สุดยอดนักผจญภัย

เหล่าซอมบี้นับพันมองหาเหยื่อพร้อมกับคำรามออกมาและพากันวิ่งเข้าใส่มนุษย์ทันที

“ จัดการพวกมันให้หมด ” ไลท์พูดขึ้น

“ รับทราบ ” เดธปาร์ตี้ทุกคนตอบรับและแยกกันไปคนละทิศเพื่อรับมือกับซอมบี้ทันที 

เดธปาร์ตี้ทั้งหมดกระจายตามคำสั่งของไลท์และต่อสู้กับซอมบี้อย่างรวดเร็ว

ความแข็งแกร่งของซอมบี้อยู่ในระดับCหรือBเท่านั้น ไม่มีระดับAแม้แต่ตัวเดียว เพียงแต่ความแข็งแกร่งของซอมบี้ก็เป็นเพียงแค่ลูกแกะตัวน้อยที่ถูกสัตว์ร้ายเข่นฆ่าอย่างบ้าคลั่ง

เดธปาร์ตี้แต่ละคนเพียงแค่การโจมตีเดียวก็สามารถสังหารซอมบี้ไปไม่ต่ำกว่าสามสิบตัวเลยทีเดียว 

เหตุการณ์นี้ทำให้ทุกๆคนของกองทัพพากันอ้าปากค้าง

“ นึกไม่ถึงเลยว่าเดธปาร์ตี้จะแข็งแกร่งขนาดนี้ ” กิการ์ถอนหายใจ 

“ ไม่แปลกเลยที่ท่านไลท์จะเชื่อมั่นในฝีมือของลูกทีมตัวเองและเป็นคนบอกว่าเขาจะเป็นคนจัดการดันเจี้ยนนี้เอง ” บาร์ตันส่ายหน้า 

“ นั้นสิอีกอย่างความแข็งแกร่งของเดธปาร์ตี้แต่ละคนก็เกินกว่าระดับA+ไปไกลแล้ว ไม่รู้ว่าจะอยู่ในระดับSแล้วหรือยัง? ” จอมเวทย์ชุดเขียวพูดขึ้น เขาคือนิโคลัส หัวหน้ากิลด์จอมเวทย์อันดับหนึ่งของป้อมปราการมาการ์

กองทัพของป้อมปราการมาการ์ก็พากันแสดงสีหน้าตื่นเต้นและต่างก็ส่งเสียงร้องออกมาด้วยความฮึกเหิม 

เพียงแค่สิบห้านาทีซอมบี้นับพันก็ถูกสังหารจนหมดสิ้นและกลายเป็นละอองแสงไป

สิ่งของที่ดรอปออกมาจากซอมบี้ก็คือก้อนหินหลากสีสันขนาดเท่ากับกำปั้น 

ก้อนหินเหล่านี้เรียกว่าหินธาตุ ซึ่งหินธาตุจะมีธาตุตามที่มนุษย์มีเช่นดิน น้ำ ลม ไฟ สายฟ้า น้ำแข็ง แสง ความมืด พิษ มิติ เป็นต้น

หินธาตุมีความสามารถในการเพิ่มพลังเวทย์ให้กับจอมเวทย์ธาตุนั้นๆมากกว่ามานาคริสตัล เพียงแต่ต้องรวมหินธาตุยี่สิบก้อนมาวางเป็นกองเดียวกันก่อนจึงทำมีพลังเวทย์ที่มากกว่าคริสตัลมานา

ถ้าหากวางรวมกันยี่สิบก้อนก็จะทรงพลังกว่ามานาคริสตัลระดับต่ำ

ห้าสิบก้อนจะมีพลังเวทย์มากกว่ามานาคริสตัลระดับกลาง

หนึ่งร้อยก้อนจะมีพลังเวทย์มากกว่ามานาคริสตัลระดับสูง 

เนื่องจากหินธาตุหายากและจะดรอปเฉพาะในดันเจี้ยนเท่านั้น ทำให้มันมีราคาสูงและเป็นที่ต้องการของตลาดมาก ทำให้ราคาของมันเมื่อรวมกันก็ราคาสูงกว่ามานาคริสตัล

ในขณะที่ทหารกำลังเก็บหินธาตุอยู่คอลรุยก็ตะโกนลงมาจากบนต้นไม้ว่า “ หัวหน้าที่ปราสาทด้านหน้ามีการเคลื่อนไหว ดูเหมือนว่าจะมีกองทัพซอมบี้อีกจำนวนมากกำลังมุ่งหน้ามาที่นี้ ”

ไลท์และคนอื่นๆที่ได้ยินก็มองไปยังทิศทางที่ตั้งของปราสาท 

ไลท์ใช้จิตสัมผัสก็พบว่าพวกซอมบี้มีมากกว่าสองพันตัวและมีระดับAอีกสามสิบตัวและยังมีระดับA+ที่น่าจะเป็นบอสของดันเจี้ยนอีกหนึ่งตัว 

“ ดูเหมือนว่าดันเจี้ยนนี้จะแข็งแกร่งกว่าดันเจี้ยนทะเลที่เข้าก่อนหน้านี้อีกนะเนี้ย ” ไลท์พูดขึ้น

ผ่านไปยี่สิบนาทีในที่สุดฝูงซอมบี้ก็ปรากฏให้เห็นในสายตาของทุกๆคน 

“ คอลรุยสอยบอสของดันเจี้ยน ” ไลท์ตะโกนขึ้น 

“ รับทราบครับหัวหน้า ” คอลรุยที่ได้รับคำสั่งของไลท์ก็หัวเราะขึ้นเบาๆก่อนที่จะเล็งปืนไรเฟิลไปที่บอสของดันเจี้ยน

บอสดันเจี้ยนจะตัวใหญ่กว่ามอนเตอร์ทั่วๆไป และมันยังมีออร่าระดับสูงกว่ามอนเตอร์ธรรมดามาก เพราะบอสซอมบี้มันสวมชุดคลุมสีดำดูเด่นกว่ามอนเตอร์อื่นๆมาก 

ถ้าหากจะให้เทียบล่ะก็ ซอมบี้ธรรมดาจะตัวสูงเท่ากับมนุษย์ ส่วนซอมบี้ระดับAจะสูงกว่าประมาณสองเมตรนิดๆ ส่วนบอสซอมบี้ตัวใหญ่กว่าสามเมตร 

คอลรุยเล็งปืนไปที่บอสพร้อมกับใส่ลมปราณจำนวนมากเข้าไปที่ปืนไรเฟิล 

ปืนไรเฟิลของคอลรุยก็เปร่งแสงสีเขียวอ่อนๆขึ้นมาก่อนที่จะกลายเป็นสีเขียวเข้ม 

เมื่อได้ที่แล้วคอลรุยก็ลั่นไกปืนไป กระสุนสีเขียวของคอลรุยพุ่งตรงไปบอสซอมบี้ด้วยความเร็วสูง

ก่อนที่กระสุนของคอลรุยจะถึงฝูงซอมบี้กระสุนของเขาก็แตกออกเป็นฝนกระสุนจำนวนมหาศาลพุ่งใส่ฝูงซอมบี้ 

บอสซอมบี้ที่เห็นกระสุนสีเขียวของคอลรุยก็คำรามออกมาด้วยความโกรธพร้อมกับหยิบดาบและฟาดใส่ฝนกระสุนของคอลรุยทันที

เพียงแต่มันได้คาดการผิดพลาดเพราะกระสุนของคอลรุยทรงพลังอย่างมาก 

ฝนกระสุนได้ทะลุดาบของบอสซอมบี้พร้อมกับพุ่งใส่ฝูงซอมบี้จนพวกมันพรุนเป็นรังผึ้ง

เพียงแค่การยิงครั้งเดียวของคอลรุยก็ฆ่าซอมบี้ไปไม่ต่ำกว่าสามร้อยตัวและยังรวมไปถึงซอมบี้ระดับAกว่าสิบตัวและบอสซอมบี้อีกด้วย 

“ เป้าหมายถูกกำจัดแล้วครับหัวหน้า ” คอลรุยตะโกนลงมา

ไลท์พยักหน้ารับและหันมามองสมาชิกเดธปาร์ตี้พูดขึ้นว่า “ จัดการให้เรียบร้อย ” 

เดธปาร์ตี้ทั้งหมดพุ่งตัวไปหาฝูงซอมบี้นับพันด้วยความเร็ว

การเข่นฆ่าอยู่ฝ่ายเดียวก็ได้เกิดขึ้นอีกครั้ง 

เพียงแค่สิบนาทีฝูงซอมบี้นับพันก็กลายเป็นละอองแสงและดรอปหินธาตุออกมาเป็นจำนวนมาก ส่วนซอมบี้ระดับAได้ดรอปหินธาตุกว่าขนาดใหญ่เท่ากับแตงโม 

ส่วนบอสของซอมบี้ดรอปหินธาตุก้อนใหญ่กว่าแตงโมถึงสามเท่าและมันยังเป็นหินธาตุมืดอีกด้วย

หลังจากที่สังหารบอสดันเจี้ยนสำเร็จแล้วทุกอย่างก็เสร็จเรียบร้อย

ไลท์หายตัวไปก่อนที่จะมาปรากฏอยู่ที่เบื้องหน้าของปราสาทและเดินเข้าไปด้านในทันที

สิบนาทีต่อมาไลท์ก็ออกมาจากปราสาทพร้อมกับรอยยิ้มสบายๆ 

เมื่อไลท์ออกมาแล้วเบเรียลก็บอกว่าได้แบ่งหินธาตุตามที่ตกลงกันหมดแล้ว

ไลท์พยักหน้าและสั่งให้ทุกๆคนออกจากดันเจี้ยน เนื่องจากบรรยากาศที่ไม่เอื้ออำนวยให้อยู่เที่ยว ทุกคนจึงเลือกที่จะออกจากดันเจี้ยนดีกว่า 

หลังจากที่ออกมาจากดันเจี้ยนแล้วเดธปาร์ตี้ก็เดินทางกลับป้อมปราการมาการ์ 

สิบห้าวันต่อมา

สตีฟก็นำดาบมามอบให้กับไลท์

ดาบของไลท์มีรูปแบบคล้ายๆกับดาบสวรรค์คืนพิภพที่จักรพรรดิสวรรค์หรือเทียนตี้อู่หลงเป็นคนใช้ 

“ เป็นดาบที่สวยมากเลยอาจารย์  ”เดซี่มองดูดาบของไลท์ด้วยแววตาเปร่งประกาย

“ นั้นสิลูกพี่ ลูกพี่ออกแบบดาบได้สวยมากๆ ” ไลก้าพยักหน้า 

ส่วนคนอื่นๆที่เห็นดาบของไลท์ก็พากันชมว่าเป็นดาบที่สวยและดูทรงพลังอย่างมาก 

“ ไลท์ดาบเล่มนี้มีชื่อไหม? ” สตีฟถามขึ้น

“ มีสิฉันคิดเอาไว้แล้ว ชื่อของดาบเล่มนี้คือดาบสวรรค์คืนพิภพ ” ไลท์ตอบ

“ เป็นชื่อที่ดี  ”สตีฟและคนอื่นๆพากันเห็นด้วย 

“ แล้วพวกเธอจะออกเดินทางกันวันไหน? ” สตีฟถามขึ้น

“ ก็อีกประมาณวันสองวัน ” ไลท์ตอบ

“ งั้นหรอ…ไลท์ฉันต้องขอบใจเธอมากที่ช่วยเหลือมารานตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ทำให้ตอนนี้เธอกลายเป็นคนที่ร่าเริงและแข็งแกร่ง ” สตีฟพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความขอบคุณ

เมื่อก่อนมารานเป็นคนที่เก็บตัวและไม่ค่อยยิ้มสักเท่าไหร่ เนื่องจากสภาพร่างกายของเธอที่อ่อนแอ สตีฟจะคอยอยู่กับเธอตลอดเวลาจนกระทั้งอาการของเธอหนักขึ้น จนหนักสุดคือหมดสติไปนานเป็นปีๆ 

แต่ตอนนี้มารานกลายเป็นคนที่สดใสและยิ้มง่าย ทำให้สตีฟรู้สึกมีความสุขและขอบคุณไลท์อย่างมาก 

“ ไม่เป็นไรครับคุณสตีฟ เพียงแค่ดาบเล่มนี้ก็ถือว่ามากพอแล้ว ” ไลท์พูดขึ้น

“ งั้นคืนนี้ฉันจะเลี้ยงฉลองให้กับพวกเธอแล้วกัน ถือว่าเป็นการตอบแทนของฉันและมาราน” สตีฟพูด

“ งั้นก็ไปเตรียมวัตถุดิบกันเถอะ ”ไลท์หัวเราะ 

พริบตาเดียวก็ผ่านไปสองวัน

กริมรีมเปอร์ก็มุ่งหน้าออกจากป้อมปราการมาการ์

“ นึกไม่ถึงเลยว่าพวกเราจะอยู่ที่นี้นานกว่าครึ่งปี ” เดซี่มองดูป้อมปราการมาการ์ด้วยความรู้สึกผูกพันเล็กๆ 

ส่วนคนอื่นๆเองก็มีความรู้สึกไม่ต่างกัน 

“ หัวหน้าพวกเราจะไปไหนกันต่อ? ” เวโรนิก้าในฐานะคนขับถามขึ้น

ไลท์เดินไปดูแผนที่ก่อนที่จะครุ่นคิดบางอย่างและชี้ไปที่จุดหนึ่งของแผนที่

“ งั้นพวกเราก็เดินทางไปเรื่อยๆแล้วกัน ” ไลท์เองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปที่ไหนดี งั้นก็ค่อยไปคิดเอาดาบหน้าแล้วกัน 

สิบห้าวันผ่านไป

ไลท์ที่นอนอยู่บนดาดฟ้าก็ได้ยินเสียงตะโกนของคอลรุยดังลงมาจากด้านบน

“ หัวหน้าด้านหน้าเหมือนจะมีการต่อสู้เกิดขึ้น ” คอลรุยตะโกน

ไลท์และคนอื่นๆที่ได้ยินก็พากันมองไปด้านหน้าทันที 

ทุกๆคนก็เห็นว่ามีเรือยนต์สองลำจอดอยู่ข้างกันและมีควันไฟลอยขึ้นมาจากเรือยนต์ทั้งสองลำ เพียงแต่มีเรือยนต์ลำหนึ่งที่เสียหายมากกว่าอีกลำ 

“ ลูกพี่เดี๋ยวผมจะไปดูเอง ” ไลก้าตะโกน

“ งั้นนายกับเดซี่ไปดูว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นบนเรือแล้วก็จัดการตามที่นายคิดแล้วกัน ” ไลท์พูดขึ้น

เดซี่และไลก้าพยักหน้ารับคำสั่งและพุ่งตัวไปยังเรือยนต์ทั้งสองลำทันที

ผ่านไปครู่ใหญ่ไลท์และคนอื่นๆก็เห็นว่ามีเรือยนต์ลำหนึ่งที่ระเบิดขึ้น ซึ่งเป็นเรือยนต์ที่มีความเสียหายมากกว่าอีกลำ

ผ่านไปกว่าสิบนาทีเรือยนต์ลำที่ปลอดภัยก็มุ่งหน้ามาทางกริมรีปเปอร์และจอดอยู่ด้านข้าง

ไลก้าและเดซี่กระโดดข้ามมาบนกริมรีปเปอร์

ไลท์และคนอื่นๆต่างก็มองด้วยความสนใจ

“ ลูกพี่เรือยนต์ลำนี้คือเรือยนต์ขนสินค้าที่กำลังมุ่งหน้าไปยังเมืองไนท์ทาวน์ พวกเขาถูกกลุ่มโจรบุกปล้นแต่โชคดีที่ผู้คุ้มกันบนของพวกเขาแข็งแกร่งจึงทำให้สามารถต้านทานกลุ่มโจรได้จนพวกเราไปถึงก็เลยเอาชนะกลุ่มโจรได้ง่ายๆ นอกจากนี้พวกเขาจะมากล่าวขอบคุณพวกเราครับ ” ไลก้าพูดขึ้น

“ เข้าใจแล้ว ” ไลท์พูดขึ้น

ไม่นานก็ทางเรือขนสินค้าก็นำไม้ยาวมาพาดเพื่อให้สามารถเดินข้ามมาที่กริมรีปเปอร์ได้ 

จากนั้นก็มีชายวัยกลางคนอายุประมาณห้าสิบปีในชุดหรูหราเดินข้ามมาพร้อมกับหญิงสาวที่อายุประมาณยี่สิบปี และยังมีชายหนุ่มที่อายุประมาณยี่สิบปลายๆพร้อมกับสะพายดาบที่เอวเดินมาด้วย 

“ ขอบคุณพวกท่านมากที่ช่วยเหลือพวกเรา ” ชายวัยกลางคนพูดขึ้นด้วยความซาบซึ้ง

“ เรื่องเล็กน้อยครับ ” ไลท์เป็นคนตอบ

“ เช่นนั้นนี้ถือว่าเป็นน้ำใจเล็กๆน้อยจากพวกเราที่ขอตอบแทนท่านผู้มีพระคุณ ” ชายวัยกลางคนสั่งให้คนยกกล่องใบใหญ่ออกมาวางไว้บนกริมรีปเปอร์ 

ไลท์และคนอื่นๆสามารถมองเห็นสิ่งของที่อยู่ด้านในได้ ซึ่งสิ่งของที่อยู่ด้านในก็คือผ้าไหมหรูจำนวนมากและยังมีอัญมณีอีกประมาณสิบกว่าเม็ด นับว่าเป็นการตอบแทนที่ยอดเยี่ยม 

“ จริงสิพวกเราลืมแนะนำตัว พวกเราคือกลุ่มพ่อค้าหมื่นเส้นทาง ” ชายวัยกลางคนพูดขึ้น

ไลท์และคนอื่นๆพากันสับสนแต่ทว่าเบเรียลแสดงสีหน้าประหลาดใจ

เมื่อเห็นว่าคนอื่นๆกำลังสับสนอยู่เบเรียลจึงอธิบายว่า “ กลุ่มพ่อค้าหมื่นเส้นทางเป็นการรวมกลุ่มของพ่อค้าจำนวนมากและกลายเป็นกลุ่มพ่อค้าที่มีขนาดใหญ่อันดับต้นๆของโลก พวกเขามีสาขาอยู่ทั่วทุกเมืองในหอคอยแห่งนิรันดร์ นอกจากนี้พวกเขายังมีสมบัติล้ำค่ามากมายที่สะสมเก็บเอาไว้ การที่จะเข้าร่วมกลุ่มพ่อค้าหมื่นเส้นทางได้จำเป็นต้องมีทรัพย์สินไม่ต่ำกว่าห้าสิบล้านจีเซล ส่วนชื่อหมื่นเส้นทางก็มาจากการที่เดินทางโดยใช้เส้นทางนับหมื่นจนแผ่ขยายไปทั่วโลกนั่นเอง ”

ไลท์และคนอื่นๆก็พากันเข้าใจ 

“ งั้นพวกเราขอรับคำขอบคุณของพวกคุณ ” ไลท์ยิ้มพร้อมกับสั่งให้คอลรุยยกหีบไปเก็บไว้ในห้องเก็บของ

“ เช่นนั้นพวกเราขอลาผู้มีพระคุณ ” ชายวัยกลางคนพูดพร้อมกับโค้งให้เล็กน้อยเพื่อแสดงให้เห็นถึงคำขอบคุณ 

ไม่นานเรือยนต์ของพ่อค้าหมื่นเส้นทางก็ค่อยๆมุ่งหน้าไปยังเมืองไนท์ทาวน์ 

ส่วนไลท์และคนอื่นๆเองก็มุ่งหน้าไปอีกเส้นทางหนึ่ง 

ผ่านไปหลายวัน

กริมรีปเปอร์ก็มาหยุดอยู่ที่ทะเลสาบแห่งหนึ่ง 

ไลท์ที่เห็นว่าพื้นที่ตรงนี้สวยและอากาศเย็นสบายจึงให้ทุกคนมาพักผ่อนที่นี้สักสองสามวันก่อนค่อยเดินทางต่อ

การเดินทางยาวๆนั้นทำให้สภาพจิตใจเหนื่อยล้าได้ ถ้าหากการเดินทางไม่เร่งรีบเกินไปไลท์ก็มักจะแวะข้างทางให้เปลื่ยนบรรยากาศบ้าง

สามหนุ่มพากันไปนั่งตกปลาอยู่ที่ข้างทะเลสาบ ส่วนสามสาวก็พากันไปสำรวจพื้นที่แถวนี้และใช้เวลานี้ในการเดินเล่นในป่า 

ถ้าหากนับเรื่องความปลอดภัยล่ะก็ ไลท์คิดว่าสาวๆน่าจะเอาตัวรอดได้แม้ว่าจะเจอกับระดับS เพราะงั้นเขาจึงปล่อยให้สาวๆเดินเล่นอย่างสบายใจ 

ไลท์ก็ตกปลามาได้สองตัว ส่วนไลก้าและคอลรุยตกได้มากกว่าสิบตัว

“ ฮ่าฮ่า หัวหน้ายังตกได้สองตัวอยู่งั้นหรอ ” คอลรุยพูดขึ้นพร้อมกับหัวเราะออกมา ไลก้าเองก็หัวเราะด้วยเหมือนกัน

ไลท์เองก็ยิ้มแห้งๆเพราะเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมปลาถึงไม่กินเหยื่อของเขาแต่ดันไปกินเหยื่อของไลก้าและคอลรุยมากกว่า 

“ เอาน่ายังไงพวกนายก็ตกได้แทนฉันไปแล้วนิ ” ไลท์ยิ้ม 

“ นั้นสิแค่นี้ก็น่าจะกินอิ่มไปอีกหนึ่งมื้อแล้ว ” คอลรุยเห็นด้วย อีกอย่างปลาในทะเลสาบแห่งนี้ก็ตัวใหญ่มากซึ่งตัวเล็กสุดที่เขาตกได้ก็ยาวถึงสามสิบเซนติเมตรแล้ว ส่วนตัวใหญ่สุดก็ยาวถึงหนึ่งเมตรเลยทีเดียว 

ผ่านไปกว่าสองชั่วโมง สาวๆก็กลับมายังที่พัก

ไม่นานอาหารเย็นก็เริ่มทำโดยเวโรนิก้าเชฟประจำกลุ่ม 

ต้องบอกว่าฝีมือของเวโรนิก้าพัฒนาขึ้นกว่าเดิมมาก ทำอาหารได้อร่อยขึ้นจนเทียบกับภัตตาคารหรูๆได้เลย 

หลังจากที่กินอาหารเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน

ไลท์และเบเรียลก็มานั่งอยู่ที่ข้างทะเลสาบพร้อมกับมองดูดาวด้วยกัน