โลกหมื่นมิติ

   “นายน้อยอาการของท่านสาหัสมากให้ผมไปรับน้ำมาช่วยรักษาไหมครับ”เพชรพูดขึ้นเมื่อเห็นไผ่นั่งฟื้นฟูอยู่ข้าง ๆ 

   “ไม่จำเป็นผมใกล้จะทะลวงแล้ว เมื่อถึงตอนนั้นร่างกายของผมจะหายเอง”ไผ่ตอบกลับสั้น ๆ แล้วหยิบหินพลังงานออกมาดูดซับทันที

   ไผ่ดึงศักยภาพทางร่างกายออกมาถึงขีดสุดจากการต่อสู้ที่ผ่านมา มันจึงทำให้รากฐานของไผ่แข็งแกร่งถึงขีดสุดและยังทำให้ลูกแก้วพลังก็เกือบจะเปลี่ยนสีโดนสมบูรณ์แล้วไผ่จึงตั้งใจจะใช้โอกาสนี้ทะลวงระดับ

   ในระหว่างที่ไผ่กำลังจะทะลวงระดับโดยมีเพชรและพลอยคุ้มกันอยู่ข้าง ๆ นั้นการต่อสู้ด้านล่างก็ดุเดือดเช่นกันเพราะว่าตอนนี้ระดับทองเองก็ไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมการต่อสู้แล้ว เนื่องจากทักษะวิชาที่ถูกใช้ออกไปอาจทำให้พวกที่อยู่ต่ำกว่าทองคำม่วงถูกสังหารได้เลย

   เมื่อไม่จำเป็นต้องค่อยคุ้มกันไผ่แล้วพวกมงคนและคนอื่นต่างก็กลืนโอสถเร่งการฝึกฝนเข้าไปจากนั้นก็เริ่มกวาดล้างสัตว์อสูรทะเลอย่างจริงจัง

   การได้เห็นการต่อสู้ของไผ่ทำให้พวกเขาไม่สนใจสัตว์อสูรทะเลที่มีระดับต่ำกว่าพวกเขาจึงเลือกสัตว์อสูรทะเลที่มีระดับเดียวกันหรือสัตวฺอสูรทะเลที่มีระดับสูงกว่าตัวเองเสมอเพื่อขัดเกลารากฐานให้พร้อมสำหรับการทะลวงระดับ

   วิธีที่ไผ่ใช้นี้ทุกคนรู้และสามารถทำได้เพียงแค่การจะใช้วิธีนี้คนผู้นั้นจะต้องมั่นใจว่าจะไม่ถูกสังหารก่อนที่จะได้ดึงศักยภาพของตัวเองออกมา เพราะถ้าไม่รู้ขีดความสามารถของตนเองแล้วเข้าไปสู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งเกินกำลังตัวเองไปมากอาจจะทำให้ถูกสังหารก่อนที่จะได้ขัดเกลารากฐานก็เป็นได้

   แต่ถ้าศัตรูอ่อนแอและไม่แข็งแกร่งมากพอการกระทำเช่นนี้ก็อาจจะไร้ความหมายเช่นกัน นั้นจึงเป็นเหตุผลที่คนส่วนใหญ่จะไม่ค่อยวิธีนี้ในการฝึกฝนเพราะวิธีนี้มีเอาไว้สำหรับอัจฉริยะและพวกบ้าการต่อสู้เท่านั้น คนส่วนใหญ่จะใช้วิธีการฝึกฝนและดูดซับหินพลังงานอย่างช้า ๆ เท่านั้น

   หลังจากความพยายามอย่างหนักครึ่งชั่วโมงต่อมาลูกแก้วพลังที่บริเวณหน้าอกของไผ่ได้เปลี่ยนเป็นสีทองอมม่วงอย่างสมบูรณ์

   ไผ่ลืมตาขึ้นช้า ๆ ด้วยรอยยิ้มพร้อมทั้งก้มมองร่างกายของตัวเองบาดแผลสาหัสทั้งหมดพื้นตัวอย่างรวดเร็ว บริเวณที่เกิดบาดแผลอยู่ดีดีมันเหมือนมีเส้นใยเล็ก ๆ ปรากฎขึ้นดึงบาดแผลมาเชื่อมติดกันจากนั้นบริเวณที่เกิดบาดแผลทั้งหมดก็หายไปอย่างสมบูรณ์เหมือนไม่เคยมีมาก่อน

   “ความเร็วในการฟื้นฟูเพิ่มขึ้นอีกแล้ว ยิ่งเราแข็งแกร่งขึ้นความสามารถในการฟื้นฟูของเราก็จะยิ่งรวดเร็วยิ่งขึ้น ถ้าเป็นแบบนี้ในอนาคตเราจะไม่เป็นอมตะเลยงั้นรึ”ไผ่เผยรอยยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ยิ่งร่างกายของเขามีความสามารถในการฟื้นฟูมากเท่าไหร่มันก็จะยิ่งรับประกันความปลอดภัยได้มากเท่านั้น

   ไผ่ที่กำลังหัวเราะอย่างมีความสุขอยู่นั้นไม่ได้สังเกตเห็นอาการตกใจของคนที่กำลังมองอยู่รอบ ๆ เลย

   “ความสามารถในการฟื้นฟูแบบนั้นมันอะไรกัน”

   “ข้าก็ไม่เคยเห็นความเร็วในการฟื้นฟูแบบนี้มาก่อนเช่นกัน มันจะต้องเกี่ยวกับทักษะอย่างแน่นอนและมันจะต้องเป็นทักษะที่สูงมากแน่ ๆ”

   “ข้าเคยเห็นคนที่มีทักษะการฟื้นฟูแบบนี้เช่นกันแต่มันก็ไม่ได้รวดเร็วเช่นนี้”

   “เจ้าคงจะหมายถึงคนจากสมาคมสิงห์สินะ”

   “ถูกต้อง แม้ว่าชายผู้คนจะมีการฟื้นฟูที่น่าเหลือเชื่อแต่มันก็ไม่ได้รวดเร็วเช่นนี้”

   แม้คนเหล่านี้จะพูดคุยกันเสียงเบาและไกลออกไปแต่ความสามารถในการมองและได้ยินของไผ่ก็พัฒนาขึ้นมากทำให้ได้ยินสิ่งที่พวกเขาคุยกันทุกคำแต่ไผ่เลือกที่จะไม่สนใจ

   “ยินดีกับนายน้อยที่ทะลวงระดับได้สำเร็จครับ/ค่ะ”เพชรกับพลอยพูดกับไผ่ด้วยรอยยิ้มยินดี

   “ขอบคุณมากครับ”ไผ่ตอบกลับด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองสนามรบด้านล่าง

   “พึ่งทะลวงระดับมาผมจำเป็นต้องปรับสมดุลพลัง ในขณะที่สัตว์อสูรทะเลยังไม่แข็งแกร่งเกินไปผมจะลงไปปรับสมดุลพลังสักหน่อย ส่วนพวกพี่ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นเพราะผมมีงานจะให้ทำ”ไผ่หันมาพูดกับเพชรและพลอยด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

   “เข้าใจแล้วครับนายน้อย”เพชรตอบกลับด้วยรอยยิ้มเช่นกัน เพราะเขารู้ว่าถ้านายน้อยของเขามีรอยยิ้มแบบนี้นั่นหมายถึงกำลังมีคนจะโชคร้าย

   ไผ่พยักหน้าเล็กน้อยกระโดนลงจากกำแพงแล้วพุ่งไปทางสัตว์อสูรทะเลระดับทองคำม่วงทันที

   หลังจากทะลวงระดับได้แล้วไผ่รู้สึกได้ว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งมากกว่าเดินหลายสิบเท่า ไผ่รู้สึกว่าสามารถบดขยี้ตัวเองก่อนหน้านี้ได้อย่างง่ายดาย

   เมื่อสัตว์อสูรทะเลระดับทองคำม่วงต้องเผชิญหน้ากับไผ่ในตอนนี้พวกมันไม่สามารถรับการโจมตีของไผ่ได้เกิดสามหมัดก่อนจะถูกไผ่ฆ่า

   ไผ่ใช้เวลาสู้กับสัตว์อสูรทะเลระดับทองคำม่วงไม่นานก่อนจะเปลี่ยนเปล่าหมายไปเป็นระดับเพชรและแน่นอนระดับเพชรนั้นแข็งแกร่งมาก ไผ่ไม่สามารถฆ่าพวกมันได้อย่างดายเหมือนกับระดับทองคำม่วงก่อนหน้านี้

   แต่หลังจากที่ไผ่คุ้นชินกับความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นของตัวเองไผ่ก็สามารถฆ่าสัตว์อสูรทะเลระดับเพชรได้ในที่สุด 

   “แม้จะอยู่ในระดับเพชรเหมือนกันแต่เจ้าพวกนี้อ่อนแอเกินไปถ้าเทียบกับเจ้านั่น ถ้าได้สู้กับเจ้านั่นอีกครั้งต่อให้ไม่สามารถสังหารเจ้านั่นได้แต่ก็พอที่เอาชนะมันได้แล้ว”ไผ่พึมพำออกมาหลังจากที่ฆ่าสัตว์อสูรทะเลระดับเพชรไปอีกตัว

   “รีบพานายน้อยกลับไป”ในขณะที่ไผ่กำลังจมอยู่กับความคิดเสียงของมงคลก็ดังขึ้นดึงสติไผ่กลับมา เมื่อไผ่มองไปที่ทะเลดวงตาของไผ่ถึงกับหดเล็กลงทันที เนื่องจากมีสัตว์อสูรทะเลระดับทับทิมและจันทรามากมายกำลังโถมเข้ามาหาเขา.