เกรซนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนที่นอนหนานุ่ม
เธอนอนพลิกไปมา ซึ่งในมือถือของเธอนั้นมือเธอไปปัดแล้วกดของที่ตนเองใส่ลงตะกร้า เธอนอนเลือกสินค้าไปเรื่อยๆไม่สนมูลค่าของที่ซื้อ เพียงเธอถูกใจก็พร้อมซื้อทันทีเมื่อเธอเลือกของที่้าทั้งหมดแล้วเธอจึงตัดสินใจกดสั่งซื้อของแล้วจ่ายเงินทันที
ขณะที่เธอสั่งซื้องของไปเรียบร้อยแล้วเธอกำลังจะเปิดแอพเล่นเกมส์ เสียงโทรศัพท์ในมือถือก็ดังขึ้นเสียงเพลงที่เธอตั้งไว้ ดังออกมาเบาๆ เป็เสียงเพลงโปรดที่เธอชอบฟังมากนั่นเอง
“ค่ะเหมือนเดิมค่ะ วางของไว้ที่หน้าบ้านได้เลย” เสียงเธอพูดด้วยความรู้สึกเฉยชาเธอปกติมากกับคนส่งของที่โทรมาหาเธอทุกวัน และเธอก็รับสายพูดแบบเดิมซ้ำๆ
“ขอโทษครับครั้งนี้ผมขอมารับของเองนะครับ ผมวางไว้ที่หน้าบ้านเหมือนสินค้าชิ้นอื่นไม่ได้ครับ”ปลายสายที่เป็คนส่งของพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“เฮ้อไม่อยากออกไป ไว้หน้าบ้านก็เหมือนกัน เดี๋ยวก็ออกไปเอาของและนายเอาวางไว้หน้าบ้านเดิม” เกรซยังยืนยันคำเดิม น้ำเสียงเธอเริ่มหงุดหงิดการพูดเป็ทางการก็หายไปด้วย
“ถ้าไม่มีคนออกมารับผมจะนำของชิ้นนี้กลับไปด้วย แล้วตีกลับให้ปลายทางนะครับ” ปลายสายก็ยืนยันคำเดิมเช่นกัน
“นาย! รอฉันหน้าบ้านนะเดี๋ยวออกไป” เกรซพูดเสียงดัง ทีนี้เธอจึงเปิดประตูบ้านออกไปได้เธอเตรียมหยิบอุปกรณ์ฉุกเฉินไปด้วย เผื่อได้ฆ่าคน !
เมื่อเปิดประตูบ้านออกไปหน้าบ้านด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดลำคารใจ เธอก็เพิ่งเห็นคนมาส่งของให้เธอเป็ประจำครั้งแรก เขาเหมือนไม่ใช่คนส่งของเขาดูดีมากเกินไปจะเป็คนส่งของที่เธอรับสายประจำได้
“ออกมาได้แล้วนะครับช่วยเซ็นเอกสารรับของด้วยนะครับ แล้วก็ขอถ่ายรูปรับของด้วยนะครับ” คนส่งของสั่ง
เธอยังคงตกตะลึงในใบหน้าที่หล่อเหลาสูง หุ่นดีของเขา ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะเดินออกไปเปิดประตูรั้วแล้วเซ็นรับเอกสารถ่ายรูปตามคำสั่งของเขาได้อย่างง่ายดายปานนี้
“นี่คืออะไรฉันว่าฉันไม่เคยสั่งของชิ้นใหญ่แบบนี้นะ”เมื่อเธอได้สติเธอจึงรีบถามเขาด้วยความสงสัย
“มีคนส่งของมาให้คุณครับแล้วเขาให้ผมทำตามขั้นตอนนี้ พอใจหรือยังครับ” คนส่งของคนนี้ที่มาส่งของทุกวันเขาพูดจาสุภาพเสมอ แต่วันนี้คงเปลี่ยนเป็คนปากหมาแทน
เกรซถือของอยู่เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นอีกครั้ง เธอจึงรับสายนั้นแล้วปิดประตูรั้วเดินเข้าบ้าน ไม่ได้สนใจคนส่งของอีกเลย
“มันคืออะไร” เกรซถามปลายสาย
“จะอะไรอีกล่ะก็ไอ้คินอ่ะดิเกรซ มันซื้อของให้แกเป็ของขวัญวันเกิด แต่แม่งไม่มีตังค์ดันให้แกจ่าย” รินเพื่อนของเธอกล่าว
“ฝากบอกไอ้คินมันด้วยแบบนี้ไม่ใช่ของขวัญหรอก ไปหาของขวัญมาให้ฉันด้วย คืนนี้เจอกันร้านเดิม”เกรซบอกปลายสายแล้วเธอก็วางสายลงเธอเดินไปหยิบของที่สั่งไว้ที่หน้าบ้านกองเป็ูเาเธอคิดว่าได้เวลาเลือกชุดไปปาร์ตี้วันเกิดเธอแล้ว
224
