การกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2)

บทที่ 81 นี่ก็คือ...ดินแดนตะวันออกในตอนนี้

เสี่ยวเหอ ตกตะลึงเล็กน้อย เพราะการโจมตีของนางถูกหยุดเอาไว้ได้ “โอ้ว อาวุธระดับกึ่งวิญญาณ? น่าสนใจๆ...”
“แล้วพวกเจ้าจะต้องเสียใจ ที่ทำให้ข้าผู้นี้ถึงกับต้องหยิบอาวุธออกมา” จักรพรรดิตะวันตก คำรามลั่น
แต่ในจังหวะนั้นเอง ก็ได้มีเสียงของเด็กหนุ่มดังขึ้นมา “โอ้ว...ดูท่ากำลังจะสนุกกันอยู่เลย ถ้าอย่างนั้น พวกเราขอเล่นด้วยคนได้หรือไม่...”
“น...นี่ เขตแดนวิญญาณ3คน!!! ส่วนอีกหนึ่งคน ไม่สามารถตรวจสอบพลังได้...” จักรพรรดิตะวันตก ยิ่งอยู่นานเท่าไหร่ ก็ยิ่งวิตกกังวลมากขึ้นเท่านั้น
‘เป็นไปไม่ได้ ดินแดนตะวันออกไหนว่าเป็นดินแดนที่อ่อนแอที่สุดไง แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้...’
ปั้ง!!
แต่ทว่า จักรพรรดิตะวันตก ยังไม่ทันได้คิดอะไรมากความ เขาก็โดนคนผู้หนึ่งเล่นงานอีกทีนึง
“เอ่อ...ท่านอาจารย์หลิว เฟ่ยหงส์ ให้ข้าทำยังไงกับมันดี?” เป็นเสียงของ ประมุขแห่งสำนักเมฆา นั่นเอง
“ตามสบาย...” หลิว เฟ่ยหงส์ กล่าวจบก็ไม่ได้หันกลับไปมองอีก
“ย...หยุด!!!! พวกเจ้ารู้รึเปล่าว่าข้าเป็นใคร ถ้าเกิดข้าบาดเจ็บแม้แต่น้อย ดินแดนตะวันออกแห่งนี้จะต้องไม่เหลือซาก แล้วอย่างนี้ เจ้ายังจะเสี่ยงอีกหรือ...” จักรพรรดิตะวันตก ได้งัดไม้เด็ดออกมาข่มขู่พวกประมุขของดินแดนเมฆา
“หืม...ขนาดเจ้ายังไม่รู้เลยว่าตัวเองเป็นใคร แล้วข้าจะไปรู้ด้วยหรอ ไสหัวไป~” ประมุขของสำนักเมฆาไม่รอช้า เขาปล่อยพลังสุดแรงเข้าไปกระทบที่หน้าอกของ จักรพรรดิตะวันตกในทันที
ปั้ง!!!
จักรพรรดิตะวันตก ถึงกับปลิวกระเด็นไปบนท้องฟ้า แถมอาการของเขาก็ยังได้รับบาดเจ็บสาหัสเลยด้วยซ้ำ
ฟิ้ว~~~
“เห้ย...นั่นใครกำลังลอยมาทางนี้ ...ทุกคนหลบเร็ว!” เป็นเสียงของหญิงสาว ที่ได้ตะโกนออกมาดังลั่น
พรวด~~~
เลือดได้กระเด็นออกมาจากปากของ จักรพรรดิตะวันตก ไหลลงมาเป็นกอง แต่มีหรือที่เขาจะลุกไม่ขึ้น เพราะถึงยังไงประสบการณ์เขาก็เยอะมาก เนื่องจากเขาอยู่บนโลกแห่งนี้มานับพันๆปีแล้ว “นี่ เจ้าหนู ถ้าไม่อยากตายก็รีบรักษาข้าซะ มัวยืนดูอะไรอยู่ได้...”
“อ่อ ที่แท้ก็คนเลวนี่เอง...ข้าก็สงสัยอยู่ว่าทำไมแกถึงบาดเจ็บสาหัส ที่แท้ก็เป็นเพราะปากหมาแบบนี้นี่เอง เอาหละข้าจะช่วยก็ได้ อย่าลืมของคุณข้าซะด้วยหละ”
ชิ้ง~
ผู้หญิงคนนั้นได้หยิบกระบี่ระดับพิเศษขั้นสุดยอดออกมา ถ้าจะให้พูดตามตรง มันก็แข็งแกร่งพอๆกับ อาวุธกึ่งวิญญาณดีๆนี่เอง “เอาหละ ขอบคุณข้ามาซะดีๆ...ข้ากำลังจะช่วยเจ้าแล้วนะ”
เมื่อจักรพรรดิตะวันตกเห็นว่าผู้หญิงคนนั้น ไม่ได้รักษาให้ แต่กลับจะสังหารเขา เขาจึงกล่าวออกมาในทันที “หยุด!!! เจ้าอยากจะตายหรือไงที่ไม่เชื่อฟังข้า เอาหละได้ ถ้าอย่างนั้น...”
“เฮ้อ ตามมาทันจนได้ เกือบจะโดนท่านอาจารย์ดุแล้วไงหละ...หืม!!!!” ประมุขของสำนักเมฆาก็ได้ตามมาจนถึงที่หมายแล้ว แต่เขาก็ต้องตกตะลึงกับคนที่อยู่เบื้องหน้าในตอนนี้
“ท่านชิว หลิงซี ข้าขออภัยด้วยที่มารบก่อน ถ้าอย่างนั้นข้าขอกลับไปยังดินแดนต้องห้ามก่อนนะขอรับ...” ประมุขของสำนักเมฆา รีบกล่าวขอโทษอย่างไว เพราะนี่มันก็เข้าข่ายบุกรุกเลยด้วยซ้ำ ถ้านางเกิดอารมณ์เสียขึ้นมา คงจะสังหารตนเองเป็นแน่
กล่าวจบ ประมุขของสำนักเมฆา ก็ไม่รอช้าอีกต่อไป เขาได้บินกลับไปยังดินแดนต้องห้ามอย่างรวดเร็ว
จักรพรรดิตะวันตก ถึงกับตะลึง กับฐานะของ ผู้หญิงเบื้องหน้าของเขา ที่เขาคิดว่านางอ่อนแอเป็นอย่างมาก ‘ห...หืม!!! ขนาดไอ้เจ้าคนที่ส่งข้ากระเด็นมาตรงนี้ มันยังเคารพเจ้าหนูขนาดนั้น แล้วข้าที่ไปข่มขู่มันเอาไว้ซะเยอะ จะไม่แย่เลยหรือ...’
“อ...เอ่อ คือว่า ผู้น้อยคงจะเข้าใจอะไรผิดไปเสียหน่อย ขอให้ท่านหญิงโปรดให้อภัยแก่ผู้น้อยด้วย...” จักรพรรดิดินแดนตะวันตก ได้กล่าวอย่างนอบน้อม เพราะหวังว่า ชิว หลิงซี จะปล่อยเขาไป
“เฮ้อ แกหนะมันเกะกะ รีบๆไสหัวไปซะก่อนที่ข้าจะเปลี่ยนใจ...” ชิว หลิงซี ได้ทำหน้าหงุดหงิดเป็นอย่างมาก
“ขอบคุณครับ ท่านหญิง” จักรพรรดิแห่งดินแดนตะวันตกกล่าวนอบน้อมเป็นอย่างมาก
‘ฮึ ฮึ ฮึ มันโง่จริงๆเลย ถ้าเกิดเราสามารถรวมตัวได้แล้วหละก็ ข้าจะกลับมาสังหารมันอย่างแน่นอน’
ชิว หลิงซี เกิดหงิดหงุดเป็นอย่างมาก ไม่รู้ว่านางเป็นอะไรกันแน่ “ข้าเปลี่ยนใจละ ตายซะ...”
ชิ้ง!!!
ในตอนนั้นเอง ก็ได้มีคนมารับดาบแทน จักรพรรดิตะวันตก ทันเวลาพอดี
“หืม...ใครอีกหละทีนี้ ข้าชักเริ่มจะหงุดหงิดซะแล้วสิ” ชิว หลิงซี เริ่มโมโหอย่างมาก เพราะในวันนี้มีแต่คนบุกรุกตระกูลชิว โดยไม่ขออนุญาตเลยสักคำ
“จักรพรรดิทางทิศใต้...ข้าขอบใจท่านมาก ข้าจะจดจำบุญคุณครั้งนี้ไว้...เอาหละพวกเราสังหารนางนี่กันเลย” จักรพรรดิตะวันตก เริ่มมีแรงคิดสู้ขึ้นมาบ้างแล้ว
“จะบ้าหรือไง ท่านไม่ได้ลองมารับการโจมตีนี้ด้วยตัวเอง ยังจะกล้ามาบอกว่าจะสู้กับนางอีก พวกเราจะต้องถอยกันให้ไวที่สุด...เร็วเข้า!” เสียงของ จักรพรรดิทางทิศใต้ ได้ดังขึ้นมากล่าวเตือน เพราะการโจมตีของนางยังลงมือแค่เพียงเบาะๆเท่านั้น แต่กลับหนักหน่วงเป็นอย่างมาก
เมื่อทั้ง2จักรพรรดิคิดได้ดังนั้น เขาก็เริ่มหนีไปให้ไวที่สุด ส่วนชิว หลิงซี ก็ไม่ได้ตามไปแต่อย่างใด เพราะถ้าเกิดนางตามพวกมันไปหละก็ คนในตระกูลชิว จะต้องเดือดร้อนอย่างแน่นอน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 81 นี่ก็คือ...ดินแดนตะวันออกในตอนนี้

คล้ายกับเรื่องการกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2) ที่คุณอ่าน

การกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 81 นี่ก็คือ...ดินแดนตะวันออกในตอนนี้

คล้ายกับเรื่องการกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้