สวัสดีครับ กลับมาเจอกับผมคนดีคนเดิมอีกเช่นเคย สามเดือนผ่านไปช่างไวเหมือนโกหก ผมเองก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกัน
เพียงรักเพิ่งผ่านการสอบตรงไป เราลุ้นผลกันมากว่าจะติดไหม ใจน่ะเชื่อว่าน้องติดแน่ นี่ก็พากันไปดูหอพักเอาไว้เรียบร้อย แต่คนหนึ่งถึงกับจะซื้อคอนโดให้เพราะเห็นว่ามันดีจะได้สะดวกสบาย ผมเลยสวนว่ามีรถขับก็สะดวกสบายเหมือนกัน
ใช่ครับทุกท่าน เพียงรักได้รถมาแล้ว ฝึกขับกันอยู่สองเดือนกว่าจะคล่องแคล่วประมาณหนึ่งถึงพาออกไปลองขับที่ถนนได้ คนสอนเป็คนที่พี่เผ่าหามาให้ แล้วก็ใช้เวลาเตรียมตัวอีกหนึ่งเดือนเพื่อไปสอบใบขับขี่
คนที่ตื่นเต้นแทนคือพี่ชายคนนี้เนี้ยแหละครับ อ้อ! รถยนต์ก็เป็แบบทั่วไปไม่ได้เอาแพงเกินฐานะ เพราะใจจริงคนออกเงินเขาอยากซื้อรุ่นที่แพงกว่านี้ให้แต่ผมเบรกไว้ก่อน ขอร้องเลยว่าอย่าหาเื่เถอะครับสุดที่รัก
"เพียงไปนะพี่พร้อม"
"เออ ไปดีมาดี"
แม้จะเป็วันอาทิตย์น้องชายคนขยันของผมก็ไม่หยุดงานครับ ใบขับขี่ยังไม่มีก็ใช้บริการรถโดยสารประจำทางไปก่อน ขณะเดียวกันคุณแฟนของผมนั้นยังนอนไม่ตื่น
ปล่อยให้เขานอนเพราะเหนื่อยมาทั้งสัปดาห์ นี่ก็ร่ำๆว่าจะต้องไปตรวจงานที่เชียงใหม่ มีแววว่าจะหอบหิ้วผมไปด้วยอีกต่างหาก
ยิ่งความสัมพันธ์เราแน่นแฟ้นมากแค่ไหนเขาไม่เคยปล่อยให้ผมห่างกายเลยครับ ทำอาหารทิ้งไว้แล้วลงมือทำความสะอาดบ้าน ชีวิตยังคงเรื่อยๆเช่นเดิม และหลังจากวันนั้นเราก็ไม่เคยไปบ้านทวีโรจน์ศิริกุลอีกเลย แม้ว่าทางฝั่งนั้นจะอยากให้ไปมากแค่ไหนก็ตาม
พี่เผ่าว่าไงผมก็ว่างั้น
"ที่รัก"
โอ๊ะนั่น! ร่างสูงใหญ่เดินลงบันไดมา อากาศร้อนถึงกับนอนไม่ใส่เสื้อ โชว์หุ่นสุดเซ็กซี่ยั่วตายั่วใจ เฮ้ย! ไม่ใช่ๆ แหมมม หุ่นแบบนั้นผู้ชายที่ไหนก็อยากมี ผมยังอยากให้ไอ้พุงย้อยๆนี่หายไปเลย
พี่เผ่าเข้ามาสวมกอดจากด้านหลังขณะที่ผมกำลังถูพื้นอยู่ในห้องนั่งเล่น
"พรุ่งนี้ต้องไปด้วยกันแล้วล่ะ"
"ไปไหนครับ"
"เชียงใหม่ อาจจะต้องลงใต้ด้วย"
นั่นไง! อย่างที่ผมว่าไว้ไหมล่ะครับ หยุดมือหันกลับไปสบตากับเขา คนหล่อมากมายของผมใบหน้ายังง่วงงุนอยู่เลย
"เพียงรักต้องอยู่คนเดียวยาวเลยสิ"
"เขาดูแลตัวเองได้"
"ก็อดห่วงไม่ได้นี่นา"
"ปล่อยบ้าง"
ผมถอนหายใจ ห่วงกลัวใครจะมาทำอะไรทั้งที่ไม่เคยมีใครมาทำอะไรอยู่แล้ว แต่ก็ประมาทไม่ได้ใช่ไหมล่ะ ยุคนี้สมัยนี้ฆ่ากันง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วย ผมไม่ได้พูดเว่อร์ให้ดูตลกนะ มันเป็แบบนั้นจริงๆ
"งั้นเดี๋ยวให้คนช่วยดูดีไหม"
"ไว้ใจได้เหรอ"
"ไว้ใจได้แน่นอน อย่าคิดมากเลย"
"เอางั้นก็ได้ เดี๋ยวตอนเย็นคุยกับน้องอีกที"
เสร็จจากงานบ้านก็ขึ้นไปจัดกระเป๋าเดินทางทั้งของเขาและของผม ไม่พอแค่นั้นยังชวนกันออกไปซื้อของมาตุนไว้ให้เ้าตัวแสบ
"พี่อยากกินอะไรเป็พิเศษไหมจะได้ซื้อกลับไปทำทีเดียว" เอ่ยถามคนที่รับหน้าที่เข็นรถเข็นให้
"ต้มยำทะเลกับลาบหมู"
"โอเค เยี่ยม!" สุดที่รักเนี่ยเขาเป็คนกินง่ายอยู่ง่ายจนผมเองยังแปลกใจ ช่างต่างกับไลฟ์สไตล์และเงินในกระเป๋าเสียเหลือเกิน
ตอนคิดเงินลมแทบจับ ด้วยความซื้อเยอะมาก พี่เผ่าก็หยิบเอาๆ กินไม่กินหยิบมาหมด เหมือนจะรู้ตัวถึงได้หัวเราะชอบใจ
กลับถึงบ้าน่บ่ายๆ เอาของทั้งหมดกองไว้ในครัวแล้วมานั่งกกกอดกันอยู่หน้าทีวี กินไอติมแก้ร้อนพลางคุยเื่ทั่วไป ข่าวสารบ้านเมืองบลาๆๆ
.
.
.
ขณะนี้ผมอยู่ที่พังงา... หลังจากตามคุณแฟนไปทำงานที่เชียงใหม่ได้สัปดาห์เต็มก็พากันนั่งเครื่องลงมาที่นี่ อยากบอกว่าดีมากครับ บรรยากาศ สถานที่พัก และความสวยงามของธรรมชาติ ผมเหมือนได้มาพักร้อนจริงๆจังๆก็คราวนี้
ลูกค้าของโรงแรมเยอะมาก ทั้งไทยและเทศเข้ามาใช้บริการกันอย่างคับคั่ง พี่เผ่าเดินตรวจงานจนหัวหมุนไปหมด ซึ่งโดยรวมไม่มีปัญหาและยังคงดำเนินกิจการได้อย่างต่อเนื่อง
"ขอโทษนะครับ"
"หืม? อ่า ครับ"
นอนเล่นรับลมอยู่บนหาดเพลินๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาสะกิด เขานั่งลงข้างๆพลางยิ้มให้ผมอย่างเป็มิตร ส่วนผมทำเพียงมองเขากลับไปอย่างสงสัย ใครเอ่ย...
"คุณน่ารักจัง"
"ห้ะ?"
จะไม่ให้ใได้ยังไง อยู่ๆมีคนมาชมว่าน่ารักทั้งที่ก็รู้ว่าตัวเองไม่มีความน่ารักอะไรเลยสักนิด
"ฮ่าๆๆ น่ารักจริงๆด้วย"
เขาหัวเราะจนตาหยีขณะที่ผมหน้าเหวอแล้วเหวออีก มองเขาอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมถึงได้มาชมกัน
"เอ่อ... ขอบคุณนะครับที่ชม ว่าแต่คุณเป็ใคร?"
"โทษทีๆ ผมชื่อสมุทร เป็เพื่อนกับไอ้เพชรมัน"
"เผ่าเพชรเ้าของโรงแรม?"
"เออ นั่นแหละ คนเดียวกันครับ"
"อ่อ สวัสดีครับ"
รีบยกมือไหว้ทักทายเพื่อนคุณแฟนทันทีที่รู้ ทางเขาเองก็พยักหน้าพร้อมรับไหว้ อุ๊ย! ตายแล้ว อยู่ๆก็ได้เจอกับเพื่อนแฟน
"ขอแทนตัวเองว่าพี่นะ เหมือนว่าเราจะอายุน้อยกว่าไอ้เพชรมันใช่ไหม"
"ใช่ครับ ตามสบายเลย"
"อืม พอดีเจอมันในลิฟท์ ได้คุยกันนิดหน่อย บอกว่าพาแฟนมาด้วย ตัวกลมๆหน้าหยิ่งๆนอนโชว์พุงอยู่ที่หาด พี่เลยมาดูหน้าซะหน่อย"
"อ่า เขาว่างั้นเหรอครับ"
"ฮ่าๆๆ พี่คงไม่กล้าว่าคนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกหรอกนะ"
หนอยยยย เผ่าเพชรตัวดี! ดูนะดู! ลับหลังเขาว่าให้ผมแบบนี้ ตัวกลมๆ หน้าหยิ่งๆ นอนโชว์พุง... เออมันก็จริงตามที่เขาว่ามานั่นแหละ ่นี้ไม่ต้องทำงานเลยกินกับนอนอย่างเดียว พุงจากที่ย้อยๆก็เริ่มป่องขึ้นมาละ เซ็ง!
กลายเป็ว่าเราสองคนคุยกันถูกคอมากครับ พี่สมุทรคุยสนุก ด้วยความที่เป็นักเดินทางเลยมีเื่เล่ามากมาย ฟังเพลินรู้ตัวอีกทีคุณแฟนตัวดีก็เสร็จงานเดินมารับถึงที่หาด เลยนัดเจอตอนเย็นเพื่อกินอาหารร่วมกัน
อย่างที่บอกว่าไม่กินก็นอน พี่เผ่าเองก็หัวหมุนทั้งวัน พอมีเวลาพักเลยนอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียง เขาหลับส่วนผมดูหนังแก้เบื่อ
ห้องพักอยู่ชั้นบนสุด กินพื้นที่ทั้งชั้นเลยล่ะ ให้อารมณ์เดียวกับเพนท์เฮ้าส์ ใหญ่โตกว้างขวาง แบ่งเป็สัดส่วน สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ห้องครัวก็มีครับแต่คุณพี่เขาไม่ให้ใช้ เขาบอกสั่งเอาไม่ต้องทำให้เหนื่อย ถือเสียว่ามาพักผ่อน
ได้นอนหลายชั่วโมงอยู่นะครับ ตื่นมาหน้าตาโอเคขึ้น เลยไล่ไปอาบน้ำจะได้ลงไปหาอะไรกินกัน ฟ้าเริ่มจะมืดค่ำแล้วด้วย
"โทรบอกเพื่อนพี่สิ ป่านนี้หิ้วท้องรอแล้วมั้ง"
"ช่างมัน"
"เดี๋ยวได้โดนผ่ามืออรหันต์จนได้"
"หึๆ ให้สิบทีเลย"
"กวนมาก รู้ว่าเราไม่กล้าตีนี่เอาใหญ่"
"ฟอด! ถึงจะขึ้นง่ายแต่ก็อ่อนโยนนี่นา"
คนตัวสูงกว่าโน้มมาหอมขมับ คว้ามือผมไปจับเอาไว้ ตอนนี้เรากำลังลงไปที่ห้องอาหารกันครับ
มาถึงพนักงานก็นำเราไปยังห้องส่วนตัว พี่สมุทรนั่งรออยู่ในนั้นก่อนแล้ว ผมเอ่ยทักทายเขาพลางนั่งลงฝั่งตรงข้ามตามมาด้วยพี่เผ่าที่นั่งข้างๆ
"ซุ่มเงียบเลยนะมึง ไม่คิดจะพาแฟนไปเปิดตัวกับเพื่อนฝูงเลยหรือไงวะ"
"จำเป็ด้วยเหรอ"
"เอ้า! ไอ้นี่ เดี๋ยวน้องมันก็คิดว่ามึงไม่จริงจัง"
"ที่รักครับ คิดแบบนั้นไหม"
คุยกันสองคนดีๆหันมาถามผมที่กำลังจดจ่ออยู่กับเมนู ตาสองคู่ต่างก็จับจ้องมาราวกับว่าคำตอบของผมตัดสินผลแพ้ชนะ
"ไม่เปิดก็ได้ แต่ใครถามก็ต้องตอบไปตามจริง ถ้าลูกเล่นมากจะโดนดี" ยื่นนิ้วชี้ไปจิ้มแก้มคนข้างๆ เขายกยิ้มพลางจับมือผมไปกัดหนึ่งที
"ฮ่าๆๆ ชอบว่ะ! มันต้องอย่างนี้สิ" พี่สมุทรหัวเราะลั่น ปรบมือชอบใจยกใหญ่ แถมยังบอกว่ามื้อนี้เลี้ยง อยากกินอะไรสั่งได้เต็มที่ ผมนี่ฉีกยิ้มยกนิ้วโป้งให้พี่เขาสองนิ้วรัวๆเลยค้าบบบ
"เข้ากันดีจังนะ" พี่เผ่าค่อนขอด
"พี่ชอบเรานะพร้อมรัก เปลี่ยนจากไอ้เพชรมาคบกับพี่ไหม จะเลี้ยงดูปูเสื่ออย่างดี"
เป็ผมบ้างที่หัวเราะลั่นเพราะใบหน้าของสุดที่รักตอนนี้บิดเบี้ยวแบบรับไม่ได้ขั้นสุด ไอ้เพื่อนตัวดีมันพูดไม่เข้าหูอะไรทำนองนั้น
"มึงนี่มันวอนโดนตีนจริงๆนะ" กับเพื่อนกับฝูงก็จะหยาบคายประมาณหนึ่งซึ่งรับได้เพราะไม่ได้หยาบคายกับเรา อิอิ...
"เอ้า! กูพูดจริงนะเว้ย เอาไหมพร้อมรัก"
"เงินหนาไหมล่ะครับ ความสัมพันธ์แบบคับเคลื่อนด้วยเงินน่ะ ผมชอบแบบนั้นมากกว่านะ"
เป็อีกครั้งที่อีกฝ่ายหัวเราะชอบใจรวมถึงคนข้างๆผมด้วยที่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร บรรยากาศภายในห้องส่วนตัวแห่งนี้จึงเต็มไปด้วยความผ่อนคลาย
"เฮ้ย! พี่ก็รวยพอๆกับมันเลยนะเว้ย ไม่มีอดแน่นอน"
"ทายาทปลายแถวเนี้ยนะ?"
"แหม ก็คนมันคนชิว สมบงสมบัติอะไรไม่ค่อยอยากได้หรอก แค่หุ้นในบริษัทก็เหลือกินเหลือใช้แล้ว"
"ทำเป็เล่นไป เกิดวันนึงพี่มึงหุบทั้งหมดขึ้นมามึงได้กลายเป็หมาข้างถนนจริงๆแน่"
"เออ ช่างเื่ของกูเถอะน่า"
จากนั้นบทสนทนาก็ไหลลื่นไปเรื่อยๆพร้อมกับอาหารบนโต๊ะที่หน้ามืดตามัวสั่งกันมา
จบวันด้วยการออกมานั่งดื่มที่ริมชายหาด บนสนทนาส่วนใหญ่ยังเป็ของสองเพื่อนรักที่มักจะจิกกัดกันไปมา ถึงอย่างนั้นบรรยากาศก็เต็มไปด้วยความสนุกสนาน
วางแพลนในหัวไว้คร่าวๆว่าพรุ่งนี้จะออกไปตะลุยเที่ยวกับกินแล้วก็หาซื้อของฝากให้เพียงรักเสียหน่อย เ้าน้องชายตัวดีป่านนี้จะเป็ยังไงบ้างหนอ~
//\\