สัพเพเหระสำหรับการเริ่มเขียนนิยายแนวต่าง ๆ

        ตัวละครชาย

        1. ตัวอย่างการบรรยาย ใบหน้าของตัวละคร แบบปกติ (ธรรมดา ดูสะอาดตา)

        • ตัวอย่างที่ 1: "ใบหน้าของเขาเป็นแบบที่พบเห็นได้ทั่วไปตามป้ายรถเมล์หรือร้านกาแฟ เครื่องหน้าดูรับกันอย่างพอเหมาะพอเจาะ จมูกไม่ได้โด่งเป็นสันแต่ก็พอดูดี ผิวพรรณสะอาดสะอ้านแบบคนดูแลตัวเองตามปกติ เป็นใบหน้าที่มองแล้วให้ความรู้สึกสบายใจและเป็นมิตร"

        • ตัวอย่างที่ 2: "เขาซ่อนดวงตาเรียวเล็กไว้ใต้กรอบแว่นทรงสี่เหลี่ยมที่ช่วยเสริมให้ใบหน้าดูมีความรู้ โครงหน้าค่อนข้างตอบเล็กน้อยแต่ไม่ได้ดูซูบซีด ริมฝีปากเป็นเส้นตรงเรียบเฉยที่พร้อมจะขยับยิ้มให้ทุกคนอย่างมีมารยาท"

        • ตัวอย่างที่ 3: "คิ้วของเขาค่อนข้างบางรับกับดวงตาสีน้ำตาลอ่อนที่ดูเหมือนจะแฝงความขี้เล่นอยู่ลึกๆ สันจมูกมนและแก้มที่มีรอยบุ๋มจางๆ เวลายิ้ม เป็นความดูดีในแบบที่เรียบง่าย ไม่ต้องปรุงแต่งอะไรมากนักแต่ก็มองได้นานไม่รู้เบื่อ"

        2. ใบหน้าหล่อเท่ (คมเข้ม หรือสวยงามราวกับภาพวาด)

        • ตัวอย่างที่ 1: "โครงหน้าของเขาคมกริบราวกับถูกช่างฝีมือเอกบรรจงสลักขึ้นมา สันจมูกโด่งพุ่งโดดเด่นรับกับคิ้วหนาพาดเฉียงดุจกระบี่ นัยน์ตาคมปลาบสีนิลดูมีพลังอำนาจที่ข่มขวัญคนมองได้เพียงแค่ปรายตา"

        • ตัวอย่างที่ 2: "เขามีใบหน้าที่ดูหล่อเหลาแบบสำอาง ผิวขาวละเอียดราวกับหยกเนื้อดี ริมฝีปากหยักลึกแดงระเรื่อเป็นธรรมชาติ ดวงตารูปเมล็ดอัลมอนด์ล้อมรอบด้วยแพขนตาหนางอนที่ทำให้แววตาของเขาดูฉ่ำหวานและมีเสน่ห์เหลือร้าย"

        • ตัวอย่างที่ 3: "สันกรามที่เด่นชัดช่วยขับให้ใบหน้าของเขาดูเข้มขรึมและมีความเป็นชายอย่างเต็มเปี่ยม โหนกแก้มสูงได้รูปรับกับเส้นผมสีเข้มที่ปัดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ เสน่ห์ที่รุนแรงที่สุดคือแววตาที่ดูเยือกเย็นทว่าน่าค้นหา จนยากที่ใครจะละสายตาไปได้"

        3. ใบหน้าอัปลักษณ์ (ดูไม่เจริญตา หรือมีตำหนิรุนแรง)

        • ตัวอย่างที่ 1: "ใบหน้าของเขาดูบิดเบี้ยวผิดรูปไปจากปกติอย่างน่าใจหาย ดวงตาข้างหนึ่งเหล่ต่ำลงมาขณะที่หนังตาอีกข้างหย่อนคล้อยจนเกือบปิดมิด ผิวหนังขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อสีซีดจาง ดูราวกับประติมากรรมที่ปั้นไม่เสร็จและถูกทิ้งไว้อย่างไม่ใยดี"

        • ตัวอย่างที่ 2: "จมูกของเขาใหญ่โตและงองุ้มจนดูผิดส่วน แย่งพื้นที่ความเด่นไปจากเครื่องหน้าส่วนอื่น ริมฝีปากหนาเตอะขยับไปมาอย่างติดขัดเผยให้เห็นฟันที่เกซ้อนและคราบเหลืองฝังลึก ผิวหน้ามันเยิ้มและเต็มไปด้วยรอยแดงจากการอักเสบ"

        • ตัวอย่างที่ 3: "รอยแผลเป็นขนาดใหญ่พาดผ่านตั้งแต่หน้าผากลากยาวลงมาจนถึงมุมปาก ทำให้ใบหน้าซีกหนึ่งดูตึงรั้งและบิดเบี้ยวไปตามรอยแผล นัยน์ตาข้างที่บาดเจ็บกลายเป็นสีขาวขุ่นมัว ไร้แววแห่งชีวิตชีวา ดูราวกับฝันร้ายที่กลายเป็นจริง"

        4. ใบหน้าเด็กผู้ชาย (วัยเยาว์ สดใส)

        • ตัวอย่างที่ 1: "เด็กหนุ่มมีดวงตากลมโตสุกใสราวกับลูกแก้วที่บรรจุความซุกซนเอาไว้เต็มเปี่ยม แก้มอิ่มสีชมพูระเรื่อดูนุ่มนิ่มรับกับจมูกโด่งรั้นที่บอกนิสัยไม่ยอมคน เส้นผมม้านุ่มนิ่มตกลงมาปรกหน้าผาก ยิ่งทำให้ดูน่าเอ็นดูยิ่งขึ้น"

        • ตัวอย่างที่ 2: "ใบหน้าของเขายังคงมีความอ่อนเยาว์หลงเหลืออยู่ชัดเจน ผิวพรรณเนียนละเอียดไร้ที่ติ นัยน์ตาเป็นประกายวาววับทุกครั้งที่พูดถึงสิ่งที่ชอบ ริมฝีปากเล็กๆ มักจะเม้มเข้าหากันอย่างใช้ความคิดเวลาที่กำลังจดจ่ออยู่กับอะไรบางอย่าง"

        • ตัวอย่างที่ 3: "เขามีใบหน้าเรียวเล็กที่ประดับด้วยรอยยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวสะอาดเกือบครบทุกซี่ คิ้วบางๆ ขยับขึ้นลงตามจังหวะการเล่าเรื่องอย่างมีชีวิตชีวา แววตาที่ใสซื่อไร้เดียงสาของเขาทำให้ใครต่อใครต่างก็ยอมใจอ่อนให้ได้ง่ายๆ"

        5. ใบหน้าคนแก่ (วัยชรา ร่องรอยแห่งกาลเวลา)

        • ตัวอย่างที่ 1: "ใบหน้าของชายชราเต็มไปด้วยรอยย่นลึกที่พาดผ่านทั่วทั้งหน้าผากและโหนกแก้ม แต่ละรอยหยักเปรียบเสมือนบันทึกการเดินทางที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาค่อนชีวิต ดวงตาที่เคยคมปลาบบัดนี้ฝ้าฟางลงทว่ากลับแฝงไปด้วยความเมตตาอันลึกซึ้ง"

        • ตัวอย่างที่ 2: "ผิวหนังบริเวณลำคอและขากรรไกรหย่อนคล้อยไปตามแรงโน้มถ่วงของโลก เคราสีขาวดุจหิมะถูกเล็มไว้อย่างเป็นระเบียบรับกับแว่นสายตาที่วางอยู่บนดั้งจมูก แม้สังขารจะร่วงโรยแต่ประกายไฟแห่งสติปัญญายังคงส่องสว่างอยู่ในดวงตาคู่นั้น"

        • ตัวอย่างที่ 3: "ใบหน้าที่ตอบซูบจนเห็นโหนกแก้มชัดเจนทำให้เขาดูเหมือนปราชญ์ผู้สันโดษ ผิวพรรณเต็มไปด้วยจุดกระตามวัยแต่กลับดูสะอาดสะอ้าน รอยยิ้มที่ปรากฏบนริมฝีปากที่แห้งผากนั้นช่างดูอ่อนโยนและสงบนิ่ง ราวกับคนที่เข้าใจสัจธรรมของโลกอย่างถ่องแท้"

        ตัวละครหญิง

        1. ใบหน้าปกติ (ธรรมดา ดูเป็นธรรมชาติ)

        • ตัวอย่างที่ 1: "ใบหน้าของเธอเป็นแบบที่หาดูได้ทั่วไปตามท้องถนน เครื่องหน้าดูพอเหมาะพอเจาะอย่างเป็นธรรมชาติตามวัย ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนมักแฝงไปด้วยความเรียบเฉย ผิวพรรณดูสะอาดสะอ้านไม่ได้ขาวจัดหรือเข้มจนสะดุดตา เป็นความธรรมดาที่มองแล้วให้ความรู้สึกสบายใจ"

        • ตัวอย่างที่ 2: "เธอมีใบหน้ากลมมนดูเป็นมิตร จมูกเชิดขึ้นเล็กน้อยพอให้ดูรั้นแต่พองาม ริมฝีปากสีระเรื่อมักประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่ทำให้ดูเข้าถึงง่าย เป็นใบหน้าที่แม้ไม่ได้สวยสะดุดตาแต่ก็มีเสน่ห์ในแบบฉบับของตัวเอง"

        • ตัวอย่างที่ 3: "โครงหน้าของเธอเรียบง่ายไร้การปรุงแต่ง เส้นผมหน้าม้าที่ตัดเสมอคิ้วช่วยปิดหน้าผากกว้างเอาไว้ แววตาที่ดูนิ่งสงบรับกับใบหน้าที่ไม่มีจุดเด่นอะไรเป็นพิเศษ ทำให้เธอมักจะกลมกลืนไปกับผู้คนรอบข้างได้อย่างแนบเนียน"

        2. ใบหน้าสวย (โดดเด่น มีเสน่ห์ชวนมอง)

        • ตัวอย่างที่ 1: "ใบหน้าของเธอช่างสวยงามราวกับภาพวาดชั้นเลิศ โครงหน้าเรียวรูปไข่รับกับสันจมูกโด่งรั้นที่ดูเย่อหยิ่งเล็กน้อย ดวงตากลมโตล้อมรอบด้วยขนตาหนางอนดูเป็นประกายวาววับทุกครั้งที่ต้องแสงไฟ ริมฝีปากอิ่มสีกลีบกุหลาบนั้นดูรับกันอย่างไร้ที่ติ"

        • ตัวอย่างที่ 2: "เธอมีใบหน้าที่ดูสวยเฉี่ยวและทรงพลัง นัยน์ตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวสีนิลลึกซึ้งเกินกว่าจะหยั่งถึง ผิวพรรณของเธอขาวเนียนละเอียดประดุจหิมะ ตัดกับเรียวปากสีแดงสดที่เพียงแค่ขยับยิ้มมุมปากก็ทำเอาคนมองแทบหยุดหายใจ"

        • ตัวอย่างที่ 3: "ความงดงามของเธออยู่ที่ความสมบูรณ์แบบของเครื่องหน้า คิ้วโก่งดั่งคันศรพาดเฉียงรับกับโหนกแก้มสูงที่ขับให้ใบหน้าดูมีมิติและสง่างาม แววตาที่หวานซึ้งและหยาดเยิ้มของเธอนั้นสามารถสะกดทุกสายตาให้หยุดนิ่งที่เธอเพียงคนเดียว"

        3. ใบหน้าอัปลักษณ์ (ผิดรูป หรือมีรอยตำหนิ)

        • ตัวอย่างที่ 1: "ใบหน้าซีกหนึ่งของเธอถูกบิดเบือนด้วยรอยไหม้พุพองที่ทิ้งรอยแผลเป็นหนาเตอะขรุขระเอาไว้ ทำให้ดวงตาข้างนั้นดูตึงรั้งจนปิดไม่สนิท ริมฝีปากซีกที่เหลือดูบิดเบี้ยวไปตามแรงดึงของพังผืดใต้ผิวหนัง"

        • ตัวอย่างที่ 2: "เครื่องหน้าของเธอดูไม่รับกันจนน่าใจหาย จมูกที่ใหญ่โตและเบี้ยวผิดรูปรับกับดวงตาที่ห่างกันเกินไป ผิวหน้าเต็มไปด้วยรอยตกกระและตุ่มไตที่ขึ้นหนาแน่นจนดูเหมือนพื้นดินที่แห้งแล้งและขรุขระ"

        • ตัวอย่างที่ 3: "โหนกแก้มที่ยื่นแหลมออกมาจนเกินงามรับกับคางที่สั้นกุดจนหน้าดูแบนราบไปหมด แววตาที่ขุ่นมัวและไร้ประกายทำให้ใบหน้าที่ไร้สีสันนั้นยิ่งดูหม่นหมองและชวนให้คนมองรู้สึกอึดอัดใจ"

        4. ใบหน้าเด็กผู้หญิง (น่ารัก สดใส ไร้เดียงสา)

        • ตัวอย่างที่ 1: "เด็กหญิงตัวน้อยมีแก้มยุ้ยสีชมพูระเรื่อที่ดูนุ่มนิ่มราวมาร์ชแมลโลว์ ดวงตากลมโตใสแป๋วที่สะท้อนภาพความตื่นเต้นอยู่ตลอดเวลา ริมฝีปากเล็กๆ จิ้มลิ้มมักจะเจื้อยแจ้วพูดคุยไม่หยุดปาก"

        • ตัวอย่างที่ 2: "ใบหน้าของเธอนั้นใสซื่อราวกับกระดาษขาว ผิวพรรณเนียนละเอียดจนเห็นเส้นเลือดฝางจางๆ จมูกรั้นเล็กๆ และหน้าผากที่มนสวยรับกับเส้นผมเปียสองข้าง ยิ่งทำให้เธอดูไร้เดียงสาจนใครเห็นก็อยากจะเข้าไปปกป้อง"

        • ตัวอย่างที่ 3: "รอยยิ้มกว้างจนเห็นลักยิ้มบุ๋มที่แก้มทั้งสองข้างคือเอกลักษณ์บนใบหน้าของเธอ แววตาที่เต็มไปด้วยจินตนาการและความขี้เล่นทำให้ทุกครั้งที่เธอกระพริบตา ดูเหมือนจะมีละอองความสุขกระจายออกมารอบๆ"

        5. ใบหน้าหญิงชรา (ร่วงโรย มีประสบการณ์)

        • ตัวอย่างที่ 1: "ใบหน้าของหญิงชราเต็มไปด้วยริ้วรอยลึกที่ลากผ่านหน้าผากและรอบดวงตา ซึ่งเป็นร่องรอยของการหัวเราะและร้องไห้มาตลอดค่อนศตวรรษ แม้ผิวหนังจะหย่อนคล้อยไปบ้างทว่าแววตากลับยังคงความอบอุ่นและมีเมตตาอยู่เสมอ"

        • ตัวอย่างที่ 2: "ผิวพรรณที่เคยเต่งตึงในอดีตบัดนี้เหี่ยวย่นและตกกระตามวัย ริมฝีปากที่แห้งผากมักจะเม้มเข้าหากันอย่างใช้ความคิด ดวงตาที่ฝ้าฟางลงไปบ้างแต่กลับแฝงไว้ด้วยความรู้แจ้งในสัจธรรมของชีวิต"

        • ตัวอย่างที่ 3: "ใบหน้าเรียวซูบเห็นโครงกระดูกชัดเจนช่วยให้เธอดูสุขุมและน่าเกรงขามราวกับแม่เฒ่าผู้ทรงภูมิ เส้นผมสีเงินยวงล้อมรอบใบหน้าที่มีรอยย่นลึกเปรียบเสมือนเครื่องหมายการันตีถึงประสบการณ์อันยาวนานที่เธอผ่านมา"