นักฆ่าพักงานกลับไปเรียนมัธยม

"ตู้มมมมมมมมมม"

พลังแรงกระโดดอันมหาศาลของคาซัดที่ ทำให้เขาสามารถกระโดดได้ไกลและรุนแรง เขากระโดดจากชั้นสองลงมาชั้นแรกที่มีความสูงประมาณห้าหรือหกเมตรได้อย่างสบายๆ แรงกระโดดและน้ำหนักตัวของเขามันรุนแรงและมีน้ำหนักมากจริงๆ ในตอนที่เท้าของคาซัดลงถึงพื้นก็สามารถสร้างหลุมลึกเป็นรอยเท้าของเขาได้

"มาเริ่มไล่ฆ่ากันเถอะ"

คาซัดดึงเท้าที่จมอยู่ในพื้นคอนกรีตขึ้นมา ก่อนจะก้าวเดินอย่างช้าๆ ไปหาอาเบล สายตาของคาซัดจับจ้องไปที่อาเบลโดยไม่วางตาไปไหน เขาสังเกตุทุกท่วงท่ากริยาของศัตรูเพื่อหาทางกำจัดให้หมดสิ้น

"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว"

ในตอนที่คาซัดเดินเข้าหาอาเบลเพื่อประชันหน้ากันตรงๆ วัดฝีมือกันไป มันก็เหมือนกับเขาได้เปิดช่องว่างด้านหลังให้กับชาล็อตได้โจมตีง่ายๆ และชาล็อต เธอก็ไม่ได้ปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอยไป เธอง้างธนูของเธอจนสุดสายรั้ง เล็งยิงไปที่หัวของคาซัดโดยใช้ลูกธนูทั้งสามลูกเพื่อหวังว่าจะทำให้คาซัดบาดเจ็บได้บ้างแม้จะเพียงเล็กน้อยก็ยังดี เพราะตัวเธอเองก็เข้าใจว่าคาซัดมีความแข็งแกร่งมากยิ่งกว่าเธอซะอีก

"หมับ หมับ หมับ"

คาซัดหันหลังกลับมา เขายื่นมือคว้าลูกธนูทั้งสามลูกได้อย่างแม่นยำ ก่อนจะเงยหน้าจ้องมองไปทางชาล็อต เขาปลดปล่อยรังสีสังหารออกมาขู่เข็ญชาล็อตไม่ให้เธอทำอะไรที่ไม่มีประโยชน์อีก

"แก๊ก"

ลูกธนูทั้งสามลูกถูกฝ่ามืออันทรงพลังกอบกำเอาไว้ ก่อนจะถูกกดทับด้วยแรงของฝ่ามือและส่วนกลางของลูกธนูที่ถูกกำไว้ก็ถูกบดขยี้แหลกละเอียด เหลือไว้เพียงแค่หัวลูกศรและหางของมันเท่านั้นที่ยังคงอยู่เพราะไม่ได้ถูกกำ

"เอาละ มาต่อเรื่องของเราดีกว่า อาเบลลลลลลล"

คาซัดละสายตาจากชาล็อตและหันมาพูดตะโกนใส่อาเบลก่อนจะพุ่งเข้าหาตัว

"ย้ากกกกกก"

คาซัดง้างแขนออกหมัดเล็งจะต่อยไปที่ใบหน้าของอาเบล อย่างรุนแรง เขาปล่อยหมัดออกไปอย่างเต็มที่ พลังหมัดและความเร็วของมันสูงมาก แต่สัญชาตญาณและสายตาของอาเบลที่จับจ้องการกระทำของคาซัดไว้อยู่ ทำให้อาเบลมองเห็นการเคลื่อนไหวและการออกหมัดของคาซัด

"ฟุบ"

อาเบลจึงสามารถโยกตัวหลบหมัดของคาซัดได้ แต่ก็แทบจะไม่สามารถหลบได้พ้นเพราะอยู่ๆ ตอนที่ใกล้จะถึงใบหน้าของอาเบล หมัดของคาซัดก็พลันสั่นไหวเฉียดฉิวใบหน้าของอาเบลไปอย่างรวดเร็ว

"ฉัวะ"

พลังหมัดของคาซัดที่สั่นไหว กระทบเฉียดฉิวเข้าที่แก้มจนมันสร้างบาดแผลร่องรอยขีดข่วนไว้เล็กน้อยบนใบหน้าของอาเบล

"หลบได้ด้วย งั้นเจอนี่"

ไม่ทันได้เก็บหมัดที่ปล่อยไปกลับมา มืออีกข้างของคาซัดก็ยกขึ้นเล็งหน้าไม้ของเขาไปทางอาเบล เพื่อโจมตีต่อโดยไม่ให้อาเบลได้หยุดพักหายใจ

"ฟิ้ว ฟิ้ว"

ในตอนที่อาเบลถอยหลังหลบการโจมตีของคาซัด เขาก็ถูกหน้าไม้ที่อยู่ตรงข้อมือยิงใส่ ลูกธนูพุ่งเข้าหาลำตัวอย่างรวดเร็ว มันมีพลังทำลายล้างสูง ความรวดเร็วและการยิงในระยะประชิด พลังของมันอาจจะไม่มีมากแต่ถ้าโดนเข้าไปก็รับประกันไม่ได้ว่าจะบาดเจ็บขนาดไหน

"เคร้งงงงง"

อาเบลพยายามโยกลำตัวหลบลูกธนูด้วยความเร็วสูงสุดแต่เขาสามารถหลบได้แค่หนึ่งลูกเท่านั้น อีกหนึ่งลูกที่พุ่งเข้ามาไม่สามารถหลบได้ทัน อาเบลจึงต้องดึงมือเข้ามาเข้าหาลำตัวเพื่อใช้มีดสั้นรับการโจมตีของลูกธนู

"อึก หนัก"

พลังความแรงของลูกธนูมันเยอะเป็นอย่างมาก ยิ่งยิงในระยะประชิดเข้าจึงต้องรับมือกับมันโดยตรง ต่างจากก่อนหน้านี้ ที่เขาใช้เทคนิคในการทำลายลูกธนูที่พุ่งมาเข้าช่วย จึงสามารถทำลายได้โดยง่ายดาย

"เปิดช่องว่างแล้ว"

คาซัดที่กะไว้แล้วว่าอาเบลจะต้องใช้มีดสั้นกันลูกธนูที่พุ่งเข้าใส่ท้องของตน เขาจึงใช้จังหวะนี้ชกหมัดเข้าที่หัว หวังจะทำลายหัวอาเบลให้แหลกเละเหมือนตีลูกแตงโม

"ผัวะ"

คาซัดรวบรวมพลังหมัดไว้ก่อนจะชกเข้าไปที่หัวของอาเบล

"ตู้มมมมมมม"

หมัดที่มีพลังมหาศาลกว่าหมัดที่คาซัดใช้โจมตีในครั้งแรก พุ่งเข้ามาใส่หัวของอาเบล ช่วงเวลาเป็นตายของเขาก็เริ่มขึ้น อาเบลใช้แรงทั้งหมดที่มียกแขนอันอ่อนแรงหลังจากรับลูกธนูของคาซัดขึ้นมาข้างหัวเพื่อรับหมัดของคาซัด อาเบลเกือบจะก้าวเข้าไปสู่โลกหลังความตายแล้วถ้าเขายกมือขึ้นมารับหมัดช้ากว่านี้เพียงเสี่ยววินาที

"ตู้มมมมมม"

พลังหมัดมันรุนแรงเอามากๆ มันพุ่งชนเข้ากับแขนที่ตั้งการ์ดเอาไว้อย่างแรง ความแรงของมันทำให้อาเบลปลิวไปชนกับกำแพงเข้าอย่างจัง

"อัก"

เลือดค่อยๆไหลออกจากมุมปากของอาเบล

"ยังไม่จบหรอกนะ"

ไม่ปล่อยให้อาเบลตั้งตัว คาซัดพุ่งเข้าใส่หวังจะทำลายอาเบลให้สิ้นซากสิ้นชีพ

"อย่ามาอวดดี"

อาเบลที่ลุกขึ้นมา เขาไม่ยอมที่จะเป็นฝ่ายตั้งรับอยู่ฝ่ายเดียว จึงตั้งท่าทางจะเข้าโจมตีคาซัด

"อึก อัก อีกแล้วความรู้สึกนี้"

อาเบลรับรู้ถึงความรู้สึกของมีดเล่มนี้ ที่ค่อยๆถาโถมเข้ามา จนทำให้เขาต้องเข้าตาจน ความรู้สึกของมันที่ปลดปล่อยออกมาเข้าสู่ร่างกายของอาเบลทำให้สัญชาตญาณและการรับรู้ของอาเบลถดถอย จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาไม่สามารถหลบการโจมตีของคาซัดได้สบายๆเหมือนหลบการโจมตีของเอลสัน ทั้งที่ความเร็วของมันไม่ได้มีมากมายอะไรเลย

"ตูมมมมมมมม"

คาซัดปล่อยหมัดไปอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้ปล่อยออกเต็มแรง เพราะอาเบลตั้งหลักได้และยังใช้มีดป้องกันการโจมตีของหมัด ถึงหมัดของคาซัดจะมีพลังรุนแรง แต่มันก็ไม่สามารถต่อยเข้าทำลายของมีคมได้ นี้จึงเป็นโอกาสอาเบลหนี

"ฟุบ ฟุบ"

อาเบลใช้ฝีเท้าอันรวดเร็วก้าวถอยหลังหลบหนีก่อนเพื่อคอยหาโอกาสดูดซับพลังงานความตายจากมีดสั้นเล่มนี้ในขณะต่อสู้

"ตู้มมมมมมมมม"

หมัดของคาซัดพุ่งชนทำลายพื้นดินแหลกละเอียดเป็นหลุมกว้าง อาเบลหลบได้จึงไม่ได้รับบาดแผลอะไร เขาค่อยๆมีความเร็วและสัญชาตญาณกลับคืนมา เพราะออร่าที่ดูดซับมันเริ่มน้อยลงใกล้จะหมด เขาจึงสามารถใช้ร่างกายของตัวเองได้แล้วโดยไม่ติดขัดเหมือนก่อนหน้านี้ที่เขาต้องคอยดูดซับพลังงานความตายจากมีดจนไม่เป็นอันควบคุมใช้งานร่างกายได้เหมือนอย่างปกติ

"ตู้มมมมมมมม"

หมัดของคาซัดก็ยังมีพลังมากอยู่ มันทำลายผนัง กำแพง พื้นไปทั่ว อาเบลได้แต่หลบไปหลบมา การต่อสู้ของทั้งคู่ทำลายพื้นที่ไปมา จนเละเทะไปหมด จะบอกว่าเป็นการทำลายอยู่ฝ่ายเดียวซะมากกว่า เพราะอาเบลแทบจะไม่ได้ออกแรงทำลายอะไรเลยนอกจากหลบ

"กึก สู้กันตรงๆสิว่ะ"

คาซัดเริ่มโมโหโกรธายิ่งขึ้นเมื่อเขาไม่สามารถซัดหมัดให้โดนตัวอาเบลได้เลย มันยิ่งทำให้เขาหัวร้อนแทบจะบ้าตาย

"โง่หรือเปล่าว่ะ"

อาเบลคิดว่าคาซัดจะเป็นพวกมีมันสมองซะอีก ที่ไหนได้ก็แค่พวกสมองนักกล้ามมีพลังเยอะซะเปล่า

"กึก แก! ต้องตายด้วยหมัดนี้!!!!!!!!!!!!"

คาซัดปล่อยหมัดซัดเข้าใบหน้าของอาเบลอย่างเต็มแรง

"ตูมมมมมม"

หมัดที่พุ่งเข้าใส่อาเบลปกติจะโดนหลบทำให้แฉลบไปโดนกำแพงหรือพื้น ทำให้สามารถหยุดหมัดนั้นได้ แต่ครั้งนี้ผิดแปลกไป เพราะอาเบลไม่ได้จะหลบหมัดอะไรทั้งนั้น เขายกแขนทั้งสองข้างขึ้นมากันไว้

"อะไรกัน!"

คาซัดตื่นตกใจเพราะหมัดที่เขาปล่อยออกไปอย่างสุดแรงถูกหยุดไว้ด้วยมือทั้งสองข้างของอาเบล นิ่งสนิทไร้การเคลื่อนไหวเหมือนชกเข้าใส่หินที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ไม่ได้เป็นแบบรอบก่อนที่เหมือนเขาชกกระสอบทรายทำให้ปลิวไปไหนต่อไหนได้

"ทำไมถึงรับหมัดของฉันได้"

"ตกใจหรอ ผมจะบอกอะไรไว้ให้นะ หมัดของแกก็แค่หมัดของเด็กน้อย"

"เหอะ ไอคนที่รับหมัดแล้วปลิวไปชนกำแพง กล้าพูดได้ยังไง"

คาซัดพลันโมโหขึ้นมากับการการถูกดูถูกโดยคนที่โดนหมัดของเขาจนปลิวไปแนบชิดกำแพง เขาอยากจะหัวเราะเยาะใส่อาเบล

"ของจริงมันต้องแบบนี้"

อาเบลพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่รวดเร็วจนตาของคาซัดมองไม่ทันการเคลื่อนไหว เขาหันซ้ายหันขวากวาดสายตาไปทั่วหาร่องรอยของอาเบล

"แก เร็วมาก หายไปไหน ออกมานะเว้ย"

คาซัดตะโกนดังลั่นออกมาด้วยความความหวาดกลัว เขาได้แต่นึกในใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกัน ทำไมเขาถึงมองอาเบลไม่เห็นเลยละ อาเบลหายไปไหน

"อยู่นี่ไง ไม่เห็นหรอ"

อยู่ดีๆ อาเบลก็โผล่มาด้านหลังของเขา ก่อนจะหายไปตอนที่คาซัดหันหลังไปโจมตี

"สวบบบบบบบ"

"หมัดของจริงมันเป็นแบบนี้"

อาเบลที่อยู่ข้างหลังของคาซัดในตอนที่คาซัดหันหลังไปโจมตีเขา อาเบลได้ต่อยหมัดออกไป หมัดของเขาที่แทบจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า พุ่งชกเข้าไปตรงกลางหลังที่ใหญ่โตของคาซัดทะลุทะลวงทำลายอวัยวะภายในจนโผล่ออกมาทางหน้าอก เหมือนเอามือจุ่มเข้าไปในเค้กจนทะลุอีกฝั่ง

"อึก พู๊ดดดดดด"

เลือดพุ่งกระจายออกจากปาก ไหนจะตรงกลางหน้าอกที่อวัยวะภายในค่อยๆ ไหลออกมากองตรงพื้น

"แก ก...เก็บ ซ่อนความแข็งแกร่งเอาไว้"

คาซัดพูดไม่กี่คำก็หมดลมหายใจเสียชีวิตตายคาที่

"ไม่ได้เก็บซ่อนเลย แค่......"

อาเบลยกมีดที่ตอนนี้ไร้กลิ่นอายแห่งความตายไปแล้ว มันดูเหมือนมีดเก่าๆเล่มหนึ่ง เขาพลิกดูด้วยอาการตื่นตกใจ จิตใจของเขาว้าวุ่นไปหมด เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายเขากัน ไอความตายที่ดูดซับหรอ ทำไมถึงได้.... นี่คือความคิดที่วนเวียนอยู่ภายในหัวของเขา

"ว้าวววววว นายแข็งแกร่งสุดๆ ไปเลยอาเบล สุดยอดดดดดดดดดดดดดด"

ชาล็อตวิ่งลงมาเธอกระโดดกอดอาเบลอย่างดีอกดีใจ ที่อาเบลสามารถฆ่าชายที่ชื่อคาซัดได้อย่างง่ายๆ แต่ก็อดสงสัยว่าทำไมแต่แรกเขาถึงออมมือไว้กัน เตรียมจะพูดถามต่อ แต่ก็ถูกหยุดไว้โดยนิ้วมือของอาเบลที่นำมาวางประทับริมฝีปากนุ่มๆของเธอ