อสูรล้างสวรรค์

     ระดับที่สองเหรอ?” เถียนซีเว่ย อุทานด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ

        พี่เย่ ท่านล้อเล่นหรือเปล่า? จิตวิญญาณการต่อสู้ระดับสองนั้นเป็นจิตวิญญาณการต่อสู้ขยะ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีความเร็วในการฝึกฝนที่น่ากลัวขนาดนี้! ข้าว่าจิตวิญญาณการต่อสู้ของท่านควรจะอยู่ระดับที่แปด !” เถียนซีเว่ยกล่าว เธอไม่เชื่อว่าโจวเย่ จะมีพรสวรรค์จิตวิญญาณการต่อสู้แค่ระดับสอง

           โจวเย่หยิบผงวิญญาณสามสี และเม็ดยาวายุปราณออกมา และพูดว่า "ข้าฝึกฝนอย่างรวดเร็วได้เพราะข้ามียาเหล่านี้"

           ข้ารู้จักแต่ผงวิญญาณสามสี แต่เม็ดยานั้น คือยาอะไร?” เถียนซีเว่ย ถามด้วยความสงัย เธอไม่เคยเห็นเม็ดยาวายุปราณมาก่อน

              เม็ดยาวายุปราณ มีประสิทธิภาพเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนสิบเท่า นี่เป็นเม็ดยาที่มาจากดินแดนทิศตะวันตก ข้าคิดว่าเจ้าอาจจะเคยได้ยินชื่ออยู่บ้างใช่ไหม ?” โจวเย่ถาม

        นี่คือ ยาวายุปราณเหรอ ? ข้าเคยได้ยินเรื่องนี้ แต่มันไม่มีในดินแดนทิศใต้นี้ มันสามารถซื้อได้เฉพาะในดินแดนทิศตะวันตกเท่านั้น และมีน้อยมากเราไม่สามารถหาซื้อได้" เถียนซีเว่ย อุทานด้วยความประหลาดใจ

          ข้าซื้อมาเยอะมาก และข้าจะให้เจ้าบางส่วน เพียงพอสำหรับเจ้าที่จะทะลวงผ่านอาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ โจวเย่ ยื่นผงวิญญาณสามสีสิบชุดและยาวายุปราณสิบเม็ดให้แก่เถียนซีเว่ย  

            ขอบคุณพี่เย่!” เถียนซีเว่ย ปลาบปลื้มใจมากและกล่าวขอบคุณด้วยรอยยิ้ม 

          โจวเย่มอบยาวายุปราณให้เถียนซีเว่ย เนื่องจากเธอช่วยเขาหาสถานที่ ที่ดีในการฝึกฝน และเขาได้มอบยาเพื่อเป็นรางวัล

           ซีเว่ย เจ้ากลับไปที่เมืองเจียงหนานของเจ้าก่อน เดี๋ยวท่านพ่อของเจ้าจะเป็นห่วง นี้ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว โจวเย่กล่าว

พี่เย่ ท่านจะอยู่ที่นี่ต่อเหรอ ?” เถียนซีเว่ยถาม

          ข้าจะอยู่ที่นี่เพื่อฝึกฝนต่อ ! โจวเย่ตอบ เขาวางแผนที่จะทะลวงอาณาจักรคุรุยุทธ์ก่อนที่จะออกจากภูเขาจันทราทมิฬ 

           พี่เย่ ท่านควรระวังตัวด้วย!” เถียนซีเว่ยกล่าวด้วยรอยยิ้มหวาน เธอรู้ดีว่า โจวเย่ต้องการที่จะทะลวงอาณาจักรคุรุยุทธ์ 

          โจวเย่ ได้กล่าวคำอำลาสั้นๆ หลังจากนั้น เถียนซีเว่ย ก็ออกจากภูเขาไป

           ข้าอยู่ไม่ไกลจากอาณาจักรคุรุยุทธ์แล้ว ! ในหนึ่งเดือนข้าจะต้องทะลวงผ่านอาณาจักรคุรุยุทธ์ให้ได้!” โจวเย่พึมพำ ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้น

              ก่อนที่จะฝึกฝนโจวเย่ได้นำไป๋หมิงออกมา ไป๋หมิงพักฟื้นได้หนึ่งเดือนแล้วและระดับพลังของมันได้ฟื้นฟูกลับมาสมบูรณ์แล้ว หากไม่เจอศัตรูในอาณาจักรยอดยุทธ์เขาไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวผู้ใด โจวเย่นำไป๋หมิงออกมาเพื่อให้มันได้ออกมาหาอาหารกิน และให้มันได้วิ่งเล่น  

-

        ระหว่างที่โจวเย่กำลังฝึกฝน นิกายนภาสวรรค์ได้รับข่าวสำคัญ

         เป่ยหยางซ่ง องค์รัชทายาท ของจักรวรรดิอัคคี กำลังมาที่นิกายนภาสวรรค์ !

           องค์รัชทายาท ของจักรวรรดิมาที่ดินแดนทิศใต้และไม่ได้บอกกล่าวกองกำลังใด ๆ

         ในพระราชวังอันงดงามของนิกายนภาสวรรค์ หวังเจียงหลิว และคนอื่น ๆ กำลังนั่งรออยู่ที่ห้องโถงแล้ว

        เจิ้นซง องค์รัชทายาทได้ส่งจดหมายมาว่าอย่าไรบ้าง?” หวังเจียงหลิวถาม

        หวังเจิ้นซงส่ายหัวและพูดว่า องค์รัชทายาทเพียงเขียนบอกว่าเขาจะมาที่นิกายนภาสวรรค์ ของเราในวันนี้ และข้าไม่รู้ว่าเขามาทำไม"

              หวังเจิ้นซง คือน้องชายของ หวังเจียงหลิว เขาเป็นรองเจ้านิกายนภาสวรรค์แห่งนี้

               องค์รัชทายาท ไม่เคยมาที่นิกายนภาสวรรค์เป็นการส่วนตัว คราวนี้เขามาที่นิกายนภาสวรรค์เป็นการส่วนตัว ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรสำคัญ” หวังเจียงหลิว กล่าวอย่างเคร่งขรึม

           องค์รัชทายาทเป่ยหยางซ่ง เขามาด้วยตัวเองและไม่ได้บอกว่ามาทำอะไร การมาถึงอย่างกะทันหันของเขาในครั้งนี้ทำให้ หวังเจียงหลิวประหลาดใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

           องค์รัชทายาทมาถึงแล้ว!” ด้านหน้านิกายนภาสวรรค์ ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนด้วยความเคารพดังขึ้น

นิกายนภาสวรรค์ "ยินดีต้อนรับองค์รัชทายาท !"

           เสียงดังกึกก้องในนิกายนภาสวรรค์ ซึ่งแสดงถึงความเคารพของนิกายนภาสวรรค์ ที่มีต่อองค์รัชทายาท เป่ยหยางซ่ง 

         ชายวัยสามสิบปี ที่สวมชุดผ้าสีดำก้าวเข้าไปในนิกายนภาสรรค์ โดยมีรอยยิ้มเล็กน้อยบนใบหน้า รัศมีที่เปร่งประกายอันสง่างามขององค์รัชทายาทไม่สามารถปกปิดได้

          มีทหารไม่มากนักที่ติดตามการมาถึงของ องค์รัชทายาท 

          พวกท่านไม่จำเป็นต้องต้อนรับด้วยพิธีที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้” องค์รัชทายาทเป่ยหยางซ่ง ยิ้มอย่างสุภาพ โดยไม่มีท่าทีที่จะแสดงอำนาจ ขององค์ชายเลย 

          เจ้านิกายเจียงหลิว ข้าไม่ได้พบท่านมาหลายปีแล้ว ช่วงนี้ท่านเป็นยังไงบ้าง?” เป่ยหยางซ่ง ทักทายอย่างสุภาพ

              หวังเจียงหลิว เป็นผู้ฝึกยุทธ์อันดับหนึ่งในดินแดนทิศใต้ และเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสี่ แม้ว่าเป่ยหยางซ่ง จะเป็นองค์รัชทายาท เขาก็ต้องแสดงความเคารพต่อผู้อาวุโส

          หวังเจียงหลิว พยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม ขอบคุณสำหรับความห่วงใยขององค์รัชทายาท 

            หวังเจิ้นซง ทำท่าทางและพูดอย่างสุภาพว่า "องค์รัชทายาท ได้โปรดเชิญนั่ง!"

              เป่ยหยางซ่ง ยิ้มอย่างสุภาพแล้วนั่งลง 

            สาวกหลายคนของนิกายนภาสวรรค์ กระซิบกันและไม่มีใครรู้ว่าทำไมองค์รัชทายาทถึงมาที่นิกายนภาสวรรค์ในเวลานี้

            ในห้องโถง หวังเจียงหลิวได้เตรียมงานเลี้ยงและการต้อนรับไว้แล้วเมื่อเขารู้ว่าองค์รัชทายาทกำลังจะมา

            เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่องค์รัชทายาท มาที่นิกายนภาสวรรค์ ข้าขออวยพรให้องค์รัชทายาท!" หวังเจิ้นซง ยกแก้วขึ้นแล้วหัวเราะ

           เอาล่ะ! เรามาดื่มกันก่อน!" เป่ยหยางซ่งดื่มหมดแก้วในครั่งเดียว

            หวังเจียงหลิว และผู้อาวุโสของนิกายนภาสวรรค์คนอื่นๆดื่มอวยพรเช่นกัน

         หลังจากตอนรับเป็นมารยาทง่ายๆแล้วพวกเขาก็เริ่มเข้าสู่หัวข้อ

           หวังเจียงหลิว เป็นคนแรกที่ถาม "ครั้งนี้องค์รัชทายาทมาที่นี่เป็นการส่วนตัว ข้าไม่รู้ว่าท่านมาทำไม?

            ที่ข้ามาที่นี่ในครั้งนี้ มาเพื่อคุณชายเย่เป็นหลัก” เป่ยหยางซ่งไม่ได้ซ่อนมันไว้

          คุณชายเย่เหรอ?” หวังเจียงหลิวและคนอื่น ๆ ต่างก็ประหลาดใจ องค์รัชทายาทของจักรวรรดิมาเพื่อคุณชายเย่เป็นการส่วนตัว!