ฝั่งนั้นของพุ่มไม้ ซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่ถึงสิบเมตร มีเต็นท์หลังหนึ่งกางอยู่ มากางอยู่ได้ยังไงและั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แต่ที่รู้ๆก็คือตอนนี้ที่หน้าเต็นท์หลังนั้นมีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังสาละวนทำอะไรสักอย่างอยู่กับกองไฟหน้าที่พักนั้นด้วยท่าทางเก้ๆกังๆไม่ถนัดเอาเสียเลย
“ว๊าย”
นั้นไงล่ะ เ้าหล่อนร้องเสียงหลงออกมาอีกพร้อมกับสะบัดมือเร่าๆ คงโดนไฟลวกมือเข้าให้แล้วนั้นเอง ไตรลักษณ์ทนไม่ได้จึงรีบมุดลอดพุ่มไม้เข้าไปหาอย่างรวดเร็ว
“ทำอะไรไม่รู้จักระวัง หลบไปสิ”
ชายหนุ่มดุหญิงสาวเมื่อเข้าไปเห็นว่าเธอกำลังพยายามจะยกหม้อเล็กๆซึ่งใช้ต้มมาม่าอยู่บนกองไฟและน้ำกำลังจะเหือดแห้งอยู่ แล้วเขาก็ใช้กิ่งไม้ที่หักวางอยู่แถวๆนั้นมาสอดเข้าที่หูหิ้วของหม้อก่อนจะยกออกมาจากกองไฟได้อย่างง่ายดาย
ฉัตรชฎาเหลือบมองพระเอกขี่ม้าขาว เอ๊ย ไม่ใช่ๆๆ ชายนิรนามที่โผล่พรวดพราดมาจากไหนไม่รู้ แต่มาช่วยเธอโดยที่ไม่ได้ขอร้องอย่างประหลาดใจ เขาเป็ใครแล้วมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง คำถามมากมายผุดเข้ามาในหัวของสาวน้อย
“เหมือนทำอะไรไม่เป็เลยสักอย่าง แล้วมาอยู่ตรงนี้คนเดียวได้ยังไง”
อีตารูปร่างสูงเก้งกางอย่างกับต้นมะพร้าวดุฉัตรชฎาทั้งทางสีหน้า แววตาและวาจา
“เื่ของฉันป่ะ นายมายุ่งอะไรด้วย ไปไกลๆเลย”
เธอสวนกลับเขาด้วยน้ำเสียงที่เอาเื่ยิ่งกว่า แต่แทนที่เขาจะโกรธ กลับจ้องหน้าเธอเหมือนตกตะลึงซะนี่
ก็จะไม่ให้ไตรลักษณ์ตกตะลึงได้ไง ก็ผู้หญิงคนนี้ช่างสวยเหลือเกิน เห็นข้างหลังว่าสวยแล้ว ข้างหน้าก็ยิ่งสวย
อะไรไม่รู้ที่ทำให้เขามั่นใจว่านี่คือผู้หญิงคนเดียวกันกับที่เขาเห็นว่ายน้ำอยู่ในลำธารและเขาเห็นแต่ข้างหลังเมื่อตอนหัวค่ำนี้
“มาทำอะไรอยู่ที่นี่คนเดียว”
ชายหนุ่มถามคำถามที่ตนสงสัยอีกครั้ง ที่นี่เป็ป่า ถึงจะมีนักท่องเที่ยวอยู่บ้าง แต่มันก็ไม่ใช่ที่ที่เหมาะกับหญิงสาวที่แสนจะบอบบางแบบนี้เลย
“เื่ของฉัน”
หญิงสาวหน้าหวานแฉล้มตอบห้วนๆก่อนหันไปคว้าแก้วอะไรบางอย่างขึ้นดื่ม ชายหนุ่มมองตามแล้วก็ยิ่งตกตะลึงมากขึ้นไปอีก เมื่อเห็นขวดเครื่องดื่มของเธอที่ตั้งอยู่ข้างๆแก้ว ซึ่งเขารู้ดีว่ามันคืออะไร
“ดื่มว๊อดก้าเลยเหรอ”
ว๊อดก้า หรือจะเรียกอีกอย่างก็คือเหล้าขาวดีๆนี่เอง นี่มันไม่ใช่เครื่องดื่มสำหรับผู้หญิงอายุแค่นี้เลยนะ นอกเสียจากว่าเ้าหล่อนจะเป็เด็กใจแตก ที่ริดื่มริเที่ยวั้แ่อายุน้อยๆชายหนุ่มมองอีกฝ่ายอย่างจะพยายามประเมินความเป็ไปได้
“ใช่ มีปัญหาอะไร”
คำย้อนถามอย่างยียวนทำให้ชายหนุ่มรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมาเหมือนกัน แต่เมื่อชำเลืองดูขวดเหล้าเห็นหมดไปมากกว่าครึ่ง ก็เลยคิดว่าน่าจะเป็เพราะความเมาจึงทำให้เธอมีท่าทีอย่างนี้
ฤทธิ์แอลกอฮอลทำให้เืในกายของเธอสูบฉีดจนผิวขาวผ่องมีสีอมชมพูขึ้นมาได้ โดยเฉพาะที่ใบหน้านั้นแดงปลั่งเลยทีเดียว ยิ่งสะท้อนเข้ากับแสงวูบไหวของกองไฟด้วยแล้ว ก็ยิ่งน่ามองน่าหลงใหล
อีกสิ่งหนึ่งที่ชายหนุ่มนึกก็คือ ถ้าเธอมาที่นี่คนเดียว ก็น่าเป็ห่วง
“มาอยู่ในป่าคนเดียวอย่างนี้ ไม่กลัวเหรอ”
เป็คำถามที่ทำให้หญิงสาวยิ้มหยันออกมา
“จะให้กลัวอะไร ที่นี่มีอะไรน่ากลัว แล้วที่ไหนที่ไม่มีอะไรน่ากลัว”
จบคำพูดพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นเทเข้าปากทำเอาคนมองอยู่ถึงกับถอนใจเฮือก
เขาเป็ผู้ชายแท้ๆก็ยังไม่เคยดื่มจัดอย่างนี้
“เอาเป็ว่าที่นี่มันไม่เหมาะสำหรับเด็กผู้หญิงอย่างเธอก็แล้วกัน”
“ใครเด็ก”
เ้าหล่อนค้อนควักทีเดียว
""""""""""""""""""""""""""""""""""""
ขอขอบคุณทุกๆท่านที่อ่านมาจนถึงหน้านี้
แล้วก็อย่าลืมดาวน์โหลดอีบุ๊คเล่มเต็มมาอ่านเพื่อ
เป็กำลังใจให้กับไรท์ด้วยนะคะ
ด้วยรักและขอบคุณจาก...ลภัสรินทร์