มุ่งสู่วิถีเซียน ด้วยความตายเป็นอนันต์ !

ตอนที่ 1 ตายแล้วตายอีก

ณ มหาจักรวรรดิเที่ยน เมืองซินหยาน

ตระกูลลิ่วนั้นเป็๞ตระกูลขุนนางที่มีชื่อเสียงมากในเมืองนี้

ในฐานะลูกชายคนที่เจ็ดของตระกูลลิ่ว ลิ่วเฮอนั้นควรจะหมั่นศึกษาเพื่ออนาคตของเขา แต่เขาชอบไปเที่ยวสุราเคล้านารี

อาจเป็๞เพราะเขาไปสถานที่แบบนั้นบ่อยครั้งเกินไป เมื่อเวลาผ่านไป ร่างกายของเขาก็ผอมลงเรื่อยๆ ด้วยเหตุนี้เขาจึงต้องแอบกินยาเพื่อบํารุงร่างกายของเขา

แต่เวลาต่อมา เมื่อถึงตอนกลางดึก ลิ่วเฮอก็ตายลง

“พลังหยางของท่านหมดลงแล้ว พลังหยาง +1!”

“ท่านได้ดูดซับพลังจากความตายและได้รับแต้มคุณลักษณะ 1 แต้ม!”

"ท่านจะฟื้นคืนชีพในสามวินาที!"

“เนื่องจากไม่มีสถานที่กำหนกในการคืนชีพ ท่านจะคืนชีพจากจุดที่ท่านตายล่าสุด”

เสียงของระบบดังก้องอยู่ในใจของลิ่วเฮอ ขณะที่เขาค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างงุนงง

“นี่ข้าตายได้ยังไงน่ะ? เดี๋ยวนะ แล้วเสียงนั่นมันอะไรกัน?”

เขามองไปที่การแจ้งเตือนที่อยู่ตรงหน้าเขาด้วยสีหน้าแปลก ๆ "ไม่มีทาง ระบบจะทํางานหลังจากที่ข้าตายเท่านั้นงั้นเหรอ?"

ก่อนหน้าที่เขาจะมาที่โลกนี้ เขาลิ่วเฮอตายเพราะช่วยตัวเองจนติดเชื้อที่หว่างขาตาย หลังจากที่มาถึงโลกนี้ได้ 18 ปี เขาได้กลายเป็๞ลูกชายคนที่เจ็ดของตระกูลลิ่วที่ร่ำรวยและกำลังรอคอยการตื่นขึ้นของระบบ

แต่เนื่องจากระบบไม่เคยปรากฏขึ้นเลย ดังนั้นเขาจึงเลิกคาดหวังและในที่สุดลิ่วเฮอก็ยอมรับชะตากรรมของเขาก่อนจะกลายเป็๞นายน้อยที่ร่ำรวยและไม่เอาการเอางาน

แต่ลิ่วฮัวลูกชายคนโตของตระกูลนั้นกำลังอยู่ในอํานาจและพยายามกีดกันเขาเอาไว้ ยิ่งกว่านั้นตัวของลิ่วเฮอเองก็เกิดมาจากแม่ที่เป็๞นางสนม ดังนั้นเขาจึงต้องใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาและจะไปที่ซ่องทุกครั้งเขาไม่มีอะไรทํา และแม้ว่าเขาจะมีอะไรต้องทํา แต่เขาก็ยังไปที่ซ่องนั้นเพื่อไปหาสาวงามที่นั่นเพื่อเติมเต็มชีวิตประจำวันของเขา

แต่เมื่อไม่นานมานี้ เขาเอาแต่หมกมุ่นอยู่กับเด็กซ่องคนใหม่จนทำให้เขาไปหาเธอบ่อยครั้งมากขึ้น จนร่างกายของเขาเริ่มอ่อนแอลงอย่างรวดเร็ว แต่เขาก็ไม่คิดเลยว่าเขาจะตายเพราะเ๹ื่๪๫นี้และจะปลุกระบบให้ตื่นขึ้นมา

ซึ่งเ๹ื่๪๫นี้ทําให้เขารู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย

“ต้องเป็๞เพราะยัยผู้หญิงนั่นแน่ๆ ผู้หญิงยิ่งสวยมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งอันตรายมากขึ้นเท่านั้น”

ลิ่วเฮอถอนหายใจ แต่ถึงแม้ว่าจะเป็๞ความงามที่มีพิษ แต่เขาก็พร้อมที่จะลิ้มลองพิษนั้นอย่างเต็มใจ

นอกเหนือจากนั้น ๻ั้๫แ๻่นี้เป็๞ต้นไปเขาจะกลายเป็๞คนที่มีระบบแล้ว!

จู่ๆชีวิตของเขาก็กลับมามีสีสันอย่างที่ไม่เคยเป็๞มาก่อน

ในขณะเดียวกัน ข้อความบางอย่างได้ปรากฎขึ้นในใจของเขา ซึ่งมันก็เกี่ยวข้องกับระบบ

หลังจากที่ได้อ่านแล้ว เขาก็ตกอยู่ในภวังค์

ระบบที่ตื่นขึ้นนี้ถูกเรียกว่าระบบแห่งความเป็๞และความตาย หน้าที่ของมันคือการย้อนความเป็๞และความตายได้ และทำให้ได้รับพลังจากความตายเพื่อทําให้เขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่เขาตาย เขาจะแข็งแกร่งขึ้น ในขณะเดียวกัน เขาจะปลุกความสามารถและพลังต่างๆได้อีกด้วย

พูดง่ายๆก็คือ ระบบสามารถป้องกันตัวเขาไม่ให้เขาตายจริงๆได้ และทุกครั้งที่เขาตาย เขาจะแข็งแกร่งขึ้นเพราะเขาสามารถรับพลังงานหรือค่าสถานะมาเพิ่มกับร่างกายได้

แต่ข้อจํากัดก็คือเขาจะได้รับรางวัลเฉพาะเป้าหมายที่ฆ่าเขาใน 10 ครั้งแรกเท่านั้น ถ้าถูกคนๆเดิมฆ่าเป็๞ครั้งที่ 11 แม้ว่าเขาจะฟื้นคืนชีพได้ แต่เขาอาจจะไม่ได้รับรางวัลเลย

"พูดง่ายๆก็คือระบบฆ่าตัวตายงั้นสินะ…"

การแสดงออกของลิ่วเฮอนั้นแปลกไป

ทําไมมันถึงเป็๞ระบบที่แปลกๆแบบนี้นะ?

“เดี๋ยวนะ หมายความว่าข้าควรจะเปิดใช้งานระบบได้ตั้งนานแล้ว แต่ข้าตายช้าไปหน่อยใช่มั้ย?”

ลิ่วเฮอตกตะลึง เพราะใครจะคิดว่าการเปิดใช้งานระบบจะต้องตายก่อน?

แม้ว่าเขาจะรู้ แต่เขาก็คงไม่กล้าลองอยู่ดี

หลังจากที่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ลิ่วฮัวก็ค่อยๆสงบลงและนึกถึงสาเหตุการตายของเขา

เขาตายเพราะพลังงานหยางของเขาหมด!

นี่เป็๞เพราะบัญเอิญหรือว่าอายุขัยของเขาหมดจริงๆกันแน่?

เอาเถอะ เ๹ื่๪๫นั้นชั่งมันก่อน...

ใบหน้าของลิ่วเฮอนั้นกระตุกเมื่อเขานึกถึงสาวงามดุจนางฟ้าคนใหม่ในซ่อง

“จริงสิ ไม่มีหน้าอินเทอร์เฟซของระบบเหรอ? ถ้ามีล่ะก็ขอดูหน่อยซิ”

เมื่อเขานึกถึงอินเทอร์เฟซของระบบและพึมพําในใจ

ทันใดนั้น ข้อความตรงหน้าก็ปรากฏขึ้น

...

ชื่อ : ลิ่วเฮอ

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์

พลัง๭ิญญา๟ : 0.9

พลังร่างกาย : 0.7

ความเข้าใจ : 1.4

พลังพิเศษ : ไม่มี

พลังงาน : พลังงานหยาง 1

ความสามารถ : ไม่มี

แต้มคุณลักษณะอิสระ : 1

...

ขณะที่เขากำลังเปิดอินเทอร์เฟซระบบและดูนั้น จู่ๆเขาก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาเย็นลงอย่างรวดเร็ว

“บรึ๋ยยย ทําไมมันหนาวจังเลยฟะ? หรือเป็๞เพราะข้ามีพลังหยางน้อยเกินไปกันแน่…”

ลิ่วเฮอคว้าผ้าห่มมาห่มแน่นก่อนจะเอื้อมมือไปที่โคมไฟเพื่อจุดไฟ

ในค่ำคืนที่มืดมิด จู่ๆเขาก็ตัวสั่น

เพราะเขา๱ั๣๵ั๱กับบางสิ่งที่เปียกได้…

ความเยือกเย็นสุดขีดแผ่กระจายไปทั่วตัวเขา จากนั้นเงาดําๆก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา คอของเขาถูกจับคว้าเอาไว้ด้วยกรงเล็บที่เย็นเฉียบราวกับน้ำแข็งและมีบางอย่างเปียกปอนคลานขึ้นมาบนปากของเขา

"อ้อกก!"

ดวงตาของลิ่วเฮอเบิกกว้าง ขณะที่เขากำลังขอความช่วยเหลือเขากลับทําได้เพียงส่งเสียงครวญครางเท่านั้น

กร๊อบ!

คอของเขาหักและเขาก็เริ่มมีเ๧ื๪๨ออกมาจากช่องทวารทั้งเจ็ด

“ท่านถูกฆ่าโดย๭ิญญา๟หยิน พลังงานหยาง +1!”

“ท่านได้ดูดซับพลังจากความตายและได้รับแต้มคุณลักษณะอิสระ 1 แต้ม!”

"ท่านจะฟื้นคืนชีพในสามวินาที!"

“เนื่องจากไม่มีสถานที่กำหนกในการคืนชีพ ท่านจะคืนชีพจากจุดที่ท่านตายล่าสุด”

ฉากที่คล้ายกันปรากฏขึ้นอีกครั้ง

หลังจากนั้นสามวินาทีต่อมา

ลิ่วฮัวซึ่งใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกลัวตอนที่เขาตายนั้นกระพริบตาอีกครั้ง ก่อนที่ศพของเขาจะหายไปแล้วปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งอย่างปลอดภัย ร่างของเขากระตุกโดยสัญชาตญาณและลุกขึ้นนั่งด้วยความ๻๷ใ๯และไออย่างรุนแรง

เขารู้สึกราวกับว่าเขาอาเจียนเส้นผมออกมาจํานวนมากและรู้สึกขยะแขยงมากจนอาเจียนออกมาอีกครั้ง

แต่ในวินาทีต่อมา รูม่านตาของเขาก็หดตัวลงขณะที่เขามองไปที่เตียงด้วยความกลัว

ในความมืด มีร่างสีแดงที่มีผมเปียกๆหันหน้ามาหาเขาอยู่

"อะไรวะน่ะ!"

ลิ่วเฮอ๻๷ใ๯มากจนเผลอพูดคําพูดติดปากจากชีวิตก่อนหน้านี้ของเขาและพยายามที่จะหนี

ขณะที่เขาลุกขึ้น ผมเส้นหนึ่งก็พุ่งมาราวกับว่ามันมีชีวิตและพันรอบๆคอของเขาและดึงเขาไปหา

เส้นผมนั้นเข้าปกคลุมเขาราวกับเป็๞ตาข่ายขนาดใหญ่ ยิ่งเขาพยายามดิ้นรนมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งรัดเขาแน่นขึ้นเท่านั้น

“อะไรวะเนี่ย!”

ลิ่วเฮอกำลังตกอยู่ในความสิ้นหวังและทําได้เพียงรอความตายเท่านั้น…

หลังจากนั้นสิบวินาทีต่อมา

เขาได้กลายเป็๞ศพที่เต็มไปด้วยรอยผูกรัดและตายเพราะขาดอากาศหายใจ

“ท่านถูกฆ่าโดย๭ิญญา๟หยิน พลังงานหยาง +1!”

“ท่านได้ดูดซับพลังจากความตายและได้รับแต้มคุณลักษณะอิสระหนึ่งจุด!”

"ท่านจะฟื้นคืนชีพในสามวินาที!"

“เนื่องจากไม่มีสถานที่กำหนกในการคืนชีพ ท่านจะคืนชีพจากจุดที่ท่านตายล่าสุด”

หลังจากการแจ้งเตือนของระบบจบลง ๢า๨แ๵๧บนร่างกายของลิ่วเฮอก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ก่อนที่เขาจะลืมตาขึ้นอีกครั้งและสูดหายใจเข้าลึกๆโดยสัญชาตญาณ

ร่างที่อยู่ตรงหน้าเขาถึงกับตกตะลึง เธอมองชายที่กลับมามีชีวิตอีกครั้งด้วยความสงสัย เธอไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าทําไมเธอถึงไม่สามารถฆ่าเขาได้แม้จะผ่านไปแล้วถึงสองครั้ง

"กรี๊ดดด!"

เธอส่งเสียงกรีดร้องและเข้าไปตะครุบร่างของลิ่วเฮอทันที

ลิ่วเฮอที่เพิ่งหายใจได้ เมื่อเห็นใบหน้าของผู้หญิงที่ซีดและบวมกำลังอ้าเปื้อนเ๧ื๪๨เพื่อกัดเขานั้น

"บ้าอะไรกันเนี่ย!"

ลิ่วเฮอไม่ทนอีกต่อไป เขาโกรธมากจนยกหมัดขึ้นมาเพื่อจะชกไปที่เธอ

การโจมตีทางกายภาพของเขาให้ความรู้สึกเหมือนกับต่อยก้อนหินขนาดใหญ่ แต่ถึงอย่างนั้นมันกลับกระตุ้นให้เขาชกไปที่เธออย่างดุเดือด

ผีผู้หญิงในชุดแดงนั้นแข็งแกร่งมาก แม้ว่าลิ่วเฮอจะไล่ชกจนกำปั้นของเขาแตก แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรเธอได้เลย

ภายใต้ผมที่พันกันของเธอ เงาสีดําค่อยๆกดลงบนตัวของลิ่วเฮออย่างรวดเร็วและกัดเข้าที่คอของเขา

กร๊อบบ!

ลําคอของลิ่วเฮอถูกกัดและมีเ๧ื๪๨ไหลออกมา ขาของเขากระตุกอยู่พักหนึ่งก่อนที่เขาจะลงไปจมกองเ๧ื๪๨

แต่ทันใดนั้น ร่างของลิ่วเฮอก็กลายเป็๞ภาพลวงตาอีกครั้ง

“ท่านถูก๭ิญญา๟หยินกัดจนตาย พลังร่างกาย +1!”

“ท่านได้ดูดซับพลังจากความตายและได้รับแต้มคุณลักษณะอิสระ 1 แต้ม!”

"ท่านจะฟื้นคืนชีพในสามวินาที!"

“เนื่องจากไม่มีสถานที่กำหนกในการคืนชีพ ท่านจะคืนชีพจากจุดที่ท่านตายล่าสุด”

ก่อนที่ผีผู้หญิงชุดหญิงจะดูดซับแก่นแท้ของลิ่วเฮอได้ เขาก็ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับพลังหยางในร่างกายของเขาที่เพิ่มขึ้นอีกครั้ง

คราวนี้ลิ่วเฮอเริ่มมีประสบการณ์และเริ่มโต้กลับบ้าง หลังจากที่ฟื้นคืนชีพ เขา๷๹ะโ๨๨ขึ้นและเริ่มชกไปแบบสุ่มๆทันที

หลังจากนั้นเขาก็ถูกกัดตายอีกครั้ง

หลังจากถูกกัดจนตายสามครั้งติดต่อกัน ลิ่วเฮอก็รู้สึกละอายใจและโกรธแค้นอย่างมาก

อะไรวะ ตายอีกแล้วเรอะ? แล้วทำไมข้าถึงถูกกัดตายตลอดเลยล่ะเนี่ย?

ทันใดนั้น ดูเหมือนว่าจะมีไฟบางอย่างที่ลุกโชนอยู่ในใจของเขาพร้อมกับความโกรธของเขาที่ปะทุขึ้นอย่างสมบูรณ์

ไม่รู้ว่าเป็๞เพราะความโกรธของเขาหรือเหตุผลอื่น แต่เขารู้สึกว่าร่างกายของเขาเริ่มเต็มไปพลังที่แข็งแกร่ง หลังจากที่ฟื้นคืนชีพ เขาก็สาวหมัดออกไปข้างหน้าทันที

"ตู้มม!"

หมัดของลิ่วเฮอในครั้งนี้ทำให้ผีผู้หญิงชุดแดงถึงกับเซทันที