เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสอง ตอน ซูซันยมทูตปราบมาร(จบแล้ว)

จูเลียตัดสินใจแล้วเดินเข้าไปหาอาซันที่กำลังนั่งทำสมาธิอยู่ จูเลียถอดเสื้อผ้าออกเหลือแต่ร่างกายอันขาวผ่อง อาซันลืมตามาพอดี ตกใจ กำลังจะเอ่ยปาก

แต่ไม่ทันแล้วจูเลีย เริ่มจู่โจมอาซันทันที แล้วเอ่ยว่า

“ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งสิ้น ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าต้องตายอย่างแน่นอน เจ้ายังมีความสำคัญต่อคนบริสุทธิ์อีกมาก เจ้าจะมาตายแบบนี้ไม่ได้ “ จากนั้นจูเลียก็บรรเลงเพลงรักเข้าใส่อาซัน โดยที่อาซันกำลังจะบอกว่าเขาถอนพิษออกหมดแล้ว แต่พอเจอฉากนี้ อาซันก็ไม่พูดอะไรออกมาให้เสียกำลังใจ เลยปล่อยให้จูเลีย ทำอะไรก็ได้ทุกอย่างที่เธอต้องการ จนรุ่งเช้าตื่นขึ้นมา เห็นจูเลียนั่งสมาธิอยู่ข้างๆ เพื่อปรับสมดุลร่างกาย หลังจากที่ได้รับพลังหยางระดับสูงของอาซันเข้าไป ทำให้พลังในร่างกายของ จูเลีย ที่มีขอบเขตเพียงจ้าเมฆาระดับ 5 เวลานี้พุ่งขึ้นเป็นจ้าวเมฆาระดับ 9 ทันทีขึ้นถึง 4 ระดับภายในคืนเดียว สร้างความยินดีกับ

จูเลียยิ่งนัก อาซันมองเห็นชุดบางใสใสของ จูเลียยามเช้า ทำให้อาซันเลือดกำเดาไหลออกมาอีก จูเลียมองเห็น ก็ตกใจรีบเช็คเลือดให้

“ ถ้าทางเจ้ายังไม่หายดี ข้าจะช่วยถอนพิษให้เจ้าต่ออีกรอบละกัน” จากนั้นจูเลียก็ช่วยอาซันดูดพิษสุขสันต์เร้นลับต่อ อาซันก็ไม่ขัดศรัทธาตามใจจูเลียอย่างเดียว

ในที่สุดคำทำนายของท่านเทพพยากรณ์ ที่บอกว่าจูเลียจะได้คู่ครองในวัย 18 ปีก็เป็นความจริง

เรือเหาะของอาซันตามปกติจะเคลื่อนตัวจากสำนักเทวาลัยเร้นลับ มาที่สำนักเอกภพอย่างมากไม่เกิน 3 ชั่วโมง แต่เวลานี้ 3 วันเรือเหาะยังคงเคลื่อนตัวไปอย่างช้า

ไม่ถึงสำนักเอกภพสักที ณ บัดนี้พลังขอบเขตของจูเลียพุ่งทะลุข้ามขอบเขตจ้าวเมฆาระดับ 9 เข้ามาสู่จ้าวนภา ระดับ 9 ภายในสามวัน นางคิดว่า ถ้าดูดพิษสุขสันต์เร้นลับต่อไปอีก ของเขตพลังของนาง คงทะลุ ขอบเขตจ้าวสวรรค์เป็นแน่

อาซันเห็นว่าช้ามากแล้วเลยรีบเร่งเครื่องเพื่อไปที่สำนักเอกภพทันที เพื่อจะได้จบภารกิจรับมรดกเสียที

พอถึงสำนักเอกภพ อาซันกับจูเลียก็เข้าพบรองเจ้าสำนัก ที่เป็นลุงของจูเลียก่อน

“ ในที่สุดเจ้าสองคนก็เรียบร้อยกันแล้วใช่ไหม” รองเจ้าสำนักเอ่ยยิ้มๆ

“ พวกเราทำภารกิจครบทั้งสี่สำนักแล้ว เหลือเพียงที่นี่ทีเดียว” อาซันตอบตามตรงแต่จูเลียเข้าใจความหมายของรองเจ้าสำนักเลยหน้าแดงพูดไม่ออก

“ เอ้อ เออ ใช่ ดีแล้ว ทำให้มันเรียบร้อยทั้งสองอย่างก็ดี อาซันตามข้ามา จูเลียรอที่นี่ เดี๋ยวลุงกลับมาคุยด้วย” ท่านรองเจ้าสำนัก พาอาซันไปพบเจ้าสำนักเอกภพทันที

“ คำนับท่านเจ้าสำนัก” อาซันทำความเคารพชายวัย 50 ปีผู้นี้ทันทีที่ท่านรองเจ้าสำนักแนะนำให้รู้จัก

“ เจ้าคือซูซัน อืม หน่วยก้านไม่เลวใช้ได้ ตรงนั้นคือรูปปั้นของท่านจอมจักรพรรดิยมเทพ เจ้าเข้าไปรับมรดกเสีย อย่าได้ช้า” อาซันรีบทำตามคำสั่งทันที

ไม่นานอาซันก็ รับมรดกทั้งหมด และกำลังนั่งทำสมาธิไล่เลียงเรื่องราวต่างๆ ทั้งหมด ที่อยู่ในแดนนี้ที่ท่านได้ทำและสร้างเอาไว้ และวิธีใช้พลังปราบเจ้าราชาพ่อมด อีกด้วย อาซันลืมตาขึ้นมา ภายในห้องเหลือแต่อาซันกับเจ้าสำนัก สองคน

“ เรียบร้อยแล้วใช่ไหม” อาซันพยักหน้าตอบรับ

“ ดีแล้ว ผนึกที่ปิด หากพวกมันออกมาได้ ผู้ที่ต้องเจอก่อนน่าจะเป็นคนที่อยู่ในเมืองอีสเทิรน์ เจ้าต้องเตรียมตัวให้พร้อม” อาจารย์เจ้าสำนักเอ่ย

“ อาจารย์แล้วจักรวรรดิมืดนี่พวกมันเป็นตัวอะไร แล้วสถานที่ของมันก็มี แล้วทำไมถึงต้องขึ้นมาทำร้ายผู้คนด้วย” อาซันสงสัย

“ จักรวรรดิมืด เป็นพื้นที่อีกมิติหนึ่งที่อยู่ติดกันกับมิติของเรามากที่สุด ผู้คนก็เป็นมนุษย์เหมือนพวกเรานี่แหละ เมื่อก่อน ก็ไปมาหาสู่กันปกติ แต่ว่าวันหนึ่งราชาพ่อมดไม่รู้มาจากที่ใด มันมีพลังสูงล้ำ

สามารถทำให้คนในจักรวรรดิมืด กลายเป็นปีศาจไปทั้งจักรวรรดิมืดด้วยพิษแมลงเชื้อโรคของมัน พอมันปกครองจักรวรรดิมืดได้ มันก็อยากขยายอำนาจ เพื่อมาครองดินแดนเหนือพิภพแห่งนี้ แต่มันก็เจอฝันร้ายเมื่อได้พบกับท่านจอมจักรพรรดิยมเทพ ท่านสังหารมันตาย แล้วผนึกจักรวรรดิมืดเอาไว้ เพื่อไม่ให้แพร่เชื้อเข้ามาที่ดินแดนยมเทพได้อีก ทางเข้าออก ก็อยู่ที่เมืองอีสเทิร์น์ฟิวด์ นั่นแหละ”

เจ้าสำนักอธิบายรายละเอียด

“ แต่ทำไมพวกชาวเมืองไม่เห็นมีใครสนใจเลย ว่าจักรวรรดิมืดจะกลับมาอีก พวกเขาทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น” อาซันสงสัย

“ เหตุการณ์มันผ่านมาเป็นพันปีแล้ว รุ่นหลังๆ ไม่รู้จักกี่รุ่นไม่มีใครเชื่อก็ไม่เห็นแปลก ทั้งรัฐบาลกลาง และ ราชวงศ์ซาร์ก็ไม่มีใครเชื่อว่าจะเป็นเรื่องจริง แม้แต่

สำนักสยบสวรรค์ พวกเขายังไม่เชื่อ ถึงไม่ให้ความร่วมมือกับเจ้ายังไงล่ะ” เจ้าสำนักไม่ได้ไปด้วยกลับรู้เรื่องที่อาซันโดนขัดขวาง

“ จริงด้วย พวกเขานี่ไม่กลัวกันเลย แล้วเราจะช่วยพวกเขาได้อย่างไร” อาซันสงสัย ถ้าไม่รีบอพยพ อาจมีผู้ติดเชื้อมากขึ้น ถ้าจักรวรรดิมืดปรากฏตัวออกมา

“ พวกเรารวมตัวกันได้แค่สองสำนักเท่านั้น ที่เหลือไม่มีใครช่วยพวกเรา ดังนั้นเมืองนอร์ทเทิร์นฟิวด์ กับ เมืองมิดเดิลฟิวด์ จึงเตรียมสร้างมิติหลบภัยไว้สำหรับชาวเมืองทั้งหมด โดยจัดที่พักพร้อมอาหาร กันไว้เรียบร้อย ส่วนอีก สามเมืองพวกเขาไม่ใส่ใจเลย” เจ้าสำนักเอ่ยขึ้น อาซันเริ่มเข้าใจ ถ้าป้องกันไว้ก่อน เกิดเหตุหรือไม่ มันก็ไม่เสียหาย แต่ถ้าไม่ป้องกันไว้ ผู้คนอาจสูญเสียมาก อาซันโทรไปบอกเจ้าชายเพอร์ไซมัส ให้เตรียมจัดมิติหลบภัย ของเมืองเซาท์เทิร์นฟิวด์ไว้ทันที

ที่แรกราชาจะไม่ยอมทำ แต่พอบอกว่า อาซันเป็นคนสั่ง จึงรีบดำเนินการอย่างรีบด่วน แถมยังส่งข่าวไปให้ราชาเมืองเวสเทิร์นฟิวด์อีก บอกว่านี่คือคำสั่งของซูซัน ราชาเลยรีบเตรียมการไว้เช่นกัน เหลือเพียงแค่ เมืองอีสเทิร์นฟิวด์

เพื่อลดความสูญเสีย อาซันคิดว่าคงต้องไปเมืองอีสเทิร์นฟิวด์ด้วยตนเอง จึงบอกเจ้าสำนักไป ท่านก็ยินดีอย่างยิ่ง อย่างน้อยจะได้ผ่อนหนักให้เป็นเบาได้

อาซันเดินออกมาเห็นจูเลีย กับรองเจ้าสำนักรออยู่ด้านหน้า

“ อาซัน ยังไงก็ฝากจูเลียด้วยนะ” รองเจ้าสำนักเอ่ยปาก อาซันก็พยักหน้ารับทราบ แล้วชวนจูเลียกลับสำนักธารารมย์ก่อน

“ จูเลียพวกเรากลับไปสำนักธารารมย์ก่อน ท่านเทพพยากรณ์ก็ยังอยู่ที่นั้น ข้าคงต้องปรึกษาเรื่องบางเรื่องกับท่าน แล้วจะไปที่เมืองอีสเทิร์นฟิวด์ต่อเลย”

“ เจ้าไปเถอะ ข้าจะอยู่ช่วยป้องกันที่นี่ กับอาจารย์ เพราะหากพวกราชาพ่อมดมา มันผ่านเข้ามาที่สำนักธารารมย์ก่อนเป็นแน่”

“ ทำไมเจ้าคิดเช่นนั้น”

“ ท่านเทพพยากรณ์เป็นคนบอก” จูเลียบอกตามตรง ทั้งสองคนมาพบกับท่านอาจารย์เจ้าสำนัก และท่านเทพพยากรณ์ที่รออาซันอยู่ อาซันรายงานว่าทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว แต่อาจารย์เจ้าสำนักหันมองหน้าจูเลีย กับอาซันพร้อมกัน

“ พวกเจ้าพร้อมที่จะแต่งงานกันแล้วใช่ไหม” ทั้งสองคนฟังแล้วสะดุ้งพร้อมกัน

อาซันไม่ตอบปฏิเสธ จูเลียก็เช่นกัน อาจารย์กับเทพพยากรณ์คิดไว้อยู่แล้วเลยยิ้มออกมาพร้อมกัน และจัดงานภายในวันนี้เลย เพราะว่า วันพรุ่งนี้อาซันต้องไปที่เมืองเวสเทิร์นฟิวด์ ต่อ อาจไม่ได้มีพิธี คืนนั้นทั้งสองก็ได้แต่งงานกันตามพิธี

โดยมีท่านเทพพยากรณ์เป็นสักขีพยานในครั้งนี้ รุ่งเช้าท่านเทพพยากรณ์ได้ เรียกอาซันเข้ามาคุยเป็นการส่วนตัว

“ หลังจากเสร็จเรื่องที่แดนเหนือพิภพแห่งนี้ เจ้าอยากทำอะไร” ท่านเทพยพยากรณ์เอ่ยถาม

“ ข้าอยากขึ้นแดนเทพเซียน เพราะข้ารู้สึกว่า ข้าต้องไป แต่ไม่รู้ว่าไปทำไม” อาซันเอ่ยตามตรง

“ อดีตเมื่อพันปีก่อน มันเป็นเรื่องของจอมจักรพรรดิยมเทพ ไม่ใช่เรื่องของเจ้า บางครั้งเป็นการดี ที่ท่านมอบแต่มรดก ไม่ได้มอบความทรงจำชีวิตส่วนตัวให้เจ้า ทำให้เจ้าไม่ต้องไปจำความแค้นเมื่อพันปีก่อน ให้เคียดแค้น ตามไปด้วย”

ท่านเทพพยากรณ์เตือน

“ เรื่องเมื่อพันปีก่อน ข้าไม่สนใจอยู่แล้ว แต่ที่ต้องขึ้นไปเพราะว่าที่นี่ข้าคงไม่สามารถเพิ่มพลังยุทธได้มากกว่านี้” อาซันเอ่ยตามตรง

“ ดี ถ้าเช่นนั้น หากจัดการเรื่องราวต่างๆ นี้เสร็จ ข้าจะพากเจ้าไปฝากที่สำนักที่ข้ารู้จักที่ดินแดนเทพเซียนเอง”

“ ขอบคุณ ท่านเทพพยากรณ์” อาซันขอบคุณทันที เพราะเขากำลังคิดว่าจะขึ้นไปดินแดนเทพเซียนนั้นได้อย่างไรดี อาซันกำลังจะออกเดินทางไปเมืองอีสเทิร์น

ท่านรองซีซัสหน้าตาตื่นรีบเข้ามาบอกทุกคนว่า

“ ผนึกได้เปิดออกมาแล้ว ทางราชาพ่อมดมันได้ปลดปล่อยปีศาจแมลง จากแดนจักรวรรดิมืด ออกมาหลายหมื่นตัว แต่ละตัวล้วนแข็งแรงกว่ามนุษย์โดยทั่วไป พวกมันเป็นปีศาจแมลงที่มีความรู้สึกนึกคิดพูดคุยได้เหมือนมนุษย์ แต่พวกมันกระหายเลือด และกินเนื้อคน อาวุธปืนของทางการยิงพวกมันไม่เข้า พวกมันออกมาเป็นกองทัพโดยไม่มีผู้นำเจอมนุษย์พุ่งเข้ากัดกิน เวลานี้พวกมันเข่นฆ่าผู้คนไปเป็นจำนวนมาก สำนักสยบสวรรค์ส่งข้อความขอความช่วยเหลือมา เอาอย่างไรดีท่านเจ้าสำนัก” ท่านซีซัสเอ่ยถามเสียงเครียด

“ ซูซัน เจ้ารีบไปสกัดไว้ก่อน ข้าจะติดต่อกับอีกสามสำนักที่เหลือ จะรีบส่งคนไปช่วยเหลือ” เจ้าสำนักรีบเอ่ย อาซันรีบขึ้นเรือเหาะมุ่งหน้าไปเมืองอีสเทิร์นฟิวด์

ทันที พอไปถึงก็เห็นเหล่าปีศาจแมลงนับหมื่นกำลังวิ่งผ่านกำแพงเมืองที่เริ่มพังทลายลงมา แล้วไล่เข่นฆ่ามนุษย์ อย่างไม่ปราณี อาซันลงไปยืนขวางหน้าแล้วปลดปล่อยพลังเพลิงสุริยะเข้าใส่ฝูงปีศาจ ตูม

ร่างของปีศาจนับพันที่วิ่งเจ้ามากลายเป็นเถ้ากระดูกทันที อาซันปล่อยพลังเหมันต์เป็นกำแพงน้ำแข็งกั้นเอาไว้ ทำให้ปีศาจแมลงนับหมื่นไม่สามารถเข้ามาในเมืองด้านนี้ได้ อาซันเข้าไปสอบถามทหารที่เฝ้ากำแพงเมือง

“ ทหารใครรับผิดชอบที่นี่ “ ทหารเห็นอาซันเข่นฆ่าปีศาจแมลง แล้วช่วยซ่อมกำแพงเอาไว้ได้ เลยเข้ามาหาอย่างนอบน้อม

“ เขาคือแม่ทัพพาเวล เขาบาดเจ็บอยู่ทางด้านนี้เชิญ ท่านจอมยุทธ” ทหารพา

ไปพบแม่ทัพพาเวล อาซันเห็นแม่ทัพพาเวลถูกกัดที่แขน พิษเริ่มกระจายทั่วร่าง

อาซันใช้หยดเลือดผสมน้ำ ให้แม่ทัพพาเวลดื่มไม่นาน อาการแม่ทัพพาเวลก็หายดี เป็นปลิดทิ้ง

“ ขอบคุณท่านหมอ ที่ได้ช่วยเหลือ” แม่ทัพพาเวลขอบคุณอาซัน

“ ข้าไม่ใช่หมอ ข้าชื่อ ซูซัน เป็นศิษย์สำนักเอกภพ ข้าเพียงแต่รู้ว่าเลือดของข้านั้นช่วยผู้พันได้ก็แค่นั้น ว่าแต่สถานการณ์ ในเมืองอีสเทิร์นฟิวด์เป็นเช่นไรบ้าง” อาซันอยากรู้รายละเอียด

แม่ทัพพาเวลกางแผนที่ให้อาซันดูแล้วเริ่มอธิบาย

“ พวกปีศาจแมลงพวกมันโผล่ขึ้นมาจากประตูเข้า-ออก จักรวรรดิทางตอนเหนือของเมืองเมือ สิบวันก่อน ซึ่งมีอยู่ทั้งหมด 10 เขต ตอนนี้ทั้ง 10 เขตถูกพวกมันเข่นฆ่ามนุษย์ไปทั้งหมดแล้ว เหลือเขตกลาง เขตใต้ เขตตะวันออก และเขตะวันตก ที่พวกมันยังรุกเข้ามาไม่ได้ พวกเราอยู่เขตกลาง หากวันนี้ ท่านซูซันไม่เข้ามาช่วย เขตกลางพวกเราอีก 10 เขตคงถูกพวกมันทำลายไปจนหมดแน่” แม่ทัพพาเวลกล่าวอย่างหวาดกลัวไม่หาย

“ พวกมันโจมตีที่นี่เดียวหรือมีที่อื่นอีกหรือเปล่า”

“ พวกมันโจมตีเขตกลาง เขตตะวันตก และเขตตะวันออกพร้อมกัน ไม่รู้เวลานี้จะเป็นเช่นไรบ้าง” แม่ทัพพาเวลเอ่ยด้วยความกังวล อาซันออกมาอยู่หน้ากำแพงมองเหล่าฝูงปีศาจแมลงที่จะพยายามฝ่ากำแพงน้ำแข็ง แต่ไม่มีปีศาจตัวใดเข้ามาได้สักตัว อาซันนำดาบ 5 คมออกมา แล้วใสพลังมหานวดาราเข้าไปในดาบ

แล้วฟาดไปทางปีศาจ ในทางแนวนอน เหล่าฝูงปีศาจแมลงนับหมื่นตัวล้วนถูกตัดเป็นสองท่อน แล้วร่างที่ขาดก็ถูกเพลิงเผาไหม้กลายเป็นขี้เถ้าไปจนหมด

เหล่าทหารที่ยืนอยู่บนกำแพงเห็นแล้วก็แตกตื่นตกใจยิ่งนัก แต่พอตั้งสติได้ก็เห็นฝูงปีศาจถูกทำลายไปหมดแล้ว ต่างส่งเสียงร้องดีใจกันทั้งเมือง

อาซันกล่าวลาท่านแม่ทัพพาเวล เพื่อจะไปช่วย เขตตะวันออก กับ เขตตะวันตกต่อไป