ในปราสาทตระกูลไซคอฟ ด้านในมีการตบแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์หรูหรา เครื่องใช้ ที่นำมาจากพระราชวังโบราณของ รัสเซีย เพราะตระกูลไซคอฟ นั้นมีความสัมพันธ์กับพรรคบอลโชวิค ตั้งแต่สมัย โค่นพระเจ้าซาร์ แห่งโซเวียต ทำให้พวกมันขนของมีค่ามาอยู่ที่ เมืองลาวเวียง เพื่อที่จะสร้างอาณาจักรไซคอฟ ให้ยิ่งใหญ่ เวลานี้ ไซคอฟ ออร์ก้า ได้จ้างนักฆ่า และทำการค้ายาเสพติดจากต้นทาง แล้วนำไปขายทั่วโลก โดยที่ไร่ปศุสัตว์แห่งนี้ ชั้นใต้ดินเป็นแหล่งผลิตยาที่รายใหญ่ที่สุดในโลกไปแล้ว แล้วเครือข่ายของมัน ยังมีการฟอกเงินไปทั่วโลก โดยการกว้านซื้อ อสังหาริมทรัพย์ และ กิจกาจต่างๆ มากมาย แล้วยังมีสายสัมพันธิ์แน่นปี้ก กับ ทั้งข้าราชการท้องถิ่น ไปจน นักการเมืองระดับชาติ
วันนี้ ผู้ว่าการรัฐเมืองลาวเวียง และ นายกเทศมนตรี และ พวกนักการเมืองท้องถิ่น ตำรวจชั้นผู้ใหญ่ และผู้น้อย มากันเต็มปราสาทไปหมด โดยที่แต่ละคน ล้วนแต่งตัวไปรเวทมากันทุกคน เพื่อมางานเลี้ยง เปิดปราสาทไซคอฟแห่งนี้
ส่วนห้องของ ไซคอฟ เชนโก้ บุตรคนเล็ก ได้จับเด็กสาววัย ไม่เกินสิบห้าปี มาทำการข่มขืนเรียงตัว ตามนิสัยซาดิสถ์ ของมัน สร้างความร้าวรานให้กับเด็กสาวชาวบ้านที่ถูกจับมายิ่งนัก
ในขณะที่งานเลี้ยงดำเนินไปนั้น จู่ๆ ก็มีเสียงดัง เปรี้ยง ๆ ! ลูกกระสุนสไนเปอร์ พุ่งเข้าเจาะ คนเฝ้าหอสูงสองคน หัวแบะตายคาที่ จากนั้นก็มีดังอีกเรื่อยๆ ป้อมปืนทั้งสิบจุด ถูกยิงพังระเนระนาด คนที่เฝ้าอยู่ หลบทับบ้างไม่ทันบ้าง แต่ถึงแม้หลบทัน ก็ถูกยิงทะลุผนังปูน เข้าหัวทุกคน เสียงปืนที่ดังกัมปนาทก้องฟ้า ทำให้แขกคนสำคัญ ทั้งหลายหาที่หลบกระสุนปืนกันวุ่นวายไปทั้งงาน ส่วนหยางเทียน นอกจากยิงเป้าหลักด้วยสไนเปอร์แล้ว ยังทำลายล้าง ด้วย อาร์พีจี พาดไหล่ ใส่ไปอีก นับสิบลูก
ผลปรากฏว่า บัดนี้ป้องปืน หอคอย ป้อมยาม ล้วนกลายเป็นเศษซาก ไม่เว้นแม้แต่รถยนต์ ของ คนที่เป็นทั้งนักการเมือง ข้าราชการทุกระดับ ต่างก็ ถูกหยางเทียนยิงทำลายล้างด้วย เอ็ม 60 ไปจนเกลี้ยงไม่มีเหลือ
ไม่มีใครกล้า เผยอหน้าออกมา กองกำลังทหารรับจ้าง ของ ตระกูลไซคอฟ ต่างหลบเข้าที่มั่น พอเตรียมจะออกมา ต่างก็โดนสไนเปอร์ ยิงใส่ ทำให้ไม่มีใครกล้าออกมา มีบางครั้ง ใช้วิธีวิ่งกระจายตัวพร้อมกับ สิบคน แต่ก็เจอ ปืนกลหนัก สาดใส่เข้ามา ร่างกายขาดกลาง ตายอนาถไปจนหมด
“ ซาก้า สั่งการให้ โดรนพิฆาต ออกปฏิบัติการ บินหาเป้าหมาย แล้วจัดการมันซะ”
ออร์ก้า ผู้เป็นพ่อ ตอนนี้ก็หลบอยูข้างใน สั่งการทางวิทยุ บอกลูกชายคนรองให้จัดการผู้บุกรุก
โดรนนับพันลำ พุ่งขึ้นท้องฟ้าบินกระจายไปทั่ว หยางเทียน นำเข็มปลิดวิญญาณออกมา ร้อยกว่าเล่ม แล้วจับพิกัดเป้าหมายพวกโดรนทั้งหมดเอาไว้ แล้วก็ปล่อยเข็มออกไปในทันที เช่นกัน ฟิ้ว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !! เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !! เสียงโดรนแต่ละลำระเบิดดังกัมปนาทก้องฟ้า ไม่นานก็ถูกทำลายลงไปจนหมด
หยางเทียนพบเป้าหมายที่คนสั่งการโดรน เลยใช้สไนเปอร์สอยเข้าไป เปรี้ยง !! ไซคอฟ ซาก้า ลูกคนกลางถูกระเบิดหัวตายไปเป็นศพแรก หยางเทียนยังสาดปืนกลเอ็ม 60 เข้าใส่ผนังกำแพงงานเลี้ยง กระสุนพุ่งเข้าใส่คนในงานที่มาร่วมงานเจาะหัวคนสำคัญแทบทั้งนั้น หยางเทียนยังกำหนดทิศทางกระสุน ให้ทำลายล้างเฉพาะ ผู้ชายทั้งหมด ส่วนสตรีที่อยู่ในงานล้วนอยู่รอดปลอดภัย ข้าราชการที่ฉัอฉล ล้มตายกลายเป็นซากศพเป็นจำนวนมาก ส่วนทหารรับจ้าง แม้จะอยู่แต่ในฐาน หยางเทียนก็ระดมยิง อาร์พีจี พาดไหล่ใส่เข้าไปไม่ยั้ง กองกำลังที่มีอยู่ห้าร้อยคน สำรวจล่าสุด เหลือเพียงไม่ถึงครึ่งแล้ว หยางเทียนเก็บอาวุธทั้งหมด แล้วนำปืนสั้นออกมาสองกระบอก
งานนี้ ต้องเก็บกวาดให้เกลี้ยง
หยางเทียนพุ่งเข้าไปในปราสาทไซคอฟ ที่บัดนี้เหลือแต่เพียงซาก ทั้งคนทั้งทหารต่างล้มตายกันเป็นเบือ หยางเทียนเข้าไป เจอทหารก็ไล่ยิงทิ้งไปทีละคน เป้าหมายต่อไปคือ เด็ดหัว ไซคอฟ เชนโก้ ที่สไนเปอร์ไม่สามารถยิงได้
หยางเทียนพุ่งตัวมาทางด้านหลัง พบว่า ที่พักของ ไซคอฟ เชนโก้ มีกองกำลังติดอาวุธ กว่า ห้าสิบคน หยางเทียน นำปืนกลเอ็ม 60 มาถือไว้ แล้วสาดกระสุนออกไป
เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!! ทหารที่เฝ้ายามตายกันจนหมด หยางเทียนวิ่งเข้าไป พบคนยิงสวนมา แต่หยางเทียนก็กลิ้งตัวไปกับพื้น ยิงปืนสั้นออกไป ทหารอีกห้าคน ถูกกระสุนเจาะหัวตายไปพร้อมกัน พบเจ้าเชนโก้ ยืนแก้ผ้า อยู่หลังหญิงสาวหลายคน พร้อมยังใช้ปืนจ่อเด็กสาวเป็นตัวประกัน
“ มึงเป็นใครกันวะ”
“ ยมบาลที่จะมาเอาชีวิตมึงยังไงเล่า” หยางเทียนลั่นไกทันที เปรี้ยง ! กระสุนเจาะเข้าหน้าผากของมันอย่างแม่นยำไม่ทันที่มันได้ ทำอะไรเลย
“ รีบหนีออกไปซะ ที่นี่จะถล่มอยู่แล้ว” หยางเทียนบอกกับหญิงสาวทุกคนที่รีบจัดไม่ใส่เสื้อผ้าหาผ้ามาปิดบังกายแล้ววิ่งออกไปทันที
หยางเทียนเคลื่อนกายเข้าไปในห้องโถง ที่บัดนี้ กลายเป็นเศษซากไปแล้ว คนก็นอนตายกันเกลื่อนไปหมด เหลือเพียง บอดี้การ์ด หลายคนที่คุ้มครองเจ้านายเอาไว้ ส่วนไซคอฟ ออร์ก้า กับ ลูกชายคนโตนั้นหาไม่เจอ
หยางเทียนไม่อยากเสียเวลา โยนระเบิดมือ ลงไปในห้องโถงอีก10 ลูก หากรอดออกมาได้ ก็ถือว่า ฟ้าให้โอกาสพวกมัน หยางเทียนกระโดดออกมาจากห้องโถงหลัก ตามมาด้วยเสียงระเบิดนับสิบ ตูม ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !! หยางเทียนไม่สนใจพวกมันอีก ตามกลิ่นของ หัวหน้าตระกูลไซคอฟ ที่กำลังเข้าไปในโกดังเก็บเครื่องบิน
หยางเทียนพุ่งตัวตามไปติดๆ ทหารรับจ้างมาเฟียนับร้อย คอยยิงคุ้มกันทำให้หยางเทียนต้อง นำปืนกลหนักออกมา แล้วไล่ยิงพวกมันจนล้มตาย ขาแขน เกลื่อนกลาดไปจนหมด ไซคอฟออร์ก้า กับ บุตรชายคนโต บอริส บัดนี้เข้ามาใน โกดังที่เก็บเครื่องบินแล้ว ทหารที่เหลือ ถูกสั่งให้เฝ้าหน้าโกดัง พวกมันสองคนพ่อลูก ขึ้นเฮลิคอบเตอร์ แล้วเปิดหลังคาโกดัง แล้วบินออกไปแล้ว
หยางเทียนสาดกระสุนใส่พวกคนร้ายที่เหลือจนตายเกลี้ยงไม่มีเหลือ แล้วเห็นเฮลิคอปเตอร์บินไปไกลลิบ จึงพุ่งตัวด้วยความเร็วที่สูงสุด ของมนุษย์ แล้วขึ้นไปยืนต้นไม้ แล้ว เอาสไนเปอร์ ออกมา แล้วกระโดดตัวลอยกลางอากาส ลั่นไกยิงออกไป ทันที เปรี้ยง ๆ ๆ !! กระสุนพุ่งไปสามนัด เจาะหัว พ่อลูก ไซคอฟ กับ นักบิน เฮลิปคอปเตอร์ พุ่งเข้าชนภูเขาที่สูงเด่น จนระเบิด แหลกรานไม่เหลือซาก
หยางเทียนเก็บอาวุธ แล้วกระโดดลงมา หวนกลับไปที่ปราสาทไซคอฟอีกครั้ง
พบว่า อาเปียวกับพวกชาวบ้านถือปืนยาวครบมือ มากันร้อยกว่าคน หมายมั่นว่าจะถล่ม พวกมาเฟียรัสเซีย ที่ทำตัวเป็นเจ้าพ่ออยู่ที่เมืองลาวเวียง แต่พอมาเห็นสภาพเช่นนี้ ได้แต่ยืนอ้าปากหวอ คิดว่า มีกองทหารของรัฐบาล มาถล่ม ไร่ปศุสัตว์ของมาเฟียตระกูลไซคอฟ จนราบเรียบ แถมยังมีศพของ ผู้การรัฐลาวเวียงนอนตายในกองอิฐเหล่านี้ด้วย รวมทั้งนักการเมืองระดับชาติ ระดับท้องถิ่น ก็ล้วนไม่มีใครรอดจากเหตุการณ์ในครั้งนี้
“ นี่มันเกิดอะไรขึ้น รัฐบาลส่งหน่วยคอมมานโดมาหรือยังไง?”
ผู้กองคำตันเอ่ยอย่างตกใจ แต่อาเปียว กับ ต้าสงได้แต่ยิ้มไม่พูด เพราะรู้อยู่แล้วว่าเป็นฝีมือใคร
หยางเทียนค่อยๆ เดินมาจากด้านหลัง ในสภาพไร้รอยขีดข่วน
“ อ้าว หยางเทียนเป็นไงบ้าง” ต้าสงเอ่ยถามแทนทุกคน
“ พอดีหลงทาง เพิ่งมาถึง” อาเปียวได้แต่เข้ามาตบไหล่เข้าใจ ต้าสงก็เช่นกันแต่คนอื่นไม่รู้เรื่อง เลยได้แต่ส่ายหัว
ณ สำนักงานปราบปรามยาเสพติด
“ อะไรนะ หยางเทียนกวาดล้างพวกมันตายเรียบ แล้วยัง ฆ่าผู้ว่าการรัฐ และ นายกเทศมนตรี ข้าราชการทั่วไปตายไปนับสิบ ไอ้เด็กคนนี้ร้ายกาจเกินไปแล้ว ทำไงละที่นี้ มีคนของทางการตายไปด้วย”
“ ผบ. น่าจะจัดการได้นะ เห็นหยางเทียนบอกว่า พวกมันมั่วสุมกันในปราสาทของตระกูลไซคอฟ ไม่ยิงก็ไม่ได้”
“ เข้าใจครับศิษย์พี่ ผมจะแจ้งท่านนายกไป ว่า เป็นพวกมันเกิดการขัดแย้งกัน เลยถูกสังหาร ส่วนข้าราชการพวกนั้น ดันไปมั่วสุมกับมาเฟียเอง เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้”
หยางเทียนที่กลับมานั่งต่อหน้า ผอ.เฉียนคง ยิ้มแป้นคล้ายกำลังรอของบางอย่างอยู่
“ นี่คือ หยกเดินทาง เธอไม่ได้รับอนุญาติให้เข้าไปในดินแดนเซียน แต่ที่หอคัมภีร์วิญญาณ เป็นมิติฝึกฝน ที่อยู่อีกมิติหนึ่ง ดังนั้นเพียงแค่มี หยกผ่านเข้าไป ก็จะสามารถเข้าไปฝึกฝนได้”
ผอ.ยื่นหยกสีเขียวให้หยางเทียน ไป 1 แท่ง
“ ครั้งนี้เธอมีสิทธิ์เข้าไปได้แค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้น ด้านในหอคัมภีร์มีอยู่สี่ชั้น ไม่ต้องขึ้นไปชั้นบน เพราะพลังของเธอมีแค่ พลังวิญญาณระดับ 6 เท่านั้น แล้วอีกอย่าง
ด้านในหอคัมภีร์ อาจมีการแย่งคัมภีร์ฝึกฝน หากใครสามารถเอาชนะอีกฝ่าย ก็จะได้ฝึกคัมภีร์วิชานั้นก่อน รายละเอียด เธอเข้าไปก็จะรู้เอง”
“ ผมเข้าไปได้เลยไหม”
“ ได้ซิ ก็แค่ถ่ายพลังวิญญาณเข้าไป หยกก็จะพาเธอเข้าไปใน หอคัมภีร์วิญญาณเอง”
หยางเทียนทำตามที่ผอ. เฉียนคงเอ่ยทันที ฟึบ ! ร่างของหยางเทียนก็หายวับไปต่อหน้าท่านผอ. ทันที
หยางเทียนมาปรากฏที่ในหอคัมภีร์วิญญาณ ซึ่งด้านใน มีคัมภีร์ที่ลอยอยู่ด้านหน้า เต็มไปหมด หยางเทียนไปยืนตรงกลาง มีเสาสี่เหลี่ยมแก้วผลึก อยู่สี่เสา
ทันใดนั้นเอง หนังสือมีปีกเหมือนนก บินมาตรงหน้าหยางเทียน มีดวงตาและ ปากเอ่ยว่า
“ สวัสดี หอคัมภีร์วิญญาณ ยินดีต้อนรับ”
“ หนังสือพูดได้”
“ ข้าคือผู้พิทักษ์คัมภีร์ ไม่ใช่หนังสือ”
“ ก็ได้ท่านผู้พิทักษ์คัมภีร์ บอกหน่อย ข้าจะเลือกคัมภีร์ ชั้นที่ 1 ได้อย่างไร”
“ เจ้าเด็กน้อย คงเป็นเด็กใหม่ นำมือไปสัมผัสกับ เสาผลึกต้นแรก มันจะขึ้นรายชื่อตำรา ทั้งหมดที่เหมาะกับเจ้าเอง”
“ ง่ายๆ ขนาดนั้นเชียว”
หยางเทียน ใช้มือสัมผัส เสาผลึกต้นแรก ก็ปรากฏหน้าคัมภีร์เลื่อนไปมา สุดท้ายมาหยุดที่ คัมภีร์เล่มหนึ่ง หน้าคัมภีร์เขียนว่า คัมภีร์พลังเท้าช้าง
“ โอ้ ไม่เอาดีกว่า แค่ชื่อ ก็เหมือนกับโรคเท้าช้างเลย”
หยางเทียนพยายามเปลี่ยน เป็นคัมภีร์วิชาเล่มอื่น แต่ว่า เสาผลึกกับไม่ยอมเปลี่ยนให้
“ ผู้พิทักษ์คัมภีร์ ข้าขอเปลี่ยนวิชาฝึก ข้าไม่อยากฝึกวิชาพลังเท้าช้าง”
“ ไม่ได้แล้ว หากว่า เสาผลึกกำหนดมาเองเช่นนี้ เจ้าต้องฝึกฝน มิเช่นนั้น ก็จะไม่ได้ฝึกฝนวิชาอะไรเลย”
“ อะไรกันนี่ มีเรื่องเช่นนี้ด้วย วิชาพลังเท้าช้างเนี่ยนะ” หยางเทียนส่ายหัว
“ มีคนคิดแย่งชิงกับ เจ้าด้วย ข้าจะส่งตัวเจ้าเข้าไปในห้องประลองคัมภีร์ หากเจ้าแพ้ ก็ไม่มีสิทธิ์ฝึกคัมภีร์เล่มนี้ แล้วรอเก็บคะแนนภารกิจ แล้วค่อยกลับมาใหม่”
แล้ว หนังสือมีปีก ก็สะบัดปีกใส่ร่างหยางเทียนมาอยู่บนเวทีแห่งหนึ่ง ด้านหน้ามี แท่นวางคัมภีร์พลังเท้าช้างเอาไว้
“ กติกาการแข่งขันแย่งคัมภีร์ หากผู้ใดทำให้ ฝ่ายตรงข้าม ล่วงเวทีไปได้ ก็ชนะ
ฝ่ายตรงข้ามยอมแพ้ ก็จะชนะ หากว่าถูกฆ่าตาย หรือ ตกจากเวที ก็จะถูกส่งตัวกลับไปในสถานที่เดิม ที่เข้ามา”
หยางเทียนเข้ามาแล้วไม่ยอมเสียเที่ยวเปล่าแน่ ไม่ว่าเป็นคัมภีร์ยุทธ์อะไร ต้องเอาไว้ก่อน แล้วด้านหน้า ก็มีชายหนุ่ม วัย 24 ปี ปรากฏขึ้น ใส่ชุดสีทอง มีมงกุฏครอบหัวด้วย ท่าทางเป็นผู้สูงศักดิ์
“ องค์ชายฮั่วซาน กับ หยางเทียน ต้องการแย่งชิงคัมภีร์พลังเท้าช้างพร้อมกัน
ดังนั้น พวกเจ้าทั้งสองคน ต้องต่อสู้กัน ตามกติกา ผู้ใดชนะก็ได้คัมภีร์ไปครอบครอง” เสียง ของผู้พิทักษ์คัมภีร์ประกาศออกมา
“ พวกแดนมนุษย์?”
“ แล้วองค์ชาย มาจากไหนกันเล่า?”
“ คนจากแดนเซียนศักดิ์สิทธิ์ อย่างข้าไม่อยากเสวนา กับคนชั้นต่ำอย่างเจ้า”
องค์ชายฮั่วซาน เอ่ยจบก็ วาร์ปเข้าหาหยางเทียนอย่างรวดเร็ว หมัดขององค์ชายฮั่วซาน ฉีกอากาศมา ที่ใบหน้าหยางเทียน เต็มแรง ตูม ! จนเซถลาไปหลายก้าว หยางเทียนหลบไม่พ้น แม้ว่าจะรู้ว่ามาจุดไหน
“ อะไรวะ ทำไมเร็วอย่างนี้”
“ ยังไม่ร่วงอีกหรือนี่ ไม่เลว ข้าจะปรับเลเวลขึ้นก็แล้วกัน”
คราวนี้ ร่างขององค์ชาย ฮั่วซาน เคลื่อนไหว ซ้ายขวา แวบไปแวบมา หยางเทียนมองจนตาลายไปหมด เลยใช้สัมผัส จับพิกัดร่าง แต่พอจับได้ ก็โดนเข้าไปอีกชุดใหญ่ทั้งหมัด และเท้า จนต้องไปกองกับพื้น แม้จะใช้พลังไทเก๊ก เพื่อย้อนพลังออกไป แต่หาได้ทันไม่ พลังที่อัดเข้ามากระแทกจนร่างกายไม่สามารถผลักดันออกได้ทัน จึงกลายเป็นกระสอบทราย ฝ่ายเดียว
หยางเทียนกองไปกับพื้น แขนซ้ายถึงกับหัก ไม่สามารถยกขึ้นได้ แล้วมองหน้าองค์ชาย ฮั่วซาน นิ่งสนิท
“ ยอมแพ้ แล้วกระโดดลงเวทีไปซะ”
“ ฝันไปเถอะ ลูกผู้ชายไม่มีการยอมแพ้ กันง่ายๆ แบนนั้นหรอกเว้ย”
หยางเทียนพูดจบ ก็ถูกมือขวาของ องค์ชายวาร์ปเข้ามาบีบที่ลำคอเอาไว้
“ งั้นแกก็ตายไปซะ”
หยางเทียนใช้แรงอึดครั้งสุดท้าย ปล่อยปืนกลหนักเอ็ม 60 ออกมาในมือขวา แล้วใข้ลำตัวรัดเอาไว้จนแน่น แล้วลั่นไกปืนออกไปเป็นชุด เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!
กระสุนปืนพุ่งเข้าหน้าอก แบบเผาขน จนองค์ชายฮั่วซานต้องปล่อยมือ แล้วกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว แต่ไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย
“ ใช้อาวุธ อย่างนั้นรึ?”
องค์ชายฮั่วซาน ดึงกระบี่ของตนออกมาบ้าง แต่หยางเทียนถึงแม้ตกใจที่ขนาดปืนกลเอ็ม 60 ยังยิงมันไม่ทะลุเลย แต่ก็ไม่ลนลาน ยิงใส่ร่างขององค์ชายฮั่วซานอีกชุด เปรี้ยง ๆ ๆ ๆๆ ๆ ครั้งนี้ เป้าหมายคือ จุดยุทธศาสตร์ ทำให้องค์ชายสามถึงกับต้องทิ้งกระบี่ แล้วใช้มือกุม เป้าของตน ใบหน้าเขียวคล้ำ ด้วยความจุก
“ ไอ้…ขี้โกง”
“ ขี้โกงตรงไหน กติกาไม่ได้ห้ามไว้นี่”
หยางเทียนยิงกระหน่ำเข้าจุดอ่อน อย่างไม่สนใจ และทุกจุด ก็เน้นไปที่เป้าของ องค์ชายฮั่วซาน ทุกนัด โดนเข้าไปแบบนี้ องค์ชายฮั่วซาน กระเด็นถอยหลังไปกลิ้งไปกลิ้งมา สุดท้าย คุกเข่ากับพื้น หน้าเขียวคล้ำ จนดำสนิท หยางเทียนเลยโยนระเบิดมือไปอีกสามลูก ตูม ๆ ๆ !! ร่างขององค์ชายฮั่วซานหายไปจากเวทีทันที
“ เฮอะ นึกว่าจะแน่”
ร่างของ องค์ชายฮั่วซาน กลับไปปรากฏที่แดนเซียนศักดิ์สิทธิ์ ในสภาพตัวดำเมี่ยม เสื้อผ้าขาดวิ่น หมดสภาพองค์ชายผู้สูงศักดิ์ คุกเข่าคลำเป้าตนเองด้วยความจุก
“ หยางเทียน แกต้องตาย.....” องค์ชายฮั่วซาน คำรามออกมา อย่างยากลำบาก........