มงกุฎสีดำที่ลอยอยู่เหนือศีรษะ มอบความรู้สึกกดขี่ ยิ่งใหญ่ โสมม ชั่วร้ายและเสื่อมทราม
บรรยากาศรอบตัวเย่หยางเปลี่ยนไป รวมถึงวินาทีที่เขาลืมตาตื่น ั์ตาสีดำคู่นั้นมีเพียงความมืดมิดดำรงอยู่ ทั้งเ็าทั้งดุร้าย ประหนึ่งสัตว์ร้ายตื่นจากนิทรา
มีดพกที่ควรจะเสียบเข้ากลางท้อง แต่กลับถูกหยุดง่ายๆ ด้วยมือเพียงข้างเดียว
“นี่แก...เป็ตัวอะไรกันแน่”
ขาของเฉินคุนสั่นเทา พยายามใช้สองมือออกแรงดึงมีดออกมา แต่สุดท้ายได้แต่ยอมแพ้ ถอยหลังกลับไปด้วยมือเปล่า
“เยี่ยมจริงๆ นี่เหรอคือพลังของราชัน ต่างจากครั้งที่เป็เบี้ยอย่างชัดเจน” เย่หยางไม่ให้ค่าเฉินคุน ตอนนี้เขาได้ปล่อยให้พลังในขนนกไหลบ่าเข้ามา ปล่อยให้ความรู้สึกล่องลอย ผสมผสานระหว่างกันกับขนนกจนเป็เนื้อเดียวกัน
พริบตาเย่หยางดูราวกับทรราช
มีพลังของราชันผู้ยิ่งใหญ่
หมางเมินสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก
ณ เวลานี้ คล้ายกับว่าเขาสูงส่งที่สุดในโลก
ในขณะที่เย่หยางดื่มด่ำกับความรู้สึกของราชัน อันเป็รสชาติแปลกใหม่ ที่ด้านล่างตรงหัวมุมถนน หรือไม่ว่าจะมุมไหนๆ บนพื้นโลกได้เกิดการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างเมื่อขนนกสีดำเข้าไปในร่างกาย
ชายหนุ่มที่ยืนถ่ายคลิปวีดีโออยู่ข้างทางม้าลาย ัักับขนนกจากท้องฟ้า เท่านั้นแหละ ร่างกายของเขาเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง คล้ายกับว่าขนนกกัดกินจากด้านในสู่ภายนอก
ชายหนุ่มบอบบางสูงเพียง 1.70 เมตร ทว่าหลังจากที่ขนนกผสานเข้ากับร่างกาย มันได้เปลี่ยนให้เขามีร่างกายใหญ่โตถึง 2.เมตร นอกจากนั้นรูปลักษณ์ภายนอกยังต่างไปจากเดิมอย่างชัดเจน
ปราศจากใบหน้าของมนุษย์ มีเพียงใบหน้าสีดำไร้ความรู้สึกที่แขวนอยู่ กอปรกับกล้ามเนื้อนูนเด่น ทรงพลัง มากล้นด้วยความเสื่อมทรามที่แผ่กระจายออกจากร่าง และนอกจากสิ่งที่กล่าว ด้านหลังของอสูรกายร่างั์ยังมีปีกสีดำคู่หนึ่งงอกออกมา แต่อย่างใดก็ดี ปีกคู่นี้เล็กมาก มันมีขนาดเท่าแขนเด็กทารก แทบไม่สามารถพาร่างกายสูงใหญ่บินขึ้น
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น อยู่ๆ ผู้ชายคนนั้นก็เปลี่ยนเป็ตัวสีดำน่าเกลียด”
“ระวัง!”
หลายคนกำลังใกับสิ่งที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะเื่อัศจรรย์ต่อร่างกายของชายหนุ่ม จึงไม่แปลกหากจะวิ่งหนีอสูรกายสีดำที่อยู่ๆ ก็เคลื่อนไหวไม่ทัน สุดท้ายจึงถูกมันหวดเข้าที่ศีรษะ ตายด้วยการต่อยครั้งเดียว!
ภาพที่เกิดขึ้นย่อมสร้างความหวาดกลัว
นาทีนี้ต่อให้มีใครสงสัยต่อสิ่งที่กำลังเกิด ก็คงไม่โง่ยืนถ่ายคลิปโดยไม่วิ่งหนี ไม่งั้นอาจตายอย่างคนเมื่อครู่
แต่อย่างใดก็ดีโชคร้ายมักเกิดขึ้นโดยเราไม่รู้ตัว ในขณะที่วิ่งจ้ำอ้าวบนท้องถนน หนีตายไม่คิดชีวิต ขนนกสีดำยังร่วงลงมาจากท้องฟ้าไม่หยุดหย่อน ทำให้ร่างกายของใครหลายคนเกิดการเปลี่ยนแปลง เป็อสูรกายตัวใหญ่สีดำ
อสูรกายที่ว่าเริ่มเข้าทำร้ายมนุษย์ กัดกินอย่างหิวกระหาย
เสียงร่ำไห้ดังขึ้นทั่วทุกมุมโลก ประหนึ่งจุดจบของโลกได้มาถึงแล้ว
.......
ณ เมืองฉางหลง
เย่หยางยังคงยืนอยู่ที่เดิม แต่ั์ตาคู่นั้นได้กวาดมองความเปลี่ยนแปลงบนท้องถนนด้านล่าง
สีหน้าของเขาค่อนข้างเ็า ไร้ความรู้สึก ประหนึ่งเป็เพียงรูปปั้น
“นั่นมันอะไร...เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เฉินคุนเหลือบมองด้านล่างอาคารสามชั้นด้วยแข้งขาสั่นเทา
ผู้คนกำลังกัดกินกันอย่างบ้าคลั่ง
หลังจากเปลี่ยนร่างกายเป็อสูรกายสีดำ ก็ราวกับเครื่องจักรสั่งการ สูญเสียสติปัญญา รู้จักเพียงคำว่าฆ่า
“เทวทูตตก์...” เย่หยางพึมพำเสียงเบา แต่มันมากพอให้เฉินคุนได้ยิน
“ฟังจากคำพูดนาย ดูเหมือนว่าจะรู้จักกับพวกมันนะ”
“นั่นไม่ใช่เื่ที่นายต้องใส่ใจ รู้เพียงแค่ว่าตอนนี้นายต้องเชื่อฟังคำสั่งของฉัน ไม่งั้นก็ตาย” เย่หยางละสายตาจากถนนที่กำลังบ้าคลั่ง ั์ตาสีดำเปลี่ยนมาจ้องเ้านายเก่า ราชันแห่งความมืดคนก่อน เ้าของขนนกสีดำที่เขาเพิ่งจะ่ชิงมาเป็ของตัวเอง
“อะไรนะ...จะฆ่าฉันงั้นเหรอ นี่ไอ้หนู รู้ไหมว่าฉันน่ะเป็นักเลงเก่านะเว้ย มันไม่ง่ายหรอกที่แกจะฆ่าฉัน!” ต่อให้อีกฝ่ายจะดูประหลาดจนน่าเหลือเชื่อ แต่คนอย่างเฉินคุนไม่มีทางก้มหัวให้อย่างเด็ดขาด
“คิดว่าคนอย่างแกมีทางเลือกเหรอ?” เย่หยางเผยรอยยิ้มชั่วร้าย เดินย่างกรายเข้ามาใกล้ๆ ชายวัยกลางคน จังหวะการก้าวเดินไม่ช้าหรือเร็ว แต่สำหรับเฉินคุนหมอนี่เร็วอย่างกับจรวด
มือขวาของเฉินคุนถูกคว้าไปั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีกระดูกทั้งหมดก็แหลก ทรุดตัวลงบนพื้น ในสภาพใช้มือซ้ายกุมมืออีกข้าง ร้องครวญครางด้วยความเ็ป
“นี่คือสิ่งที่แกควรได้รับ” เย่หยางไม่คิดฆ่าอีกฝ่าย ในฐานะเ้านายเก่า ยังมีเื่ต้องสะสางอีกเยอะ ดังนั้นเวลานี้จะปล่อยมันไปก่อน
จัดการเฉินคุนเสร็จ เย่หยางมองบนท้องถนนที่มีเสียงปืน เสียงกรีดร้อง และกลิ่นคาวเื
ทุกอย่างดำเนินไปราวกับขุมนรก เพียงไม่กี่นาทีหลังจากขนนกปริศนาได้ร่วงลงจากท้องฟ้า มันช่างเป็ภาพที่บ้าคลั่งชวนขนลุก
“พวกนั้นน่าจะยังเล่นเกมอยู่ งั้นก็คงไม่ต้องห่วงอะไร ไปเก็บแต้มอัปลำดับดีกว่า”
คนที่เขาหมายถึงคืออู๋เฟยและหวงหลง
สองคนนั้นเวลาได้เล่นเกม ก็แทบจะลืมเลือนโลกภายนอกโดยสมบูรณ์
กอปรกับห้องบนชั้น 2 ค่อนข้างเก็บเสียงได้ดี คงไม่รู้ว่าข้างนอกกำลังเกิดเื่ใหญ่
เย่หยางในสภาพสวมมงกุฎสีดำ ะโลงจากอาคารชั้นสาม
ด้วยความสูงที่คร่าชีวิตคนได้ แต่สำหรับเขาที่ร่างกายปรับสภาพเพราะพลังขนนก ย่อมมีความต่างจากมนุษย์ทั่วไปอย่างสิ้นเชิง
แต่กระนั้นใช่ว่าเย่หยางจะทิ้งตัวลงพื้นดื้อๆ ก่อนจะถึงพื้นเขาได้คว้าราวเหล็ก ลดความเร็วจากที่สูง จากนั้นหมุนตัว ลงบนพื้นโดยปราศจากาแ
คล้ายกับเทวทูตรับรู้ถึงการคุกคาม เมื่อชายหนุ่มลงถึงพื้น มันได้คำราม มุ่งเป้ามาที่เขาโดยทันที
เช่นเดียวกับเทวทูตตนอื่นในระแวก มันกรูกันเข้ามาหาเย่หยาง ประหนึ่งเขาคือศัตรูตัวฉกาจ
“มาได้จังหวะ!” เย่หยางเผยรอยยิ้มหน่อยนึง
ร่างกายของเขาที่เปรียบเสมือนรถถังเดินได้ เข้าไปประชิดหนึ่งในเทวทูตสีดำ ชกด้วยหมัดขวาเข้าศีรษะเต็มแรง ทันใดนั้นเืสีดำอันน่าสยดสยองได้สาดกระจายออกมา
ร่างของเย่หยางอาบเืสีดำอันเสื่อมทรามจนน่าขนลุก แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด หลังจากเืัักับร่างกายแล้วมันได้ส่งเสียง 'ซู่' จากนั้นพลังงานสีดำบางอย่างจากร่างกายของเย่หยางได้ดูดซับเืสีดำทั้งหมดเข้าไป
รอยยิ้มมุมปากชายหนุ่มร่างท้วมกระตุกทีหนึ่ง
“นี่สินะพลังของราชันแห่งความมืด หนึ่งในคุณลักษณะพิเศษ ดูดซับพลังคู่ต่อสู้ แล้วเปลี่ยนให้เป็ของตัวเอง วิเศษจริงๆ เพียงแค่เืเทวทูตหนึ่งตนเราก็รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของร่างกาย มิน่าเฉินคุนถึงได้แข็งแกร่งกว่าราชันทั่วไป”
เย่หยางกำหมัดแน่น ใบหน้าฉายแววปิติยินดี
แต่กระนั้นเทวทูตตก์คงไม่รอให้เขาได้ฉลองกับพลังใหม่ พวกมันกรูกันเข้ามาจากทุกทิศทาง พร้อมกับแผ่พลังเสื่อมทรามจนน่าอึดอัด
หนึ่งในเทวทูตเหวี่ยงหมัดสีดำที่อัดแน่นด้วยกล้ามเนื้อ แต่กระนั้นท่วงท่าของมันกลับปราศจากเชิงมวย เพียงแค่ออกหมัดไปตามสัญชาตญาณฆ่า เมื่อเป็อย่างนั้นเย่หยางจึงหลบได้ไม่ยาก
อาศัยประสบการณ์จากอนาคต 5 ปี เท้าของเขาได้สวนกลับไปทันควัน ฟาดเข้าที่ศีรษะเทวทูตอย่างไม่มีชิ้นดี
เพียงสองการโจมตีก็จัดการเทวทูตตนที่สองไปได้อย่างง่ายดาย แต่เย่หยางกลับไม่ได้หยุดมือ เขาดึงแขนสีดำหนึ่งในเทวทูตตก์เข้าหาตัว แล้วกระแทกอกด้วยหมัดคู่นั้นเต็มแรงจนปรากฏรูโหว่
ภายในมองเห็นอวัยวะสีดำกำลังเต้นตุบตับ ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะล้มครืนลง
พวกมันไม่รู้จักคำว่าเจ็บหรือกลัว
หลังจากมีการตายไปถึงสามตน เทวทูตตก์ยังคงกรูกันเข้ามาไม่ขาด
“สัตว์ประหลาด ไอ้หมอนี่มันเป็สัตว์ประหลาด!” เฉินคุนลากร่างกายที่หมดสภาพ เกาะดาดฟ้าอาคารชั้นสาม มองดูภาพอันน่าขนลุกในขณะที่เย่หยางกำลังต่อสู้จนต้องอาเจียนออกมา
เย่หยางในเวลานี้ เนื้อตัวโชกไปด้วยเืสีดำของเทวทูต แต่กระนั้นภายใต้การโจมตีที่เข้ามาไม่หยุดหย่อน ยังคงมีรอยยิ้มประดับบนมุมปากไม่เสื่อมคลาย
“รู้สึกเหนื่อยชะมัด พวกแกจะเยอะไปไหนเนี่ย”
หลังจากจัดการเทวทูตมากถึง 10 ตน ใบหน้าของเย่หยางเริ่มออกอาการให้เห็น
ต่อให้เขาจะเป็ราชันแห่งความมืด แต่ตอนนี้ยังอยู่ในลำดับต่ำ
การฆ่าเทวทูตหนึ่งตัวคือการโจมตีด้วยการใส่พลังทั้งหมดเข้าไปในจุดเดียว ทำให้กินพลังไปพอสมควร ไม่งั้นคงไม่สามารถฆ่าได้ด้วยการโจมตีเดียว
“เราจะต้องรีบแข็งแกร่ง จะอ่อนแอไม่ได้เด็ดขาด!”
ต่อให้ใบหน้าจะปราศจากเืฝาด เย่หยางยังคงยืนหยัด ต่อสู้กับเทวทูตด้วยร่างกายและกำลังทั้งหมดที่มี
เนื่องเพราะเขารู้ว่า ภายหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น ไม่มีเวลาให้โอ้เอ้ อาศัยความรู้และประสบการณ์จากอนาคต 5 ปี เขาเชื่อว่าตัวเองจะต้องเหนือกว่าราชันทั่วไป ดังนั้นมีแต่ต้องอดทน และสู้กับมันให้ถึงที่สุด!
23K
