Magic X Knight REVERSE

การเคลื่อนไหวหยุดลงพร้อมๆกับเสียงเพลงจากในห้องโถงจัดงาน ทั้งสองทำความเคารพกันตามธรรมเนียม มิเนอร์วาไร้ซึ่งสีหน้าอกทุกข์อีกต่อไปตรงกันข้ามเธอกลับยิ้มอย่างยินดี“กลับเข้างานกันเถอะ”“อืม”หญิงสาวเลื่อนมือเข้าไปจับมือนั้นอย่างไม่ลังเล ก่อนจะเคียงข้างกันกลับไปภายในงาน หลังจากกลับมาได้ไม่นานก็ได้รู้ว่าระหว่างที่เขาไม่อยู่นั้นอดีตคู่เต้นของเขาได้กลับไปแล้วไม่นาน ได้ยินดังนั้นเชสพลันเกิดความรู้สึกผิดมหันในใจทั้งที่เขาควรจะอยู่ข้างเธอในยามนั้นแท้ๆทุกกิริยาล้วนอยู่ใต้สายตาของคนข้างกาย มีน่าแอบเม้มปากแน่ทว่าไม่ได้พูดอะไรออกไปเวลาล่วงเลยมาถึงช่วง4ทุ่ม แขกบางส่วนนั้นกลับบ้านไปแล้ว แม้งานเลี้ยงคืนนี้จะจัดในคือส่งท้ายปีกระนั้นก็ไม่ได้บังคับว่าต้องอยู่จนถึงข้ามปี พรุ่งนี้เช้าค่อยให้คนส่งจดหมายวิ่งไปยังบ้าน คฤหาสน์ต่างๆเพื่ออวยพรปีใหม่ก็ยังไม่สาย“ท่านอา”“โอ้ มิเนอร์วา จะกลับแล้วหรอ”ดยุคร่างท้วมเดาได้ทันทีการที่หลานสาวเดินมาแบบนี้หมายความเช่นไร ตามธรรมเนียมปฏิบัติปกติแล้วเวลาเข้างานสังคมนั้นเมื่อมาถึงต้องทักทายเจ้าภาพและก่อนกลับก็ต้องมาบอกลาเจ้าภาพถือเป็นมารยาทที่ห้ามละเลย“ค่ะ ปีใหม่นี้ขอให้ท่านอามีสุขภาพและไม่เจ็บไข้ได้ป่วย อยู่เป็นญาติผู้ใหญ่ของหนูไปอีกนานๆนะคะ”“ฮ่าฮ่าฮ่า ต่อให้มีคนแช่งอาจะอยู่ให้เกินร้อยปีเหมือนพวกยอดฝีมือพวกนั้นให้ดู”ล่ำลากันเสร็จ1ชาย1หญิงเตรียมจะหันหลังกลับทว่าขุนนางยศใหญ่กลับเรียกเชสเอาไว้ก่อน“พ่อหนุ่มรอก่อน”“อะไรครับ ลุ เอ้ย ท่านดยุค”“ฮ่าฮ่า ไม่มีอะไรมากหรอก...”เขารบยื่นหน้าเข้ามาใกล้หูเชสเพื่อจะกระซิบ “ถ้าต้องการคำปรึกษาเรื่องสาวๆมาหาฉันได้ทุกเมื่อเลยนา ที่นี่ยินดีต้องรับเสมอ”“เอ่อ...ครับ”เด็กหนุ่มตอบส่งๆไปโดยไม่คิดเลยว่าสักวันหนึ่งในอนาคตเขาอาจจะต้องมาที่นี่จริงๆก็เป็นได้ เดินมาจนถึงประตูออกจากเรือนใหญ่ น่าแปลกทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่มีกระทั้งฟ้าครึ้มหรือเมฆฝนใดๆทว่าทันทีที่พวกเขาก้าวมาถึงฝนพลันเทลงมาจากฝากฟ้าราวกับพระเจ้าทำน้ำหกใส่โลกมนุษย์“อะไรกันเนี่ย ทำไมต้องตกตอนจะกลับด้วย”ชนชั้นสูงคนหนึ่งที่เดินออกมาพร้อมกับเปรยอย่างอารมณ์เสีย เชสรับรู้ได้ทันทีว่าชายคนนั้นเป็นคนธรรมดาเพราะหากว่าเป็นผู้มีพรรสวรรค์หรือมีทักษะการใช้มานาย่อมรู้ได้ทันทีว่าฝนพวกนี้เกิดจากเวทมนตร์เชสควานหาคทาแต่ลืมไปว่าเขาทิ้งมันไว้ในรถม้าเพราะในงานเช่นนี้ห้ามพกพาอาวุธเป็นเด็ดขาด เขาแอบขัดใจทว่าทำยังไงได้“ไม่ต้องตื่นตระหนก คนที่มาไม่ใช่ศัตรู”เหมือนว่ามีน่าจะทราบว่าผู้มาใหม่คือใคร ไม่นานเชสก็เริ่มสัมผัสพลังเวทมนตร์อันไร้ก้นบึ้งได้จากระยะไกล“ไม่สะกดพลังเวทเลยหรอ ไม่เกรงใจชาวบ้านชาวช่องเขาบ้างรึไง”“เธอเป็นอย่างนี้ตลอดแหละ...ผู้อำนวยการของเราน่ะ”“ผู้อำนวยการ?”ไม่ทันจะสิ้นคำ รู้สึกตัวอีกทีเจ้าของพลังเวทมหาศาลที่ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ามหาจอมเวทแห่งสายลมอย่างมาทิวด้าเลยแม้แต่น้อยก็มาถึงเหนือน่านฟ้าของคฤหาสน์เป็นเงาสีดำชวนให้ทุกคนมองก่อนจะสลายร่างหายไปอย่างไรร่องรอย“หายไปแล้ว”“ไม่ได้หายสักหน่อย เค้าอยู่นี่จ้า”“เหวอ” ตกใจจนต้องกระโดดถอยหลังและโชคร้ายเลื่อนน้ำฝนจนล้มลงไปจ้ำเบ้ากับพื้น ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้เด็กสาวตัวเล็กแค่154ซม.กลับมาปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาในชุดสีสันสวยงามน่ารักด้านหลังสะพายกระเป๋าแบบพับสีแดงขนาดพอดีตัว ในมือถือคทาขนาดเล็กตรงหัวเป็นรูปดาว5แฉกสีเหลืองเรือนผมสีเงินยาวมัดอย่างปราณีตเป็นทรงทวินเทล ตาสีม่วงเบิกกว้างอย่างร่าเริง ร่างเล็กจนถ้าไม่มีใครบอกเขานึกว่าเด็กคนนี้อายุแค่12-13ปี“เธออาจเพิ่งเคยใช่ไหมจะแนะนำให้รู้จัก นี่คือผู้อำนวยการของสถาบันออโรเรีย มารีน่า เอล มาริสมาส”“สาวน้อยเวทมนตร์มารีนต่างหาก ตอนนี้เค้าแปลงร่างอยู่นะ อย่ามาเรียกชื่อจริงกันสิคะคุณมิเนอร์วา”“เด็กคนนี้น่ะหรอ ผู้อำนวยการ” เขาอยากจะถามว่ามันเป็นเรื่องล้อเล่นรึเปล่าแต่ก็รู้ดีแก่ใจว่ามันไม่ใช่ย้อนความกลับไปเขาไม่ค่อย ไม่สิ ไม่เคยเจอผู้อำนวยการโรงเรียนเลยแม้แต่ครั้งเดียวไม่ว่าจะงานปฐมนิเทศน์ การภาคเรียน ขึ้นชั้นปี หรือกระทั่งจบการศึกษามากสุดก็แค่รองอาจารย์ใหญ่เท่านั้น ว่ากันว่าผู้อำนวยการมีหน้าตาหน้าเกลียดบ้างล่ะ ไม่กล้าสู้หน้านักเรียนบ้างล่ะ เป็นคนแก่อายุเฉียดร้อยบ้างล่ะใครจะคิดว่าจู่ๆก็ได้มาเจอกันแบบนี้ เขาก้มลงมองเด็สาวที่ ‘เล็ก’ ยิ่งกว่าเขากำลังโพสท่าอะไรบางอย่าง เธอหมุนตัวและทำท่าถือคทาชี้เฉียงลง อีกมือชูสองนิ้วยกขึ้นมามาไว้ตรงตา“เอ่อ สวัสดีครับ ท่านผู้อำนวยการ”เชสย่อเข่าเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตพลางกล่าวทักทายผู้อำนวยการอย่างมีมารยาท ถึงเขาจะรู้สึกไม่คุ้นชื่อนั้นสักเท่าไหร่ก็ตาม“อื้ม สวัสดีคุณเซอเซสได้เจอกันสักทีนะคะ”ผู้อำนวยการสาว?ยกมือขึ้นตรงๆและตบไหล่เชสเบาๆ2-3ที“เอ่อ รู้จักผมด้วยหรอ”“ค่ะ พอดีมาทิลด้าเล่าให้ฟังตอนอยู่ที่เมืองหลวงน่ะค่ะ”“ท่านมาทิลด้า...”รู้ว่าเขาสงสัยอะไรมิเนอร์วาไม่ปล่อยให้คู่หูต้องสงสัยนาน“ท่านมารีน่านอกจากจะเป็นผู้อำนวยการแล้วยังเป็น1ในจอมเวทแห่งราชสำนักเหมือนท่านมาทิลด้าด้วยนะ”เด็กหนุ่มแข็งค้างไปในทันทีเขามองผู้ให้ข้อมูลสลับไปสาวน้อยตรงหน้าสลับไปมาด้วยความไม่อยากเชื่อ แต่พอมาคิดดูดีๆแล้วพลังเวทมหาศาลนั่นบวกกับวิธีการเคลื่อนไหวแบบผุบๆโผล่ๆหากไม่ใช่คนระดับนี้คงทำได้ยาก“ท่านมารีน่าวันนี้มาซะดึกเลยนะคะ”“อ๋า เค้าอยู่งานเลี้ยงที่เมืองหลวงจนถึงเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนน่ะ กว่าจะปลีกตัวออกมาได้ก็แทบแย่...ปีใหม่ทั้งทีก็ต้องมาทักทายแฟรงก์ซะหน่อย ออโรเรียตั้งอยู่ในอาณาเขตเขานี่นะคะ”‘เรียกดยุคด้วยชื่อตรงๆเลยหรอ อย่าบอกนะว่าอายุปาไปหลักครึ่งร้อยแล้วน่ะ!!’“ถ้างั้นแล้วเจอกันนะคะทั้งสองคน”เด็กสาว? โบกมือลาก่อนวิ่งเข้าไปในงาน วินาทีนั้นเขาเพิ่งเห็นว่าทั้งตัวของเธอไม่มีร่องรอยของหยดน้ำหรือการเปียกใดๆทั้งสิ้นทำเขาอึ้งไปได้อีก“อยากรู้รึเปล่าว่าเจ้าตัวอายุเท่าไหร่”“เอ่อ...ไม่ดีกว่าขอบคุณ” อีกด้านหนึ่ง“ลิเรีย ทำไมลูกถึงไปเต้นรำกับคนพรรค์นั้นกัน”บรรยากาศภายในรถม้าอึมครึมกระนั้นพวกมันมาถึงที่โรงแรมหรูกลางเมือง เคาน์เตสตะโกนใส่ลูกสาวทันทีที่ถึงห้องพัก เรเรียยังคงรักษาสีหน้าเช่นเคยทว่าภายในรู้สึกทั้งเจ็บและอุก ทว่าหาใช่เพราะมารดากำลังว่ากล่าวด่าทอเธอยู่ตอนนี้“ที่รักใจเย็นๆก่อน”เอลวินเข้ามาปลอบขวัญผู้เป็นภรรยาอย่างนิ่มนวล“จะให้ใจเย็นได้ยังไงละค่ะคุณ ลูกเราเลือกจะเต้นรำกับคนชั้นต่ำแบบนั้นแทนที่จะเป็นลูกของมาควิส”เอลวินไม่ได้บอกภรรยาให้ทราบว่าแท้จิงแล้วเชสเป็นพาร์ทเนอร์ขององค์หญิงมิเนอร์วา ถ้าบอกหญิงกลางคนผู้คงไม่กล้าพูดแบบนั้นแน่ และดูท่าว่าเขาคงไม่บอกไปอีกนาน“เขาไม่ใช่คนชั้นต่ำนะ”“อะไรนะ”“เชส เขาไม่ใช่คนชั้นต่ำ!!!”สามีภรรยาอึ้งไปตามๆกัน จากอารมณ์ร้อนฉุนเฉียวเมื่อครู่กลายเป็นเย็นเฉียบในพริบตา ลูกสาวผู้แสนว่านอนสอนง่าย ไม่เคยเอ่ยแย้งหรือขัดอะไรสักอย่างมาวันนี้กลับตวาดเสียงดังต่อหน้าพวกเขา...เพราะผู้ชายคนเดียว“น นี่ลูกไปเอานิสัยแบบนี้มาจากไหน ไปติดจากไอ้เด็กนั่นมาใช่ไหม”“พอได้แล้ว!!”คราวนี้ไม่ใช่ลิเรเรียที่เอ่ยทว่าเป็นชายคนเดียวให้ห้องตะเบ็งเสียงก้องหยุดความขัดแย้งครั้งนี้“คุณคะ”“ท่านพ่อ”“เอาล่ะ วันนี้ดึกแล้วมันรบกวนห้องข้างๆ พักผ่อนกันก่อนพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”“คุณคะ...” “ตามนั้นแหละ”ชายผมทองตัดบททุกอย่างพลางพาภรรยาออกจากห้องเหลือไว้เพียงลิเรเรียคนเดียวเด็กสาวทิ้งกายลงบนเตียงนุ่ม ร่างขดงอเหมือนกุ้ง หัวใจเต้นแรงผิดปกติตั้งแต่ในงานเลี้ยง ภาพแผ่นหลังของเขาที่จากไปยังคงติดตา ของเหลวสีใส1หยุดหลุดออกจากหางตาช้าๆหยดลงบนเตียง“ฉันควร...จะทำยังไงดี”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 57 ผู้อำนวยการ

คล้ายกับเรื่องMagic X Knight REVERSE ที่คุณอ่าน

Magic X Knight REVERSE

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 57 ผู้อำนวยการ

คล้ายกับเรื่องMagic X Knight REVERSE ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้