว่าพลังของเจ้าจะเติบโตขนาดนี้ ถึงขั้นทิ้งระยะห่างจากข้าไปไกลแม้ว่าข้าจะมั่นใจก็เถอะว่าในอนาคตเจ้าจะต้องแข็งแกร่งเป็นอย่างมากแต่ระยะเวลาที่ข้าคำนวณไว้อย่างน้อยก็คงสัก10 ปี คิดไม่ถึงจากกันไปเพียงเกือบปีเจ้าจะก้าวหน้าระดับนี้เป็นเรื่องที่ยากจะเชื่ออย่างแท้จริง

"สมแล้วที่เป็นพี่ใหญ่ของพวกเราคาร์ลอสกล่าวด้วยความพึงพอใจ ตัวมันนั้นไม่ได้อิจฉาที่เซย์รินมีความแข็งแกร่งแต่มันอิจฉาที่พี่ใหญ่ของมันจะมีภรรยาถึง3 คน

"คาร์น่าเองก็เกิดความปิติยินดีไม่แพ้กัน ที่เธอจะมีพี่ชายที่ทรงพลังในระดับนี้
                   หลังจากพูดคุยกันสักพักเอริกเกิดความยินดีเป็นอย่างมากที่บุตรของตนมีความแข็งแกร่งถึงระดับนี้แล้วเขาก็มั่นใจว่าในอนาคตเซย์รินจะนำพาความเจริญรุ้งเรืองมาสู่อาณาจักรของตน

"ร้าย ไม่เบาเลยนะลูกพ่อหายไปแปปเดียวเจ้ากับหาลูกสะใภ้มาให้ข้าถึง 3 คน นี่ใช่ไหมที่เจ้าบอกกับข้าก่อนจากกันว่าจะหาประสบการณ์โลกกว้างที่เจ้าว่าตอนนี้เจ้ากลายเป็นเสือผู้หญิงแล้ว
         

          จิ๊ จิ๊ ฮ่า ฮ่าผู้คนที่ร่วมโต๊ะ รับประทานอาหารต่างก็หัวเราะกันอย่างมีความสุข หลังจากที่ได้เห็นฉากพ่อลูกหยอกล้อกันมีให้เห็นไม่บ่อยนักที่เอริก จะทำตัวผ่อนคลายได้มากถึงขนาดนี้คงอาจเป็นเพราะได้เป็นความก้าวหน้าของเด็กหนุ่มทำให้ตัวเขารู้สึกเบาใจและปล่อยวางมากยิ่งขึ้น