ฉันนี่แหละ...ด็อกเตอร์ในต่างโลก

“ท่านพี่แคทเทอรีนขอรับ ดูท่านพี่รีออนสิขอรับ โหดร้ายกับข้ามาเลย ท่านพี่เขาคิดราคากับน้องชายที่สุดแสนจะน่ารักคนนี้ถึง 120 กว่าล้านเหรียญทอง แค่สิบล้านเหรียญทองข้าก็ไม่มีปัญญาจะจ่ายแล้ว อย่าว่าแต่สิบล้านเลย แม้แต่ล้านเดียวข้าก็ยังมีไม่ถึง ท่านพี่รีออนใจร้ายที่สุดเลย.. ท่านพี่แคทเทอรีนต้องช่วยข้านะขอรับ..” ออทาร์รับบทเป็นเด็กน้อยขี้ฟ้อง หลังออกจากห้องสมบัติหลังร้านแล้ว เขาก็ออกมาฟ้องกับแคทเทอรีนในทันที แคทเทอรีนที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มออกมาให้กับน้องชายของว่าที่สามีก่อนจะอธิบาย“ปกติน่ะเจ้าค่ะ พระองค์ต้องเข้าใจว่าเพียงแค่แหวนที่เป็นเครื่องประดับชิ้นที่เล็กที่สุด แต่กลับมีคุณสมบัติในการป้องกันได้ แม้จะอยู่ในระดับต่ำที่สุดก็ตาม ทางโรงประมูลต่างๆก็เริ่มการประมูลกันที่หลักแสนเหรียญทองกันแล้ว อัญมณีธาตุนั้น นอกจากจะหาได้ยากแล้ว มันยังมีราคาที่สูง ประกอบกับความเสี่ยงของช่างที่ทำออกมาอีก ในบางครั้งล้มเหลวจนสูญเสียอัญมณีชิ้นนั้นไป จากสถิติแล้ว มันมีโอกาสสำเร็จเพียงแค่ 30 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น ดังนั้นราคานี้ ข้าไม่คิดแปลกใจอะไรเท่าไรเจ้าค่ะ..”แคทเทอรีนกล่าวตามหลักเหตุผล ถ้าเป็นปกติไม่มีเครื่องช่วยเหมือนกับท่านพี่ของเธอแล้วล่ะก็ มันเป็นอะไรที่ยากมากจริงๆ อัญมณีเดี๋ยวนี้ใช่ว่าจะหากันได้ง่ายๆ กว่าจะออกมาสักก้อนสองก้อนจะต้องรอนานเป็นเดือนหรือเป็นปีเลยก็มี นอกจากนี้ราคาของพวกมันเพียงขนาดเท่ากำปั้นก็มีราคาหลายแสนเหรียญทองเข้าไปแล้ว การได้มาของมันนับว่ายากเย็นแสนเข็ญแล้ว การทำมันให้มีประสิทธิภาพทั้งในด้านการใช้งาน และการคงทนคงสภาพนั้นยากกว่าหลายเท่าตัวนัก ไม่ใช่ว่ามีอัญมณีแล้วจะใช้มันได้เลย ยังต้องหาช่างฝีมือที่ตัวเองเชื่อมั่นให้ทำอีกด้วย “ถ้าเข้าใจอย่างนั้นก็ไปหาเงินมาซะสิ ..ที่ข้าให้แหวนนั้นไปมันก็ดีมากแค่ไหนแล้วเจ้ารู้ตัวหรือเปล่า เห้อ.. แหวนนั้นราคาต่ำๆที่ข้าควรจะขายก็ 20 ล้านเหรียญทองแล้วมั้ง.. ยังมาหาว่าข้าใจร้ายกับเจ้าอีกหรือยังไง ..” รีออนที่นิ่งมานานก็เอ่ยขึ้นมาตอบโต้กับน้องชายตัวเองบ้างว่าเขานั้นสูญเสียไปมากเท่าไรแล้วสำหรับคนที่เขาคิดว่าเป็นครอบครัว“..น้องว่าแล้วว่าท่านพี่ต้องใจดีกับน้องมากแน่ๆ .. แต่น้องก็ยังอยากจะขอซื้อมันในจำนวนที่มากอยู่ดี น้องต้องการมันจริงๆนะ ท่านพี่พอจะให้น้องชายสุดหล่อคนนี้กู้ยืมสินค้าก่อนได้หรือไม่..” ออทาร์ทำตากลมโตใส่พร้อมกับกะพริบน้อยๆของเขาหลายครั้งอย่างน่าหมั่นไส้ แต่รีออนกลับไม่ได้สนใจปฏิกิริยานั้นของออทาร์เลย แต่เหมือนมีบางอย่างทำให้เขาคิดได้ คิดที่จะทำธุรกิจรายใหม่“..กู้ยืมสินค้าข้าอย่างนั้นรึ..” รีออนกล่าวพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างชอบใจ แต่ก่อนจะทำตามสิ่งที่คิดไว้นั้น เขาเองก็มีเรื่องที่สงสัยภายในใจกับคำพูดของออทาร์เช่นกัน“..ใช่แล้วขอรับ ข้าขอสินค้าท่านไปก่อนแล้วค่อยผ่อนจ่ายเป็นงวดๆไป โดยที่ข้าวางเงินประกันส่วนหนึ่งเอาไว้ก่อน ท่านคิดเห็นว่าเป็นเช่นไรขอรับ ..” ออทาร์ยังพูด และทำท่าเหมือนกับติดเล่นอยู่ แต่รีออนรู้สึกว่าคำพูดนั้นของออทาร์กลับดูจริงจังเป็นอย่างมาก“ได้มันก็ได้อยู่ เจ้าเองก็เป็นถึงว่าที่กษัตริย์ของอาณาจักรเรา แต่..มันก็ต้องดูเหตุผลอีกทีว่าเจ้าจะนำสินค้าของข้าไปใช้ในรูปแบบใด แน่นอนว่าหากเจ้ากล่าวกับข้าตรงๆ และข้าเห็นว่ามันสมควรแล้วล่ะก็ ข้าจะอนุญาตเป็นพิเศษ..” รีออนกล่าว เพราะเขาก็รู้ดีในความจริงว่าพวกเขานั้นจริงๆแล้วอยู่คนละฝั่งทางการเมือง ถึงเขาจะสละการขึ้นครองราชย์สมบัติต่อจากท่านพ่อไปแล้ว แต่มันก็อาจจะเป็นเหตุผลให้เล่นทางการเมืองในเรื่องการเปรียบเทียบคุณสมบัติของราชาในอนาคตได้อยู่ดี ขุนนางฝ่ายท่านแม่ก็ยังมีอีกมากที่ภักดี หากพวกเขาเหล่านั้นจะสนับสนุนเขาด้วยการปฏิเสธการขึ้นราชบัลลังก์แล้วล่ะก็ พวกเขาต้องทำแน่ๆ เพราะรีออนเชื่อมั่นในตัวเองว่าเขาสามารถที่จะทำให้ตัวเองมีคุณสมบัติที่เพียงพอต่อสิ่งที่เขาจะทำหลังจากนี้อีกหลายอย่างในอนาคตและด้วยเหตุผลนี้เขาจะต้องฟังเหตุผลของออทาร์ก่อน หากอาวุธที่เขาให้ไปนั้น ย้อนกลับมาทำร้ายตัวเอง มันก็คงจะเป็นเรื่องที่ตลกเกินไปแล้ว หากไม่ทำการป้องกันตั้งแต่ต้น“..ถ้าเป็นอย่างนั้น.. ข้าจะไม่อ้อมค้อมกับท่านอีกแล้ว.. ข้าต้องการคุยกับท่านเป็นการส่วนตัว และต้องเป็นความลับที่สุด...” สีหน้าของออทาร์มันเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน มันเหมือนกับว่าเป็นคนละคนอย่างไรอย่างนั้น เมื่อรีออนมองไปยังนัยน์ตาของออทาร์แล้ว เขาก็พยักหน้าเล็กน้อย ก่อนที่จะหันไปพยักหน้าให้กับแคทเทอรีนครั้งหนึ่ง แคทเทอรีนที่เห็นอย่างนั้นก็เข้าใจได้ในทันทีว่าต้องทำอะไร เธอเลื่อนมือไปกดที่ปุ่มใต้โต๊ะเคาน์เตอร์ก่อนที่ประตู และกระจกของร้านจะถูกเลื่อนลงมาปิดเอาไว้ทั้งหมดอย่างรวดเร็ว ออทาร์ดูความอลังการด้วยสายตาที่ชื่นชอบกลไกพวกนี้ รีออนเดินมาหยุดที่โซฟากลางร้านก่อนที่จะเชิญในออทาร์มานั่ง“ไหน เจ้าว่าเหตุผลของเจ้ามาได้แล้ว.. ไม่ต้องมองพี่สะใภ้ของเจ้าเลย นางก็เหมือนกับข้าอีกคนหนึ่งนั่นแหละ มีอะไรรีบๆบอกมาได้แล้ว..” รีออนกล่าวกับออทาร์ และเมื่อเห็นว่าเจ้าน้องชายตัวแสบหันไปมองแคทเทอรีนเขาก็บอกประมาณว่านางมีสิทธิ์ที่จะรู้เรื่องนี้ ออทาร์ที่เห็นอย่างนั้นก็ถอนหายใจออกมา“เรื่องนี้ข้าเองก็ไม่อยากให้ท่านพี่รับรู้สักเท่าไร ข้าไม่เคยคิดจะนำท่านกลับมายืนอยู่บนจุดการเมืองนี้อีกครั้งหนึ่ง ข้าอยากให้ท่านกับท่านพี่สะใภ้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ในอนาคตข้าอยากจะมอบเมืองให้ท่านได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเสียด้วยซ้ำ ..แต่..ข้าไม่คิดว่าท่านพี่จะมีหนทางที่ดีกว่าที่ข้าคิดเอาไว้มากขนาดนี้ ข้าต้องขอความช่วยเหลือจากท่าน ในฐานะราชวงศ์คนหนึ่งที่ต้องทำหน้าที่เพื่ออาณาจักรของเราขอรับ” ออทาร์เท้าความไปไกลถึงอนาคตที่เขาได้วางแผนเอาไว้ให้กับรีออน แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างมันจะไม่เป็นตามที่เขาได้คิดเอาไว้ และตอนนี้เขายังต้องมาขอความช่วยเหลือจากท่านพี่ของเขาอีก ทำให้เขารู้สึกเศร้าใจไม่น้อยเลยทีเดียว“ถ้าอย่างนั้น ข่าวลือเรื่องที่พระองค์วางแผนจะก่อกบฏ ก็เป็นเรื่องจริงอย่างนั้นสินะเจ้าคะ..” แคทเทอรีนกล่าวออกมา มันทำให้รีออนหันไปมองด้วยความไม่เข้าใจในทันทีว่าเธอรู้ได้อย่างไร เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถาม“เจ้ารู้ได้อย่างไร แคทเทอรีน..” แน่นอนว่าออทาร์เองก็มีอาการไม่ต่างกันมากเท่าไรกับรีออน“ข้าเป็นลูกสาวของดยุคนะเจ้าคะ..” เธอยิ้มออกมาอย่างมาดมั่น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 71

คล้ายกับเรื่องฉันนี่แหละ...ด็อกเตอร์ในต่างโลก ที่คุณอ่าน

ฉันนี่แหละ...ด็อกเตอร์ในต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 71

คล้ายกับเรื่องฉันนี่แหละ...ด็อกเตอร์ในต่างโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้