ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

พี่สาวปลาตัวใหญ่
ช่วงบ่ายของวัน หลินเฉินอยู่ที่บ้านกับหลิงหลิงสองคน แม่ของเขาวันนี้ไปทำงานตามปกติ ทางด้านพ่อของเขาที่หายจากโรคหัวใจแล้ว ก็ออกไปทำงานที่ไซต์ก่อสร้างเหมือนกับที่เคยทำมา
ถึงแม้ว่าหลินเฉินจะห้ามไม่ให้ไปทำ เขาก็ไม่ฟัง เพราะไม่อยากที่จะอยู่เฉยๆ ที่บ้าน
“หลิงหลิง ลูกอยากจะไปไหนเป็นพิเศษไหม?” หลินเฉินตอนนี้กำลังนั่งดูทีวีกับลูกสาว ความสัมพันธ์ของเขากับเธอดีขึ้นมาก นับตั้งแต่ที่เขากลับมาเมื่อเช้านี้
หลิงหลิงส่ายหน้าไปมาในทันที “หนูไม่อยากไปค่ะ”
หลินเฉินมองดูใบหน้าของลูกสาว ก็รู้ว่าที่เธอไม่อยากจะไปนั้น เป็นเพราะกลัวว่าจะมีค่าใช้จ่ายเยอะ เธอคงจะไม่อยากให้เขาใช้เงินไปกับเธออย่างแน่นอน
เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา ลูกสาวของเขาลำบากมากจริงๆ ช่วงที่เขาไม่อยู่
‘จริงสิ พาหลิงหลิงไปเล่นกับเสี่ยวไป๋ก็ได้นี่ เสี่ยวไป๋เองก็คงจะดีใจด้วยที่ได้น้องสาว’ หลินเฉินคิด พลางพูด “งั้นพ่อพาหลิงหลิงไปเที่ยวที่หนึ่งดีไหม?”
“เที่ยวที่ไหนคะ?” หลิงหลิงถามอย่างสงสัย “แล้วต้องใช้เงินรึเปล่า?”
หลินเฉินยิ้มเล็กน้อย พลางส่ายหน้า “ไม่ต้องใช้ แต่หลิงหลิงต้องสัญญากับพ่อนะว่าห้ามบอกเรื่องนี้กับใคร รวมถึงคุณปู่และคุณย่าด้วย”
หลิงหลิงงุนงงไปครู่หนึ่ง เธอสงสัยเป็นอย่างมากว่าพ่อของเธอจะพาไปเที่ยวที่ไหน ทำไมต้องห้ามบอกคนอื่น รวมถึงปู่กับย่าของเธอด้วย อย่างไรก็ตาม เธอก็พยักหน้ารับ “หนูสัญญาค่ะ”
“อย่างนั้นหลิงหลิงหลับตาลงก่อนนะ” หลินเฉินบอก
หลิงหลิงหลับตาลงอย่างเชื่อฟัง
เมื่อเห็นว่าลูกสาวหลับตาลงแล้ว หลินเฉินไม่รอช้า นำมุกมิติออกมา ก่อนที่จะพาหลิงหลิงเข้าไปภายในมุกมิติ
“หลิงหลิงลืมตาได้แล้ว” หลินเฉินพูด หลิงหลิงลืมตาขึ้นมาในทันที
เมื่อเธอลืมตา เธอก็ต้องตะลึงไป เมื่อได้เห็นสถานที่ที่สวยงาม รอบด้านคล้ายเป็นโลกที่กว้างใหญ่ ท้องฟ้าสีครามสดใส มีก้อนเมฆสีขาวที่ดูละมุนตาลอยเคลื่อนที่อย่างเชื่องช้าเอื่อยเฉื่อย
พื้นด้านล่างเป็นสีเขียวขจี เต็มไปด้วยหญ้าต้นเล็ก ไม่ไกลออกไปยังมีเรือนไม้หลังใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างประณีตงดงาม
ข้างๆ เรือนใหญ่ยังมีสวนสมุนไพรขนาดใหญ่ตั้งอยู่ เป็นสวนสมุนไพรที่มีสมุนไพรนานาชนิดอยู่จำนวนมาก ถัดไปจากสวนสมุนไพรก็เป็นสวนผลไม้
“พ่อคะนี่มัน?” เธอพลันหันหน้าไปมองพ่อของเธอ
หลินเฉินยิ้ม “นี่เป็นโลกที่พ่อสร้างขึ้น ไปเถอะ พ่อจะพาหลิงหลิงไปรู้จักกับพี่สาว”
เขาพลันเดินนำออกไป
หลิงหลิงต้องสูดลมหายใจเข้าลึก ขยี้ตาครั้งหนึ่ง เพื่อยืนยันว่านี่ไม่ใช่ความฝัน
เมื่อยืนยันแล้วว่านี่ไม่ใช่ความฝัน เธอก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาในทันที
‘หรือว่าพ่อจะเป็นผู้วิเศษ!’ เธอคิดอย่างเพ้อฝัน ไม่แปลกที่เธอจะคิดแบบนี้ เพราะถ้าหากว่าพ่อของเธอไม่ใช่ผู้วิเศษ ไหนเลยจะสามารถสร้างโลกที่สวยงามแบบนี้ขึ้นมาได้
แต่ทันใดนั้น เธอก็เกิดสงสัยขึ้นมากับคำพูดของพ่อเธอเมื่อครู่นี้ ที่บอกว่าจะพาไปรู้จักกับพี่สาว ด้วยความสงสัยนี้ ทำให้เธอวิ่งตามพ่อของเธอไปอย่างรวดเร็ว
หลินเฉินพาหลิงหลิงมาที่แม่น้ำ เขากวาดสายตามองไปที่แม่น้ำ ก่อนที่จะร้องเรียก “เสี่ยวไป๋”
เสี่ยวไป๋ในร่างปลาเกล็ดขาวบรรพกาลตัวใหญ่ได้พุ่งขึ้นมาจากน้ำในทันที ดูเหมือนว่าเธอจะสัมผัสถึงหลินเฉินและหลิงหลิงได้ตั้งแต่ที่ทั้งสองคนเข้ามาภายในมุกมิติแล้ว
เธอคิดว่าวันนี้นายท่านคงจะพาหลิงหลิงมาแนะนำให้เธอรู้จักอย่างแน่นอน จึงดีใจอย่างมาก หางตวัดไปมาไม่หยุด
หลิงหลิงที่ได้เห็นปลาตัวใหญ่ก็ตกใจจนเผลอก้าวถอยหลัง
เสี่ยวไป๋พลันลอยเข้ามาใกล้ฝั่ง กระโดดขึ้นมาจากน้ำ ร่างเปล่งแสงสีขาวเจิดจ้า
ทันใดนั้น เด็กหญิงวัยสิบเอ็ดสิบสองปี ผู้มีดวงหน้าขาวเนียนน่ารัก แก้มชมพูเปล่งปลั่ง ดวงตาคู่สีแดงงดงามสดใส ผมสีขาวยาวพลิ้วไหว สวมใส่ชุดสีหิมะที่ตัวใหญ่กว่าตัวเองหนึ่งส่วนก็กระโดดลงมายืนที่พื้น
“นายท่าน!” เสี่ยวไป๋ยิ้มให้กับหลินเฉิน ก่อนหันไปยิ้มให้กับหลิงหลิง
หลิงหลิงตอนนี้ตกใจหนักกว่าเดิม เมื่อได้เห็นปลาร่างกลายเป็นคน
“หลิงหลิง นี่คือพี่สาวที่พ่อจะแนะนำให้ลูกรู้จัก เธอชื่อเสี่ยวไป๋ เป็นปลาอย่างที่ลูกเห็น” หลินเฉินบอกกับหลิงหลิง เขาไม่แปลกใจนักกับความตกใจของลูกสาว เพราะไม่ว่าจะเป็นใคร เมื่อมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ก็ต้องตกใจกันทั้งนั้น
“พะ...พี่สาว?” หลิงหลิงพูดเสียงสั่นเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเธอจะยังตกใจไม่หาย
“เสี่ยวไป๋ นี่คือลูกสาวของข้า หวังว่าเสี่ยวไป๋จะถือเธอเป็นน้องสาวนะ” หลินเฉินหันไปพูดกับเสี่ยวไป๋บ้าง ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้รู้เรื่องที่เสี่ยวไป๋เคยออกไปดูหลิงหลิงมาก่อน
“แน่นอนนายท่าน” เสี่ยวไป๋ยิ้มอย่างมีความสุข จ้องมองหลิงหลิงด้วยดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ “น้องหลิงหลิง”
หลิงหลิงสูดลมหายใจเข้าลึก เพื่อสงบความตกใจลง เธอคิดไม่ถึงเลยว่าพี่สาวที่พ่อจะแนะนำให้รู้จักก็คือพี่สาวปลาตัวใหญ่ เธอจ้องมองไปที่ใบหน้าของเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกหลงใหลเป็นอย่างมาก จนอดพูดออกมาไม่ได้ “พี่สาวเสี่ยวไป๋น่ารักมาก”
ได้ยินคำพูดของหลิงหลิง เสี่ยวไป๋ก็ยิ้มพลางหัวเราะอย่างชอบใจ “น้องสาวหลิงหลิงน่ารักกว่าตั้งเยอะ”
จากนั้น เธอก็เดินเข้ามาจับมือของหลิงหลิง หันไปพูดกับหลินเฉิน “นายท่าน ข้าพาน้องหลิงหลิงไปเดินเล่นนะ”
“ไปเถอะ” หลินเฉินพยักหน้าให้ จากนั้นก็ส่งเสียงผ่านจิตไปบอก ‘อย่าลืมใช้ภาษาในโลกปัจจุบันด้วยนะ หลิงหลิงอาจไม่เข้าใจถ้าเจ้าใช้ภาษาผู้ฝึกตน’
เสี่ยวไป๋พยักหน้า ก่อนจะพาหลิงหลิงวิ่งออกไป
หลินเฉินจ้องมองภาพนี้ด้วยรอยยิ้มมีความสุข เขาเชื่อว่าด้วยความน่ารักสดใส ร่าเริงของเสี่ยวไป๋ จะทำให้หลิงหลิงมีความสุข ในเรื่องภาษาของผู้คนในโลกปัจจุบัน เขาก็เคยสอนเสี่ยวไป๋ไปบ้างแล้ว ด้วยความฉลาดเฉลียวของเธอ คงไม่มีปัญหาแน่
หลินเฉินพลันเดินไปยังจุดที่พวกสัตว์วิญญาณอยู่ เขาตั้งใจที่จะทำอาหารสองสามอย่างให้กับหลิงหลิง เขาอยากที่จะให้เธอได้ลองทานเนื้อของสัตว์วิญญาณดู แน่นอนว่าเขาต้องทำมากเป็นพิเศษ เพื่อเสี่ยวไป๋ด้วย ไม่อย่างนั้นเธอคงได้บ่นเขาแน่
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง หลินเฉินก็ทำอาหารสองสามอย่างเสร็จ บนโต๊ะอาหารข้างเรือนไม้ตอนนี้มีอาหารที่มีกลิ่นหอมน่ารับประทานถูกจัดวางอยู่
เสี่ยวไป๋ราวกับว่าเฝ้ารอเวลานี้อยู่ เธอพาหลิงหลิงมาที่ข้างโต๊ะอาหารอย่างรวดเร็ว
“น้องหลิงหลิง อาหารที่นายท่านทำอร่อยมากเลยนะ เร็วรีบมากิน” เสี่ยวไป๋นั่งลงที่เก้าอี้อย่างรวดเร็ว
หลิงหลิงนั่งลงที่เก้าอี้ข้างเสี่ยวไป๋ ตลอดช่วงเวลาหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา พี่สาวเสี่ยวไป๋ได้พูดหลายอย่างให้เธอฟัง ดวงตาของเธอเวลามองไปที่พ่อของเธอในตอนนี้ จึงเต็มไปด้วยประกาย
“หลิงหลิงลองกินดู” หลินเฉินนั่งลงที่เก้าอี้ พูดกับลูกสาวด้วยรอยยิ้ม ขณะเดียวกันก็ตักอาหารให้กับลูกสาว
“ขอบคุณค่ะพ่อ” หลิงหลิงลองตักอาหารใส่ปากคำหนึ่ง ทันทีที่ได้ลิ้มลองรสชาติ เธอก็ต้องตกตะลึงไป เพราะมันอร่อยเป็นอย่างมาก จะบอกว่าเป็นอาหารที่อร่อยมากที่สุดในชีวิตที่เธอเคยได้กินมาก็ไม่ผิดนัก
จบบทที่ 40

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 40 : พี่สาวปลาตัวใหญ่

คล้ายกับเรื่องยอดคุณพ่อขั้นเทพ ที่คุณอ่าน

ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 40 : พี่สาวปลาตัวใหญ่

คล้ายกับเรื่องยอดคุณพ่อขั้นเทพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้