ตอนที่ 8 อย่ามองสิ่งที่ไม่ควรมอง
นางเดินเข้าไปหลังฉากกั้น เทน้ำในถังลงไปทั้งหมด
เ่ิูนึกสนุกขึ้นมา ลองััน้ำในอ่าง และพบว่าร้อนไปหน่อย เขาจึงพูดขึ้นอีกครั้ง
“น้ำร้อนไปหน่อย! ไปตักน้ำเย็นมาอีกถัง!”
“หา! ”โล่วชิเจี่ยเบิกตากว้าง “ทำไมต้องตักอีก?”
เ่ิูยื่นแขนที่แข็งแรงออกมา ยันขอบอ่างอาบน้ำ ผิวขาวของเขาแดงระเรื่อจากไอน้ำ ร่างกายที่แข็งแรง ดูเลือนราง เหมือนปีศาจยั่วยวนใจ
เมื่อเห็นภาพนี้ โล่วชิเจี่ยเกือบจะเป็ลม นางไม่มีภูมิต้านทานผู้ชายหล่อๆ กลัวว่าจะควบคุมตัวเองไม่ได้......
“ไม่ได้ยินรึไง! ” คิ้วกระบี่ขมวดเข้าหากัน ริมฝีปากแดงสดเผยอขึ้น ราวกับแม่เหล็ก ดึงดูดสายตา น้ำเสียงทุ้มต่ำและมีเสน่ห์
“ได้ยิน ได้ยินแล้ว!” โล่วชิเจี่ยพยักหน้าอย่างรวดเร็ว เหมือนกระต่ายน้อยตื่นตูม รีบหันหลัง หลับตา อยากจะรีบวิ่งออกไป
นางตักน้ำมาหนึ่งถัง โล่วชิเจี่ยกำลังจะยกแต่ก็เกิดเื่ไม่คาดฝันขึ้น!
การพลาดพลั้งเพียงครั้งเดียว กลายเป็ความเสียใจชั่วกาล!
โล่วชิเจี่ยสะดุดอ่างอาบน้ำใบใหญ่ของเ่ิู ร่างกายของนางล้มไปหาเ่ิูที่อยู่ในอ่างอาบน้ำ......
จุ๊บ!
โล่วชิเจี่ยจูบลงบนหน้าอกของเ่ิู ทั้งหัวของนางทับอยู่บนร่างกายส่วนบนของท่านอ๋อง และยังเผลอกัดเบาๆ
เ่ิูที่ใกับเื่ไม่ทันคาดคิดพลัน เผลอเงยหน้าเชิดคอขึ้น ริมฝีปากเผยอ ส่งเสียง "อืม" เบาๆ
ท่ามกลางหมอกน้ำที่พร่ามัว ภาพนี้ช่างงดงามและโรแมนติก
โล่วชิเจี่ยหน้าแดง เหมือนกระต่ายที่กำลังจะถูกทุบหัว ดูโง่งมอย่างยิ่ง!
นางหน้าแดงก่ำ ไม่รู้จะพูดอะไร!
ส่วนเ่ิู หลังจากได้สติ สีหน้าของเขาก็แข็งกร้าวเหมือนหิน จากนั้นก็แดงก่ำอย่างไม่น่าเชื่อ เขาคว้าหัวของโล่วชิเจี่ย ดึงนางขึ้นจากตัวเขา พูดด้วยน้ำเสียงกัดฟัน “ยังไม่รีบไสหัวไปอีก!”
โล่วชิเจี่ยได้สติ หน้าแดงก่ำ รู้สึกเหมือนหัวหมุน มึนงง! ลุกขึ้นอย่างโซเซ เซไปเซมา วิ่งออกไปข้างนอก เผลอสะดุดขาตัวเองอีกครั้ง ร่างกายล้มลงอีก ชนฉากกั้นจนแตกกระจัดกระจาย
สีหน้าของเ่ิูที่ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว ยิ่งมืดมนลง ไอ้คนโง่เง่านี่!
โล่วชิเจี่ยวิ่งออกจากห้องของเ่ิู ข้างนอกมืดแล้ว สายลมเย็นพัดมาเอื่อยๆ ทำให้จิตใจที่ว้าวุ่นของโล่วชิเจี่ยสงบลง เื่ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้มันไม่คาดคิด นางจึงทำอะไรไม่ถูก
แต่ตอนนี้เมื่อคิดทบทวนดู ทั้งหมดนี้เป็เพราะเ่ิูแกล้งนาง มองดูถังน้ำใบเล็กในมือ โล่วชิเจี่ยนึกขึ้นได้ ว่านางต้องไปตักน้ำให้เ้าสารเลวนั่น
นางวิ่งไปที่ห้องน้ำอย่างเหนื่อยหน่าย ตักน้ำมาหนึ่งถัง กลับมาที่ห้องของเ่ิู
สีหน้าของเ่ิูผ่อนคลายลงแล้วตอนนี้ แต่บนหน้าอกของเขายังมีรอยแดง ใบหน้าของโล่วชิเจี่ยบิดเบี้ยวเมื่อเห็นมัน แกล้งทำเป็ไม่เห็น หลับตา แล้วเทน้ำลงไป
เ่ิูยังคงทำหน้าตาขึงขังเ็า ใช้มือลองอุณหภูมิน้ำ พูดขึ้นอีกครั้ง “น้ำร้อนไปอีกแล้ว ไปตักน้ำเย็นมาอีก!”
“นี่เ้า!” โล่วชิเจี่ยกัดฟันด้วยความโกรธ ไอ้สารเลวคนนี้จงใจแกล้งนางชัดๆ
“ทำไม? อยากขัดคำสั่งรึ?” เ่ิูเชิดหน้าขึ้น ทำท่าทางหยิ่งยโส
“เ้ารอข้าก่อน!” โล่วชิเจี่ยพูดอย่างโมโห ถือถังน้ำวิ่งออกไปอีกครั้ง นางกัดฟันแน่น โล่วชิเจี่ยผู้นี้โลดแล่นในยุทธภพมานาน ไม่ใช่ลูกพลับนิ่มๆ ที่ใครจะบีบก็ได้ ไอ้ลูกหมา! วันนี้นางจะสั่งสอนไอ้สารเลวเ่ิูให้เข็ดหลาบ!
โล่วชิเจี่ยก็วิ่งกลับมาอย่างตื่นเต้น ถือถังน้ำเย็นอยู่ในมือ ข้างในมีก้อนน้ำแข็งอยู่จำนวนมาก
3K
