รูปร่างปัจจุบันย่าาาห์!!ร่างของเด็กสาวผมชมพู ซึ่งตอนนี้กำลังกวัดแกว่งดาบไม้ในกระบวนท่าต่างๆ โดยมีพ่อบ้านที่คอยรับมือการฟาดฟันดาบด้วยความชำนาญของเธอ..ปั๊ก! ปั๊ก!เธอฟันดาบด้วยความเร็วจนพ่อบ้านที่รับมือด้วยนั้น ดาบไม้ได้หลุดออกจากมือก่อนที่เด็กสาวจะหยุดดาบไม้ในท่าแทงใส่พ่อบ้าน..แปะ!! แปะ!!"เก่งมากจ๊ะ อาร์ทีเมีย"ใช่แล้ว เด็กสาวที่กำลังกวัดแกว่งดาบนั้นคือเธอนั่นเอง.. อาร์ทีเมียซึ่งตอนนี้ท่านแม่ของเธอตบมือพร้อมกับพูดชมลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเธอนั่นเองก่อนที่เธอจะเดินเข้าหาอาร์ทีเมียพร้อมกับลูบหัวไปมาด้วยความเอ็นดู"คุณหนูเก่งขึ้นมากเลยครับ""กระผมยังไม่สามารถรับมือได้เลยเสียด้วยซ้ำ"พ่อบ้านที่ว่าก็คือ ลุงเคนาสนั่นเองเป็นความจริงที่ลุงเคนาสนั้นไม่สามารถรับมือในเชิงการใช้ดาบต่อสู้กับคุณหนูของเขาได้แล้ว แต่นี่เป็นในกรณีที่เขาไม่ได้ปลดปล่อยออร่านักสู้ หรือเสริมพลังด้วยมานา'การพัฒนาของคุณหนูรวดเร็วเกินไป''จากที่คาดไว้คืออายุราว 15 ถึงแม้จะฝึกกับข้าเป็นประจำก็ยังไม่ควรมีฝีมือเชิงดาบจะเคียบเคียงชายแก่อย่างข้า''คุณหนู คืออัจฉริยะที่แท้จริง'ลุงเคนาสพ่อบ้านประจำคฤหาสน์คิดในหัวพร้อมกับเดินไปเก็บดาบที่เก็บตกอยู่บนพื้นหญ้าก่อนที่จะเดินมาทำความเคารพกับเอลิสซ่า"อรุณสวัสดิ์ครับ ท่านหญิงเอลิสซ่า""จ๊ะ!"เอลิสซ่าหรือท่านแม่ของอาร์ทีเมียพูดตอบด้วยรอยยิ้มด้วยเพราะว่าลูกสาวของเธอนั้นแข็งแกร่งขึ้นมากนั่นเองหลังจากนั้นเอลิสซ่าก็ได้พูดคุยกับลูกสาวของเธอสักครู่หนึ่งก่อนที่จะบอกให้ลูกสาวของเธอไปอาบน้ำชำระเหงื่อนั่นเอง"ค่าา~!"ฉันพูดตอบไปก่อนที่จะเดินเข้าไปภายในคฤหาสน์ตรงดิ่งไปยังห้องของฉัน.. เมื่อมาถึงฉันก็ถอดชุดเกราะหนังที่อกและเกราะหนังที่หัวเข่าออกแล้วจากนั้นก็ถอดกำไลที่เป็นไข่มุกแท้หลากสีวางไว้บนโต๊ะไม้ที่ประดับประดาไปด้วยลวดลายสีทอง"เหนื่อยจัง~"ฉันบ่นออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปหยิบผ้าขนหนูพร้อมกับเดินเข้าไปภายในห้องน้ำก่อนที่จะเริ่มถอดชุดออกเริ่มจากเสื้อไปจนกระโปรง ก่อนที่ทั่วทั้งตัวเธอจะเหลือเพียงชั้นในฉันเดินไปส่องกระจกก่อนจะเริ่มปลดบราออกเพราะด้วยระยะเวลา 5 ปีที่ผ่านมานั้นหน้าอกของเธอโตขึ้นตามมาด้วยน่ะสิ!และจะไม่ใส่บราก็ไม่ได้ ท่านแม่เป็นคนสั่งและสอนเธอกับมือในเรื่องการใส่..และการจะใส่มันนั้นเธอต้องลืมตามอง.. ถึงแม้ตอนแรกจะลำบากไม่น้อยเพราะความอายและเขินๆกับร่างกายตัวเองก็ตามก่อนที่ฉันจะเริ่มปลดตะขอบราด้วยความคุ้นชิน..แก๊กก..เมื่อบราหลุดออกนั้นก็ปรากฏพุดดิ้งคัพเอที่มียอดนั้นเป็นสีชมพูน่าทาน..ถ้าเป็นตัวเธอเมื่อก่อนคงได้กำเดาพุ่งแล้ว..ว่าแล้วเธอก็ก้มตัวลงก่อนจะปลดชั้นในตัวสุดท้ายซึ่งก็คือกางเกงในออกเนินเขาเรียบเรียนไร้ขนก็ปรากฏสู่สายตา เนินเขานั้นมีสีขาวเป็นสีเดียวกับผิวของเธอนั่นเอง"อื้ม.."ฉันยืนมองรูปร่างตัวเองครู่หนึ่งก่อนที่จะค่อยๆก้าวขาลงแช่น้ำ"ท่านหญิง"เมื่อลุงเคนาสเห็นว่าอาร์ทีเมียนั้นเดินเข้าคฤหาสน์ไปแล้วนั้นก็เป็นคนเริ่มบทสนทนาคนแรก"มีอะไรหรือ เคนาส?""กระผมว่าเราควรส่งนางไปโรงเรียนเวทมนต์ 'เกรทเมนเดล'ครับ"ลุงเคนาสได้ยินว่าเอลิสซ่านั้นรอฟังก็พูดขึ้น.."นั่นก็คือสิ่งที่เราคิดอยู่.. แล้ว.."เอลิสซ่าพูดขึ้นพร้อมกับส่ายหัวเบาๆ ด้วยความเศร้า"ด้วยพรสวรรค์ของอาร์ทีเมีย มันย่อมต้องเป็นแบบนั้นจริงๆ"เธอพูดออกมาด้วยความเสียดายเล็กน้อย.."ถ้าเช่นนั้นจะให้กระผมเริ่มดำเนินการให้เลยหรือไม่ขอรับ?""อืม.. เคนาสลงมือจัดการส่งเอกสารสมัครโรงเรียน 'เกรทเมนเดล' ให้เธอ"เธอครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับไป"ครับ.. ท่านหญิง"เมื่อเธอตอบเคนาส พ่อบ้านประจำคฤหาสน์แล้วนั้นเธอก็ก้าวขาฉับไวเข้าไปภายในคฤหาสน์'โรงเรียนเวทย์ เกรทเมนเดล''โรงเรียนที่รวบรวมเหล่าอัจฉริยะจากทุกแห่งเพื่อสร้างเหล่านักรบและนักเวทย์ที่แข็งแกร่ง''เป็นสถานที่ที่เหล่าขุนนางหรืออาณาจักรทุกอาณาจักรต่างส่งเด็กที่มีพรสวรรค์เข้าไปเพื่อสร้างชื่อเสียงให้กับอาณาจักรและยังเป็นการหาคู่ครองให้กับเหล่าเด็กๆไปในตัว..''หวังว่าอาร์ทีเมียจะไม่ไปติดกับเหล่าพวกขุนนางนะ..'เธอกัดริมฝีปากเล็กน้อยเมื่อคิดแบบนั้นก็นะ.. เธอหวงลูกสาวของเธอนี่! ยิ่งห่างไปไกลกันเกิดอะไรขึ้นจะทำอย่างไร?ถึงแม้พรสวรรค์ของลูกสาวเธอจะสูงก็จริงใช่ว่าลูกสาวของเธอจะไม่ตกหลุมรักชายหนุ่มคนอื่น?ยิ่งด้วยสถานที่แบบนั้นด้วยแล้วที่มีเจ้าชายของอาณาจักรต่างๆ ขุนนางยศสูงๆมากมายและไหนจะมีเหล่าอัจฉริยะอีกนับไม่ถ้วนพวกนั้นล้วนมีมากมายที่เจ้าเล่ห์เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมถ้าลูกสาวของเธอไปที่แบบนั้นและเกิดพบรักกับใครเข้าด้วยที่เธอนั้นไม่ได้อยู่ด้วยนั้นลูกสาวของเธอจะไม่ไปตกหลุมรักกับชายหนุ่มที่เข้ามาเพื่อหวังอะไรสักอย่างเลยหรือ!?ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องบนเตียงเลยด้วยซ้ำ.. หากลูกของเธอตกหลุมรักโงหัวไม่ขึ้นด้วย!คิดแล้วเธอก็หงุดหงิด!!
"ฮัดชิ้ววว!!""สงสัยฉันคงอาบน้ำนานไปแล้วมั้ง!?"
ภาพเทียบคัพนม--