ตอนที่ 22 สาร์นเข้าร่วมการประลอง
อ้วกกก
โลหิตกองโตพุ่งพรวดออกมาจากเด็กสาวปริศนาดั่งน้ำป่าทะลักพลันอาบทุ่งหญ้าตรงหน้ากลายเป็ทะเลโลหิต สองมือน้อยๆกุมบริเวณปากของตนตามสัญชาตญาณ หยดเืยังคงไหลซึมออกมาอาบฝ่ามือที่ขาวราวหิมะทั้งสองดั่งถูกโรคร้ายทำลาย สองนัยเนตรต่างหดรีดลงด้วยความวิตก เธอทราบถึงผลกระทบนี้เป็อย่างดีเนื่องจากการฝืนใช้มหาเวทย์ติดต่อกันถึง 7บทซึ่งตามจริงแล้ว มันไม่สามารถกระทำได้โดยง่ายเว้นแต่มันผู้นั้นจะมีบ่อกักเก็บพลังเวทย์ที่มากมหาศาลแต่ทว่า สาวน้อยปริศนาคนนี้กลับใช้เทคนิคพิเศษจากยุคแห่งทวยเทพเป็ทักษะที่มีนามว่า
"ยืมพลังทั่วโลกา" นับเป็หนึ่งในทักษะั้แ่โบราณกาลที่ปัจจุบันได้หายสาบสูญไปแล้วกระทั่งเหล่าผู้คนที่รับรู้ถึงความสามารถของทักษะนี้ก็แทบจะไม่มีนอกจากมันคนนั้นจะเป็ตาเฒ่าหมื่นปีหรือเป็บุคคลที่โชคดีที่ได้อ่านคำภีร์จากโบราณกาล
เป็ทักษะที่จะยืมพลังเวทย์ทั่วทุกสารทิศแต่ข้อเสียสุดใหญ่หลวงของมันคือ "ยิ่งยืมไปมากเพียงใดยิ่งมีผลสะท้อนกลับมากเท่านั้น" ซึ่งตอนนี้ลาซิเฟียมีความสามารถในการร่ายบทมหาเวทย์ได้แค่สองบท ทว่า นางกลับร่ายออกมาถึงเจ็ดบท!! ผลกระทบที่ได้รับในยามนี้ถึงขั้นปางตายราวกับเกิดะเิขึ้นจากภายในเหมือนร่างกายจะแตกออกเป็เสี่ยงๆ
การต่อสู้ระหว่างอสูรกายทั้งสองพลันสิ้นสุดแต่ทว่าเหล่าผู้ปกป้องยังคงวิ่งต่อไปอย่างไม่ลดละ ความหวาดกลัวครอบงำจิตใจจนไม่หาญกล้าพอจะมองกลับไปทิศนั้นอีกราวกับมดปลวกต่อหน้าเทพปีศาจอย่างไรอย่างนั้นกระทั่งผู้แข็งแกร่งอย่างเหล่าป้อมปราการสุดท้ายยังทิ้งศักดิ์ศรีของตนไปเพื่อหนีเอาชีวิตรอด ทว่า โรโฮที่กำลังวิ่งอยู่พลันหยุดชะงักงันและหันตัวกลับมาร้อยแปดสิบองศา เขาเร่งรีบวิ่งไปหาผู้มีพระคุณสุดแรงเกิด
ฝ่าเท้าเริ่มเหยียบย่ำเข้ามาใกล้ท่ามกลางบริเวณที่กลายเป็สีดำสนิทพลางความร้อนอุ่นๆที่แผ่ซ่านออกมา ชุดเกราะเหล็กเริ่มจะเป็อุปสรรคแทนที่จะช่วยเกื้อหนุน โรโฮถอดชุดเกราะเหล็กทั้งตัวออกอย่างรวดเร็วปรากฏเป็ชุดบ้านสบายๆภายใต้ชุดเกราะนั้นก่อนเสียงฝ่าเท้าที่กำลังวิ่งจะหยุดลง ปากพลางเผยอออกก่อนกล่าว
"เ้าหนู!!?...เป็อะไรมากหรือไม่?" โรโฮพุ่งเข้ามาด้วยความลนลาน
"ยะ...อย่า...อย่าเข้ามา" น้ำเสียงของลาซิเฟียแ่เบาเสียแทบไม่ได้ยินถ้าไม่ตั้งใจฟังละก็เพียงสายลมพัดผ่านก็กลบเสียงของเธอได้แล้ว
โรโฮสังเกตลาซิเฟียอย่างละเอียดถี่ถ้วนพลันถึงกับเ็ปร้าวภายในจิตใจดั่งถูกมีดนับล้านทิ่มแทง ฝ่ามือพลางสั่นอย่างตื่นตระหนกและหัวใจที่เต้นถี่ระรัว เหงื่อเริ่มอาบชุ่มฝ่ามือทั้งสองเขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่รู้จะกระทำสิ่งใดดี ทว่า ชายวัยกลางคนที่แทบจะหมดสมรรถภาพทางเพศไปแล้วนั้น ่ล่างกลับค่อยๆตั้งขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น ลาซิเฟียอยู่ในสถานะที่ไม่อาจกระทำสิ่งใดได้เธอตกอยู่ในกำมือของโรโฮอย่างมิอาจขัดขืน ปีศาจภายในจิตใจกลับปลุกปั่นให้เขากระทำในสิ่งที่บุรุษทั่วหล้าต่างปรารถนา ลมหายใจเริ่มติดขัดพลางแววตาที่แสดงความหื่นกระหายอย่างเปิดเผย ชายวัยกลางคนผู้นี้เริ่มจะคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว...
ฉึก...!
โรโฮตัดสินใจจับมีดสั้นที่ผูกติดไว้ข้างเอวละแทงลงไปที่ฝ่าเท้าเพื่อเรียกคืนสติ ภาพตรงหน้าชวนให้เขากลายเป็บ้าเลยจริงๆ ผิวพรรณที่เนียนละเอียดและขาวผ่องดุจหิมะชวนให้หลงใหลปานสะกดิญญา โรโฮผู้โชกโชนไปด้วยประสบการณ์จากเหล่าอิสตรียังต้องกลืนน้ำลายคำโตทั้งที่เด็กสาวตรงหน้าอยู่มีอายุเพียงสิบห้าสิบหกปีเท่านั้น ทว่า เธอกลับรีดเค้นความเป็สัญชาตญาณของเหล่าบุรุษเพศออกมาได้อย่างง่ายดายหากเขาครุ่นคิดถึงมีดสั้นข้างเอวไม่ทันแล้วละก็ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างกับเธอ
ทั่วร่างของอิสตรีน้อยปรากฏเป็เส้นเืปูนโปด แววตาที่ใสกระจ่างดั่งอัญมณีอันล้ำค่าแปรเปลี่ยนเป็ขุ่นมัวและแดงก่ำ หยาดเืสีแดงเริ่มไหลออกมาจากั์ตาทั้งสองอย่างช้าๆ ฝ่ามือที่กุมบริเวณปากเอาไว้เริ่มคลายออก ลาซิเฟียตัดสินใจจะบีบแขนทั้งสองข้างของตนแทนก่อนโลหิตจะเริ่มไหลออกมาจากริมฝีปากสีแดงอมชมพูเป็ทางยาว เธอกัดริมฝีปากตัวเองจนเป็แผลเหวอะหวะ ภาพตรงหน้าทำให้โรโฮรู้สึกสงสารจับใจในขณะเดียวกันก็รู้สึกราวกับความงดงามของโลกใบนี้กำลังถูกทำลาย มันช่างเ็ปดวงใจเหลือเกิน
"สะ..สาวน้อย...ข้าจะช่วยเ้าได้อย่างไรบ้าง" ถึงถ้อยคำจะสั้นแต่ทว่าโรโฮกลับใช้เวลาอยู่นานกว่าจะพูดจนเสร็จ
แม้ลาซิเฟียจะไม่ขยับปากแต่เสียงสายหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูของโรโฮดังชัดเจน "ข้าจะเป็อย่างนี้ไปอีกครึ่งชั่วโมง"
.
.
.
.
ณ ราชอาณาจักรทั้งสี่...ณ ราชอาณาจักรวินเทอร์เฟีย...ณ พระราชวัง
ยามเพลาพระอาทิตย์ขึ้นสู่นภาตรงกลางเหนือศีรษะ ห้องบัลลังก์ที่ใหญ่โอฬารกับไม่มีใครคนใดยืนอยู่ ณ ที่แห่งนั้นเลยสักคนเว้นแต่เด็กหนุ่มคนหนึ่ง ท่าทางที่หยิ่งทะนงราวกับาายิ่งทำให้เขาดูสูงส่งผิดแปลกจาก่อายุที่ควรจะเป็ พลังอำนาจนั้นพลุ่งพล่านออกมาจนทำให้ผู้คนทั่วบริเวณพระราชวังรู้สึกหวั่นเกรงและเคารพเทิดทูนประหนึ่งจ้าวชีวิต แววตาอันคมกริบทอดมองสนามหญ้าข้างนอกอย่างไร้ชีวาก่อนแสงแดดสุดร้อนระอุจะสลายหายไปพลางเงามืดที่กลืนกินแสงแดดจนมิดสนิท ถึงเงาร่างนั้นจะบดบังแสงตะวันหากแต่ยังคงดูออกว่าเป็ยามเช้า
สายลมรุนแรงพัดผ่านบริเวณโดยรอบต้นไม้พลันโยกเยกจวนจะหักโค่นลงมา เหล่าผู้คนภายในบริเวณพระราชวังต่างหาที่ยึดจับและจับมันไว้สุดชีวิตก่อนเรือนร่างสองสายจะตกลงมาจากฟากฟ้า
ตรุบ ตรุบ
ผ้าอาภรณ์สีแดงพริ้วไหวตามสายลมพลางเผ้าผมสีดำสนิทพริ้วไหวดั่งธงโบกสะบัดแม้ข้างกายของบูลเบลจะมีอสูรกายร่างั์สุดโดดเด่นแต่มันไม่สามารถบดบัดรัศมีความงดงามของเด็กสาวได้เลยซึ่งอสูรกายในตอนนี้กลับมีสภาพย่ำแย่เป็อันมากกระดูกนั้นเริ่มแตกร้าวขยายเป็วงกว้างตามจุดต่างๆผิดจากสมญานามร่างกายคงกระพัน กาติรัสที่เห็นดังนั้นพลันอึกอึ้งด้วยความตื่นตะลึงงัน เผ่าพันธุ์อันเดดที่เขารู้จักนั้นมีร่างกายที่แข็งแกร่งจนน่าขนลุกจนถูกเรียกว่าเผ่าพันธุ์ต้องห้ามเลยด้วยซ้ำ ไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าพลังอันใดกันสามารถกระทำให้มือขวาของเขากลายเป็สภาพแบบนี้
กาติรัสพลันเร่งรีบออกไปกลางสนามหญ้าอย่างฉับไวกระนั้นเขายังคงความสุขุมประดุจจอมวางแผน เื่เหล่านี้อยู่เหนือการคำนวณเป็อันมากไหนจะราชันทรราชไหนจะาาอัสนีและไหนจะเหตุการณ์ตรงหน้านี้อีก!!
แม้กาติรัสจะโชกโชนไปด้วยประสบการณ์การสู้รบแต่เมืื่อได้เห็นภาพตรงหน้าก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวขึ้นอย่างตื่นใ "กะ...เกิดอะไรขึ้น!!"
บูลเบลกลับนิ่งเงียบเธอก็ไม่ค่อยรู้เื่ที่เกิดขึ้นมากนักถึงกระนั้นภายในฝ่ามืออันบอบบางทั้งสองต่างถือศีรษะของเหล่าผู้บัญชาการแห่งเซอร์วอสไว้ในกำมือแต่กลับไม่มีโลหิตอยู่เลยสักนิด ร่างกายของเธอสะอาดหมดจดนับว่าเป็ผลงานชิ้นแรกซึ่งบูลเบลไม่ได้ทำให้กาติรัสผิดหวังเลยสักนิด เด็กหนุ่มกวาดตามองลูซิเฟอร์ด้วยใบหน้าฉงนสับสนแต่กลับแฝงไปด้วยความสูงศักดิ์อย่างที่าาส่วนใหญ่ควรจะเป็
"ขะ...ข้าทำภารกิจผิดพลาดขอรับ...ไม่อาจยึดครองราชอาณาจักรเซอร์วอสได้"
ใบหน้ากลายเป็ขึงขังและคิ้วพลันขมวดเป็ปม "เล่าให้ละเอียด"
ถึงกาติรัสจะไม่เค้นด้วยแรงกดดันสุดทรงอำนาจแต่ลูซิเฟอร์ก็คิดจะเล่าเื่ที่เกิดขึ้นทั้งหมดอยู่ดี
"ข้าสามารถสังหารสิ่งที่มันเรียกกันว่า "ปราการสุดท้ายแห่งราชอาณาจักรเซอร์วอส" และ "องค์จักรพรรดิแห่งราชอาณาจักรเซอร์วอส" ได้สำเร็จแต่ทว่าหลังจากนั้นไม่นานเด็กสาวคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมดาบเพลิงขนาดั์สูงราวยี่สิบสามสิบเมตร เวทมนตร์แต่ละอย่างของมันนั้นเป็รองทัณฑ์์แค่เพียงเส้นผมกั้นเอาไว้ มันสามารถร่ายบทมหาเวทย์เจ็ดบทซึ่งสามารถร่ายติดกันได้ถึงสี่บท ตัวข้านั้นได้รับความพ่ายแพ้โดยสมบูรณ์แต่กระทั่งัทมิฬก็ไม่อาจปักใจได้ว่าจะเอาชนะมันได้" ลูซิเฟอร์อธิบาย
"เด็กสาวปริศนา?!!!" กาติรัสตื่นตะลึงก่อนกล่าวต่อ "เธอชื่ออะไรมาจากตระกูลใดกัน"
"ลาซิเฟีย จ้าวเวลาปรมันต์ขอรับ...เธอมีเลเวลเพียงสามพันเศษๆและค่าสถานะที่สูงเพียงหนึ่งแสนต้นๆ ทว่า เวทมนตร์แต่ละอย่างนั้น..."
กาติรัสทำท่าทางครุ่นคิดคิ้วพลันขมวดเข้าหากันก่อนกล่าวขัด "พอแล้ว" เขาหันมองบูลเบลด้วยความชื่นชมก่อนกล่าว "ทำได้ดีสำหรับประสบการณ์รบครั้งแรก" ใบหน้ายกรอยยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจเื่ราวเหล่านี้เริ่มเกินสิ่งที่คาดการณ์ไว้มากเกินไปแล้ว หรือบางทีเขาควรจะค่อยๆเก็บข้อมูลและเติบโตขึ้นเรื่อยๆจนกว่าจะถึงจุดสูงสุดแห่งโลกต้นกำเนิด การต่อสู้อย่างเปิดเผยแบบนี้อาจจะอันตรายเกินว่าที่คิดก็เป็ได้
"เ้ารู้ไหมว่าเธอเป็ใครหรือที่มาของตระกูลจ้าวเวลาปรมันต์?...ชื่อนั้นดูสูงส่งและทรงพลังมากเลย" บูลเบลกล่าวด้วยเสียงใส
"ข้าไม่รู้หรอก" กาติรัสกล่าวอย่างหนักแน่นพลางครุ่นคิดบางสิ่ง
จ้าวเวลาปรมันต์หรือว่าจะเป็ตระกูลั้แ่ยุคโบราณกาล ชื่อนี้คุ้นหูเสียจริงๆ ใช่หนึ่งในสามตระกูลใหญ่แห่งโลกต้นกำเนิดั้แ่ยุคโบราณกาลหรือไม่กัน?หนึ่งในสามตระกูลที่ไม่จำกัดเผ่าพันธุ์ของคนภายในตระกูล...เอิ่ม....เป็ผู้เกิดใหม่งั้นรึ!? แต่การใช้เวทมนตร์กลับมาเกิดใหม่มัน.... กาติรัสจมลงสู่ภวังค์แห่งความคิด
ผู้คนโดยรอบต่างนิ่งค้างตามเขาไปโดยปริยายราวกับต้องมนต์สะกดก่อนเสียงสุดน่าพรั่นพรึงจะดังขึ้น
"นายท่าน"
น้ำเสียงสุดใหญ่โตและทรงพลังพลันขัดจังหวะความคิดของกาติรัสให้ตื่นได้สติก่อนจะสังเกตเห็นัทมิฬราวกับูเาขนาดย่อมๆ ปากอันใหญ่โอฬารอ้าออกพลางกล่าว "โปรดส่งข้ากลับสู่ดินแดนอนันตกาล..."
กาติรัสพลันออกคำสั่งอย่างไม่ลังเล "ส่งัทมิฬกลับไป"
วิ้ง วิ้ง วิ้ง
ัทมิฬที่มีร่างใหญ่เทียมูเาพลันหายวับไปกับตา ไม่ใช่ว่ากาติรัสไม่ได้ครุ่นคิดสิ่งใดทุกสิ่งที่เขากระทำล้วนผ่านกระบวนการคิดมาแล้วทั้งสิ้นแค่เพียงมองผ่านๆก็สามารถเห็นหน้าท้องของัทมิฬที่เป็รอยข่วนถึงห้าเส้น เ้าของรอยข่วนนั้นสามารถสร้างาแให้กับร่างกายของั!!! มันไม่ใช่เื่น่าตลกหรือน่าชื่นชมเลยสักนิด าแนี้พลันสร้างความหวาดผวาให้พวกเขาทั้งหมด!!
"ลาซิเฟีย!?...ชื่อนี้มิอาจปล่อยผ่านไปได้!!"
ก่อนกาติรัสเริ่มััได้ถึงพลังบางอย่างที่กำลังใกล้เข้ามาด้วยความเร็วสูงเขารีบออกคำสั่งทันที "ส่งลูซิเฟอร์กลับไป"
วิ้ง วิ้ง วิ้ง...
เพียงสามลมหายใจลูซิเฟอร์ที่ไม่รู้อิโน่อิเน่ก็ถูกส่งกลับเข้าสู่ดินแดนอนันตกาลอย่างงุนงง
แสงแดดพลันสาดส่องลงมาได้ตามปกติก่อนจะปรากฏบางสิ่งบนท้องนภาที่กระจ่างใสไร้หมู่เมฆ ปรากฏเป็เงาร่างรูปหนึ่งเหยียบอยู่บนนกั์ระยะห่างระหว่างพวกเขาเริ่มลดลงเรื่อยๆ ก่อนนกั์ที่ใหญ่ราวเจ็ดแปดเมตรจะปรากฏอยู่เหนือศีรษะราชินีเพียงหนึ่งเดียวแห่งราชอาณาจักรวินเทอร์เฟีย ข่าวเื่การแต่งตั้งราชินีแห่งราชอาณาจักรวินเทอร์เฟียนั้นได้ส่งไปถึงเหล่าสหภาพหกแผ่นดินและผู้คนจะเหล่าสี่แดนเทพมนุษย์ หากนี้ไม่นับว่าเป็ราชอาณาจักรที่าาอัสนีเคยอาศัยอยู่แล้วละก็พวกเขาไม่แม้แต่จะชายตามองพวกมัน!! พวกมันล้วนไม่ต่างไปจากมดปลวกเลยสักนิด
เผ้าผมสีขาวโพลนและแววตาที่จวนจะปิดบุคคลผู้นี้ดูราวกับตาเฒ่าอายุมาก อายุอาจแตะสามร้อยสี่ร้อยปี รอยย่นต่างๆเป็ลักษณะที่สามารถบ่งบอกได้อย่างดี ท่ามกลางแสงอาทิตย์ผ้าอาภรณ์สีเขียวประดับอัญมณีกำลังส่องแสงทอประกายประดุจดวงดารา ภายในกำมือที่ดูอบอุ่นข้างนั้นปรากฏเป็กระดาษม้วนหนึ่งไม่อาจคาดการณ์การกระทำหรือความคิดของชายชราผู้นี้ได้เลย ทว่า มันล้วนไม่ยากเกินความสามารถของกาติรัส
"ข้าเป็ผู้ส่งสาส์นจากมหาแผ่นดินหรือที่พวกเ้าเรียกกันว่า "สหภาพหกแผ่นดิน" ข้านำสาส์นและจดหมายรับเชิญมาให้"
ในทุกๆปี สหภาพหกแผ่นดินจะส่งคำเชิญให้ทั่วทั้งสี่ราชอาณาจักรแต่ดูเหมือนครานี้จะเกิดสิ่งพิเศษขึ้น
"กำหนดการงานประลองถูกเลื่อนให้เกิดขึ้นเร็วขึ้นพวกเราจะเริ่มงานประลองในอีกสามวันข้างหน้า!...และการประลองในครั้งนี้สามารถส่งตัวแทนได้อย่างไม่จำกัดเนื่องจากครั้งนี้เหล่าปรมจารย์ของสภาผู้าุโแห่งสี่แดนเทพมนุษย์จะมาคัดตัวผู้ผ่านคุณสมบัติเข้าสู่สถาบันเทพมนุษย์แต่ละแห่งโดยชอบธรรม!!...พวกเขาเร่งรีบจะปั้นเหล่าผู้แข็งแกร่งให้รวดเร็วที่สุด" ผู้ส่งสาส์นอธิบายด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว
!!!!!!!
"การประลองถูกเลื่อนให้เร็วขึ้น!?...ไหนจะปรมาจารย์จากเหล่าสภาผู้าุโแห่งสี่แดนเทพมนุษย์อีก!!!...นะ..นี่...นี่มันเกิดเื่บ้าอะไรขึ้นกัน!!!!" บูลเบละโสุดเสียง เธอรับรู้ถึงความสามารถของเหล่าสภาผู้าุโแห่งสีแดนเทพมนุษย์เป็อย่างดีและปรมาจารย์คือจุดสูงสุดของเหล่าสภาผู้าุโแห่งสี่แดนเทพมนุษย์!! เฮนโรวมักจะเล่าให้เด็กสาวอย่างเธอฟังบ่อยๆ ว่าตาแก่พวกนั้นมันมีนิสัยที่น่าเบื่อและความทะเยอทะยานที่น่ากลัวจนไม่สนผิดชอบชั่วดีของพวกมันทำให้เขารู้สึกขยะแขยง
...สเตตัสปัจจุบัน...
ชื่อ:กาติรัส อันเดลัส(เพศชาย) อายุ:15ปี เผ่าพันธุ์:มนุษย์กึ่งอันเดด อายุขัยโดยธรรมชาติ:อนันต์
เลเวล:4,980 พลังกาย:55,952 พลังเวทย์:603,568
1K
